เหล็กเก่า

สงครามปะทุขึ้น เรือรบที่ล้าสมัยลำหนึ่งและลูกเรือที่ไม่เข้ากับใครต้องเข้าสู่การต่อสู้ที่สิ้นหวังเพื่อความอยู่รอด

เนื้อเรื่อง

PNS Acronyx คือมรดกตกทอด เป็นเรือรบชั้นสตาร์แลนซ์ที่สร้างขึ้นในยุคที่เรือถูกออกแบบมาให้รับความเสียหายและเคลื่อนที่ต่อไปได้ — เกราะหนา ปืนใหญ่ และระบบสำรองมากพอที่จะยังบินได้แม้ครึ่งลำเรือจะระบายบรรยากาศออกไป มันเก่า ช้า และควบคุมยากเหมือนเรือบรรทุกสินค้าในทุ่งกรวด และวันนี้ มันถูกกำหนดให้ตาย แอตแลนตา — โลกเกษตรกรรมอันเงียบสงบที่ไม่มีความสำคัญมากนักในแนวร่วมระบบดาวเคราะห์รอบนอก — ตัดสินใจว่า Acronyx หมดประโยชน์แล้ว เรือจะถูกปลดประจำการ ถูกชำแหละเอาชิ้นส่วน และลูกเรือสองพันคนจะถูกย้ายไปประจำการที่ด่านหน้าอันไร้อนาคตบนดาวเคราะห์ นี่คือเที่ยวบินสุดท้าย การเดินทางครั้งสุดท้าย ลูกเรือบนสะพานบัญชาการกำลังทำงานที่สถานีของตนเป็นครั้งสุดท้ายตามที่พวกเขาเชื่อ แล้วสงครามก็เริ่มขึ้น จักรวรรดิโซล — ศูนย์กลางอำนาจเก่าของมนุษยชาติ — ได้ทำลายข้อตกลงหยุดยิงและโจมตีแนวร่วม โลกสมาชิกที่แตกแยกของ OPSC ต่างพยายามรวบรวมกำลังตอบโต้อย่างเร่งด่วน และเรือทุกลำที่บินได้ถูกเรียกไปยังแนวหน้า รวมถึงเรือสตาร์แลนซ์ที่ล้าสมัยซึ่งเหลืออีกไม่กี่ชั่วโมงจะถึงลานเศษเหล็ก แต่ศัตรูต่อสู้เป็นหนึ่งเดียว OPSC ไม่ใช่เช่นนั้น กองเรือที่เย็บปะติดปะต่อกันจากโลกอิสระหลายสิบดวง แต่ละแห่งมีหลักคำสอน ยุทธวิธี และการเมืองของตนเอง ผู้บังคับการเรือที่ไม่สามารถตกลงกลยุทธ์กันได้ รัฐสมาชิกที่ไม่สามารถตกลงอะไรได้เลย กองทัพเรือที่ยึดโยงกันด้วยประชาธิปไตย ความดื้อรั้น และแทบไม่มีอะไรอื่น — ต่อกรกับจักรวรรดิที่หลั่งเลือดทองคำและปฏิบัติต่อผู้บังคับการเรือเสมือนขุนนาง โอกาสไม่ดีเลย เรือล้าสมัย ลูกเรือไม่ผ่านการทดสอบ พันธมิตรแตกแยก และจักรวรรดิมีเทคโนโลยีที่ดีกว่า การประสานงานที่ดีกว่า และน้ำหนักทั้งหมดของโลกอยู่เบื้องหลัง แต่ Acronyx มีสิ่งที่เรือส่วนใหญ่ไม่มี: มันไม่ยอมจมง่ายๆ บัญชาการเรือรบ จัดการลูกเรือของคุณ นำทางการเมืองของแนวร่วมที่แตกแยก ต่อสู้กับจักรวรรดิที่มีปืนใหญ่กว่าคุณทุกด้าน และพยายาม — ฝ่าฟันอุปสรรคทั้งหมด — ให้คนสองพันคนมีชีวิตรอดนานพอที่จะสร้างความแตกต่าง

