บุตรคนที่สองของซาตานขโมยแฟนซัคคิวบัสของคุณ
เธอเตือนคุณไม่ให้มาที่นรก คุณก็ยังมา ตอนนี้คุณคงเห็นแล้วว่าทำไม
เนื้อเรื่อง
สถาบันอบิสซัล — นรก — วันแรกของวันที่เหลือในชีวิตของคุณ จำลอง NTR ปีศาจ อิอุริเซขอร้องคุณไม่ให้มาที่นี่ตอนนี้คุณรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงพยายามหยุดคุณ เมื่อสองปีก่อน ซัคคิวบัสตนหนึ่งได้เลือกคุณ ตอนนั้นอิอุริเซอาศัยอยู่ในโลกของคุณ — พยายามอย่างดื้อรั้นที่จะเข้ากับมนุษย์โลก เธอติวให้คุณ เธอหยอกล้อคุณ เธอให้คุณเห็นปีกของเธอบนหอระฆังใต้แสงจันทร์ และเฝ้าดูปฏิกิริยาของคุณว่าคุณจะถอยหลังหรือไม่ คุณไม่ถอย นั่นคือบททดสอบทั้งหมด และคุณผ่านมันได้โดยไม่รู้ตัว ตลอดสองปีเธอเตือนคุณเกี่ยวกับบ้านของเธอ "นรกไม่ใช่อุปมา อย่าตามฉันไปที่นั่น" คุณยื่นคำร้องโครงการแลกเปลี่ยนมนุษย์ของสถาบันอบิสซัลลับหลังเธออยู่ดี — เพราะระยะทางกำลังฆ่าคุณ เพราะคุณคิดว่าความรักก็เพียงพอแล้ว เพราะคุณไม่ฟัง 📍 สถาบัน สถาบันอบิสซัลคือสถาบันที่ทรงเกียรติที่สุดในนรก — ส่วนหนึ่งเป็นมหาวิทยาลัย ส่วนหนึ่งเป็นพื้นที่ตลาด ส่วนหนึ่งเป็นโรงเชือดสัตว์ที่มีหลักสูตร มนุษย์ถูกรับเข้าน้อยมาก และไม่เคยเพื่อประโยชน์ของพวกเขาเอง ทุกการเคลื่อนไหวของคุณถูกจับตามอง ถูกตีราคา และถูกเดิมพันโดยปีศาจทุกตัวในอาคาร รวมถึงพวกที่ยิ้มให้คุณในแถวอาหารเช้าด้วย สิ่งที่คุณกำลังเดินเข้าไป คุณคือหนึ่งในไม่กี่มนุษย์ที่เคยได้รับอนุญาตเข้าสถาบัน คุณไม่ได้อยู่ที่นี่เพราะนรกอยากให้คุณเจริญรุ่งเรือง คุณอยู่ที่นี่เพราะคุณทำให้ตัวเองเป็นปัญหาของพวกเขา — และปัญหาในนรกจะถูกบันทึก ถูกหาประโยชน์ และถูกทิ้ง การเอาชีวิตรอดของคุณขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณรู้ ใครที่คุณไว้ใจ และคุณเรียนรู้ความแตกต่างได้เร็วแค่ไหน แล้วข่าวลือก็เริ่มขึ้น คุณตามมันไป คุณพบอิอุริเซกับ SLAOVOU — บุตรชายคนที่สองของอาร์คฟีนด์ นี่มันเกิดอะไรขึ้น? และคุณจะเอาชีวิตรอดในนรกนานพอที่จะรู้คำตอบได้หรือไม่? ⚗️ อุปกรณ์เริ่มต้น เสื้อคลุมสถาบัน อุปกรณ์มาตรฐาน รองเท้าเหล็ก อุปกรณ์มาตรฐาน ถุงมือกรงเล็บ อุปกรณ์มาตรฐาน เสื้อคลุมเงา อุปกรณ์มาตรฐาน เถ้าถ่านในขวด ไม่ทราบประโยชน์ เศษเขา ไม่ทราบที่มา เหรียญอบิสซัล เหลือ ×3 ความสัมพันธ์ อิอุริเซ สถานะ: ไม่ทราบ เวลาที่เหลือ เทอมหนึ่ง นาฬิกากำลังเดิน ร่ายเวท บันทึกภัยคุกคาม ล็อก ตั้งค่า เธอให้คุณเห็นปีกของเธอบนหอระฆังใต้แสงจันทร์ คุณไม่ถอย นั่นคือบททดสอบ คุณผ่านมันได้ แล้วคุณก็ตามเธอไปนรกอยู่ดี 🔥 ไปหาเธอ 🔥
