เจ็ดวัน: อารีน่า ซีโร่

กล้องกำลังจับจ้อง สัตว์ร้ายกำลังหิวโหย นาฬิกานับถอยหลังสู่ศูนย์ในอีกเจ็ดวัน ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง

เนื้อเรื่อง

อารีน่า ซีโร่ | สรุปข้อมูลโลก :root{ --primary:#1A1A2E; --accent:#E94560; --threat:#16213E; --safe:#0F3460; --text:#E8E8EE; --muted:#9EA7BE; } *{ box-sizing:border-box; margin:0; padding:0; } body{ background:#090910; font-family:Segoe UI,Arial,sans-serif; color:var(--text); display:flex; justify-content:center; padding:40px; } .world-card{ width:1100px; background:linear-gradient(180deg,#1A1A2E,#11111F); border:2px solid var(--accent); border-radius:16px; overflow:hidden; box-shadow: 0 0 35px rgba(233,69,96,.25), inset 0 0 40px rgba(255,255,255,.02); } .header{ background:linear-gradient(90deg,#121220,#E94560); padding:28px 36px; border-bottom:2px solid rgba(255,255,255,.08); position:relative; } .header::after{ content:"ถ่ายทอดสด"; position:absolute; right:30px; top:18px; color:rgba(255,255,255,.25); letter-spacing:4px; font-size:11px; } .header h1{ font-size:34px; letter-spacing:3px; color:white; } .header p{ color:#d7d7e6; margin-top:8px; } .grid{ display:grid; grid-template-columns:repeat(auto-fit,minmax(470px,1fr)); gap:22px; padding:28px; } .section{ border-radius:12px; overflow:hidden; border:1px solid rgba(255,255,255,.08); } .section h2{ padding:14px 18px; text-transform:uppercase; letter-spacing:2px; font-size:15px; } .section .content{ padding:18px; line-height:1.7; color:#E8E8EE; } .countdown{ background:#38121b; } .countdown h2{ background:var(--accent); } .arena{ background:var(--primary); } .arena h2{ background:#242445; } .biomes{ background:var(--safe); } .biomes h2{ background:#165087; } .creatures{ background:var(--threat); } .creatures h2{ background:#20355e; } .contestants{ background:var(--primary); } .contestants h2{ background:#34345d; } .rules{ background:var(--threat); } .rules h2{ background:var(--accent); } ul{ margin-left:20px; margin-top:12px; } li{ margin-bottom:10px; } strong{ color:var(--accent); } .safe{ color:#8fd8ff; } .warning{ color:#ff6b80; font-weight:bold; } .footer{ border-top:1px solid rgba(255,255,255,.08); padding:18px 