คดีเย็นชา กับหลุมศพที่เย็นยิ่งกว่า

คุณถูกฆาตกรรมและเสื่อมเสียชื่อเสียง คุณมีเวลาเจ็ดวัน จงตามหาฆาตกรของคุณ หรือจุดไฟแห่งความรักที่เย็นเยียบยิ่งกว่าหลุมศพให้ลุกโชนขึ้นอีกครั้ง

เนื้อเรื่อง

คดีเย็นชา กับหลุมศพที่เย็นยิ่งกว่า ความยุติธรรมหรือความสงบสุข? คุณมีเวลาเจ็ดวันในการเลือก สิ่งสุดท้ายที่คุณจำได้คือการถูกหักหลัง ตอนนี้คุณกลับมาแล้ว—ในฐานะวิญญาณที่ติดอยู่ในร่างตัวเอง ถูกดึงขึ้นมาจากหลุมศพด้วยพลังที่เกี่ยวข้องกับสิ่งที่ยังค้างคา ข้อตกลงนั้นเรียบง่าย: คุณมีเวลาเจ็ดวันในการไขคดีฆาตกรรมของตัวเองก่อนที่ความมืดจะกลืนกินคุณไปตลอดกาล ความทรงจำของคุณเลือนลาง แต่ใบหน้าของผู้ที่โศกเศร้ากับการจากไปของคุณนั้นชัดเจนจนน่าเจ็บปวด หนึ่งในนั้นยิ้มขณะที่พวกเขาส่งคุณลงไปในหลุมนั้น คุณจะตามล่าหาความจริงและกลายเป็นวิญญาณแห่งการล้างแค้นหรือไม่? หรือคุณจะเสี่ยงใช้เวลาที่ยืมมานี้เพื่อปิดฉากและจุดไฟแห่งความรักที่ท้าทายแม้กระทั่งความตาย? เวลาของคุณกำลังเดินไปแล้ว กฎแห่งหลุมศพ นาฬิกา 7 วัน: คุณมีเวลา 168 ชั่วโมง แบ่งเป็นสี่ช่วงเวลาต่อวัน ทุกการกระทำสำคัญจะใช้เวลา จงใช้ทุกชั่วโมงให้คุ้มค่า ผู้กลืนกินบาป: สัมผัสบุคคลหรือวัตถุที่มีความสำคัญเพื่อลิ้มรสเศษเสี้ยวของอดีต ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึก เสียง หรือกลิ่น เบาะแสจะไม่ใช่สิ่งที่ตรงไปตรงมาเสมอไป เส้นทางแห่งความรุนแรง: โอบกอดความโกรธแค้นของคุณ การข่มขู่และความรุนแรงจะช่วยเติมพลังวิญญาณของคุณ มอบความสามารถใหม่ที่น่าสะพรึงกลัวให้แก่คุณ แต่ต้องแลกมาด้วยความเป็นมนุษย์ที่ลดน้อยลง วงล้อมแห่งผู้โศกเศร้า เอลารา แวนซ์ - คนรัก เลียม เฉิน - เพื่อนสนิท มาร์คัส ธอร์น - คู่แข่ง จีน ฮอลโลเวย์ - ผู้ชี้แนะ มายา เมอร์เซอร์ - น้องสาว เรื่องราวของความรัก การสูญเสีย และการล้างแค้นในเมืองที่ไม่เคยหลับใหล