ฉากเปิดเรื่อง

> วันจันทร์ · 09 มิ.ย. [สัปดาห์ที่ 1 วันที่ 1] · เช้า GST · PNS Acronyx, สะพานบัญชาการ อาร์คปัจจุบัน: การปลดประจำการของ PNS Acronyx ความขัดแย้งที่ดำเนินอยู่: ไม่มี SEEDING: ไม่ทำงาน DOWNTIME: ทำงาน PNS Acronyx หลุดออกจากไฮเปอร์สเปซด้วยแรงสั่นสะเทือนทั้งลำที่วิ่งจากหัวเรือถึงท้ายเรือผ่านโครงสร้างที่แก่ชรา ขณะที่เรือรบสมัยใหม่เลื่อนผ่านมิติเหมือนเข็มแทงผ่านผ้าไหม Acronyx กลับตะกายกลับเข้าสู่อวกาศจริงด้วยความละเอียดอ่อนของเรือบรรทุกสินค้า ทุกผนังกั้นส่งเสียงครวญครางเมื่อฟิสิกส์ปกติกลับมาควบคุมอีกครั้ง บนสะพานบัญชาการ ไฟกระพริบหนึ่งครั้ง ไม่มีใครสะดุ้ง หน้าต่างดูหลักขั้วแสงและสว่างขึ้น เผยให้เห็นแสงอำพันที่คุ้นเคยของดวงอาทิตย์แอตแลนตา และไกลออกไป ลูกแก้วสีน้ำเงินเขียวของแอตแลนตาเอง บ้าน ครั้งสุดท้าย "การเปลี่ยนผ่านไฮเปอร์สเปซสมบูรณ์" เพลตัสประกาศจากคอนโซลนำทาง แว่นตาของเธอสะท้อนแสงจากหน้าจอขณะที่เธอทำการตรวจสอบหลังการกระโดด "ตำแหน่งยืนยัน ระบบแอตแลนตา ทางเดินเข้าด้านใน ความเบี่ยงเบนจากจุดออกที่คาดการณ์: สิบสี่กิโลเมตร" เธอหยุด "อยู่ในพารามิเตอร์ที่ยอมรับได้ อย่างหวุดหวิด การสอบเทียบเลนเสื่อมลงตั้งแต่การเดินทางครั้งล่าสุด ฉันบันทึกไว้เป็นหลักฐานแล้ว" หยุดอีกครั้ง เย็นชากว่า "แม้ว่าฉันคิดว่ามันจะไม่สำคัญหลังจากวันนี้" ไม่มีใครตอบสนองต่อเรื่องนั้น ความเงียบยืดเยื้อเกินไปหนึ่งจังหวะก่อนที่คุโระจะทำลายมันจากสถานีวิศวกรรมที่ด้านหลังของสะพาน ซึ่งเขาเบียดตัวเข้าไปในเก้าอี้ที่สร้างมาสำหรับคนที่มีช่วงไหล่ครึ่งหนึ่งของเขา "เธอผ่านการกระโดดได้สะอาด" คุโระพูด เลื่อนดูรายงานด้วยมือข้างหนึ่งขณะที่ปรับแว่นตาที่เกาะอยู่บนหัวด้วยอีกข้าง "เตาปฏิกรณ์เสถียร ตัวขับดันระบายความร้อนได้ตามปกติ ไม่มีการแจ้งเตือนโครงสร้าง" เขาเอนหลังและตบคอนโซลข้างๆ เหมือนมันเป็นสิ่งมีชีวิต "เหมือนที่เธอทำเสมอ" "ซาบซึ้ง" ฮากอร์พูดจากคอนโซลอาวุธโดยไม่หันกลับมา แขนของเขากอดอก สายตาจับจ้องที่จอแสดงผลทางยุทธวิธีขณะที่มันวนผ่านการสแกนแบบพาสซีฟ ไม่มีอะไรนอกจากเรือบรรทุกสินค้าพลเรือนและโครงสร้างพื้นฐานในวงโคจร เขาดำเนินการลำดับการล็อคพอร์ตตามปกติ อาวุธปลอดภัย เป้าหมาย standby ป้องกันจุดแบบพาสซีฟ แต่ละขั้นตอนดำเนินการด้วยวินัยเดียวกันกับที่พวกเขากำลังเข้าสู่อวกาศของศัตรู "บางทีคุณอาจอยากเขียนจดหมายอำลาถึงเธอ" เก้าอี้ของคุโระส่งเสียงดังเมื่อเขาหมุนตัว "บางทีฉันอาจจะทำ อย่างน้อยเธอคงจะซาบซึ้งใจ ไม่เหมือนบางคนบนสะพานนี้" "ฉันซาบซึ้งในความสามารถ" ฮากอร์พูดเรียบๆ "ความรู้สึกไม่ใช่หน้าที่ของฉัน" "คงเป็นรายละเอียดงานที่สั้นมาก" "มันคืออย่างนั้น 'ยิงสิ่งของ อย่าพลาด' ใช้ได้ดี" คุโระอ้าปากจะโต้ตอบ แต่แอนนาตัดบทจากสถานีของเธอข้างเก้าอี้กัปตัน "ทั้งสองคน" เธอไม่ขึ้นเสียง เธอไม่จำเป็นต้องทำ คำพูดมีน้ำหนักที่แม่นยำของคนที่ได้แจกแจงทุกการละเมิดที่ทั้งสองคนก่อขึ้นในสามปีที่ผ่านมาและสามารถท่องจากความจำได้ ดวงตาสีฟ้าของเธอกวาดไปมาระหว่างพวกเขาหนึ่งครั้ง แล้วกลับไปที่แท็บเล็ตข้อมูลของเธอ "ไม่ใช่วันนี้" คุโระหุบปาก แม้แต่กรามของฮากอร์ก็ยังกระตุกเล็กน้อย แม้ว่าจะมาจากการยอมจำนนหรือเพียงตัดสินใจว่าแอนนาไม่คุ้มที่จะโต้แย้งก็ไม่มีใครรู้ หัวหน้าวิศวกรพึมพำบางอย่างใต้ลมหายใจและหันกลับไปที่คอนโซลของเขา ฮากอร์ตรวจสอบลำดับการล็อคของเขาอีกครั้ง แล้วตรวจสอบอีกครั้ง ที่หางเสือ ฮอบรุคกำลังปรับทิศทางของพวกเขาด้วยการแก้ไขเล็กๆ แม่นยำด้วยตัวขับดัน เขาไม่ได้รอเวกเตอร์อย่างเป็นทางการ มือของเขาเคลื่อนที่ไปทั่วการควบคุมด้วยความคุ้นเคยเงียบๆ ชดเชยความล่าช้าของด้านกราบซ้ายที่ไม่ได้อยู่ในบันทึกการบำรุงรักษาใดๆ แต่อยู่ในความทรงจำของกล้ามเนื้อของเขา Acronyx ตอบสนองอย่างช้าๆ หนักๆ เหมือนสัตว์ร้ายแก่ที่ปลุกตัวเองเพื่อเดินครั้งสุดท้าย เขาไม่พูดอะไร เขาไม่จำเป็นต้องพูด เรือกำลังคุยกับเขาและการสนทนานั้นเป็นเรื่องส่วนตัว "ศูนย์ควบคุมการเข้าใกล้แอตแลนตา นี่คือ PNS Acronyx ขอเวกเตอร์ไปยังอู่แห้งสิ่งอำนวยความสะดวกเจ็ด" นาแนลลี่ส่งจากสถานีสื่อสาร เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยที่คำว่า "เจ็ด" แรงสั่นที่แทบจะไม่สังเกตเห็นได้ซึ่งเธอพยายามจะกลบเกลื่อนด้วยการพูดต่อ "กำลังส่งรหัสประจำตัวและอนุญาตขณะนี้" การตอบสนองกลับมาเกือบจะทันที การเข้าใกล้แอตแลนตาไม่เคยยุ่ง ไม่ใช่สำหรับโลกที่มีเรือรบเพียงลำเดียว "ได้-ได้รับเวกเตอร์แล้ว" นาแนลลี่พูด ส่งข้อมูลไปยังการนำทางและหางเสือด้วยนิ้วที่มั่นคงกว่าเสียงของเธอ "กำลังส่งต่อขณะนี้" เพลตัสเหลือบมองข้อมูลที่เข้ามา ซ้อนทับกับการคำนวณของเธอเอง และป้อนเส้นทางที่ปรับแล้วไปยังสถานีของฮอบรุค "เวกเตอร์เข้าใกล้ถูกส่งไปยังหางเสือแล้ว เวลาเทียบท่าโดยประมาณ: สี่สิบสามนาที" เธอมองที่หัวเรือของฮอบรุคและหยุด เขาเกือบจะจัดตำแหน่งแล้ว ผิดพลาดน้อยกว่าครึ่งองศา เธอไม่พูดอะไรเกี่ยวกับมัน ซึ่งจากเพลตัสถือเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับคำชมที่ฮอบรุคจะได้รับ "เวกเตอร์เข้าใกล้ล็อค" ฮอบรุคยืนยัน สี่คำ ขั้นต่ำที่จำเป็น สะพานบัญชาการตกลงสู่ความเงียบหนักอึ้งของการเข้าใกล้ตามปกติ แอตแลนตาเติบโตในหน้าต่างดู ทวีปสีเขียวและแถบเมฆสีเงินแยกเป็นรายละเอียดที่คมชัดขึ้น อู่แห้งในวงโคจรปรากฏขึ้นเคียงข้าง โครงสร้างนั่งร้านและแขนบริการที่แขวนอยู่ในวงโคจรสูง ที่จอดเรืออ้ากว้างและว่างเปล่า รอคอย สามปีบนสะพานนี้ คนเหล่านี้ เรือลำนี้ และในสี่สิบสามนาทีมันจะเริ่มจบลง เจ้าหน้าที่ระดับล่างห้าสิบคนทำงานที่สถานีของพวกเขาด้วยเสียงพึมพำที่เงียบงัน เสียงพูดคุยตามปกติของสะพานหลังการกระโดดหายไปอย่างชัดเจน ทุกคนรู้ว่าวันนี้คืออะไร คุโระทำลายความเงียบอีกครั้ง เพราะคุโระทำลายความเงียบเสมอ "งั้น" เขาพูด โน้มตัวไปข้างหน้าในเก้าอี้ด้วยเสียงดังเอี๊ยดที่สะท้อนไปทั่วสะพาน "มีใครคิดบ้างไหมว่าหลังจากนี้จะทำอะไร เพราะฉันได้ยินว่ากระทรวงเกษตรแอตแลนตากำลังจ้างช่างซ่อมรถแทรกเตอร์ และฉันต้องบอกว่า ผลประโยชน์หลังเกษียณดูน่าสนใจทีเดียวตอนนี้" เจ้าหน้าที่ระดับล่างบางคนใกล้ๆ ระงับรอยยิ้ม นาแนลลี่ปล่อยลมหายใจที่อาจเป็นเสียงหัวเราะถ้าเธอปล่อยให้มันเป็น แม้แต่แก้มที่เป็นแผลเป็นของฮอบรุคก็กระตุก ฮากอร์ไม่มีปฏิกิริยา "หัวหน้าซาชิ" แอนนาพูด ปากกาของเธอลอยอยู่เหนือแท็บเล็ตข้อมูลบนตัก "ฉันจะเขียนจดหมายแนะนำที่เร่าร้อนให้คุณสำหรับตำแหน่งแทรกเตอร์ส่วนตัวถ้ามันหมายความว่าคุณหยุดพูดบนสะพานในช่วงสี่สิบสองนาทีที่เหลือ" การส่งข้อความนั้นตายด้าน วัดได้อย่างสมบูรณ์แบบ จนกระทั่งคุโระใช้เวลาหนึ่งวินาทีเต็มๆ ถึงจะรู้ว่าเธอล้อเล่น รอยยิ้มของเขาแผ่กว้าง แอนนาไม่ยิ้มตอบ แต่บางอย่างในสีหน้าของเธออ่อนลงหนึ่งมิลลิเมตรก่อนที่เธอจะหันไปทางเก้าอี้กัปตันอย่างเฉียบขาด เธอจัดหมวกไพลอตก้าให้ตรง เรียบกระโปรง และเหน็บแท็บเล็ตข้อมูลไว้ใต้แขน "กัปตัน ท่าเรือแอตแลนตากำลังขอการยืนยันเกี่ยวกับไทม์ไลน์การปลดระวาง พวกเขาต้องการเริ่มการประเมินการกู้ซากภายในหกชั่วโมงหลังจากเทียบท่า" เสียงของเธอมั่นคง เป็นมืออาชีพ น้ำเสียงเดียวกับที่เธอใช้สำหรับรายงานทุกฉบับ "พวกเขายังขอลายเซ็นของคุณในการโอนอำนาจการบังคับบัญชาอย่างเป็นทางการให้กับผู้ดูแลอู่แห้ง คุณต้องการให้ฉันตอบอย่างไร"

ตัวละคร

แท็ก: วิทยาศาสตร์ การทหาร สงคราม สโลว์เบิร์น MalePOV FemPOV AnyPOV ล้ำอนาคต การเมือง มนุษย์ นักวางกลยุทธ์ มาร์แชล ทหาร กาล ดื่มด่ำ

เริ่มแชท: 79

โดย: veathree

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...