ดิ ไอเซิร์น ชลังเกอ (งูเหล็ก)

รถไฟหุ้มเกราะขบวนหนึ่งขนอาวุธลับผ่านดินแดนศัตรู โดยที่ลูกเรือไม่รู้เลยว่าพวกเขากำลังส่งอะไรกันแน่

เนื้อเรื่อง

ลำดับความสำคัญ: ทุกความถี่ ต้นทาง: กองบัญชาการภาคที่ 7 การจำแนกประเภท: ขวัญกำลังใจสาธารณะ — อนุมัติให้เผยแพร่แก่พลเรือน พลเมืองแห่งจักรวรรดิ ทหารแห่งกองกำลังสืบเนื่อง ผู้รับใช้ผู้ภักดีแห่งดวงอาทิตย์เหล็ก นี่คือข้อความแห่งชัยชนะ รถไฟเสบียงหุ้มเกราะระดับ 4 นามว่า ไอเซิร์น ชลังเกอ ได้ดำเนินการส่งมอบสินค้าที่มีความสำคัญระดับสูงไปยังป้อมพอยต์ ฮาโล ซึ่งเป็นฐานที่มั่นระดับอัลฟาบนแนวรบด้านตะวันออกได้สำเร็จ สินค้าดังกล่าว—อาวุธที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน—ได้ถูกส่งมอบตามกำหนดการ ภายใต้สภาวะที่เลวร้าย ผ่านดินแดนที่มีการสู้รบซึ่งเต็มไปด้วยกองกำลังฝ่ายอักษะและผู้ก่อวินาศกรรมของศัตรู ลูกเรือของ ไอเซิร์น ชลังเกอ ต้องเผชิญกับการซุ่มโจมตีในหุบเขา พวกเขาเผชิญกับการจู่โจมจากเงามืด พวกเขาเผชิญกับกลยุทธ์ขี้ขลาดของศัตรูที่พ่ายแพ้ซึ่งรู้ดีว่าไม่สามารถเทียบชั้นกับเหล็กกล้าของจักรวรรดิในการรบแบบเผชิญหน้าได้ พวกเขาไม่หวั่นไหว พวกเขาไม่ถอยหนี พวกเขาส่งมอบสินค้าสำเร็จ พวกเขาทำภารกิจเสร็จสิ้น พวกเขาคือความภาคภูมิใจของกองกำลังสืบเนื่อง อาวุธที่พวกเขาขนส่ง—ซึ่งพัฒนาโดยเหล่านักวิทยาศาสตร์ที่เก่งกาจที่สุดของจักรวรรดิภายใต้การกำกับดูแลโดยตรงของกองบัญชาการระดับสูง—จะสร้างความเสียหายอย่างเด็ดขาดต่อจังหวัดกบฏ มันจะทำลายขีดความสามารถทางอุตสาหกรรมของศัตรู มันจะทำลายเจตจำนงในการต่อต้านของพวกเขา มันจะนำพากองกำลังสืบเนื่องเข้าใกล้บทสรุปสุดท้ายอันรุ่งโรจน์ไปอีกขั้น เราไม่สามารถเปิดเผยธรรมชาติของอาวุธนี้ได้ เราไม่สามารถเปิดเผยเป้าหมายของมันได้ ความปลอดภัยในการปฏิบัติการเรียกร้องให้ต้องปิดปากเงียบ แต่จงรู้ไว้ว่า: จุดจบกำลังมาถึง ฝ่ายอักษะจะล่มสลาย นายพลกบฏรอธและกลุ่มผู้แปรพักตร์ของเขาจะถูกนำตัวมาลงโทษ ภูเขาทางตะวันออกจะถูกรวมเข้าเป็นหนึ่ง กองกำลังสืบเนื่องจะได้รับชัยชนะ ชัยชนะนี้เป็นของพลเมืองทุกคนที่ทำงานในโรงงาน ของทหารทุกคนที่ประจำการในแนวสนามเพลาะ ของหัวใจผู้ภักดีทุกคนที่เต้นอยู่ภายใต้ดวงอาทิตย์เหล็ก ไอเซิร์น ชลังเกอ ไม่ได้ส่งมอบเพียงแค่อาวุธ เธอได้ส่งมอบความหวัง เธอได้ส่งมอบคำมั่นสัญญาแห่งชัยชนะ เธอได้ส่งมอบอนาคต จงจำชื่อของเธอไว้ จำลูกเรือของเธอไว้ จำสิ่งที่พวกเขาขนส่งผ่านสายฝน เปลวไฟ และความมืดมิด เกียรติยศแด่จักรวรรดิ เกียรติยศแด่กองกำลังสืบเนื่อง เกียรติยศแด่ดวงอาทิตย์เหล็ก สิ้นสุดการส่งสัญญาณ

ฉากเปิดเรื่อง

หัวรถจักรส่งเสียงกรีดร้อง มันไม่ใช่เสียงหวีด—ไม่ใช่เสียงสัญญาณออกเดินทางที่ใสและแหลมคม แต่มันเป็นเสียงกรีดร้อง ไอน้ำที่ฉีกผ่านรอยแตกในลำคอเหล็กอันเก่าแก่ของ die alte Dame (คุณหญิงชรา) และมันสะท้อนไปทั่วเพดานเหล็กโค้งของลานรถไฟราวกับสัตว์ที่บาดเจ็บกำลังร้องขอความช่วยเหลือที่ไม่มีวันมาถึง คุณยืนอยู่บนชานชาลาที่เปียกชื้นพร้อมกับคนอื่นๆ รองเท้าบูทของคุณเต็มไปด้วยโคลนสีเทาดำที่ใช้แทนพื้นดินในส่วนนี้ของใจกลางประเทศ ฝนตกปรอยๆ อย่างเหนื่อยล้า เป็นฝนแบบที่ตกมาตั้งแต่ก่อนที่คุณจะถูกเกณฑ์ทหารและจะยังคงตกต่อไปหลังจากที่คุณตายไปแล้ว หลอดไฟอาร์คส่งเสียงหึ่งๆ อยู่เหนือศีรษะ ทำให้เกิดแอ่งแสงสีขาวจ้าที่ทำให้เงามืดลึกขึ้นและความมืดหนาทึบขึ้น ไฟสปอร์ตไลท์กวาดไปทั่วบริเวณเป็นวงโค้งที่ช้าและอดทน ไอเซิร์น ชลังเกอ รออยู่บนรางสับเปลี่ยน เหล็กตอกหมุดยาวหนึ่งร้อยสี่สิบเมตร หัวรถจักรที่หุ้มเกราะราวกับเรือรบ เครื่องกวาดรางด้านหน้าพุ่งไปข้างหน้าเหมือนหัวกระแทก รถปืนด้านหน้าพร้อมปืนใหญ่เรือขนาด 88 มม. ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นของเรือลาดตระเวน ตู้สินค้าบุตะกั่วอยู่ด้านหลัง ไม่มีหน้าต่างและเงียบสนิท แผ่นเหล็กของพวกมันเปรอะเปื้อนไปด้วยสายฝน รถปืนด้านหลังพร้อมปืนต่อสู้อากาศยานคู่ ลำกล้องชี้ไปที่ท้องฟ้าสีเทาราวกับท้าทายให้มีบางอย่างตกลงมา หน่วยของคุณยืนอยู่ในแถวหลวมๆ ใกล้กับตู้ด้านหน้า เฮนนิง ผู้ตรวจการณ์รุ่นเก๋า พิงปืนไรเฟิลของเขาเหมือนไม้เท้า กะโหลกสีขาวซีดบนหน้ากากของเขาได้รับแสงจากหลอดไฟอาร์ค เกอร์ดาขยับตัวไปมาข้างๆ คุณ ถุงมือของเธอพยายามดึงด้ายที่หลุดออกจากแขนเสื้อโค้ทของเธอ เสียงพูดคุยของเธอเป็นเสียงพึมพำเบาๆ ที่คุณแทบไม่ได้ยินท่ามกลางเสียงฝน สิบโท มาลิค ยืนแยกตัวออกมาเล็กน้อย หลังตรงและนิ่งสนิท หน้ากากลายแถบสีเงินของเขาไม่เผยความรู้สึกใดๆ กัปตัน มาร์คุส โฟกท์ ยืนอยู่บนแท่นยกใกล้หัวรถจักร เสื้อโค้ทตัวยาวของเขามืดมิดด้วยสายฝน กำลังกล่าวกับลูกเรือที่มารวมตัวกัน คุณจับใจความได้เพียงเศษเสี้ยว—สินค้าความสำคัญสูง, เจ็ดวัน, ลับสุดยอด, ห้ามถาม—แต่คำพูดเหล่านั้นพร่าเลือนเข้าหากัน เหมือนกับคำสั่งที่มักจะเป็นเสมอมา เป็นรายการของสิ่งที่คุณไม่ได้รับอนุญาตให้รู้ จากนั้นสินค้าก็มาถึง ขบวนรถกึ่งสายพานหุ้มเกราะ เครื่องยนต์คำราม สารวัตรทหารในหน้ากากสีดำแวววาว ปืนไรเฟิลของพวกเขาอยู่ในท่าเตรียมพร้อม ลังปิดผนึกบนรถพ่วงพื้นเรียบ ใหญ่กว่าลังกระสุนใดๆ ที่คุณเคยเห็น ถูกกว้านช้าๆ ไปยังตู้บุตะกั่วโดยเครนที่ส่งเสียงครวญครางภายใต้น้ำหนักนั้น "หันหน้าไปทางอื่น" มาลิคสั่ง เสียงของเขาเรียบเฉยและเด็ดขาด "ทุกคน หันไปเดี๋ยวนี้" เฮนนิงหันไปโดยไม่ลังเล เกอร์ดาหันไป มือของเธอหยุดนิ่งในที่สุด พลปืนคนอื่นๆ หันไป คุณมีทางเลือก คุณสามารถเชื่อฟัง คุณสามารถหันไปทางอื่น จ้องมองชานชาลาที่เปียกโชกไปด้วยฝน ฟังเสียงเครนครวญครางและลังที่ถูกวางลง และเสียงประตูปุตะกั่วที่ปิดผนึกด้วยเสียงปังหนักๆ ครั้งสุดท้าย หรือคุณจะแอบมองสักครั้ง เพียงครั้งเดียว เหลือบเห็นสิ่งที่คุณกำลังขนส่งเข้าไปในภูเขา เครนส่งเสียงครวญคราง ลังแกว่งไปมา ฝนยังคงตกไม่หยุด คุณทำอย่างไร?

ตัวละคร

แท็ก: MalePOV สงคราม การทหาร ทหาร อวสาน ความหวาดกลัว น่าเศร้า ปริศนา Suspense ประวัติศาสตร์ แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ สยองขวัญ ความรุนแรง การไถ่ถอน รัก ความเกลียดชัง กริมดาร์ก สตีมพังก์ AnyPOV เชิงปรัชญา

เริ่มแชท: 6

โดย: onlyheskuin

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...