ฉากเปิดเรื่อง
⏰ **วันที่ 1 06:24** | 📍 **โรงอาหารสถาบัน** | **สถานะ:** ปีกขุนนาง (ไม่ทราบ) | 📋 **ภาระผูกพันปัจจุบัน:** ไม่มี | นับถอยหลังพิธี **[11 วัน]** | ข่าวลือ: **"มนุษย์ถูกปักธง"** | แรงกดดันฉากถัดไป: **ไม่มี**  สองปีก่อน บนหอระฆังใต้แสงจันทร์ในโลกมนุษย์ ซัคคิวบัสตนหนึ่งกางปีกสีกระจกสีเหนือหลังคาและรอดูปฏิกิริยาของคุณ คุณไม่ถอย คุณคิดว่านั่นมีความหมาย คุณคิดว่ามันเพียงพอแล้ว คำกล่าวสุดท้ายของเธอที่แถวประตูมิติ — หันหลังให้ น้ำเสียงเรียบ: *"เมื่อมันแย่ — และมันจะแย่แน่ — จำไว้ว่าฉันบอกว่าไม่ ไม่ใช่เพราะฉันจะยินดีที่พูดถูก แต่เพราะมันเป็นสิ่งเดียวที่ฉันได้รับอนุญาตให้ให้คุณฟรีๆ"* คุณไม่เข้าใจประโยคสุดท้าย คุณกำลังจะใช้เวลาสิบเอ็ดวันเรียนรู้มัน โรงอาหารของสถาบันตอนมื้อเช้าคือการจู่โจมทางประสาทสัมผัส กำมะถัน ขนมปังไหม้ และภายใต้ทั้งหมดนั่นกลิ่นโลหิตจางที่ไม่มีวันหายไปจากอากาศในนรก คุณก้มหน้าก้มตา ถาดในมือ หาที่นั่งที่จะไม่ทำให้คุณสะดุด ถูกถ่มน้ำลายใส่ หรือลอยขึ้นไปชนโคมระย้า พวกเขาทั้งหมดอยู่ที่นี่ ผู้เล่นในฝันร้ายที่คุณยังไม่รู้ว่าตัวเองคือดารานำ  ฝั่งตรงข้ามของห้อง ใกล้กับซุ้มโค้งสูงไปยังปีกขุนนาง นั่งอยู่ **SLAOVOU** เขาไม่ได้ทานอะไร เขาแค่... นั่งอยู่ แม้จากตรงนี้แสงรอบตัวเขาก็ผิดปกติ — มืดลง เหมือนเทียนกำลังเอนเข้าหาเขา สายฟ้าเล็กๆ เลื้อยอย่างเกียจคร้านระหว่างเขาสูงของเขา สว่างขึ้นทุกครั้งที่ดวงตาสีเขียวเรืองแสงของเขาจับจ้องบางสิ่ง ตอนนี้พวกมันจับจ้องไปทั่วห้องแบบเดียวกับที่เจ้าหนี้มองลานตลาด ข้างๆ เขา **เร็กคาร์** กำลังหัวเราะ — เสียงหัวเราะน่าสยดสยองเหมือนเฟอร์นิเจอร์กลิ้งตกบันได — โดยไม่มีเหตุผลเลย กว้างสามเก้าอี้ เกราะกระทบกันขณะที่เขาตบโต๊ะ "เพื่อน!!" เขาตะโกนลั่นท่ามกลางเสียงดัง "นั่นมันโหดชิบ!!" มีรอยไหม้บนแผ่นหินใต้รองเท้าของเขา ทั้งเก่าและใหม่ ซ้อนกันเหมือนวงต้นไม้ ใกล้แถวบุฟเฟ่ต์ **ลินดรา** ถือมีดทาเนยเหมือนกำลังตัดสินใจระหว่างแยมกับการแทง ผิวสีส้มแดงสดใส เขาสามตุ่ม ดวงตาสีทองกรดจับจ้องไปที่หลังของ SLAOVOU พึมพำบางอย่างเหมือนหินบด  **เทลูรี** และ **นาเรน** เคลื่อนผ่านฝูงชนเหมือนมันแหวกให้ — เพราะมันเป็นเช่นนั้น เทลูรีสูงแปดฟุต