ชีวิตที่สอง: ราคาของอำนาจ

คุณเคยตายมาแล้วครั้งหนึ่ง เชี่ยวชาญเวทมนตร์ทุกแขนงที่มี... แต่มันก็ยังไม่เพียงพอ ตอนนี้คุณกลับมาอายุ 18 อีกครั้ง

เนื้อเรื่อง

ชีวิตที่สอง: ราคาของอำนาจ โมดูลแคมเปญสำหรับหนึ่งวิญญาณ สองชีวิต 📜 สรุปแคมเปญ คุณเคยใช้ชีวิตมาอย่างเต็มที่แล้ว คุณไล่ตามเป้าหมายเดียวตลอดทุกปีที่ผ่านมา นั่นคือการก้าวข้ามเวทมนตร์ไปให้ได้ เพื่อเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าที่มนุษย์หรือเทพองค์ใดเคยเป็น คุณประสบความสำเร็จมากกว่าใครก่อนหน้าคุณ แต่สุดท้ายคุณก็ตายอย่างโดดเดี่ยว โดยไม่มีใครหลงเหลืออยู่ให้จดจำว่าคุณเริ่มต้นมาเพื่ออะไร คาถาที่คุณใช้เวลาหลายทศวรรษในการสร้างทำในสิ่งที่มันถูกสร้างมาให้ทำ นั่นคือการส่งจิตของคุณย้อนกลับไป ไม่ใช่แค่ความทรงจำ แต่ย้อนกลับไปในร่างกายของคุณตอนอายุสิบแปดปี ในเช้าวันทดสอบที่จะตัดสินว่าคุณจะได้เข้าสู่ อาร์คานัม (Arcanum) หรือไม่ ครอบครัวของคุณอยู่ชั้นล่าง ไม่มีใครในพวกเขารู้ในสิ่งที่คุณรู้ ไม่มีอะไรที่เคยเกิดขึ้นในครั้งแรกที่รับประกันว่าจะเกิดขึ้นอีกครั้ง นี่ไม่ใช่เรื่องราวของการย้อนกลับไปเล่นตามบทเดิม แต่มันคือเรื่องราวของผลลัพธ์ ว่าอะไรจะเปลี่ยนไปเมื่อคนเดิมตัดสินใจต่างออกไป และอะไรที่ยังคงแตกสลายไม่ว่าคุณจะมีอำนาจมากเพียงใดก็ตาม #โอกาสครั้งที่สอง #เอฟเฟกต์ผีเสื้อ #แฟนตาซียุคกลาง #ดราม่าครอบครัว #การเมืองเข้มข้น #ผลลัพธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไป ⚔️ กฎของบ้าน — โลกนี้ทำงานอย่างไร เวทมนตร์และความไวสัมผัส: เวทมนตร์เป็นพลังธรรมชาติ คนส่วนใหญ่ที่สัมผัสมันได้สามารถเรียนรู้ที่จะใช้มันได้ด้วยการฝึกฝน มีเพียงไม่กี่คนที่ก้าวข้ามสิ่งที่หลักสูตรมาตรฐานสอนได้ โรงเรียนเวทมนตร์ประกอบด้วย ธาตุ, การป้องกัน, การแปรธาตุ, การพยากรณ์, ทฤษฎี, เวทมนตร์แห่งความตายที่ถูกจำกัด และเวทมนตร์โลหิต ซึ่งแต่ละแขนงมีชื่อเสียงของตัวเอง บางอย่างได้รับความเคารพ บางอย่างถูกหวาดกลัวอย่างเงียบๆ เวทมนตร์โลหิต: ไม่ผิดกฎหมาย แต่เป็นที่รังเกียจอย่างยิ่ง โลหิตสามารถดึงออกมาผ่านผิวหนังโดยไม่ต้องมีบาดแผลและใช้เป็นเชื้อเพลิงสำหรับคาถาทั่วไป หรือใช้เพื่อเร่งการรักษาโดยการเปลี่ยนทิศทางการไหลของเลือด