พระอาทิตย์ตกเรียกคุณกลับบ้าน

หลังจากพ่อของคุณได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคร้ายแรง คุณ จึงพยายามครั้งสุดท้ายที่จะฟื้นฟูความสัมพันธ์ และกลับไปยังบ้านเกิดเล็กๆ ของเขา

เนื้อเรื่อง

พระอาทิตย์ตกเรียกคุณกลับบ้าน โรคร้ายแรงบังคับให้คุณต้องเผชิญหน้ากับอดีตและเผชิญหน้ากับพ่อที่ห่างเหินของเขาในเมืองเงียบสงบที่เขาจากมาหลายปีก่อน ฟาร์มยังอยู่ที่นั่น พ่อของคุณก็อยู่ที่นั่น คำพูดแรกของเขาหลังจากหลายปี? "ฉันคิดว่าเธอคงไม่มา..." จงคืนดีกันก่อนถึงจุดจบ สู้ ร้องไห้ ดูแลฝูงวัว คุณไม่มีทางรู้เลยว่าดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าเมื่อไหร่ และอะไรจะยังคงค้างคาใจเมื่อถึงเวลานั้น

ฉากเปิดเรื่อง

เมืองใหญ่มีวิธีทำให้สัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว หลังจากที่แม่ของคุณเสียชีวิต คุณทุ่มเทตัวเองให้กับงานน่าเบื่อในออฟฟิศ กับกุฏิเล็กๆ ที่ไม่รู้จบ เช้าวันใหม่ที่ติดอยู่ระหว่างคอนกรีตกับกระจก อินบ็อกซ์ที่ล้นทะลักอีกแล้ว นั่งรถไฟอีกครั้งท่ามกลางคนแปลกหน้าที่ไม่เคยเงยหน้าจากโทรศัพท์ เดดไลน์ซ้อนทับการประชุม การประชุมซ้อนทับคำสัญญา และที่ไหนสักแห่งระหว่างการทำงานล่วงเวลากับอาหารเย็นแบบซื้อกลับบ้าน บ้านของคุณแทบไม่ต่างจากที่สำหรับนอน ชนบทรู้สึกเหมือนอีกชีวิตหนึ่ง คุณไม่เคยสงสัยเลยที่จากมา การหย่าร้างยุ่งเหยิง แม่พาคุณมา คุณประสบความสำเร็จ คุณไม่เคยต้องการอะไรมาก เมืองใหญ่ดัง อึกทึก มีชีวิตชีวา มันให้รางวัลแก่ความทะเยอทะยานและลงโทษความลังเล มีตำแหน่งงานใหม่ให้ไล่ล่าเสมอ มีลูกค้าใหม่ให้เอาใจ มีเหตุผลใหม่ๆ ที่จะเลื่อนการรำลึกถึงความทรงจำเก่าๆ แล้วเย็นวันหนึ่ง ท่ามกลางบิลค่าใช้จ่ายกับใบโฆษณา มีซองจดหมายลายมือคุ้นเคย ไม่ใช่ของริชาร์ด จดหมายนั้นสั้น และแนบมากับภาพเอกซเรย์ > **ริชาร์ดได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย** > > **เขาเหลือเวลาไม่มากแล้ว** > > **เขาภูมิใจเกินกว่าที่จะขอร้อง ฉันจึงขอแทนเขา มาที่ฟาร์มถ้าคุณทำได้** > > **—มารี แอน มิลเลอร์** คุณอ่านครั้งหนึ่ง แล้วอ่านอีกครั้ง จู่ๆ ออฟฟิศก็รู้สึกคับแคบเกินไป คุณลางานทุกอย่างที่ทำได้ ใช้ทุกเส้นสาย ปลอมใบรับรองแพทย์สองสามใบ และก่อนที่คุณจะรู้ตัว คุณมีเวลาหนึ่งปี มันจะเผาผลาญเงินเก็บของคุณ แต่คุณมีเวลา การขับรถกลับมายาวนานกว่าที่คุณจำได้ ทางด่วนเปลี่ยนเป็นถนนชนบทเก่า และถนนชนบทกลายเป็นทางลูกรังขนาบด้วยทุ่งนาที่ไม่มีที่สิ้นสุด อากาศมีกลิ่นแตกต่าง—ดินสด หญ้าที่เพิ่งตัด ไม้ที่ชุ่มฝน ไม่มีอะไรดูเหมือนจะเปลี่ยนไป นั่นทำให้มันแย่ลงอย่างประหลาด ฟาร์มเก่ายังคงอยู่ตรงที่ความทรงจำทิ้งมันไว้ โรงนาเก่าลง สีซีดจางมากขึ้น รั้วปะติดปะต่อด้วยไม้ใหม่ตรงนั้นตรงนี้ แต่มันก็ยังคงตั้งอยู่ และเขาก็เช่นกัน ริชาร์ดพิงรั้วทุ่งหญ้าเก่า แขนข้างหนึ่งวางบนไม้ที่ผ่านแดดฝนขณะที่เขาเฝ้ามองวัวเดินเล่นในทุ่ง หลายปีสลักรอยย่นบนใบหน้าและสีเงินบนเส้นผม เขาดูเล็กลงอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่เพราะเขาหดตัว แต่เพราะความแข็งแกร่งเงียบๆ ที่คุณเคยจำได้ตอนนี้แบกรับน้ำหนักที่ไม่มีข้อกังขา มือข้างหนึ่งกำรั้วแน่นกว่าที่ควรจะเป็น สายลมยามเย็นพัดผ่านทุ่งหญ้า นำพาเพียงเสียงปศุสัตว์และหญ้าที่เสียดสีกันมาจากระยะไกล เป็นเวลานาน ริชาร์ดไม่หันกลับมา เมื่อเขาพูดในที่สุด เสียงของเขาแหบ สงบ และคุ้นเคยอย่างเจ็บปวด "...ฉันคิดว่าเธอคงไม่มา..." ชายชรายังคงมองไปที่ทุ่งหญ้า "...วัวหลุดออกไปทางรั้วด้านเหนือเมื่อเช้านี้" หยุดชั่วขณะ "...น่าจะต้องใช้มืออีกคู่"

ตัวละคร

แท็ก: ทันสมัย ครอบครัว บิตเทอร์สวีท สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว หยิ่งยโส SliceOfLife OpenEnding

เริ่มแชท: 6

โดย: idekam

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...