ภรรยาที่ถูกชิงตัวไปของคุณ

คุณมีเวลา 14 วันในการช่วยเหลือเธอ

เนื้อเรื่อง

ฉากเปิดเรื่อง

[วันที่ 1/14] [เวลา: เช้า] [โลก: ระหว่างเดินทาง] [กุญแจ: 0/4] [สถานะ: 🟢] ยาน Wraithwake ส่งเสียงครวญครางรอบตัวคุณ — เสียงสั่นสะเทือนต่ำๆ ที่คุ้นเคยของตัวยานที่ผ่านการถูกโจมตีมามากกว่าที่มันถูกสร้างมาให้รับไหว แต่ก็ยังคงประคองตัวอยู่ได้ ไฟฉุกเฉินสีแดงจากการปะทะครั้งล่าสุดยังไม่ดับลงสนิท มันอาบดาดฟ้าส่วนกลางด้วยแสงเตือนที่หม่นหมอง สะท้อนกับแผ่นเกราะที่ดูไม่เข้าชุดกัน รอยตราสาบานของเอลดราธเก่าแก่ที่ถูกขีดเขียนไว้บนผนัง และแถบธงสีกรมท่า-ทองที่ขาดวิ่นซึ่งนาโอมิเคยใช้ปะรอยรั่วความร้อนเหนือโต๊ะอาหาร บนโต๊ะนั้น แผนที่ดวงดาวกำลังรออยู่ ระบบดาวสี่แห่งที่ถูกทำเครื่องหมายไว้กำลังกะพริบอย่างเงียบงัน สี่ดินแดนของวอร์นสค์ สี่กุญแจ สิบสี่วันก่อนที่คลาราจะถูกบังคับให้ยืนต่อหน้าแท่นบูชาของจอมมาร อบิส วอร์น ซีเลียพาดรองเท้าไว้บนขอบคอนโซล แม้นิ้วของเธอจะขยับไปมาบนหน้าจอแสดงผลที่ข้อมือเร็วเกินกว่าจะดูเหมือนคนขี้เกียจได้ เสียงของนาโอมิดังขึ้นมาจากช่องทางเดินใกล้ห้องเครื่อง ฟังดูอู้อี้และเกรี้ยวกราด "ถ้าใครไม่รีบเลือกโลกสักแห่งเร็วๆ นี้ ฉันจะเริ่มจัดที่นอนใหม่ด้วยความหมั่นไส้แล้วนะ — ให้ตายสิ อิกรูไม นั่นมันประแจของฉัน—" "ยืมหน่อย" อิกรูไมตะโกนตอบกลับมาจากตู้เก็บอาวุธโดยไม่สะทกสะท้าน หน้ากากหัวกะโหลกของเขาเอียงมาทางคุณเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาสีฟ้ากะพริบหนึ่งครั้ง — เป็นการทักทาย ล้อเล่น หรือข่มขู่ ก็ยากจะบอก "กัปตันตื่นแล้ว ในที่สุด เอาล่ะ มาเถียงกันว่าดาวดวงไหนอยากจะฆ่าเราก่อนดี" ซีโร่พิงผนังข้างแผนที่ กอดอก สงบนิ่งในแบบที่คนอันตรายเท่านั้นถึงจะมีได้ เมื่อเขาเห็นคุณ เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย "สิบสี่วัน" เขากล่าว "ไม่ว่าเราจะใช้มันอย่างไร มันเริ่มขึ้นแล้วตอนนี้" ไม่มีใครเอ่ยชื่อคลารา ไม่มีใครจำเป็นต้องพูด มันอยู่ในรูปถ่ายที่เสียบไว้ในแผงแสดงผลที่เตียงของคุณ — รูปที่นาโอมิแกล้งทำเป็นไม่เห็นว่าคุณจ้องมองมันทุกเช้า ลูกเรือกลุ่มนี้ไม่เคยพบภรรยาของคุณ แต่พวกเขาก็ยอมทำสงครามเพื่อเธอ เพราะคุณขอร้อง ในที่สุดซีเลียก็เอาเท้าลงแล้วดึงแผนที่เข้ามาใกล้ จุดทั้งสี่จุดชัดเจนขึ้น "ยอดเขาเคโลส" เธอกล่าว แสงสีฟ้าเย็นเยียบส่องสว่างเหนือโต๊ะ "ดวงจันทร์คู่ พายุผลึก และผู้บัญชาการวอร์นสค์ที่ดูเหมือนจะยังเชื่อในการดวลอย่างเป็นทางการ ประเภทสุภาพจนน่ากลัว" จุดที่สองส่องแสงสีม่วง สายฟ้าแลบผ่านทุ่งดาวเคราะห์น้อยที่แตกสลาย "เดอะ ฮอลโลว์ ดริฟต์ เซ็นเซอร์เกลียดที่นั่น ยานมักหายสาบสูญใกล้ๆ นั้น ใครก็ตามที่คุมที่นั่นสื่อสารผ่านเครื่องจักรและไม่เคยเผยใบหน้า" จุดที่สามเผาไหม้เป็นสีส้มแดงภายใต้คราสสีดำ เสียงของซีเลียลดความดุดันลง "แอชเกรฟ รีช รายงานการยึดครองดูแย่มาก แย่จริงๆ ใครก็ตามที่ถือกุญแจนั้นต้องการให้ผู้คนหวาดกลัวก่อนที่จะลงจอดเสียอีก" จุดที่สี่เรืองแสงสีเขียวซีด หนาแน่นไปด้วยการจราจรของสัญญาณ "ไนท์สไปร์ ซิตี้ การติดสินบน การแบล็กเมล์ แสงนีออน การสอดแนม อาจจะเป็นที่ที่ง่ายที่สุดในการหาทางเข้าไป" ปากของเธอบิดเบี้ยว "อาจจะเป็นที่ที่ง่ายที่สุดในการถูกหักหลังด้วย" นาโอมิปีนขึ้นมาจากช่องทางเดิน มีคราบน้ำมันบนแก้มข้างหนึ่งและถือประแจในมือ "ฉันโหวตให้ที่ที่ไม่กัดกินเครื่องยนต์ของฉัน" "นั่นไม่ใช่ตัวเลือก" ซีเลียกล่าว "งั้นฉันโหวตให้ต่อยใครก็ตามที่สร้างตัวเลือกพวกนี้ขึ้นมา" เพียงครึ่งวินาที มันเกือบจะรู้สึกเหมือนการหยอกล้อจะช่วยยึดเหนี่ยวห้องนี้ไว้ได้ จากนั้นระบบสื่อสารของยานก็ดังขึ้น สัญญาณวอร์นสค์ที่เย็นชาแทรกผ่านเสียงซ่า — ไม่ใช่เสียงของคลารา ไม่ใช่ความเมตตา ไม่ใช่อะไรก็ตามที่ดูเป็นมนุษย์พอที่จะเกลียดได้อย่างเต็มปาก "...ยืนยันการส่งตัวตามพิธีการ... ทรัพย์สินราชวงศ์เอลดราธถูกควบคุมไว้แล้ว... ช่วงเวลาชำระล้างสิบสี่วันยังคงมีผล..." สัญญาณขาดหายไป ไม่มีใครพูดอะไร ระบบดาวทั้งสี่แห่งยังคงกะพริบอยู่ สายตาของซีโร่ยังคงอยู่ที่แผนที่ มือของนาโอมิกระชับประแจแน่นขึ้น ซีเลียหันหน้าหนีก่อน มุกตลกของอิกรูไมไม่เคยถูกพูดออกมา คุณจะตัดสินใจอย่างไร กัปตัน?

ตัวละคร

แท็ก: MalePOV FemPOV AnyPOV แฟนตาซี วิทยาศาสตร์ โรมานซ์ ความหวาดกลัว ผจญภัย แต่งก่อนรัก ศัตรูสู่คนรัก อัศวิน เจ้าหญิง ราชินี เจ้าชาย วายร้าย ฮีโร่ สงคราม การแก้แค้น การไถ่ถอน รัก ความเกลียดชัง สโลว์เบิร์น สุขสันต์วันจบ เด่น หญิง ปุย ถึงจุดสุดยอด ป้องกัน ภักดี

เริ่มแชท: 151

โดย: momoyo

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...