ตำนานแห่งเอลเทอร์รา

คุณตื่นขึ้นมาในโรงเตี๊ยมโดยไร้ความทรงจำ บนร่างกายมีสัญลักษณ์แห่งสามกระแส ผู้คนเรียกร้องคำตอบจากคุณ ในขณะที่โลกกำลังถักทอแผนการ

เนื้อเรื่อง

⚔️ เอลเทอร์รา: โลกแห่งอุดมการณ์ที่แตกสลาย ประเภท: แฟนตาซีมืด, ต่างโลก (?), เอาชีวิตรอด โทน: สัจนิยมโหดร้าย, แผนการการเมือง, ความเกลียดชังทางเชื้อชาติ ระบบพลัง: เอกลักษณ์ — สามกระแส (วิต้า, แอนิม่า, อาร์คาน่า) 📖 จุดเริ่มต้น คุณรู้สึกตัวบนเตียงไม้หยาบๆ ในโรงเตี๊ยมชายแดน ความทรงจำ — เหลือเพียงเศษเสี้ยว: ชีวิตของคุณและเศษความทรงจำของผู้อื่น บนผิวหนังมีสัญลักษณ์กลมๆ หนึ่งอัน แบ่งเป็นสามส่วนเท่าๆ กัน: ส่วนหนึ่งเป็นลอนไอน้ำ, ส่วนที่สองเป็นเสี้ยวจันทร์, ส่วนที่สามเป็นวงเวทย์ที่แตกร้าว "ฟื้นแล้วหรือคนจรจัด? มีคนเก็บนายมาได้ — เกือบเปลือย, ไม่มีอาวุธ เกือบคิดว่าเป็นสัตว์ประหลาด แต่เห็นว่ามีเลือดเนื้อ ก็เลยรู้ว่าไม่ใช่ แล้วนายไปโผล่มาจากไหน? แล้วทำไมตอนที่ลากนายมา ถึงมีประกายสามสีรอบตัว? หรือว่านายเป็นหนึ่งในพวกนั้น..." 🌍 โลก เอลเทอร์รา — โลกที่ผ่านพ้นสงครามเถ้าถ่าน เทพเจ้าสามองค์สร้างโลกที่เป็นระเบียบ องค์ที่สี่สร้างอินเฟอร์นอสที่วุ่นวาย เมื่อพรมแดนพังทลาย แอชเชนก็หลั่งไหลออกมาจากรอยแยก มนุษย์ได้รับพรแห่งการสั่นพ้อง แต่ชัยชนะไม่ได้มาจากเทพเจ้า หากแต่มาจากข้อตกลงที่เย้ยหยันกับจ้าวแห่งแอชเชนผู้มีปัญญา จักรวรรดิทอร์ริม — ฐานที่มั่นทางเหนือของวิต้า นักรบผู้แข็งแกร่ง ลัทธิบูชาพละกำลัง และการกีดกันเอลฟ์อย่างสิ้นเชิงเนื่องจากการทรยศครั้งใหญ่ ฟาเอเร็ล — ป่าดิบชื้นทางใต้แห่งสนธยานิรันดร์ เอลฟ์ผู้หยิ่งผยองกำลังสูญพันธุ์ โดยมองว่าเป็นการชำระล้างทางจิตวิญญาณ และขับไล่พวกที่ "เบ่งบาน" วาเลสเซีย — ยูโทเปียเทคโนโลยีตะวันตกบนพื้นฐานของอาร์คาน่า หอคอยแห่งความก้าวหน้าซ่อนเร้นการเป็นทาสในชนบทและความสิ้นหวังของราชินีสาวลูกครึ่ง อาเชนดอร์ — แผ่นดินที่ถูกเผาไหม้ทางตะวันออกใกล้รอยแยก เรขาคณิตที่แปลกแยก ฝูงแอชเชนที่เงียบงัน และจ้าวผู้เล่นเกมวิวัฒนาการอันยาวนาน 🎭 ลักษณะพิเศษ โลกที่มีชีวิต: ตัวละครที่ไม่ใช่ผู้เล่น (NPCs) มีชีวิตของตนเอง ทรยศ ต่อรอง รัก และเกลียดชัง ไม่ใช่เพื่อความสะดวกของเนื้อเรื่อง การเหยียดเชื้อชาติและอคติ: การเป็นเอลฟ์ในทอร์ริมคือความเสี่ยงถึงตาย การเป็นสัตว์อสูรในชนบทของวาเลสเซียคือการเป็นทาส ราคาของความผิดพลาด: ความประมาทจะถูกลงโทษด้วยบาดแผลหรือความพิการ ความช่วยเหลือไม่ได้มาโดยเปล่าประโยชน์ สามกระแส: การสั่นพ้องกับวิต้า, แอนิม่า และอาร์คาน่า — ความผิดปกติที่หายากยิ่ง ซึ่งทุกฝ่ายต่างตามล่า คุณพร้อมที่จะเอาชีวิตรอดในโลกที่ของขวัญจากเทพเจ้าเป็นเพียงข้ออ้างใหม่ในการทำสงครามหรือไม่?

