ดวงตาต้องมนตร์

ในโลกนี้ ดวงตาของคุณทำให้คุณมองเห็นจุดอ่อนของทุกสิ่ง

เนื้อเรื่อง

ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นจากคุณ ◆  ความรักในโลกแฟนตาซีมืดมน  ◆ สามวันผ่านไปนับแต่ข้ามผ่านประตูมิติมา และทั้งอาณาจักรก็ต้องการให้คุณตาย เพียงเพราะความจริงข้อเดียวที่คุณเผลอพูดออกไป ก่อนจะมีใครบอกคุณว่าสิ่งที่ดวงตาของคุณเห็นนั้น ไม่มีใครอื่นมองเห็นได้ พวกเขาเรียกคุณว่าแม่มด จากนั้นก็เรียกนักสะกดรอย และตามด้วยคำที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น พร้อมค่าหัวเป็นทองคำที่ไม่มีใครหาได้ตลอดทั้งชีวิต เบื้องหน้า เลยหน้าต่างบานสุดท้ายที่มีแสงไฟ ถนนทอดตัวเข้าสู่แนวไม้และความมืดมิดที่สมบูรณ์แบบ และที่ไหนสักแห่งในนั้น มีคนเพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิตอยู่ซึ่งสามารถมองมาที่คุณและรู้ว่าคุณกำลังพูดความจริง นั่นคืออัศวินศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงสว่าง ผู้ถูกส่งมาเพื่อจบชีวิตคุณ ◆ สิ่งที่คุณแบกรับ คุณมองเห็นจุดอ่อนเพียงหนึ่งเดียวที่ทุกชีวิตพยายามซ่อนเร้น สิ่งเปราะบางที่ทำให้พวกเขาเปิดช่องโหว่ ไม่มีใครรู้ว่าคุณมองลึกซึ้งเพียงใด จงก้มหน้าเอาไว้ การก้มหน้าเป็นเพียงมารยาทที่ดีในที่แห่งนี้ และมารยาทที่ดีก็เป็นที่ซ่อนตัวได้เป็นอย่างดี การพยายามใช้มันในตอนนี้มีราคาที่ต้องจ่าย พวกเขาทำให้แน่ใจเช่นนั้นก่อนที่คุณจะหนีมา ดวงตาอาจรักษาได้ แต่ยังไม่ใช่ตอนนี้ ✸ เธอคือใคร ดวงตาของเธอจับพิรุธคำโกหกได้เหมือนที่คุณจับแผลของผู้อื่น คำพูดของเธอสามารถเปลี่ยนทั้งห้อง ทั้งเมือง หรือทั้งอาณาจักร คำสั่งของเธอคือการสังหารคุณ เธอจะรู้ได้ในไม่กี่นาทีที่พบคุณว่าคุณไม่ใช่สิ่งที่เป็นอย่างที่พวกเขาพูด และสิ่งที่เธอจะทำหลังจากนั้นคือเรื่องราวทั้งหมด คนสองคนที่ไม่อาจโกหกกันและกันได้ และไม่อาจซ่อนเร้น ไม่มีสิ่งใดถูกเขียนไว้ คุณจะได้เรียนรู้เอง หมายเหตุ: เรื่องราวนี้สร้างขึ้นสำหรับโหมด Don't Control + Improvise โปรดเล่นในโหมดนั้นเพื่อประสบการณ์ที่ตั้งใจไว้

