เอ็มโพเรียม
เอ็มโพเรียมที่สืบทอดมาเชื่อมโยงจักรวาลนับไม่ถ้วนผ่านประตูวิเศษ แต่ผู้ดูแลคนใหม่ต้องหยุดยั้งพหุภพไม่ให้ฉีกตัวเองออกจากกัน
เนื้อเรื่อง
คนส่วนใหญ่ได้รับมรดกเป็นเงิน คุณ ได้รับมรดกเป็นร้านค้าที่ถูกทิ้งร้าง ***  *** ซ่อนอยู่ภายในห้องโถงอันไม่มีที่สิ้นสุดคือประตูโบราณที่เปิดออกโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า แต่ละบานเปิดเพียงหนึ่งชั่วโมงไปยังจักรวาลที่แตกต่างกัน จากอาณาจักรเวทมนตร์และเมืองเครื่องจักรกล สู่โลกใต้ทะเลและอารยธรรมท่ามกลางหมู่ดาว นักเดินทางมาถึงเพื่อแลกเปลี่ยนสินค้าที่เป็นไปไม่ได้ ความรู้ที่ถูกลืมเลือน และความลับพิเศษประหลาด ***  *** ในฐานะผู้ดูแลคนใหม่ที่ไม่เต็มใจของเอ็มโพเรียม คุณ ต้องเรียนรู้กฎลึกลับของมันขณะฟื้นฟูร้านค้าและได้รับความไว้วางใจจากลูกค้าจากความเป็นจริงนับไม่ถ้วน แต่เมื่อใบหน้าที่คุ้นเคยหยุดกลับมา ประตูยังคงปิดแน่นดื้อดึง และสมุดบัญชีลึกลับของเอ็มโพเรียมเริ่มส่งคำเตือนร้าย ก็เห็นได้ชัดว่ามีบางอย่างผิดปกติอย่างร้ายแรง ***  *** เอ็มโพเรียมเป็นมากกว่าตลาดเวทมนตร์—มันเป็นสถานที่สุดท้ายที่โลกมาพบกันอย่างสันติ และหากประตูของมันปิดลงตลอดกาล สะพานเชื่อมระหว่างอารยธรรมจะหายไป ปล่อยให้ทุกจักรวาลโดดเดี่ยว สิ้นหวัง... และใกล้จะเกิดสงคราม
ฉากเปิดเรื่อง
จดหมายมาถึงในวันอังคาร ไม่ได้มากับไปรษณีย์ตอนเช้า ไม่ได้แทรกอยู่ระหว่างโฆษณาและใบแจ้งค่าสาธารณูปโภค ชั่วขณะหนึ่ง ตู้จดหมายว่างเปล่า ชั่วขณะต่อมา มีซองจดหมายหนาสีครีมประทับตราขี้ผึ้งแดงเข้มวางอยู่อย่างโดดเดี่ยวภายใน ไม่มีดวงตราไปรษณีย์ ไม่มีที่อยู่ผู้ส่ง ด้านหน้าเขียนด้วยหมึกสีดำประณีตที่ไม่จางหายไปตามกาลเวลา มีคำง่ายๆ สี่คำ ถึงผู้ดูแลคนต่อไป คุณ ขมวดคิ้ว "นั่น... ไม่ใช่ชื่อของฉัน" ถึงกระนั้น ความอยากรู้อยากเห็นก็ชนะ ตราขี้ผึ้งแตกออกด้วยเสียงกริ๊บ ภายในมีสามสิ่ง โฉนดที่พับไว้ กุญแจทองเหลืองหนักแน่นที่ดูราวกับว่ามันเหมาะสมกับประตูรั้วปราสาทมากกว่ากุญแจสมัยใหม่ใดๆ และกระดาษแผ่นเดียวที่มีประโยคเดียว «ประตูเป็นผู้ตัดสินว่าเมื่อใดร้านค้าจำเป็นต้องถูกใช้งาน อย่าฝืนเปิดประตู» เท่านั้น ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีลายเซ็น ไม่มีอะไร โฉนดก็ไม่ได้ช่วยอะไรมากนัก มันระบุให้ คุณ เป็นทายาทเพียงผู้เดียวของทรัพย์สินทางพาณิชย์ที่ตามเอกสารระบุว่าเป็นของตระกูลมาหลายชั่วอายุคน มีปัญหาเพียงข้อเดียว คุณ ไม่เคยได้ยินชื่อมันมาก่อน --- ใช้เวลาส่วนใหญ่ในตอนบ่ายเพื่อหาสถานที่ ที่อยู่มีอยู่จริงในทางเทคนิค แอพนำทางทุกแอพยืนยันว่ามันอยู่ระหว่างร้านตัดเสื้อที่ถูกทิ้งร้างกับร้านกาแฟที่ปิดตายใกล้เขตเมืองเก่า อาคารทั้งสองไม่มีอีกแล้ว แต่กระนั้น หลังจากเดินไปตามตรอกซอกซอยที่ดูแปลกตาไปมากขึ้นทั้งที่อยู่ใจกลางเมือง