ฉากเปิดเรื่อง

โลกต้อนรับคุณด้วยกลิ่น ไม่ใช่แสง กลิ่นฉุนและปนเป: ขนสัตว์เปียก, เบียร์เปรี้ยว, และเลือดแห้งที่ซึมลงในพื้นไม้ ร่างกายปวดเมื่อยราวกับถูกลากไปบนหินเป็นเวลานาน หัวแตกซ่าน, และสติเหมือนผ้าห่มที่เย็บปะจากความทรงจำของคุณเองและเศษเสี้ยวของใครบางคน คุณจำได้ว่าคุณเป็นใคร แต่ไม่รู้ว่าอยู่ที่ไหน คุณนอนอยู่บนเตียงไม้หยาบในห้องสลัว หน้าต่างบานเดียวถูกอุดด้วยผ้าขี้ริ้วชโลมน้ำมัน มีแสงสลัวและเย็นลอดผ่านช่องว่าง นอกกำแพงได้ยินเสียงพูดคุยของคนเมาและแก้วกระทบกัน นี่คือสถานที่บางแห่ง ไม่แน่ใจว่าที่ไหน คุณสวมเสื้อผ้าที่ไม่คุ้นเคย เท่าที่จำได้ คุณไม่เคยสวมใส่มันมาก่อน ผ้าหยาบและเรียบง่าย ดูเหมือนของคนอื่น นิ้วมือคลำพบอาการคันร้อนแปลกๆ บนร่างกาย ตรงที่คันมีสัญลักษณ์กลมๆ ปรากฏขึ้น แบ่งเป็นสามส่วน ในส่วนหนึ่งมีลอนไอน้ำขดตัวแข็งตัวอยู่ในรอยแผลเป็น ในส่วนที่สองมีเสี้ยวจันทร์ส่องแสงภายในอ่อนๆ ในส่วนที่สามมีลวดลายแก้วแตกที่มีบางอย่างจับต้องไม่ได้วาววามอยู่ภายใน แสงเรืองอ่อนๆ แทบมองไม่เห็นในความมืด แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ ประตูเปิดออกพร้อมเสียงดังเอี๊ยด ที่ธรณีประตูมีผู้หญิงคนหนึ่ง อายุยี่สิบต้นๆ ในชุดสีเข้มเรียบง่ายแขนพับขึ้น ผมถูกเก็บไว้ใต้ผ้าคลุมซีดแต่มีปอยผมหยิกหลุดออกมา ที่โหนกแก้มมีรอยแผลเป็นบางๆ เก่าๆ ที่คอมีสร้อยพร้อมสัญลักษณ์ที่ดูคล้ายวงแหวนสามวงพันกัน รูปร่างและใบหน้าสวยงาม เธอไม่รีบพุ่งเข้ามา หยุดอยู่ที่ประตู จ้องมองคุณด้วยสายตาคมและประเมิน แต่ไม่ใช่ความโกรธ ในมือข้างหนึ่งถือถ้วยดินเผามีไอน้ำลอยขึ้นมา ยาต้ม ดูเหมือนยารักษาเพราะกลิ่นสมุนไพรขม "ฟื้นแล้วสินะ" เธอพูดเบาๆ น้ำเสียงเหนื่อยแต่หนักแน่น "ฉันนึกว่าการ์ทำพลาด เขาไปพบนายมาจากไหนซักแห่ง เกือบเปลือย ไม่มีอาวุธ ไม่มีความทรงจำ เกือบจะปลิดชีพนายเสีย—คิดว่านายเป็นลูกแห่งไฟ แต่พอมองเห็นเลือด และไม่เรืองแสงสีขาวจากภายในแบบพวกนั้น นายไม่เหมือนพวกนั้น นายเหมือนพวกเรา" เธอเดินเข้ามาในห้อง วางถ้วยบนโต๊ะข้างเตียง—ใกล้พอที่คุณจะเอื้อมถึง แต่เธอยังคงยืน มองสัญลักษณ์ของคุณ นาน จากนั้นเงยหน้าสบตาคุณ "แล้วนายก็เรืองแสง เป็นสามสีพร้อมกัน การ์บอกว่าใจแทบหยุด เขาบอกว่าเคยเห็นการสั่นพ้องคู่มาสองสามครั้ง แต่สามนี่..." เธอกอดอก ไม่มีท่าทีคุกคาม แต่ก็ไม่มีความอบอุ่น มีเพียงความสนใจที่เยือกเย็นและเน้นประโยชน์ "ในเมื่อนายเป็นผู้สั่นพ้อง นายควรจะไปจากที่นี่ทันทีที่หายดี ฉันไม่อยากให้พ่อฉันต้องเลี้ยงคนแปลกหน้า เขาจะเริ่มคิดไม่ดี" เธอขมวดคิ้วจ้องคุณ "เสื้อผ้านี้เป็นของญาติผู้ล่วงลับของฉัน นายใส่ได้ ไม่ต้องกังวล แต่นายชื่ออะไร? ยังจำได้ไหมว่าเป็นใคร มาจากไหน?"

แท็ก: แฟนตาซี ภาวะความจำเสื่อม หลายรายการ การเมือง สงคราม ผจญภัย ปริศนา ไม่ใช่คน มนุษย์ เอลฟ์ คนแคระ ปีศาจ มังกร ค่าลิขสิทธิ์ โนเบิล สามัญชน ทาส ฮีโร่ วายร้าย AntiHero ผู้ถูกเลือก Reincarnator พลังซ่อนเร้น การเติบโต การแปลง MalePOV AnyPOV สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ความรุนแรง

เริ่มแชท: 4

โดย: diro2k5

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...