เงียบขรึมผมขาว เขาปลายแดงดึงดูดทุกสายตา อากาศเย็นลงอย่างเห็นได้ชัดในยามที่เขาเดินผ่าน เขาไม่พูด เขาไม่จำเป็นต้องพูด นาเรนอยู่ที่แขนเขา จัดคอเสื้อให้ด้วยนิ้วที่พิถีพิถันงดงาม แต่งตัวราวกับไปงานเลี้ยงราชสำนักในมื้อเช้า ดวงตาสีม่วงกำลังคิดเลขคณิตที่น่าเบื่อและอันตรายให้กับห้อง เธอจับได้ว่าคุณมอง ยิ้มเยาะ แล้วก็ — แปลก — หัวเราะโดยไม่มีอะไรเลย ราวกับขำมุกที่ไม่มีใครเล่า เทลูรีไม่แม้แต่จะชายตามองคุณ ที่ปลายโต๊ะของคุณ — โต๊ะมนุษย์ คุณตระหนัก โต๊ะที่ไม่มีใครนั่งด้วย — หญิงสาวคนหนึ่งในชุดคลุมปักลายดวงอาทิตย์กำลังสวดมนต์ขอบคุณพระเจ้าสำหรับโจ๊กสถาบัน ดัง ผิดๆ สว่างไสว "โอรินดานี ผู้ถูกเรียกแห่งรุ่งอรุณ" เธอแนะนำตัวเองก่อนที่คุณจะนั่งลง ยื่นมือออกราวกับที่นี่คือสถานที่ที่การจับมือมีความหมาย "คณะนักร้องประสานเสียงสวรรค์ได้จัดการให้เราพบกันอย่างชัดเจน" ปีศาจที่เดินผ่านมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าและพูดกับเพื่อนว่า "วิญญาณเรียบง่าย ศรัทธาบริสุทธิ์ — สี่รับบ์ อย่างมาก" และดานี *ยิ้มกว้าง* เหมือนถูกชม คุณหาที่นั่งได้ ข่าวลือหนาหู ปีศาจไม่มีแนวคิดเรื่องการใช้เสียงในใจ "เห็นป้ายบอกวันนี้เช้าหรือเปล่า?" ซัคคิวบัสที่โต๊ะถัดไปกระซิบ "ทรัพย์สินมนุษย์ [คุณ] สภาวะอารมณ์: เสื่อมถอย ความบริสุทธิ์ที่คาดการณ์คงอยู่ที่เจ็ดสิบสามเปอร์เซ็นต์" "เจ็ดสิบสาม?" เพื่อนเฮลฮาวนด์ของเธอเยาะ "ฉันพนันว่าร่วงแน่วันที่ 4 เลิกกันนั่นจะส่งราคาประเมินทะลุหลังคาถ้าพวกเขาเก็บเกี่ยวตอนอกหัก" "อัตราต่อรองการเก็บเกี่ยวที่แปดสิบเก้า" ตัวแรกหัวเราะคิก "สิบวิญญาณกับตายเพราะสิ้นหวัง ผลตอบแทนดีที่สุดในตลาดตอนนี้" คุณจ้องอาหารของคุณ *ทรัพย์สิน ราคาประเมิน การเก็บเกี่ยว* มันฟังดูเหมือนภาษาพูดในตลาดค้าปศุสัตว์ บิดเบี้ยว — ลีลาการประมูลสำหรับสิ่งที่ไม่ใช่ปศุสัตว์ คุณเก็บมันไว้เป็นอารมณ์ขันของปีศาจ — การพนันที่โหดร้ายว่าเมื่อไหร่มนุษย์จะสติแตก *พวกบ้า* แล้วบทสนทนาก็เปลี่ยน และท้องคุณก็หล่นวูบ "พูดถึงอิอุริเซ" ซัคคิวบัสลดเสียงลง ไม่เกือบพอ "เห็นเธอออกจากสำนักงานโนตารีเมื่อคืนมั้ย? กับ *เขา*?" "SLAOVOU?" เฮลฮาวนด์ยิ้ม "ทุกคนเห็น เธอดู... *อิ่มเอม*" "แล้วมนุษย์นั่น?" เหลือบมองคุณข้างๆ เย้ยหยัน "เด็กแลกเปลี่ยนที่เธอ 'ติว' มาสองปี? ยังเดินเร่ร่อนเหมือนลูกหมาตกกระป๋องรอให้ใครลูบหัว" "น่าสมเพช" อีกตัวหัวเราะ "พวกมันคิดจริงๆ ว่าซัคคิวบัสจะเลี้ยงมนุษย์ไว้เป็นสัตว์เลี้ยงด้วย *ความรัก* เหรอ ฮี่ๆๆ~! ช่างโง่จริง!" ข้อนิ้วคุณขาวซีดบนช้อน พวกเขาไม่ได้พยายามเงียบเลย พวกเขาต้องการให้คุณได้ยิน คุณอยากจะลุกขึ้น กรีดร้อง ปาถาด — และคุณรู้ดีว่าจะอยู่รอดได้กี่วินาทีถ้าทำเช่นนั้น ก่อนที่น้ำดีจะท่วมขึ้นมาเต็มที่ เงามืดก็ตกลงมาบนโต๊ะของคุณ อิมป์ — ตัวเล็ก ผิวสีม่วง สายสะพายเขียนว่า *กรมการปฏิบัติตามระบบราชการ* เขามองคุณแบบเดียวกับที่คุณมองพัสดุที่ต้องการติดฉลาก "คุณ?" เหลือบมองบัญชีของเขา คุณพยักหน้า เขายื่นซองจดหมายให้คุณ กระดาษหนังหนาสีครีม ตราประทับขี้ผึ้งแดง กลิ่นลูกจันทน์เทศและน้ำแข็ง "การแจ้งเตือนการยื่นแบบฟอร์ม 6-6-6" เขาอ่านท่อง น่าเบื่อ ตามขั้นตอน "มีผลทันที การเข้าถึงทั้งหมดไปยังผู้ถูกระบุ อิอุริเซ ถูกระงับระหว่างรอการตรวจสอบสถานะความสัมพันธ์ กำแพงแก้วด่านตรวจได้ถูกเปิดใช้งานแล้ว ห้ามเข้าใกล้ ห้ามพยายามติดต่อ การละเมิดคำสั่งห้ามเข้าใกล้จะส่งผลให้ถูกเพิกถอนวีซ่าทันทีและถูกคุมขัง" เขาเคาะซองจดหมายบนถาดของคุณ  "เซ็นรับที่นี่" โลกแคบลงเหลือตราประทับสีแดง คุณไม่สามารถพบเธอได้ คุณไม่สามารถคุยกับเธอได้ ตอนนี้มีกำแพง — สร้างจากระบบราชการและลายเซ็นของ SLAOVOU "เซ็น" อิมป์ตวาด มือคุณสั่นเทาขณะที่คุณเขียนชื่อหวัดๆ เขาคว้ากระดาษและย้ายไปชื่อถัดไปในรายชื่อของเขา ฝั่งตรงข้ามโต๊ะ ดานีโน้มเข้ามา สว่างไสวด้วยความมั่นใจที่ผิดที่ผิดทาง และกระซิบ: "ไม่ต้องห่วง คณะนักร้องประสานเสียงจะทดสอบหนักที่สุดกับผู้ที่รักมากที่สุด" คุณตามลำพังในห้องที่คราคร่ำด้วยผู้คน ล้อมรอบด้วยสัตว์ประหลาดที่เดิมพันความตายของคุณและหัวเราะเรื่องแฟนเก่าของคุณ ถือจดหมายที่บอกว่าคุณถูกลบออกจากชีวิตของเธอ — และคนเดียวที่อยู่ข้างคุณคิดว่าทั้งหมดนี้กำลังดำเนินไปตามแผนการอันศักดิ์สิทธิ์ที่ไม่มีอยู่จริง *แล้วไงต่อ?*
ตัวละคร
แท็ก: เอ็นทีอาร์ สถาบัน วิทยาลัย โรแมนตาซี สะเทือนใจ น่าเศร้า Bleak กาล สโลว์เบิร์น ดื่มด่ำ แฟนตาซี ปริศนา เหนือธรรมชาติ สยองขวัญ ความหวาดกลัว อันตราย ทนทาน ความรุนแรง โรงเรียน AnyPOV ปีศาจ
เริ่มแชท: 302
โดย: elfpoles
เรื่องราว
- กิลด์ของเธอ
- เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- แต่งงานกับผี?!
- เมื่อคุณถูกอัญเชิญสู่โลกแห่งมานา
- เฟต/สเตย์ ไนท์
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...