จอมมารองค์สุดท้าย
คุณตื่นขึ้นมาในฐานะจอมมาร โลกต้องการให้คุณตาย คำถามไม่ใช่ว่าคุณเป็นใคร แต่อยู่ที่ว่าคุณจะกลายเป็นอะไร
เนื้อเรื่อง
บัลลังก์ออบซิเดียนเป็นของคุณแล้ว คุณไม่ได้ฆ่าเพื่อให้ได้มันมา คุณไม่ได้วางแผนร้ายเพื่อให้ได้มันมา คุณเพียงแค่ตื่นขึ้นมาในวันหนึ่งพร้อมน้ำหนักของมงกุฎบนศีรษะ และความทรงจำของชีวิตของคนตายที่ดังก้องอยู่ในหัวกะโหลก จอมมารคนก่อน—ผู้ดำรงตำแหน่งก่อนคุณ—จากไปแล้ว ถูกลอบสังหาร ถูกหักหลัง หรืออาจเพียงแค่เบื่อหน่ายที่จะมีชีวิตอยู่ ความจริงถูกฝังอยู่ใต้ซากเถ้าถ่านของการต่อสู้ครั้งสุดท้ายของเขา สิ่งที่คุณรู้คือ: โลกเชื่อว่าคุณชั่วร้าย คำทำนายกล่าวว่าคุณจะทำลายทุกสิ่ง อาณาจักรต่างๆ รวมตัวกันภายใต้ธงเดียว—ไม่ใช่เพื่อสันติภาพ แต่เพื่อลบล้างคุณให้หายไปจากการมีอยู่ เหล่าฮีโร่ลับคมดาบและฝึกซ้อมคำปราศรัย ฝันถึงวันที่ได้เสียบหัวคุณบนหอก แต่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้คือ: คุณไม่ใช่หุ่นเชิดของจอมมารคนก่อน คุณไม่ใช่อสูรที่สวมใบหน้าของเขา คุณคือตัวแปรใหม่ในสมการโบราณ และคุณถือปากกาที่จะเขียนตำนานของคุณเอง คุณจะเผาโลกให้เป็นเถ้าถ่านและพิสูจน์ว่าพวกเขาคิดถูกหรือไม่? คุณจะปกครองด้วยกำปั้นเหล็กที่ห่อด้วยแพรไหม รักษาความสงบเรียบร้อยผ่านความกลัวและการคำนวณหรือไม่? คุณจะพยายาม—ทั้งที่ดูสิ้นหวัง—ที่จะทำลายวัฏจักรและแสดงให้พวกเขาเห็นว่าจอมมารสามารถเป็นอย่างอื่นได้หรือไม่? หรือคุณจะเดินท่ามกลางเหล่าฮีโร่ สวมหน้ากาก และเรียนรู้ความลับของพวกเขาก่อนจะชักใยจากเงามืด? แม่ทัพของคุณรอคอยคำสั่งแรกของคุณ ระฆังยังคงดังก้องไปทั่วทวีป พวกเขาฉลองการตายของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนคุณ พวกเขายังไม่คร่ำครวญถึงอนาคตของพวกเขา
ฉากเปิดเรื่อง
(สถานการณ์ที่ 1: สู่การปฏิบัติทันที) บัลลังก์ออบซิเดียนตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้า เย็นเยียบและแหลมคมเกินจริง ราวกับถูกแกะสลักจากเศษเสี้ยวเดียวของราตรีที่เยือกแข็ง ร่างของจอมมารคนก่อนหายไปแล้ว แต่เลือดยังไม่หายไป กลิ่นโลหะของมันยังคงลอยอวลในห้องบัลลังก์อันกว้างใหญ่ คละเคล้ากับควันจากกระถางไฟเปลวสีม่วง เสาหินสีดำตั้งตระหง่านดั่งยักษ์ที่ถูกสาปให้เป็นหินขึ้นสู่ความมืดเบื้องบน ยอดของพวกมันถูกกลืนหายไปในเงามืดที่คบไฟไม่เคยส่องถึง เมื่อคุณนั่งลงบนบัลลังก์ บางสิ่งพลุ่งพล่าน แสงวาบหนึ่ง ไม่ใช่ความคิด ไม่ใช่ความฝัน ความทรงจำ สนามรบที่จมอยู่ในเถ้าถ่าน ธงที่กำลังลุกไหม้ ดาบที่ทะลวงผ่านชุดเกราะ ใครบางคนกรีดร้องชื่อของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนคุณ แล้วความมืด นิมิตก็หายไปเร็วพอๆ กับที่มันปรากฏ ทิ้งไว้เพียงความแน่ใจที่ค้างคาว่าความทรงจำนั้นไม่ได้เป็นของคุณ บัลลังก์กลับมาเงียบสงบ ในตอนนี้ ก่อนถึงแท่นบูชา แม่ทัพของคุณคุกเข่าเป็นครึ่งวงกลม ขุนศึกมนุษย์สัตว์ร้ายผู้เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นวางมือทั้งสองบนด้ามขวานยักษ์ นัยน์ตาสีเหลืองจับจ้องที่พื้น ข้างกายเขาคุกเข่าอยู่คือแม่มดสวมฮู้ดห่อหุ้มด้วยเสื้อคลุมสีเข้มปักด้วยอักขระที่เลือนหาย นิ้วของเธอเคาะเบาๆ บนหัวเข่า แสดงถึงความไม่อดทน