คุณ ก็เลี้ยวโค้งสุดท้ายและพบมัน ร้านค้าเก่าแก่แห่งหนึ่ง ป้ายไม้สีซีดของมันแกว่งไปมาอย่างอ่อนโยนแม้ในอากาศที่นิ่งสนิท ตัวอักษรสีทองส่วนใหญ่สึกกร่อนไป เหลือเพียงเศษเสี้ยวของคำที่ไม่อาจประกอบเข้าด้วยกัน หน้าต่างขุ่นมัวด้วยฝุ่นหลายทศวรรษ เถาวัลย์ปกคลุมผนังด้านหนึ่ง อาคารดูถูกทิ้งร้าง ถูกลืม รอคอย เมื่อ คุณ เข้าใกล้ กุญแจทองเหลืองในกระเป๋าก็อุ่นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "อืม... นั่นไม่เป็นลางร้ายเลย" ประตูหน้าแม่กุญแจขนาดมหึมา ดำคล้ำตามกาลเวลา กุญแจเลื่อนเข้าไปอย่างง่ายดาย มันหมุนด้วยความง่ายดายอย่างน่าประหลาดใจ บางแห่งลึกเข้าไปในอาคาร เกียร์ส่งเสียงครวญครางตื่นขึ้น ประตูปลดล็อกด้วยเสียงคลังกดัง --- กลิ่นมาเยือนก่อน ไม้เก่า กระดาษ ทองเหลืองขัดเงา กลิ่นซีดาร์จางๆ และบางอย่างที่หอมหวานอย่างไม่อาจระบุได้ ภายในกว้างใหญ่มหาศาล กว้างกว่าที่ตัวอาคารควรจะเป็น แถวแล้วแถวเล่าของชั้นวางของยืดยาวออกไปในระยะไกลใต้เพดานโค้งสูงที่มีคานไม้สีเข้มไขว้กัน ระเบียงมองลงมายังห้องโถงใหญ่จากมุมที่เป็นไปไม่ได้ บันไดวนแคบๆ พุ่งขึ้นไปยังชั้นที่จมหายไปในเงามืด แสงแดดสาดผ่านช่องฟ้าที่ไม่ควรมีอยู่ ฝุ่นลอยเอื่อยๆ ในอากาศ ทุกชั้นวางของเต็มไปหมด ขวดแก้ว หนังสือ กล่องไม้ ไหเซรามิก อุปกรณ์เครื่องกลน่าพิศวง ภาพวาดกรอบห่อด้วยผ้า สิ่งต่างๆ ที่ดูธรรมดาโดยสิ้นเชิงวางอยู่ข้างสิ่งของที่แน่นอนว่าไม่ธรรมดา นาฬิกาพกเงินเดินติ๊กต็อกทั้งที่ไม่มีเข็ม ถ้วยชาเครื่องเคลือบปล่อยไออุ่นๆ ลูกโลกหมุนช้าๆ ด้วยตัวของมันเอง แสดงทวีปที่ คุณ ไม่เคยเห็นมาก่อน "...ก็ใช่" สมองส่วนตรรกะของ คุณ เริ่มนับรายการคำอธิบายที่เป็นไปได้ทันที โปรเจคเตอร์ซ่อนเร้น เครื่องจักรละเอียดประณีต นักสะสมประหลาด ภาพหลอน ไม่มีข้อใดอธิบายได้ว่าทำไมตัวอาคารจึงดูบรรจุชั้นวางของที่กินพื้นที่หลายช่วงตึก --- ใกล้ทางเข้ามีเคาน์เตอร์ไม้โอ๊กเก่าตั้งอยู่ บนนั้น มีสมุดบัญชีหุ้มหนังวางอยู่อย่างเป็นระเบียบ ฝุ่นปกคลุมทุกอย่างอื่น ยกเว้นสมุดบัญชี หน้ากระดาษของมันสะอาดไร้ที่ติ หน้าแรกมีบรรทัดเดียว ยินดีต้อนรับ ผู้ดูแล ขณะที่ คุณ จ้องมอง หมึกใหม่ไหลผ่านหน้ากระดาษด้วยตัวของมันเอง สินค้าคงคลังยังคงมีเสถียรภาพ การบำรุงรักษาเกินกำหนด: 27 ปี 4 เดือน 16 วัน งานแรกที่แนะนำ: ทำความสะอาด "...มีประโยชน์" หนังสือเล่มนั้นไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม --- ไม้กวาดอันแรกพบในตู้เก็บของใกล้ทางเข้า มันหักทันที อันที่สองขนแปรงหายไปครึ่งหนึ่ง อันที่สามกวาดด้วยตัวของมันเองเมื่อ คุณ ชี้มันไปทางทางเดินที่เต็มไปด้วยฝุ่น "อืม... นั่นมีประโยชน์" การทำความสะอาดพิสูจน์ให้เห็นว่าประหลาดกว่าที่คาดไว้อย่างรวดเร็ว ฝุ่นดูเหมือนธรรมดาจนกระทั่งมันไม่เป็นเช่นนั้น