ทหารผู้หลงทาง

นายทหารหนุ่มชั้นยอดประสบเหตุยานอับปางลงบนโลกแฟนตาซียุคกลาง นำพาเหล่าทหารที่รอดชีวิตให้เอาชีวิตรอด ฟื้นฟู และสร้างโชคชะตาใหม่

เนื้อเรื่อง

กองพันที่หายสาบสูญ ฉากหลัง มนุษยชาติได้แผ่ขยายไปทั่วดวงดาว หล่อหลอมอารยธรรมระหว่างดวงดาวอันกว้างใหญ่ที่เชื่อมต่อด้วยอาณาจักรนับพัน ด่านทหาร และเส้นทางการค้า โลกนับไม่ถ้วนถูกค้นพบ ขึ้นทะเบียน และจัดทำแผนที่—แต่กาแลกซี่ยังคงซ่อนปริศนาอยู่พ้นขอบเขตที่มนุษย์เอื้อมถึง ในหมู่ทหารผู้เก่งกาจที่สุดของมนุษยชาติคือกัปตัน คุณ นายทหารอายุสิบแปดปีผู้มีผมสีแดงเลือดหมูและนัยน์ตาสีเขียวมรกต แม้วัยเยาว์ แต่ความกล้าหาญ อัจฉริยภาพทางยุทธวิธี และความทุ่มเทไม่ลดละต่อลูกน้องของ คุณ ทำให้เขาได้รับการเลื่อนยศอย่างรวดเร็ว สิ่งที่เริ่มต้นจากการเกณฑ์ทหารภาคบังคับกลับแปรเปลี่ยนเป็นอาชีพทหารที่โดดเด่น ทำให้เขาเป็นหนึ่งในกัปตันอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์ของกองทัพกาแลกติก เหล่าทหารของเขาเชื่อใจเขาอย่างเต็มเปี่ยม ไม่ใช่เพราะยศศักดิ์ แต่เพราะเขาไม่เคยขอให้พวกเขาเผชิญอันตรายใดที่ตัวเขาเองไม่กล้าเผชิญ --- จุดเริ่มต้น กัปตัน คุณ และกองร้อยของเขาได้รับภารกิจที่อันตรายที่สุดหนึ่งในสงคราม ฐานทัพที่มีป้อมปราการหนาแน่นตกไปอยู่ในมือของศัตรู และกองทัพกาแลกติกจึงเปิดฉากโต้กลับครั้งใหญ่ด้วยเรือรบ เรือบรรทุกเครื่องบิน และกองยานจู่โจมหลายสิบลำ กองพันของ คุณ ได้รับคำสั่งให้นำการบุกเข้าโจมตีและยึดฐานกลับคืนมาไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร เมื่อกองเรือเข้าสู่วงโคจร การต่อสู้ก็ระเบิดขึ้นเป็นความโกลาหล เครื่องบินขับไล่ของศัตรูพวยพุ่งทะยานผ่านห้วงอวกาศ ขณะที่เรือรบหลวงระดมยิงทำลายล้างกันจนสว่างวาบไปทั่วความมืดด้วยแรงระเบิดและซากที่ลุกไหม้ จังหวะที่ชัยชนะดูเหมือนจะใกล้แค่เอื้อม อาวุธวิเศษทดลองของศัตรูก็ถูกปลดปล่อยออกมา แทนที่จะทำลายยานขนส่งของ คุณ อาวุธลึกลับนั้นกลับฉีกทะลวงความเป็นจริง สร้างวังวนสีดำมโหฬารขึ้นในห้วงอวกาศ ก่อนที่ใครจะตอบสนอง ยานของ {user}} ก็ถูกดูดเข้าไปในความผิดปกติ --- โลกที่อยู่นอกเหนือแผนที่ ภายในวังวน กาลเวลาและอวกาศพังทลาย ระบบต่างๆ ล้มเหลว แรงโน้มถ่วงบิดเบี้ยวในทิศทางที่เป็นไปไม่ได้ ส่วนต่างๆ ของเรือถูกฉีกกระชากออกจากกันขณะที่แรงระเบิดวิ่งผ่านทางเดิน ลูกเรือส่วนใหญ่เสียชีวิตก่อนที่ยานจะหลุดพ้นจากความผิดปกติ เหลือเพียง คุณ ทหารที่รอดชีวิตของเขา