30px; text-align:center; background:#10101d; color:#8d97b2; font-size:13px; letter-spacing:2px; } .badge{ display:inline-block; border:1px solid var(--accent); padding:6px 12px; border-radius:999px; margin-top:10px; color:var(--accent); font-size:12px; letter-spacing:2px; } อุปกรณ์ของคุณไม่รองรับวิดีโอฝังตัว อารีน่า ซีโร่ สรุปข้อมูลโลกอย่างเป็นทางการ | รายการออกอากาศที่ได้รับอนุญาตจากรัฐบาล กล้องทุกตัวทำงานอยู่ 1 • การนับถอยหลัง เหลือเวลาอีกเจ็ดวันก่อนการอพยพ ในวันที่ 7 ตอนเที่ยง เฮลิคอปเตอร์จะมาถึง มีเพียงผู้ที่ยืนอยู่บนลานจอดเฮลิคอปเตอร์เท่านั้นที่จะรอดชีวิต ทุกรุ่งเช้าจะหักเวลาออกไปอีก 24 ชั่วโมง นาฬิกาไม่มีวันหยุดเดิน 2 • อารีน่า ใจกลางเกาะมีบล็อกเมืองที่พังทลายจัดเรียงเป็นวงกลมสมบูรณ์แบบ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ตั้งอยู่ใจกลางนั้นพอดี สะพานห้าแห่งเชื่อมต่อทุกเขตนิเวศเข้ากับอารีน่า ทางข้ามส่วนกลางจะยังคงปิดตายจนถึง วันที่ 6 ก่อนหน้านั้น จะไม่สามารถเข้าประตูอารีน่าได้ อารีน่า ไม่มีสัตว์ร้าย อารีน่า ไม่มีทรัพยากร จุดประสงค์ของมันคือการค่อยๆ ทำให้ผู้รอดชีวิตอดตายในขณะที่บีบบังคับให้เกิดการเผชิญหน้าก่อนการอพยพ 3 • เขตนิเวศ อารีน่า ซีโร่ ประกอบด้วยโซนสภาพแวดล้อมที่แตกต่างกันหกโซน ป่าใหญ่ (เหนือ) เรือนยอดมืดมิด ต้นไม้โบราณ และพลบค่ำตลอดกาล ทุ่งหญ้าไร้สิ้นสุด (ตะวันออกเฉียงเหนือ) ทุ่งหญ้าสีทองที่มองเห็นได้ไกลสุดลูกหูลูกตาและแทบไม่มีที่กำบัง หมู่เกาะชายฝั่ง (ตะวันออกเฉียงใต้) เกาะที่กระจัดกระจาย น้ำใสสะอาด และนักล่าที่ซุ่มซ่อนอยู่ใต้ผิวน้ำ พื้นที่ชุ่มน้ำ (ตะวันตกเฉียงใต้) น้ำลึกระดับเอว โรคภัยไข้เจ็บ และภัยคุกคามที่มองไม่เห็นซึ่งโจมตีจากด้านล่าง ทะเลทรายที่ถูกแผดเผา (ตะวันตกเฉียงเหนือ) พื้นดินแตกระแหง อุณหภูมิสุดขั้ว และแทบไม่มีทรัพยากรที่ใช้การได้ ประตูเขตนิเวศ การเคลื่อนย้ายระหว่างภูมิภาคต้องผ่านอุปสรรคทางกายภาพ รวมถึงกำแพง เชือกตึง เชือกแกว่ง และอันตรายอื่นๆ ข้ามไปหรือตายระหว่างพยายาม 4 • สัตว์ร้าย อารีน่า ซีโร่ รวมไดโนเสาร์ที่ถูกคืนชีพเข้ากับนักล่าสายพันธุ์ผสมที่ถูกดัดแปลงพันธุกรรม ไม่มีอะไรที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ทุกอย่างล่าเหยื่อ เวโลซีแรปเตอร์ล่าเป็นฝูงโดยใช้เสียงร้องที่แปลกประหลาด งูเหลือมยักษ์รอคอยอย่างเงียบเชียบในหมู่ต้นไม้ เทอโรแดคทิลลาดตระเวนบนท้องฟ้าตลอดเวลา ลูกผสมหมี-หมาป่ามีเกล็ดหุ้มเกราะและความดุร้ายที่ไม่ลดละ ลูกผสมฉลาม-จระเข้ลากเหยื่อลงใต้น้ำ สัตว์ประหลาดปลาหมึก-จระเข้โผล่ออกมาโดยไม่มีการเตือน ลูกผสมแมงป่องขนาดเท่าสุนัขครองทะเลทราย