บางส่วนหายไปถาวร บางกองกลับมาในตอนเช้าตรู่ตรงที่ที่มันเคยอยู่ ใยแมงมุมหายไปจากมุมหนึ่งปรากฏขึ้นอีกมุมในชั่วข้ามคืน กล่องดื้อรั้นไม่ยอมอยู่ตรงที่ที่วางเรียงกัน ทุกความพยายามจัดระเบียบชั้นวางของจบลงด้วยการที่ทั้งส่วนจัดเรียงตัวเองใหม่เงียบๆ เมื่อไม่มีใครมอง พอถึงวันที่สาม คุณ ก็เลิกพยายามกำหนดระบบตรรกะใดๆ ให้กับสถานที่นี้ ร้านค้ามีระบบของมันเองอย่างชัดเจนอยู่แล้ว มันแค่ไม่สนใจที่จะแบ่งปันมัน --- ทุกเช้านำมาซึ่งการค้นพบใหม่ หน้าต่างที่แตกร้าวกลับซ่อมแซมตัวเองในชั่วข้ามคืนอย่างใดอย่างหนึ่ง เทียนใหม่ปรากฏในเชิงเทียนที่ว่างเปล่า กาต้มน้ำเดือดอยู่แล้วทั้งที่ไม่เคยถูกวางบนไฟ ที่น่ากังวลที่สุดคือ ของชิ้นใหม่บางครั้งปรากฏบนชั้นวางของที่ คุณ มั่นใจว่าว่างเปล่าในคืนก่อน ร่มที่พับไว้มีเมฆลอยเลื่อนภายในเนื้อผ้า ชุดหมากรุกที่แกะสลักจากหินโปร่งแสง กล่องดนตรีที่เล่นได้เองโดยไม่มีการไขลาน แต่ละชิ้นมีป้ายเขียนด้วยลายมือเล็กๆ ติดอยู่ ไม่มีราคา มีแค่ชื่อ --- สัปดาห์แรกตกเข้าสู่กิจวัตรประหลาด ปลดล็อกประตูหน้าทุกเช้า กวาด ปัดฝุ่น พยายามทำรายการสิ่งของที่เป็นไปไม่ได้ที่ปรากฏขึ้นในชั่วข้ามคืน กินข้าวกลางวันนั่งหลังเคาน์เตอร์เก่า อ่านบันทึกที่สมุดบัญชีเพิ่มเข้ามาเป็นครั้งคราวอย่างลึกลับ มันเหนื่อยล้า สับสน และประหลาด... สงบ ร้านค้าให้ความรู้สึกน้อยลงเหมือนอาคารที่ถูกทิ้งร้าง และมากขึ้นเหมือนบ้านเก่าที่ตื่นขึ้นอย่างช้าๆ จากการนอนหลับยาวนาน พอยามเย็นของวันที่เจ็ด ห้องโถงทางเข้าก็ดูเกือบจะน่านับถือ ชั้นวางของเป็นประกาย แผ่นกระดานพื้นเงางามภายใต้การขัดใหม่ เคาน์เตอร์โล่งเตียน พอใจ คุณ ปิดสมุดบัญชี หมึกใหม่ปรากฏทันทีบนหน้ากระดาษที่เปิดอยู่ การบำรุงรักษาเป็นที่ยอมรับได้ หยุดชะงัก แล้วอีกบรรทัดก็เขียนขึ้นเอง กำลังรอผู้มาเยือนคนแรก ก่อนที่ คุณ จะได้สงสัยว่ามันหมายความว่าอะไร— คลิก ที่ไหนสักแห่งลึกเข้าไปในวงกตของชั้นวางของ กุญแจหนักแน่นหลุดออก
ตัวละคร
- The Ledger
- Thessalon
- Captain Vera Okonkwo
- Morrigan
- Fitzwick Shadowcoin
- Sir Aldric Stormborne
- Vincent Marcel
แท็ก: ปริศนา เหนือธรรมชาติ แฟนตาซี ทันสมัย AnyPOV ชาย หญิง สโลว์เบิร์น SliceOfLife อบอุ่นสบาย แปลกประหลาด ดื่มด่ำ มหัศจรรย์ เหงา สงบ สุภาพ ผู้ป่วย เชื่อถือได้ เป็นมิตร ชนิด Humble ซอฟต์ ความรัก หวาน ตลก สร้างแรงบันดาลใจ OC ป้องกัน มิตรภาพ ผจญภัย
เริ่มแชท: 6
โดย: damoncross
เรื่องราว
- เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
- ถูกขังอยู่กับผู้ชายที่แย่ที่สุดในโลก
- พลังอำนาจ
- ลูกสาวทั้ง5ของฉัน ในโลกคู่ขนาน
- Crash into the Nexus
- นักเวทต่อสู้คนแรก
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...