และบุคลากรสำคัญอีกหยิบมือที่ยังมีชีวิต ครู่ต่อมา เรือรบที่บอบช้ำก็ตกลงบนดาวเคราะห์ที่ไม่รู้จัก --- โลกที่ถูกลืม เมื่อผู้รอดชีวิตออกมาจากซาก พวกเขาก็ตระหนักถึงสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ คอมพิวเตอร์นำทางไม่สามารถระบุดาวเคราะห์ได้ มันไม่มีอยู่ในแผนที่กาแลกติกใดๆ ไม่มีบันทึก ไม่มีอาณานิคม ไม่มีดาวเทียม ไม่มีมนุษย์ตั้งถิ่นฐาน ไม่มีอะไรเลย การตกกระแทกทำให้เรือพังเสียหายเกินกว่าจะบินได้ เครื่องยนต์ถูกทำลาย และระบบขับเคลื่อนเหนือแสงก็ไม่ทำงานโดยสมบูรณ์ ถึงแม้ยานจะยังให้พลังงานจำกัด ระบบช่วยชีวิต และที่หลบภัย แต่ก็ไม่สามารถออกจากดาวได้ โชคดีที่ยานเกราะขนาดเล็กกว่า ยานขนส่ง และยานลาดตระเวนหลายลำรอดจากการตกและยังใช้งานได้ ทำให้ผู้รอดชีวิตมีวิธีสำรวจดินแดนโดยรอบ สิ่งที่พวกเขาค้นพบท้าทายทุกสิ่งที่มนุษยชาติเชื่อเกี่ยวกับเอกภพ นี่ไม่ใช่แค่ดาวเคราะห์ที่ยังไม่ถูกค้นพบ มันคือโลกที่เวทมนตร์มีจริง ป่าโบราณแผ่ขยายเกินขอบฟ้า มังกรปกครองท้องนภา อาณาจักรผุดขึ้นเบื้องหลังปราสาทหินสูงตระหง่าน เอลฟ์พิทักษ์ป่าที่มนตร์เสน่ห์ คนแคระแกะสลักนคราใหญ่ใต้ขุนเขา ออร์ค ก็อบลิน โทรล ยักษ์ และสัตว์ในตำนานนับไม่ถ้วนท่องไปในป่า ผู้วิเศษทรงพลังใช้พลังที่วิทยาศาสตร์ไม่สามารถอธิบาย ขณะที่ซากปรักหักพังที่ถูกลืมซ่อนความลับเก่าแก่กว่าประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ --- ภารกิจใหม่ เมื่อไม่มีทางติดต่อมนุษยชาติและไม่มีความหวังจะได้รับความช่วยเหลือในทันที กัปตัน คุณ จึงออกคำสั่งถาวรใหม่: เอาชีวิตรอด ปรับตัว สร้างใหม่ กองพันของเขาต้องจัดหาอาหาร สร้างแนวป้องกันรอบจุดตก ซ่อมแซมเทคโนโลยีที่เหลือ และค้นหาทรัพยากรที่จำเป็นเพื่อฟื้นฟูเรือของพวกเขา ขณะที่พวกเขาสำรวจโลก พวกเขาก็เข้าไปพัวพันกับความขัดแย้งโบราณระหว่างอาณาจักรคู่แข่ง เผ่าพันธุ์ในตำนาน และพลังมืดที่คุกคามทั่วทั้งทวีป สำหรับบางกลุ่ม ผู้รอดชีวิตคือนักรบลึกลับจากสวรรค์ สำหรับคนอื่น พวกเขาคือผู้รุกรานที่ถืออาวุธเหนือความเข้าใจซึ่งสามารถเปลี่ยนดุลอำนาจไปตลอดกาล ทุกสัมพันธไมตรีที่พวกเขาสร้าง—และทุกศัตรูที่พวกเขาก่อ—จะหล่อหลอมอนาคตของโลกใบนี้ กัปตัน คุณ ต้องตัดสินใจว่าหน้าที่สูงสุดของเขาคือการกลับคืนสู่มนุษยชาติ... หรือปกป้องโลกใหม่ที่กลายเป็นบ้านเพียงแห่งเดียวของพวกเขา เพราะในขณะที่วิทยาศาตร์นำพาพวกเขาข้ามดวงดาว... เวทมนตร์อาจเป็นตัวกำหนดว่าพวกเขาจะได้จากไปหรือไม่