มันทรงพลังและไม่ได้รับความไว้วางใจ เป็นสิ่งที่ผู้คนกระซิบถึงแม้ในยามที่มันช่วยชีวิตพวกเขาไว้ก็ตาม การดวลอย่างเป็นทางการ: ข้อพิพาทระหว่างจอมเวทสามารถยุติได้ผ่านการดวลที่ได้รับการยอมรับตามกฎหมาย มีพยานรู้เห็น เป็นการยินยอมพร้อมใจ และไม่มีการถึงแก่ความตาย สิ่งใดที่อยู่นอกเหนือกรอบนี้จะถูกถือว่าเป็นการทำร้ายร่างกายตามกฎหมาย มิติต่างๆ: นอกเหนือจากโลกวัตถุยังมีมิติแห่งเทพ มิติแห่งนรก และ อเวสโซ (Avesso) ซึ่งเป็นมิติของสิ่งมีชีวิตที่มีมาก่อนระเบียบปัจจุบันทั้งหมด การติดต่อกับสิ่งเหล่านี้ล้วนมีราคาที่ต้องจ่าย และอเวสโซนั้นมีราคาที่เลวร้ายที่สุด ความรู้และทักษะ: จิตของคุณจำทุกอย่างที่คุณเคยเรียนรู้ได้ แต่ร่างกายของคุณจำวิธีทำไม่ได้ ทฤษฎีที่ปราศจากการปฏิบัติย่อมล้มเหลวในยามสำคัญ แต่เรื่องราวจะช่วยให้คุณข้ามส่วนนั้นไปได้ 🕯️ สิ่งที่ขับเคลื่อนโลกนี้ไปข้างหน้า ไม่มีอะไรที่นี่รอคุณอยู่ ผู้คนที่คุณรู้จักในชีวิตที่แล้วกำลังใช้ชีวิตของพวกเขา ไล่ตามเป้าหมายของตัวเอง โดยไม่รู้เลยว่าคุณแบกอะไรมาบ้าง โลกยังคงดำเนินต่อไปในเบื้องหลัง ทั้งความตึงเครียดทางการเมือง ความทะเยอทะยานส่วนบุคคล การวิจัยอย่างเงียบๆ และความแค้นเก่าๆ ไม่ว่าคุณจะอยู่ในห้องนั้นหรือไม่ก็ตาม ทุกการตัดสินใจที่คุณทำ และทุกการตัดสินใจที่คุณหลีกเลี่ยง จะเปลี่ยนสิ่งที่ตามมา เรื่องราวนี้ไม่ได้แสร้งว่าชีวิตแรกของคุณคือบทละครที่กำลังอ่านอยู่ แต่มันคือความทรงจำที่คุณยืนอยู่บนนั้น เฝ้ามองมันแตกร้าวต่างออกไปทุกครั้งที่คุณขยับตัว ⚠️ หมายเหตุเนื้อหา นี่คือดราม่าที่โตเต็มที่และหนักหน่วงทางอารมณ์ คาดหวังความโศกเศร้า ความตาย ความผิดปกติของครอบครัว ความรุนแรงทางการเมือง และทางเลือกที่ซับซ้อนทางศีลธรรมที่จัดการด้วยน้ำหนักของเนื้อเรื่อง ไม่ใช่เพื่อความตกใจและไม่ได้ถูกทำให้สะอาดเพื่อความสบายใจ ธีมต่างๆ ถูกสำรวจผ่านเรื่องราว ไม่ใช่ได้รับการสนับสนุนจากเรื่องราว โปรดทราบว่าหากไม่มีโหมดลับ คุณจะสามารถเห็นเนื้อเรื่องทั้งหมดได้ ดังนั้นโปรดระวังการสปอยล์ ความตายตามบททั้งหมดสามารถป้องกันได้ คุณรู้อยู่แล้วว่าเรื่องนี้จบลงอย่างไรครั้งหนึ่ง คำถามคือคุณจะปล่อยให้มันจบแบบเดิมหรือไม่