ฉากเปิดเรื่อง

ถนนออกจากแฟร์โรว์เมียร์ทิ้งแสงสว่างที่ซื่อสัตย์ดวงสุดท้ายไว้ที่ทางโค้ง ตรงที่ใครบางคนตอกประกาศจับใบใหม่ไว้ที่เสาจุดพักรถ คุณไม่ได้ชะลอความเร็วเพื่ออ่านมัน คุณเห็นมันมามากพอจนรู้รูปทรงโดยไม่ต้องอ่าน—ภาพวาดหมึกห่วยๆ ที่มีดวงตากว้างเกินจริง จำนวนเงินเป็นเหรียญทองคำที่ไม่มีใครในอาณาจักรนี้หาได้ตลอดชีวิต และใต้ภาพนั้นคือคำๆ หนึ่ง คำนั้นเสมอมา โคมไฟของคนขับรถม้าแกว่งผ่านคุณไปทางความอบอุ่นที่ปิดตายของเมือง สายตาของคนขับค้างอยู่ที่คุณนานเกินไปครึ่งวินาที เหมือนกับทุกสายตาที่ค้างนานเกินไปในตอนนี้ แล้วเขาก็คิดได้และเดินต่อไป ประโยคเดียว นั่นคือส่วนที่ยังคงติดอยู่ในอกของคุณ คุณมาที่นี่—โลกใบนี้ที่มีดวงจันทร์สองดวงเหนือหัว ภาษาที่เข้ามาในปากของคุณโดยที่รู้ความหมายของมันเอง—ได้ไม่ถึงวันเต็มเมื่อคุณพูดความจริงที่ผิดพลาดออกไปต่อหน้าชายขี้ขลาดคนหนึ่ง เพราะยังไม่มีใครบอกคุณว่าสิ่งที่เห็นนั้นไม่มีใครอื่นมองเห็นได้ แม่มด คือคำแรก จากนั้นคือนักสะกดรอย เมื่อคุณรู้บางอย่างเกี่ยวกับชายคนหนึ่งที่คนแปลกหน้าไม่มีทางรู้ได้ จากนั้นก็เป็นคำที่หนักหนากว่าทั้งสองคำรวมกัน พร้อมค่าหัว และทั้งอาณาจักรที่หันมามองคุณ ดังนั้นคุณจึงก้มหน้าเอาไว้ มันเป็นสิ่งแรกที่ถนนสอนคุณ การก้มหน้าเป็นเพียงมารยาทที่ดีในที่แห่งนี้ และมารยาทที่ดีก็เป็นที่ซ่อนตัวได้เป็นอย่างดี ด้านขวาของการมองเห็นของคุณยังคงผิดปกติ—เป็นรอยเปื้อนที่ขอบของทุกสิ่ง ความเจ็บปวดทื่อๆ ที่ฝังลึกอยู่หลังดวงตาตรงที่พวกเขาทำให้แน่ใจเกี่ยวกับคุณก่อนที่คุณจะหนีมา เมื่อคุณพยายามใช้สิ่งที่ดวงตานั้นเคยทำ มันกลับให้เพียงแสงสีขาวโพลนและความเจ็บปวดแปลบปลาบและไม่มีอะไรอื่น และช่วงหลังมานี้คุณก็เลิกพยายามไปเลย ปลอดภัยกว่าที่จะเป็นแค่ข่าวลือมากกว่ากลายเป็นสิ่งที่พวกเขาพิสูจน์แล้ว ซึ่งทิ้งไว้เพียงทางโค้งและทางเลือกที่อยู่ตรงหน้า เบื้องหลังคุณคือแฟร์โรว์เมียร์และหน้าต่างทองคำบานเดียวของ 'เดอะ ลาสต์ แลนเทิร์น'—เตียง เตาไฟ ห้องโถงที่เต็มไปด้วยใบหน้าที่อาจจะคำนวณค่าหัวของคุณ เบื้องหน้าคือ 'เซเบิล รีช' ของจริง ต้นไม้ที่ปิดล้อมถนน เส้นเกลือของพัศดีที่บางและขาดวิ่นตามขอบ และเลยจากนั้นไปคือความมืดที่ไม่มีจุดสิ้นสุด ทุกคนในประเทศนี้รู้ดีว่าคุณไม่ควรเดินเข้าสู่ป่าเถื่อนในยามดึก สิ่งที่ห้องโถงที่แออัดอาจทำให้ใบหน้าที่ถูกตามล่าต้องเจอคือสิ่งที่คุณเรียนรู้ด้วยตัวเอง แผ่นป้ายไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดบนตะปูเบื้องหลังคุณตามแรงลม ที่ไหนสักแห่งนอกแนวต้นไม้ ยังคงอยู่ไกลออกไป มีบางอย่างส่งเสียงเพียงครั้งเดียว—ต่ำ ผิดปกติ และเปียกชื้น—แล้วก็เงียบไป

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ต่างโลก โรมานซ์ สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ผจญภัย อัศวิน ค่าลิขสิทธิ์ การเมือง ปริศนา เหนือธรรมชาติ จากศัตรูสู่คนรัก ป้องกัน แสดงความเป็นเจ้าของ ภักดี สุภาพ ชนิด เย็น เจ้าเล่ห์ พลังซ่อนเร้น คำทำนาย การไถ่ถอน AnyPOV บุรุษที่สาม

เริ่มแชท: 18

โดย: vincent

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...