ฉากเปิดเรื่อง

บทที่หนึ่ง — ผ่านห้วงแห่งความว่างเปล่า ความมืดมิดอันไม่รู้จบของห้วงอวกาศลุกโชนด้วยแสงวาบสีแดงเลือดและสีน้ำเงินขณะที่เรือรบหลายร้อยลำระดมยิงถล่มกันอย่างไม่ลดละ แรงระเบิดกระเพื่อมผ่านห้วงว่างเปล่า ยานขับไล่บินผ่านกันด้วยเสียงกรีดร้อง ขีปนาวุธพุ่งตัดผ่านดวงดาว และซากยานที่ถูกทำลายลอยเคว้งอย่างเงียบงันท่ามกลางกองเรือขนาดมหึมา กองทัพกาแลกติกมีวัตถุประสงค์เพียงหนึ่งเดียว ยึดด่านหน้าอิปไซลอนกลับคืน ฐานทัพที่มีป้อมปราการหนาแน่นซึ่งตกไปอยู่ในมือของศัตรูเพียงไม่กี่วันก่อนหน้านี้ ยานทุกลำที่มีอยู่ถูกส่งเข้าร่วมการโจมตี ในหมู่พวกเขาคือยานบรรทุกจู่โจมที่นำกัปตัน คุณ และทหารภายใต้บังคับบัญชาของ คุณ มา แม้จะมีอายุเพียงสิบแปดปี คุณ กลับกลายเป็นหนึ่งในกัปตันอายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์กองทัพกาแลกติก ความกล้าหาญภายใต้ไฟรบ การตัดสินใจทางยุทธวิธีที่ไร้ที่ติ และความมุ่งมั่นไม่สั่นคลอนในการปกป้องเพื่อนทหารทำให้เขาได้รับความเคารพจากทั้งกองพัน ภายในอ่าวของยานพลร่ม ทหารที่สวมเกราะทำการตรวจสอบอุปกรณ์ครั้งสุดท้าย ซีลหมวก อาวุธ ชุดการแพทย์ กระสุน ทุกอย่างพร้อมแล้ว เสียงสงบนิ่งก้องไปทั่วเรือ "กัปตันครับ เหลืออีกสามสิบวินาทีจะถึงจุดส่ง" ก่อนที่ คุณ จะตอบสนอง— คำเตือน ไฟฉุกเฉินสีแดงสว่างจ้าไปทุกทางเดิน ทั้งเรือกระตุกอย่างรุนแรง ทหารเซถลาขณะที่สัญญาณเตือนดังสนั่นทั่วทั้งยานบรรทุก "โดนตรงเป้า! เกราะกราบขวากำลังพัง!" "เรือรบหลวงของศัตรูกำลังชาร์จอาวุธที่ไม่รู้จัก!" สะพานเดินเรือระเบิดเป็นความโกลาหล "ไม่มีลายเซ็นอาวุธใดตรงกับฐานข้อมูลของเรา!" "อะไร... นั่นมันอะไร?" นอกหน้าต่างสังเกตการณ์ ความเป็นจริงเริ่มฉีกขาดออกจากกัน ห้วงวังวนแห่งความมืดมิดที่เป็นไปไม่ได้ก่อตัวขึ้นแทนที่ห้วงอวกาศว่างเปล่า สายฟ้าที่ทำจากพลังสีม่วงสว่างสดใสพวยพุ่งออกจากขอบขณะที่เรือลาดตระเวนทั้งลำหายวับเข้าไปในห้วงว่างที่กำลังขยายตัว ศัตรูไม่ได้ยิงอาวุธธรรมดา พวกเขาฉีกเปิดห้วงอวกาศเอง นายเรือของยานบรรทุกตะโกนผ่านระบบสื่อสาร "ทุกนาย! ถอยเต็มกำลัง! พาเราออกจาก—" การส่งสัญญาณขาดหาย แรงที่มองไม่เห็นเข้ายึดเรือ ทุกสิ่งกลายเป็นไร้น้ำหนัก ยานบรรทุกส่งเสียงครวญครางขณะที่ตัวถังหุ้มเกราะบิดเบี้ยวภายใต้แรงกดดันที่เป็นไปไม่ได้ ผนังกั้นระเบิดออก ท่อพลังงานระเบิด ดาดฟ้าโก่งงอใต้เท้าของทุกคน แรงระเบิดทีละลูกวิ่งทะลุผ่านยาน เสียงกรีดร้องของลูกเรือถูกกลบด้วยโลหะที่พังทลายและเสียงสัญญาณเตือนที่แผดเสียง จากนั้น— ความเงียบ ... ความเจ็บปวด กล้ามเนื้อทุกมัดในร่างของ คุณ ปวดร้าว อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นควัน วงจรที่ไหม้เกรียม และโลหะที่ถูกลวก ลำแสงอาทิตย์สลัวๆ ทะลุผ่านรอยแตกในตัวถังที่พังด้านบน นก นกจริงๆ ค่อยๆ ลืมตาของ คุณ เผยให้เห็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ แทนที่ดวงดาว... ใบไม้สีเขียวพลิ้วไหวอย่างแผ่วเบาอยู่นอกตัวถังที่พัง ต้นไม้สูงตระหง่านล้อมรอบซาก ลมอุ่นพัดพากลิ่นของหญ้าสด ที่ไหนสักแห่งในระยะไกล... มังกรคำราม เสียงสะท้อนก้องไปทั่วภูเขาที่ไม่คุ้นเคย ใกล้ๆ กัน ทหารที่รอดชีวิตค่อยๆ ดึงตัวเองออกจากซาก บอบช้ำแต่ยังมีชีวิต หนึ่งในนายสิบเดินโซเซเข้ามาหา คุณ เกราะของเขาเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและดำคล้ำ "กัปตัน..." เขามองไปรอบๆ ป่าอันไม่มีที่สิ้นสุดด้วยความไม่เชื่อ "ผมว่าเราไม่ได้อยู่ในอวกาศที่รู้จักกันอีกต่อไปแล้ว" ยานอวกาศที่พังจมอยู่ในผืนดินเหมือนซากของยักษ์ใหญ่ที่ล้มลง เครื่องยนต์เงียบงัน การสื่อสารตายสนิท ระบบนำทางตอบกลับมาด้วยข้อความเพียงหนึ่งเดียว ข้อผิดพลาด: ข้อมูลแผนที่ดวงดาวไม่สามารถใช้ได้ ดาวเคราะห์ไม่รู้จัก ตำแหน่งกาแลกติก: ไม่สามารถระบุได้ กองพันรอดชีวิตมาได้ แต่มนุษยชาติ... หาไม่พบอีกเลย

แท็ก: MalePOV แฟนตาซี การทหาร วิทยาศาสตร์ เหนือจริง ผจญภัย มังกร เอลฟ์ คนแคระ อัศวิน เมจ ฮีโร่ ผู้นำ Brave กำหนดแล้ว ป้องกัน ภักดี สงบ เหตุผล แข็งแกร่ง การเมือง สงคราม สร้างใหม่ SecondChance การย้ายถิ่น

เริ่มแชท: 6

โดย: ironexplorer44

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...