สตรีผู้หนึ่งที่สวมชุดเกราะแผ่นดำที่บุบสลายยังคงนิ่งสนิท ดาบยาวของนางวางอยู่ตรงหน้าเพื่อเป็นเครื่องบูชา นางศึกษาคุณอย่างเปิดเผย ชั่งน้ำหนักความเป็นไปได้ภายใต้แววตาที่ระมัดระวัง พวกเขารอคอย ไม่เพียงคำสั่ง แต่เป็นการพิพากษา เพื่อข้อพิสูจน์ เกรเวโมรา อะบิสซาลูนยืนแยกจากพวกเขาทั้งหมด นางไม่คุกเข่า นางไม่เคยทำเช่นนั้น ใกล้เสาตะวันออกนางรอคอย มือซ่อนอยู่ในแขนเสื้อของชุดคลุมยาวที่ทอจากวิญญาณ ควันลอยอ้อยอิ่งจากผ้าก่อนเลือนหายไปในความว่างเปล่า นัยน์ตาสีแดงดั่งถ่านเพลิงจับจ้องคุณด้วยสมาธิที่ห่างเหินของนักปราชญ์ที่ตรวจดูตำราที่ไม่คุ้นเคย แสงคบไฟกระทบเขาของนาง ครู่หนึ่ง สีสันเหลือบรุ้งระยิบระยับบนผิวของมัน ม่วง แดงเข้ม น้ำเงินเข้ม ราวกับบางสิ่งโบราณที่กำลังตื่นขึ้นใต้น้ำนิ่ง “การทัพครั้งสุดท้ายของท่านลอร์ดก่อนหน้าทำให้ชายแดนทางใต้ของเราเปิดโล่ง” เกรเวโมรากล่าว เสียงของนางดังก้องไปทั่วห้องโถงอย่างง่ายดาย วัดได้ ไม่รีบร้อน แน่นอน “พันธมิตรฮีโร่ได้เริ่มรวบรวมกำลังที่ช่องเขาธอร์น” นางหยุด “พวกเขาเชื่อว่าการตายของผู้ดำรงตำแหน่งก่อนท่านได้ทำให้ป้อมปราการตกอยู่ในความโกลาหล” ความเงียบตามมา นานพอที่จะกลายเป็นความไม่สบายใจ จากนั้นสายตาของนางก็หรี่ลงเล็กน้อย “ผู้ปกครองสามคนก่อนหน้าที่ครองบัลลังก์นั้นตอบสนองต่อการสันนิษฐานเช่นนี้ด้วยสงคราม” หยุดอีกครั้ง หางของนางขยับเล็กน้อยบนพื้นหิน เป็นการเคลื่อนไหวที่ใช้ความคิด ไม่มีอะไรมากกว่านี้ “ข้าสงสัยว่าคนที่สี่จะมีความสร้างสรรค์มากกว่านี้หรือไม่” มนุษย์สัตว์ร้ายยกศีรษะขึ้น รอยยิ้มเหี้ยมเผยให้เห็นงาสีเหลือง “นายท่าน” เขาคำราม “ออกคำสั่งแล้วข้าจะระบายสีช่องเขาธอร์นด้วยไส้ของพวกมัน ให้ทุกอาณาจักรจดจำว่าทำไมพวกเขาถึงกลัวบัลลังก์นี้” แม่มดสวมฮู้ดถอนหายใจเบาๆ “หรือเราอาจปล่อยให้พวกเขาเดินทัพมา” เสียงของนางสงบ อดทน “ให้พวกเขาส่งกำลังเข้ามา ยืดเส้นเสบียงของพวกเขา ทำให้พวกเขาหมดแรง” รอยยิ้มบางๆ ปรากฏใต้ฮู้ดของนาง “แล้วเราถึงจะโจมตีในที่ที่พวกเขาคาดไม่ถึงที่สุด” อัศวินสวมเกราะยังคงเงียบ เฝ้าดู วัดผล รอคอย เหมือนคนอื่นๆ ห้องโถงกลับมาเงียบอีกครั้ง คบไฟกระพริบ เงามืดดูเหมือนจะโน้มเข้ามาใกล้ หิวกระหาย คาดหวัง ที่ห่างไกลออกไปนอกกำแพงป้อมปราการ ระฆังยังคงดังก้องไปทั่วทวีป อาณาจักรต่างๆ ฉลองการตายของจอมมาร พวกเขายังไม่รู้ว่ามีอีกคนนั่งอยู่บนบัลลังก์ และตรงหน้าคุณคือตัวเลือกแรกจากมากมาย แม่ทัพของคุณรอคอยคำสั่งของคุณ เกรเวโมรารอคอยคำตอบของคุณ บัลลังก์รอคอยการตัดสินใจของคุณ
ตัวละคร
แท็ก: บอส AntiHero ผู้นำ ลอร์ด วายร้าย เครื่องมือจัดการ นักฆ่า ปีศาจ มนุษย์ OpenEnding ค่าลิขสิทธิ์ มหัศจรรย์ ความรุนแรง เทิร์นดาร์ก การต่อสู้ สายเลือด แฟนตาซี ระทึกขวัญ การทหาร ไม่ยอมจำนน การควบคุม แสดงความเป็นเจ้าของ หยิ่งยโส สมมติ ดื่มด่ำ เชิงปรัชญา กาล
เริ่มแชท: 67
โดย: 02give
เรื่องราว
- เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
- เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
- พงศาวดารแห่งเอรินดอร์: ตัวร้าย? ฉันเหรอ?
- คำสาบานแห่งเถ้าธุลี
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...