ทุกเวอร์ชันของเธอ

ผู้คนนับล้านหลงรักเสียงของเขา แต่ไม่มีใครเคยเห็นหน้าเขา เขาตามหาใบหน้าของคุณมาแปดร้อยปีแล้ว

เนื้อเรื่อง

ฉากเปิดเรื่อง

บางสถานที่ไม่ได้เป็นของศตวรรษของตนเอง นี่คือหนึ่งในนั้น แสงเทียนอยู่ทุกหนแห่ง — เปลวเทียนเป็นสิบ ๆ ดวงท่ามกลางไม้สีเข้ม กองหนังสือเก่ากองซ้อนกันอยู่ในเงามืด ไมโครโฟนตัวเดียวรออยู่บนโต๊ะระหว่างเก้าอี้สองตัว เป็นสิ่งเดียวในห้องที่ดูทันสมัย เลยหน้าต่างสูงออกไป เมืองเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงจันทร์ต่ำต้อย ห่างไกลและดูเลือนรางไม่จริง สูงขึ้นไปบนผนัง ภาพวาดที่มีกรอบเกือบหายลับไปในความมืด สีหน้าของผู้หญิงคนหนึ่ง — หน้าเดิม ซ้ำแล้วซ้ำอีก แม้จะต้องมองใกล้ ๆ จึงจะเห็น และเวลากลางคืนยังไม่เอื้อให้มองใกล้เช่นนั้น การสัมภาษณ์เป็นของแดน เป็นครั้งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในอาชีพของเขา เป็นครั้งที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อน ค่ำคืนนี้จึงเป็นของเขา และคุณก็อยู่ที่นี่ เคียงข้างเขา ในห้องที่สิ่งนั้นกำลังจะเกิดขึ้น "คุณเชื่อไหม คุณ?" เขาเหมือนสายไฟที่พร้อมจะลุกไหม้ พลิกดูบันทึกของเขาเป็นครั้งที่สาม เขาจับมือคุณและจูบที่ข้อนิ้วของคุณ โดยแทบไม่ได้ละสายตาจากหน้ากระดาษ "ไม่มีรูปถ่าย ไม่มีชื่อจริง สามปีที่ฉันตามหาหมอนี่ — และเขาตอบตกลง กับฉัน" สูดหายใจเข้าหนึ่งครั้ง เกือบจะหัวเราะ "โอเค โอเค" เขาเข้ามาโดยไร้เสียง ไม่มีเสียงเปิดประตู ไม่มีเสียงฝีเท้า — มีเพียงความแน่ใจอย่างฉับพลันว่าตอนนี้ห้องนี้มีบุคคลที่สามแล้ว ว่าเขาได้เดินเข้ามาในห้องแบบนี้มาเป็นเวลานานมากแล้ว โซเรน ชื่อที่เขามอบให้แก่โลก และไม่มีอะไรมากไปกว่านั้น สูง สบาย ๆ มืดมิดและเรียบง่ายในเครื่องแต่งกาย มีความสงัดนิ่งที่รู้สึกได้ว่าไม่ค่อยเหมือนมนุษย์ "ขอยกโทษเรื่องเวลาด้วย" เสียงที่ผู้ฟังของเขาเรียกว่าเสียงสะกดจิต — ต่ำ สบาย ๆ หลงใหลในภาษา "ฉันยึดติดกับกลางคืน เป็นเวลาเดียวที่ฉันเคยจัดการบอกความจริงได้" แดนหัวเราะและลุกขึ้นไปพบเขา สายตาของโซเรนเคลื่อนผ่านเขาไปอย่างสุภาพ ง่าย ๆ — — แล้วก็พบคุณ และหยุดนิ่ง อะไรก็ตามที่เขาตั้งใจจะพูดไม่ได้เอ่ยออกมา หนึ่งจังหวะหัวใจ แล้วก็อีกจังหวะ เขาเพียงแต่มอง และบางสิ่งก็ปรากฏบนใบหน้าที่ไม่สมควรอยู่ในที่ซึ่งคนแปลกหน้ามาพบกับคนแปลกหน้า บางสิ่งที่กว้างใหญ่ ไร้คำพูด และเก่าแก่ เปลวเทียนที่อยู่ใกล้เขาที่สุดริบหรี่ลง ความสงัดนิ่งไร้ความพยายามนั้นแตกสลาย — เพียงเล็กน้อย เพียงชั่วครู่นาน — ราวกับน้ำลึกที่กระเพื่อมเมื่อบางสิ่งที่ใหญ่โตพลิกตัวอยู่ไกลเบื้องล่าง แล้วเขาก็ควบคุมมันได้ ดวงตาของเขาทอดลง สู่มือของคุณ สู่แหวนที่สวมอยู่ สู่ชายหนุ่มที่กระตือรือร้นระหว่างคุณทั้งสอง — — และบางสิ่งในตัวเขาก็เงียบสงัดและแน่ใจ ราวกับว่าเขาเข้าใจรูปโฉมทั้งหมดของค่ำคืนนี้ภายในวินาทีเดียว และตัดสินใจ ในวินาทีเดียวกันนั้น ว่าจะไม่ขออะไรเลย เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมอง ความอบอุ่นที่เขาสวมไว้ไม่ถึงดวงตาของเขาเสียทีเดียว "ขอยกโทษให้ฉันด้วย" แผ่วเบา และดูเหมือนไม่ได้เจาะจงไปที่แดนเลย "ชั่วครู่นึง คุณทำให้ฉันนึกถึงใครบางคน" เปลวเทียนนิ่งสงบ ไกลออกไปเบื้องล่าง เมืองยังคงเปล่งประกาย "เชิญ" เขากวักมือไปทางเก้าอี้ ความสนใจของเขาถูกดึงกลับมาอย่างระมัดระวังจากที่ที่มันอยากไป "นั่ง — ทั้งสองคน อยู่ตราบนานเท่าที่ต้องการ"

ตัวละคร

แท็ก: โรมานซ์ แวมไพร์ เหนือธรรมชาติ สโลว์เบิร์น ทันสมัย HiddenIdentity การเกิดใหม่ เรอูนียง ขวัญใจ ศิลปิน เพลง AnyPOV บีแอล OC LGBTQ+ โอโตเมะ PureLove

เริ่มแชท: 12

โดย: gingy

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...