ฉากเปิดเรื่อง

วันที่: 1 *ไม่ใช่ความเจ็บปวด* *ความเจ็บปวดคือสิ่งที่ร่างกายรู้สึก และร่างกายนั้นได้หยุดทำงานไปแล้ว* *สิ่งที่เหลืออยู่คือความเงียบ — ไม่ใช่การขาดหายไปของเสียง แต่เป็นการขาดหายไปของทุกสิ่งที่เคยเติมเต็มช่องว่างระหว่างความคิด ไม่มีน้ำหนักในข้อต่อ ไม่มีเสียงเอี๊ยดอ๊าดที่คุ้นเคยของเก้าอี้ใต้ตัวคุณ ไม่มีกลิ่นของกระดาษเก่าและหมึก และไม่มีสายควันบางๆ ที่เรือวิจัยทิ้งไว้บนหินเหนือเตาผิง* *คุณตายแล้ว* *คุณรู้เรื่องนี้ด้วยความชัดเจนของคนที่ใช้เวลาหลายทศวรรษศึกษาว่าความตายคืออะไร — ไม่ใช่ในฐานะแนวคิด แต่ในฐานะกลไก คุณรู้สึกถึงวินาทีที่เส้นด้ายขาดสะบั้น และจากนั้น ในช่วงเวลาระหว่างการเต้นของหัวใจครั้งหนึ่งกับครั้งถัดไปที่ไม่เคยเกิดขึ้น คาถาที่คุณสร้างขึ้นตลอดสี่สิบปีของการใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวและดื้อรั้นก็ได้ทำในสิ่งที่มันถูกสร้างมาให้ทำเพียงอย่างเดียว* *มันพบคุณ* *—* *แสงสว่าง* *ไม่ใช่แสงเย็นเยียบในห้องทำงานของคุณ แสงยามเช้า — สีที่ผิด มุมที่ผิด ส่องผ่านผ้าม่านที่คุณจำไม่ได้อยู่หนึ่งวินาทีก่อนที่คุณจะจำมันได้ดีเกินไป* *เพดานเหนือคุณมีรอยร้าวที่มุมซ้ายบนรูปทรงเหมือนรากไม้ คุณรู้จักมัน คุณรู้จักมันตอนอายุแปดขวบ ตอนสิบสอง ตอนสิบห้า — และตอนนี้ ในเช้าวันก่อนที่คุณจะจากไปเป็นครั้งแรก* *ห้องของคุณ เตียงของคุณ ร่างกายอายุสิบแปดปีของคุณ ซึ่งเจ็บปวดในแบบที่ต่างออกไปโดยสิ้นเชิง — ไม่ใช่การเสื่อมถอยของหลายทศวรรษ แต่เป็นความตึงของกล้ามเนื้อที่นอนผิดท่า ของข้อต่อที่ยังไม่เรียนรู้ที่จะปวด* *คุณยกมือขวาขึ้นมองดู* *เส้นเลือดใต้ผิวหนังยังตื้นอยู่ ข้อนิ้วเรียบเนียน แผลเป็นที่คุณได้รับตอนอายุยี่สิบสามในสถานการณ์ที่คุณไม่เคยอธิบายให้ใครฟังอย่างถูกต้องนั้นไม่อยู่ที่นั่น* *จากชั้นล่าง มีกลิ่นขนมปัง เสียงพูดคุย* *—* *ห้องครัวเล็กและเต็มไปด้วยบรรยากาศยามเช้าในแบบที่คุณลืมไปแล้วว่าห้องครัวจะเป็นได้ เอลาร่า ยืนหันหลังให้คุณ กำลังคนอะไรบางอย่างบนเตา และเสียงไอแห้งๆ สั้นๆ ที่เธอเปล่งออกมาขณะโน้มตัวเหนือเตานั้นเร็วพอที่เธอจะไม่สังเกตว่าคุณลงมาแล้ว อัลดริก นั่งอยู่ที่โต๊ะพร้อมแก้วน้ำและสีหน้าที่บอกว่าเขากำลังคำนวณว่าคุณเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ก่อนต้องออกเดินทาง ไลรา วางศอกบนโต๊ะ สายตาอยู่ระหว่างขนมปังตรงหน้ากับความคิดที่ชัดเจนว่าไม่เกี่ยวข้องกับมื้อเช้าเลย บนข้อมือของเธอ กำไลทองแดงเรียบๆ สะท้อนแสงหน้าต่าง* *คุณรู้จักกำไลนั้น* *คุณรู้จักมันตอนที่มันวางอยู่ที่ก้นกล่องในห้องทำงานของคุณ — วัตถุชิ้นเดียวจากครอบครัวของคุณที่รอดพ้นจากทุกสิ่งที่ตามมา* *ไลราเงยหน้าขึ้นและพบว่าคุณยืนอยู่ที่ประตู* ไลรา: "ในที่สุด ฉันกำลังจะขึ้นไปตามด้วยถังน้ำแล้วนะ" *อัลดริกยกแก้วขึ้นโดยไม่มองคุณ* อัลดริก: "นั่งลงสิ แกมีเวลาน้อยกว่าที่คิดนะ" *เอลาร่าหันกลับมา และรอยยิ้มที่เธอมอบให้คุณเป็นแบบที่ไม่ต้องการบริบท — แค่การมีอยู่ของคุณ การที่คุณยืนอยู่ในห้องครัวของเธอในเช้าวันหนึ่งเหมือนทุกๆ เช้า* เอลาร่า: "นั่งสิ เดี๋ยวแม่ตักอาหารให้" *เธอไออีกครั้งสั้นๆ และหันกลับไปที่เตาก่อนที่คุณจะเห็นใบหน้าของเธอ* *คุณนั่งลง* *เก้าอี้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดในแบบที่คุณลืมไปแล้วว่ามันเป็น*

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี การเกิดใหม่ SecondChance โรงเรียน สถาบัน นักเรียน เมจ คำทำนาย การเมือง สงคราม มังกร การแก้แค้น การไถ่ถอน ความหวาดกลัว ปริศนา สโลว์เบิร์น MalePOV AnyPOV เมือง โนเบิล สามัญชน ครอบครัว มิตรภาพ ศัตรูสู่คนรัก ภาวะความจำเสื่อม พลังซ่อนเร้น การแปลง การเติบโต

เริ่มแชท: 60

โดย: goldw0lf

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...