หนอนทรายว่ายอยู่ใต้ผืนดิน ไม่มีที่ไหนปลอดภัย ทุกอย่างกำลังล่า 5 • ผู้เข้าแข่งขัน ผู้เข้าแข่งขันยี่สิบคนเข้ามา มีที่นั่งบนเฮลิคอปเตอร์เพียงที่เดียว พันธมิตรอาจก่อตัวขึ้น การทรยศเป็นสิ่งที่คาดเดาได้ ผู้เข้าแข่งขันบางคนจะรอจนกว่าคนอื่นจะอ่อนแอลงก่อนจะโจมตี ความไว้วางใจคือภาระ ผู้เข้าแข่งขันทุกคนสวมสายรัดข้อมือที่มีหมายเลข กล้องไม่เคยหยุดบันทึก ผู้เข้าแข่งขันที่ได้รับการยืนยัน มาร์คัส

ฉากเปิดเรื่อง

**[ปัจจุบัน - บนเรือ]** น้ำเค็มสาดซัดเข้ามาข้างเรือ เปียกโชกไปทั่วใบหน้าของคุณ คุณกะพริบตาไล่ความแสบ ถ่มน้ำเกลือออกจากริมฝีปาก และสงสัย—ไม่ใช่ครั้งแรก—ว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ คำถามนี้ตามหลอกหลอนคุณมาหลายสัปดาห์แล้ว มันตามคุณไปในอพาร์ตเมนต์ว่างเปล่าที่มีประกาศไล่ออกแปะอยู่ที่ประตู มันตามคุณไปที่ศูนย์จัดหางานที่หญิงสาวหลังเคาน์เตอร์ยักไหล่แล้วบอกว่าจะ "เก็บประวัติไว้ให้" มันตามคุณไปในอีเมลปฏิเสธทุกฉบับ ในความเงียบงัน ในทุกคืนที่นอนไม่หลับคำนวณว่าเหลืออีกกี่วันก่อนที่เงินจะหมดเกลี้ยง คุณต้องการสิ่งนี้ ไม่ใช่แค่ความอยาก แต่คือความจำเป็น มันมีความแตกต่าง และคุณกำลังใช้ชีวิตอยู่กับมัน สามสัปดาห์ก่อน คุณเห็นโฆษณา แปะอยู่บนเสาไฟระหว่างสำนักงานจัดหางานกับร้านขายของชำที่คุณไม่มีปัญญาซื้ออะไรเลย สีสันสดใส ข้อความตัวหนา **อารีน่า ซีโร่** **เจ็ดวัน หนึ่งล้านดอลลาร์** **รอดชีวิต ชนะ เปลี่ยนชีวิตของคุณ** คุณเคยได้ยินเกี่ยวกับรายการนี้แน่นอน ใครๆ ก็เคยได้ยิน รายการออกอากาศที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ ผู้เข้าแข่งขันยี่สิบคน เกาะห่างไกล สิ่งที่เคยสูญพันธุ์ไปแล้วกำลังล่าพวกเขาเพื่อความบันเทิง คุณดูตัวอย่างรายการเหมือนคนอื่นๆ เพลงประกอบที่เร้าใจ จังหวะเฉียดตาย ผู้ชนะที่ปรากฏตัวพร้อมแววตาแห่งชัยชนะที่ช็อกสุดขีด ความบันเทิง การแสดง ปัญหาของคนอื่น คุณไม่เคยดูรายการจริงๆ เลยสักตอน มันรู้สึกผิด การดูคนทรมานเพื่อเงินมันรู้สึกผิด แต่เมื่อยืนอยู่ตรงนั้นโดยที่ค่าเช่าค้างชำระ บัญชีธนาคารว่างเปล่า และวันที่จะถูกไล่ออกถูกวงกลมด้วยสีแดงบนปฏิทิน ความรู้สึกผิดก็ไม่มีความหมายอีกต่อไป คุณโทรไปที่เบอร์นั้น --- **[ย้อนอดีต - สามสัปดาห์ก่อน]** สำนักงานมีกลิ่นกาแฟไหม้และความสิ้นหวัง ของคุณนั่นแหละ ส่วนใหญ่ ผู้หญิงหลังโต๊ะมีฟันที่สมบูรณ์แบบและรอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา เธอเลื่อนสัญญาข้ามโต๊ะมาให้คุณ หน้าแล้วหน้าเล่าของตัวอักษรขนาดเล็กที่พร่าเลือนเข้าหากัน "เซ็นตรงนี้" เธอกล่าว "พิมพ์ลายนิ้วมือตรงนี้ และตรงนี้" เธอไม่ได้พูดถึงสัตว์ร้าย เธอไม่ได้พูดถึงอีกสิบเก้าคนที่ต้องแย่งชิงที่นั่งเดียวกัน เธอไม่ได้พูดว่า "การรอดชีวิต" เป็นคำที่มีความหมายต่างกันไปสำหรับแต่ละคน --- เธอเพียงแต่พูดว่า: "หนึ่งล้านดอลลาร์ เจ็ดวัน การรอดชีวิตง่ายๆ" คุณเซ็นชื่อ ผู้หญิงคนนั้นรับสัญญากลับไป ประทับตราอย่างคล่องแคล่ว และยื่นนามบัตรให้คุณ "เราจะติดต่อกลับไป" เธอไม่เคยบอกว่าสัญญานี้ผูกมัดแน่นหนา การถอนตัวเป็นไปไม่ได้ และคำว่า "ง่ายๆ" เป็นเรื่องโกหก แต่เงินนั้นเป็นของจริง หนึ่งล้านดอลลาร์ มากพอที่จะเริ่มต้นใหม่ มากพอที่จะหายใจได้อีกครั้ง คุณเซ็นชื่อลงไปอยู่ดี --- **[ปัจจุบัน - บนเรือ]** ละอองน้ำเค็มปะทะใบหน้าคุณอีกครั้ง คุณนั่งอยู่บนม้านั่งโลหะในเรืออะลูมิเนียมลำเล็ก แบบที่คุณเห็นผูกไว้ที่ท่าเรือประมงแถวบ้าน กลับบ้านเหรอ มันรู้สึกเหมือนชีวิตนั้นเป็นของคนอื่นไปแล้ว คนที่มีงานทำ มีอพาร์ตเมนต์ มีอนาคต เป้สะพายหลังหนักอึ้งอยู่บนไหล่ มีด กระติกน้ำ อาหารสองกระป๋อง ไฟฉาย ทุกอย่างที่คุณมี ทุกอย่างที่อาจช่วยให้คุณรอดชีวิตในเจ็ดวันข้างหน้า รอบตัวคุณ ผู้เข้าแข่งขันคนอื่นๆ นั่งเงียบ คุณไม่มองพวกเขา คุณสัมผัสได้ถึงพวกเขา เสียงขยับเท้าอย่างประหม่า เสียงไอเป็นระยะ เสียงใครบางคนหายใจเร็วเกินไป เสียงของผู้คนที่รู้ว่าพวกเขาติดกับแต่ก็ยังเซ็นสัญญาเข้ามา คุณรู้ความรู้สึกนั้นดี เกาะใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ บนเส้นขอบฟ้า แม้จากตรงนี้ คุณยังเห็นภูมิประเทศที่เปลี่ยนไป ป่ามืดทึบทางเหนือ ทุ่งหญ้าสีทองที่ทอดยาวไปทางตะวันออก ประกายน้ำทางใต้ ภูมิประเทศที่ต่างกัน เขตนิเวศที่ต่างกัน วิธีตายที่ต่างกัน ประกาศดังผ่านลำโพงของเรือเมื่อยี่สิบนาทีก่อน เขตนิเวศหกโซน ประตูอุปสรรคห้าแห่ง อารีน่ากลางหนึ่งแห่ง เฮลิคอปเตอร์จะมาถึงในเจ็ดวัน คุณไม่รู้ว่าคุณกำลังมุ่งหน้าไปส่วนไหนของเกาะ คุณรู้แค่ว่ามันเต็มไปด้วยสิ่งที่ต้องการจะฆ่าคุณ เครื่องยนต์ชะลอความเร็วลง ในระยะไกล คุณเห็นเรือลำอื่นตัดผ่านผืนน้ำ กระจายตัวออกไป แต่ละลำนำผู้เข้าแข่งขันไปยังจุดปล่อยตัวที่ต่างกัน ทุกคนเริ่มต้นในที่ต่างกัน แข่งกันไปสู่จุดจบเดียวกัน ชายฝั่งของเกาะปรากฏให้เห็น ท่าเรือหินที่ยื่นออกมาจากฝั่ง เต็มไปด้วยผู้คน เรือลำอื่นก็กำลังมาถึงเช่นกัน ทั้งยี่สิบคนมารวมตัวกันในที่เดียว ก่อนที่พวกเขาจะกระจายคุณไปทั่วอารีน่า ซีโร่ คุณเห็นพวกเขาแล้วตอนนี้ คนยี่สิบคนที่เซ็นสัญญาที่พวกเขาไม่ได้อ่านเพื่อเงินที่พวกเขาต้องการอย่างสิ้นหวัง ร่างใหญ่ยักษ์ยืนแยกตัวจากฝูงชน กอดอก หัวโล้น รอยสักเลื้อยขึ้นมาที่คอ เขาดูเหมือนคนที่เคยทำแบบนี้มาก่อน --- **[ปัจจุบัน - ที่ท่าเรือ]** เรือร่อนเข้าหาแพ และคุณได้เห็นพวกเขาชัดๆ เป็นครั้งแรก คนยี่สิบคนรวมตัวกันบนโขดหินราวกับกำลังรอการตัดสิน บางคนยืนตัวตรง อกผายไหล่ผึ่ง พร้อมรับมือ คนอื่นหดตัวเข้าหากัน พยายามจะหายตัวไป ทุกคนกำลังแสร้งทำว่าพวกเขาไม่หวาดกลัว ผู้หญิงคนหนึ่งใกล้แถวหน้าสบตาคุณ เด็กสาว อาจจะเพิ่งบรรลุนิติภาวะ ถักเปียสีเข้มรวบไปด้านหลัง ดวงตากวาดมองฝูงชนด้วยความหวาดกลัวแบบเฉพาะเจาะจงที่มาจากการตกอยู่ในสถานการณ์ที่เกินรับมือ เธอเด็กเกินไปสำหรับเรื่องนี้ คุณเห็นได้จากวิธีที่มือของเธอไม่หยุดสั่น ข้างๆ เธอ ชายคนหนึ่งที่มีทรงผมสกินเฮดแบบทหารและดวงตาที่ว่างเปล่า ยืนนิ่งสนิท นิ่งเกินไป เหมือนเขากำลังนับทางออก เหมือนเขากำลังจัดหมวดหมู่ภัยคุกคาม เขาไม่มองใคร แต่คุณรู้สึกได้ว่าเขามองเห็นทุกอย่าง คนสองคนที่ดูเหมือนกันยืนอยู่ด้วยกัน ชายและหญิง ทั้งคู่ผอมเพรียวและกร้านแดด พวกเขาโน้มตัวเข้าหากัน กระซิบกระซาบ มือข้างหนึ่งวางบนไหล่ของอีกคนอย่างปกป้อง ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น มันจะเกิดขึ้นกับทั้งคู่ คนตัวใหญ่—แทงค์หัวโล้นที่คุณเห็นก่อนหน้านี้—หัวเราะกับอะไรบางอย่าง ไม่ใช่กับใคร แต่หัวเราะใส่พวกเขา เสียงหัวเราะของเขาฟังดูเหมือนคำเตือน หญิงผิวดำที่มีผมสีเทาแซมปรับแว่นตาและกอดกระเป๋าใบเล็กไว้ที่หน้าอกราวกับว่ามันเต็มไปด้วยทุกสิ่งที่สำคัญ เธอเหมือนพยาบาล เธอเหมือนคนที่คอยช่วยเหลือผู้คน คุณสงสัยว่าจะมีใครช่วยเธอไหม ฝูงชนขยับเขยื้อนและไหลไปรอบๆ กัน การเคลื่อนไหวที่เป็นมืออาชีพและคำนวณมาแล้วจากบางคน การขยับตัวอย่างประหม่าจากคนอื่น คุณเห็นแวบๆ: ผู้ชายที่มีรอยสักคุกและสนับมือที่มีแผลเป็น วัยรุ่นที่อายุไม่น่าเกินยี่สิบสอง ชายสูงวัยที่มีปกเสื้อนักบวชและไม่มีอะไรในตัวเขาที่บ่งบอกถึงความศรัทธา อารีน่า ซีโร่ ดึงดูดคนทุกประเภท คนที่สิ้นหวัง เรือเริ่มเคลื่อนตัวอีกครั้ง กระจายไปยังจุดต่างๆ ตามแนวชายฝั่ง เรือของคุณตัดออกจากกลุ่มหลัก มุ่งหน้าไปทางเหนือสู่แนวต้นไม้ที่ป่าเริ่มต้นขึ้น เรือลำอื่นกระจายตัวราวกับเมล็ดพืชที่ถูกหว่านโดยคนบ้า ตะวันออก ใต้ ตะวันตก เหนือ เขตนิเวศที่ต่างกัน จุดเริ่มต้นที่ต่างกัน จุดจบเดียวกัน เครื่องยนต์ครางหึ่ง เกาะรอคอยอยู่ ลำโพงดังขึ้นเหนือศีรษะ และเสียงหนึ่ง—นุ่มนวล อบอุ่น เป็นมืออาชีพ—เติมเต็มอากาศ คุณใช้เวลาครู่หนึ่งกว่าจะจำได้ คุณเคยได้ยินมันในตัวอย่างรายการ ในโฆษณา ในพื้นหลังของชีวิตคุณมาหลายเดือน "อรุณสวัสดิ์ ผู้เข้าแข่งขัน ยินดีต้อนรับสู่อารีน่า ซีโร่" เสียงนั้นหยุดเว้นจังหวะเพื่อผลลัพธ์ จังหวะหยุดที่รู้ว่ากำลังถูกฟังอยู่ "คุณกำลังจะเข้าสู่สถานที่ที่อันตรายที่สุดในโลก ข้างหลังผมคือทุกสิ่งที่คุณต้องการเพื่อรอดชีวิต ข้างหน้าผมคือทุกสิ่งที่คุณต้องการเพื่อหลบหนี เฮลิคอปเตอร์จะมาถึงในเจ็ดวัน เที่ยงวัน วันที่เจ็ด ถ้าคุณไม่อยู่บนลานนั้น คุณก็ไม่ได้ไปไหน" เฮลิคอปเตอร์บินผ่านเหนือศีรษะ มุ่งหน้าสู่ใจกลางเกาะ เป็นการประกาศ เป็นการให้คำมั่น --- **[ปัจจุบัน - ที่ท่าเรือ]** (เนื้อหาซ้ำกับข้างต้น) --- **[ปัจจุบัน - บนแพ]** เสียงนั้นยังคงดำเนินต่อไป ไม่รีบร้อน ดื่มด่ำกับทุกคำพูด "เสบียงของคุณถูกแจกจ่ายแล้ว สายรัดข้อมือของคุณถูกกำหนดแล้ว ข้อมูลทางชีวภาพของคุณกำลังถูกตรวจสอบ กล้องของคุณกำลังบันทึก" คุณมองลงไปที่ข้อมือ แถบสีดำที่มีไฟกะพริบเล็กๆ สีแดง กำลังจ้องมอง กำลังบันทึก ทุกอย่างกำลังจ้องมอง "ประตูอุปสรรคระหว่างเขตนิเวศเปิดแล้ว ข้ามไปถ้าคุณกล้า สะพานอารีน่ากลางเปิดวันที่หก จนกว่าจะถึงตอนนั้น ใจกลางของอารีน่า ซีโร่ จะถูกปิดตาย เฮลิคอปเตอร์จะไม่ลงจอดให้ใครก็ตามที่มาถึงก่อนเวลา" หยุดเว้นจังหวะ รอยยิ้มในน้ำเสียง "สัปดาห์ที่หนึ่ง รับคำท้า อารีน่า ซีโร่ จะจดจำคุณ" ลำโพงดับลง เรือชะลอความเร็ว คุณอยู่ที่แพลอยน้ำตอนนี้ ตะแกรงโลหะเหนือผืนน้ำมืดมิด เรืออีกลำมาถึงจุดเดียวกัน นั่นคือผู้เข้าแข่งขันทั้งหมดหกคนที่ถูกปล่อยที่นี่ คุณจำใบหน้าบางคนจากท่าเรือได้: ชายทหาร เด็กสาวถักเปีย แพมีประตู ถัดจากนั้น สันดอนทรายนำไปสู่ฝั่ง ถัดจากนั้น ต้นไม้เริ่มขึ้น ลำต้นมหึมาหายเข้าไปในเรือนยอดที่หนาทึบจนดูเหมือนกลางคืนแม้จะเป็นเพียงช่วงเช้า เสียงผู้ประกาศกลับมาเป็นครั้งสุดท้าย: "แพจะเปิดในหกสิบวินาที เมื่อคุณลงน้ำ นาฬิกาจะเริ่มเดิน วันที่หนึ่ง เริ่มต้น... เดี๋ยวนี้" พื้นใต้เท้าคุณสั่นสะเทือน เสียงครางของกลไก แพเปิดออก คุณตกลงไป --- น้ำเย็นจัด เกลือ ความมืด คุณโผล่ขึ้นมา หอบหายใจ ถ่มน้ำลาย ต่อสู้เพื่ออากาศ กระแสน้ำดึงคุณไว้ แต่คุณใกล้ฝั่งพอที่จะลากตัวเองไปข้างหน้า รองเท้าบูตของคุณเหยียบพื้น ทราย พื้นดินจริงๆ คุณทรุดตัวลงกับมือและเข่า น้ำไหลอาบหน้า ปอดแสบร้อน สิ่งแรก—กระเป๋า มือของคุณตะกุยไปที่ไหล่ นิ้วสัมผัสสายรัด ยืนยันว่ามันยังอยู่ ยังติดอยู่ ยังเป็นของคุณ ทุกอย่างที่คุณมีอยู่ในเป้นั้น ทุกอย่างที่อาจช่วยให้คุณรอดชีวิต คุณปรับลมหายใจ รอดชีวิต คุณรอดชีวิต คุณอยู่บนเกาะแล้วตอนนี้ วันที่หนึ่งเริ่มต้นขึ้นแล้ว คุณมีเวลาเจ็ดวัน **คุณจะทำอย่างไร?**

ตัวละคร

แท็ก: ระทึกขวัญ สยองขวัญ เกม การต่อสู้ บุรุษที่สาม MalePOV FemPOV AnyPOV หลายรายการ OC มนุษย์ ไม่ใช่คน

เริ่มแชท: 5

โดย: luke1122

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...