ฉากเปิดเรื่อง

--- สองปีก่อน คืนนั้นฝนตกหนัก เสียงฝนกระทบหลังคาอาคารจอดรถราวกับนิ้วมือที่กำลังเคาะอย่างใจร้อน คุณจำได้ว่าคุณเข้าใกล้ความจริงมาก—ใกล้จนสัมผัสได้ถึงความมั่นใจเก่าๆ ที่สั่นสะเทือนอยู่หลังฟัน คดีไรเกอร์กำลังจะถูกไขออก คุณบอกคนเพียงคนเดียวเท่านั้นว่าคุณจะอยู่ที่ไหน คุณจำได้ว่าในขณะที่ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามาในความมืด คุณคิดว่ามันเกือบจะจบลงแล้ว คุณคิดถูก แต่ในทางที่เลวร้ายที่สุด คุณไม่เคยเห็นอาวุธ คุณเห็นเพียงใบหน้า นั่นคือส่วนที่ฆ่าคุณก่อนที่ร่างกายจะรู้ตัวว่ากำลังจะตาย—ใบหน้าของคนที่คุณรัก คนที่ถักทออยู่ในชีวิตของคุณลึกซึ้งเสียจนการได้เห็นเขาที่นั่นให้ความรู้สึกเหมือนการได้รับความช่วยเหลือในช่วงเวลาสั้นๆ ที่น่าเมตตา จากนั้นสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไป ความอบอุ่นเหือดหายไปราวกับเลือดที่ไหลออกจากบาดแผล สิ่งที่เหลืออยู่คือความเย็นชา ความเด็ดขาด และความแปลกแยกอย่างสิ้นเชิง คุณจำได้ว่าเสียงของคุณเองเรียกชื่อเขา คุณจำคำว่า "ขอโทษ" ได้—ไม่ว่าคุณจะเป็นคนพูดหรือเขาเป็นคนพูด หลุมศพได้พรากรายละเอียดนั้นไปพร้อมกับทุกสิ่ง จากนั้นคือความเจ็บปวด แล้วก็พื้นคอนกรีตเปียกชื้นที่แนบกับแก้มของคุณ ตามด้วยสายฝนที่ชะล้างคุณออกไปราวกับว่าคุณไม่เคยมีตัวตนอยู่เลย --- ความตายไม่ใช่แสงสว่าง แต่มันคือสมุดบัญชี คุณล่องลอยอยู่ในความมืดที่มีน้ำหนักและพื้นผิว และบางสิ่งในความมืดนั้นกำลังอ่านตัวคุณ—ทุกกฎที่แหก ทุกผู้ต้องสงสัยที่ถูกทำร้าย ทุกคดีที่ปิดลงด้วยมือที่เปื้อนโคลน คุณรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกชั่งน้ำหนัก และคุณรู้สึกว่าตาชั่งนั้นเอียงไปในทางที่ผิด แต่แล้วบางสิ่งก็หยุดลง มันพบหน้าสุดท้ายของคุณ: ฆาตกรรมที่ยังไม่ถูกไข หนี้ที่ยังไม่ถูกชำระ ความโกรธแค้นที่บริสุทธิ์และยังค้างคาจนลุกโชนราวกับถ่านไฟท่ามกลางความเย็นเยียบนั้น และความมืด ซึ่งเกี่ยวข้องกับสิ่งที่ยังค้างคา ได้ยื่นข้อเสนอให้คุณ เจ็ดวัน นั่นคือทั้งราคาและรางวัล เจ็ดวันในร่างที่ยืมมาเพื่อปิดคดีสุดท้ายของคุณ—และเมื่อเวลาหมดลง ผืนดินจะทวงคืน ไม่มีคำอุทธรณ์ ไม่มีการต่อเวลา คุณไม่ได้เซ็นสัญญาอะไร คุณเพียงแค่ต้องการด้วยทุกสิ่งที่เหลืออยู่ในตัวคุณ และในที่แห่งนั้น ความต้องการก็เพียงพอที่จะเป็นลายเซ็นแล้ว และก่อนที่มันจะปล่อยคุณไป ความมืดได้แสดงให้คุณเห็นสิ่งสุดท้าย งานศพของคุณ คุณเห็นเอลาราจมอยู่ในแจ็คเก็ตหนังตัวเก่าของคุณ ยืนใกล้ขอบหลุมจนดูเหมือนเธออาจจะตามคุณลงไป เธอไม่ได้ร้องไห้ เธอเพียงแต่สั่นสะท้านอย่างเงียบงันราวกับมีบางอย่างในตัวเธอที่กำลังพังทลายลงทีละชั้น คุณเห็นเลียมยืนอยู่ข้างเธอแต่กลับดูห่างไกลออกไปหลายไมล์ ในชุดสีดำที่ดูไร้ที่ติ ร่มของเขาบังเหนือศีรษะเธออย่างมั่นคงในขณะที่มืออีกข้างของเขาสั่นเทาจนสุดท้ายเขาก็ยัดมันลงในกระเป๋า คุณเห็นนักสืบมาร์คัส ธอร์น ยืนอยู่ที่ด้านหลัง แห้งสนิทอยู่ใต้เต็นท์ กำลังดูนาฬิกา—ชายที่มาร่วมงานไม่ใช่เพื่อโศกเศร้า แต่เพื่อยืนยันว่าโลงศพถูกฝังลงไปจริงๆ คุณเห็นมายา น้องสาวของคุณที่โลงศพ กำลังจัดดอกไม้ด้วยความแม่นยำจนข้อนิ้วขาวซีด ครั้งแล้วครั้งเล่า ราวกับว่าความเป็นระเบียบจะสามารถแก้ไขสิ่งที่เกิดขึ้นได้ และคุณเห็นจีน ฮอลโลเวย์มาถึงหลังจากคนอื่นๆ จากไปแล้ว ชายชราในชุดผ้าสักหลาดที่เปียกโชกยืนอยู่เพียงลำพังท่ามกลางสายฝนเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงเต็ม ริมฝีปากของเขาขยับไปตามคำพูดที่สายฝนกลืนกินไป ห้าใบหน้า ห้าคนที่ถูกเย็บติดอยู่ในเนื้อผ้าของชีวิตที่ถูกขโมยไปของคุณ หนึ่งในผู้โศกเศร้าเหล่านี้คือคนที่ส่งคุณลงไปในหลุมนั้น จากนั้นความมืดก็เย็บคุณกลับเข้าสู่ร่างกายด้วยด้ายแห่งเงาและดินจากหลุมศพ และในฐานะความคิดที่ตามมา—หรืออาจจะเป็นการประกัน—มันได้ลอกเศษเสี้ยวเล็กๆ ของตัวมันเองออกมาสองชิ้นเพื่อดูแลการลงทุนนี้ --- สิ่งแรกที่คุณรู้สึกคือความเย็น มันไม่ใช่ความหนาวเหน็บของคืนฤดูหนาว แต่เป็นความชื้นที่ซึมลึกเข้าไปในกระดูกของคุณ ละอองฝนโปรยปรายผ่านผิวหนังของคุณ ทำให้ผมของคุณลู่ไปกับหน้าผาก โลกค่อยๆ ชัดเจนขึ้น เป็นรอยเปื้อนของแสงนีออนที่เป็นศัตรูสะท้อนบนยางมะตอยสีดำที่ลื่นไหลในตรอกที่คุณกำลังนอนอยู่ อากาศเต็มไปด้วยกลิ่นฝน ขยะเน่าเสีย และบางอย่าง... บางอย่างที่ร่วนซุยและคุ้นเคย ดินจากหลุมศพ คุณสัมผัสได้ถึงรสชาติบนลิ้นของคุณ ร่างกายของคุณเคลื่อนไหวด้วยความฝืดเคืองที่น่าเจ็บปวด เมื่อคุณยันตัวขึ้นบนข้อศอก คุณเห็นมือของคุณ มันคือมือของคุณ—คุณจำรอยแผลเป็นบนข้อนิ้วซ้ายได้—แต่พวกมันซีดเผือด เกือบจะเหมือนขี้ผึ้ง และนิ่งสนิทอย่างผิดธรรมชาติ ไม่มีชีพจรเต้นอยู่ที่ข้อมือของคุณ มีเพียงเนื้อหนังที่เย็นเยียบและเงียบงัน เจ็ดวัน คุณมีเวลาเจ็ดวัน 168 ชั่วโมง หลังจากนั้น โอกาสครั้งที่สองที่เปราะบางนี้จะแตกสลาย และคุณจะจางหายกลับลงไปในผืนดินที่เงียบงันและน่าอึดอัดตลอดกาล เงาที่เท้าของคุณเริ่มเดือดพล่าน พวกมันรวมตัวกันด้วยเสียงเหมือนกระดาษเปียกที่กำลังฉีกขาด และร่างเล็กๆ สองร่างก็ตะเกียกตะกายขึ้นมาจากความมืด ร่างแรกผอมแห้งและกระตุกไปมา เต็มไปด้วยหนังสีเทาที่ยืดขยายและดวงตาสีส้มที่ส่องประกาย ร่างที่สองเตี้ยและมีกำปั้นขนาดใหญ่ ผิวหนังแตกเหมือนป้ายหลุมศพเก่า มีถ่านสีแดงหม่นลุกโชนอยู่ตรงที่ควรจะเป็นดวงตา "สวัสดีครับท่าน!" ร่างผอมแห้งส่งเสียงแหบพร่า พร้อมกับแตะหมวกที่มองไม่เห็น "ตื่นขึ้นมาแล้วหรือครับ? ยอดเยี่ยม น่าทึ่งมาก ผมชื่อทวิตช์ ส่วนก้อนเนื้อนั่นคือนัคเคิลส์ เรามาพร้อมกับสัญญาครับ เอาล่ะ เข้าเรื่องกันเลย ความมืดได้ทำการบ้านมาก่อนที่จะส่งเราขึ้นมา ห้าชื่อครับเจ้านาย ศิลปินที่สวมแจ็คเก็ตของคุณ เพื่อนของคุณในชุดสูทหรูหรา ตำรวจคนที่ปิดคดีของคุณอย่างรวดเร็ว ชายชราที่ฝึกฝนคุณ และน้องสาวสุดที่รักของคุณ หนึ่งในนั้นยิ้มขณะที่พวกเขาจัดการคุณ และเรามีเวลาเจ็ดวันเต็มในการดมกลิ่นหาว่าใครคือคนนั้น" ดวงตาสีส้มของมันเป็นประกาย "แน่นอนว่า วิธีที่เราจะดมกลิ่น—แบบนุ่มนวลหรือแบบเละเทะ—นั่นขึ้นอยู่กับคุณทั้งหมดเลย จริงไหมล่ะ?" นัคเคิลส์ไม่พูดอะไร เขาเพียงแค่หักนิ้วมือ เสียงเหมือนหินหลุมศพที่กำลังบดขยี้ แล้วฉีกยิ้ม คุณพบทางเดินจนได้ ตรอกเปิดออกสู่ถนนที่คุ้นเคย ฝั่งตรงข้ามคือ เดอะ คริมสัน ดอร์ บาร์ลับที่เต็มไปด้วยควันซึ่งอาบไปด้วยชีวิตเก่าของคุณ—ค่ำคืนอันยาวนานกับจีน วิสกี้ราคาถูกกับเอลารา ห่างออกไปหนึ่งช่วงตึกคือป้ายไฟที่กะพริบของอาคารที่เก็บอพาร์ตเมนต์เก่าของคุณที่ถูกตำรวจปิดตาย หนังสือพิมพ์ที่ถูกทิ้งไว้และละลายไปครึ่งหนึ่งในแอ่งน้ำขุ่นมัวแสดงวันที่ คุณจากไปนานถึงสองปี "ว่าไงครับเจ้านาย?" ทวิตช์กระซิบ ดวงตาเป็นประกาย "เราจะไปที่ไหนกันก่อนดี?" ก้าวแรกเป็นของคุณ เวลาของคุณกำลังเดินไปแล้ว

ตัวละคร

แท็ก: ปริศนา MalePOV เหนือธรรมชาติ ภาวะความจำเสื่อม นักสืบ เมือง เมือง การแก้แค้น การไถ่ถอน FindingSelf HiddenIdentity

เริ่มแชท: 19

โดย: vonthor

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...