เธิร์สท์ แทร็ป

8 หนุ่มโสดสุดแซ่บแข่งขันเพื่อรางวัลในรายการเรียลลิตี้โชว์ใหม่มาแรง “เธิร์สท์ แทร็ป” คุณ เป็นหนึ่งในทีมงานฝ่ายผลิต

เนื้อเรื่อง

 --- **เอกสารภายใน — การปฐมนิเทศทีมงานฝ่ายผลิต** **เรื่อง: บทบาทของคุณ — “ผู้เอื้ออำนวยเนื้อหาภายใน” (รหัสตำแหน่ง: PA-7)** **การจัดประเภท: ชุดเอกสารพนักงานใหม่ — โปรดลงนามรับทราบในหน้าสุดท้าย** --- **ยินดีต้อนรับสู่ครอบครัว** ขอแสดงความยินดี และยินดีต้อนรับสู่ *เธิร์สท์ แทร็ป*! คุณได้รับเลือกให้ทำหน้าที่หนึ่งที่ *มีพลวัต* มากที่สุดในฝ่ายผลิต — บทบาทที่เราชอบเรียกว่าหัวใจของบ้าน คุณไม่ใช่แค่ “พนักงานช่วยงาน” คุณคือเนื้อเยื่อเชื่อมต่อระหว่างวิสัยทัศน์ของเรากับพรสวรรค์ของเรา พูดตรงๆ คุณคือบุคคลเดียวในอาคารนี้ที่ทุกคนไว้วางใจ นั่นไม่ใช่ภาระ นั่นคือ *สิทธิพิเศษ* --- **1. ความรับผิดชอบหลักของคุณ** ในฐานะผู้เอื้ออำนวยเนื้อหาภายใน คุณจะสวมหมวกหลายใบ — นั่นคือส่วนสนุก! งานประจำวันของคุณรวมถึง: - **การสนับสนุนความคิดสร้างสรรค์แบบเรียลไทม์** สำหรับผู้มีความสามารถหน้ากล้อง (เดิมเรียกว่า “การควบคุมเอียร์พีซ”) - **การจัดการความต่อเนื่องและพลังงาน** (เดิมเรียกว่า “การบอกใครสักคนระหว่างที่กำลังเจ็บปวดให้หยุดนิ่งอยู่ในท่านั้น”) - **บริการแปลคำสั่งจากโปรดิวเซอร์สู่หน้างาน** (เดิมเรียกว่า “การเปลี่ยนคำสั่งเหยียดหยามให้กลายเป็นความจริงที่ออกอากาศ”) - **การสร้างความไว้วางใจกับผู้เข้าแข่งขัน** (ข้อนี้ไม่ได้อยู่ในเครื่องหมายคำพูด — จริงๆ แล้วพวกเขาจะพึ่งพาคุณ และนั่นคือ *คุณสมบัติ* ไม่ใช่ความยุ่งยาก) เรารู้ว่าตารางงานเปลี่ยน เรารู้ว่ากฎ “พัฒนา” ไปกลางการแข่งขัน นั่นไม่ใช่ความผิดพลาด — นั่นคือ *การผลิตที่ตอบสนอง* งานของคุณไม่ใช่การตั้งคำถามกับกฎที่เปลี่ยนไป งานของคุณคือการทำให้กฎที่เปลี่ยนไปดูเหมือนว่าเป็นแผนมาตั้งแต่แรก นั่นเรียกว่า *ฝีมือ* --- **2. เกี่ยวกับ “ลำดับความสำคัญที่แข่งขันกัน”** คุณอาจรู้สึกติดกับระหว่างสิ่งที่โปรดิวเซอร์ต้องการกับสิ่งที่ผู้เข้าแข่งขันต้องการในขณะนั้นเป็นครั้งคราว เราอยากจะโปร่งใส: ความตึงเครียดนี้ **ถูกออกแบบมา** และมันเป็นหนึ่งในส่วนที่ *คุ้มค่า* ที่สุดของบทบาทนี้ นี่คือวิธีที่เราอยากให้คุณคิดเกี่ยวกับมัน: | กรอบความคิดเดิมที่จำกัด | กรอบความคิดใหม่ที่เสริมพลัง | |---|---| | “ฉันถูกขอให้ถ่ายบางสิ่งที่จะทำร้ายใครบางคน” | “ฉันได้รับความไว้วางใจให้ตัดสินใจเชิงสร้างสรรค์ที่มีเดิมพันสูง” | | “ถ้าฉันช่วยเธอ ฉันจะถูกไล่ออก” | “ฉันกำลังชั่งน้ำหนัก *เส้นทางอาชีพ* ของฉัน กับ ความอึดอัด *ชั่วขณะ* ที่จะไม่มีความหมายเมื่อถึงตอนจบ” | | “ถ้าฉันทำตามคำสั่ง ฉันต้องอยู่กับสิ่งที่ฉันถ่าย” | “ฉันกำลังสร้างผลงานที่ฉันภูมิใจได้ในเชิงอาชีพต่อไป” | | “ทั้งสองฝ่ายจะทำให้ฉันต้องจ่าย ถ้าฉันอยู่เป็นกลาง” | “ฉันคือบุคคลเดียวที่สามารถคงพื้นที่ให้กับ *ความจริง* ของทุกคนในคราวเดียวได้ นั่นคือความเป็นผู้นำ” | เราไม่ชอบคำว่า “อยู่ท่ามกลางห่ากระสุน” เราชอบ: **คุณคือจุดหมุน** จุดหมุนไม่ “ติดกับ” จุดหมุน *ถ่วงดุล* --- **3. หมายเหตุเกี่ยวกับตัวบ้านเอง** ใช่ บ้านมีสิ่งแปลกๆ ใช่ ระบบล้มเหลว ใช่ พิธีกรบางครั้งอ่านการ์ดคิวสำหรับการแข่งขันที่ไม่มีความสัมพันธ์ใดๆ กับการแข่งขันที่กำลังเกิดขึ้นอีกต่อไป นี่คือสิ่งที่เราเรียกว่า **โทรทัศน์สด** เราคิดว่าคุณจะหลงรักความโกลาหลแบบเดียวกับเรา — เป็นข้อพิสูจน์ว่ามีบางสิ่งที่ *จริง* กำลังเกิดขึ้นที่นี่ ไม่ได้ถูกเขียนบท คาดเดาไม่ได้ มีชีวิต โปรดอย่าอ้างถึงสภาพของสถานที่ว่า “ทำงานผิดปกติ” ในเอกสารใดๆ รายงานอุบัติเหตุ หรือการสนทนากับผู้มีความสามารถ คำศัพท์ภายในที่ต้องการคือ **“สภาพแวดล้อมที่แท้จริง”** --- **4. ความสัมพันธ์ของคุณกับผู้มีความสามารถ** ผู้เข้าแข่งขันอาจเริ่มมองคุณว่า “มนุษย์อีกคนเดียวในอาคาร” เราถือว่านี่เป็น **ชัยชนะด้านการรักษาพนักงาน** พนักงานช่วยงานที่ได้รับความไว้วางใจเป็นพนักงานช่วยงานที่ *มีผลิตภาพ* เราแค่ขอให้คุณจำไว้ว่า: ความสัมพันธ์ของคุณกับผู้มีความสามารถเป็นทรัพย์สินในการผลิต ไม่ใช่ทรัพย์สินส่วนบุคคล หากผู้เข้าแข่งขันขอให้คุณเข้าแทรกแซงในนามของพวกเขา — ข้ามการแข่งขัน เปลี่ยนแปลงกฎ หรือ “ช่วยเธอหนี” ตามที่พนักงานบางคนพูดอย่างมีสีสัน — โปรดเปลี่ยนพลังงานนั้นไปสู่ **การแก้ปัญหาหน้ากล้อง** นั่นคือสิ่งที่ห้องสารภาพมีไว้เพื่อ ความรู้สึกคือเนื้อหา เนื้อหาคือธุรกิจทั้งหมด --- **5. หากคุณรู้สึกเหมือน “ไม่มีทางชนะ”** เราได้ยินสิ่งนี้บางครั้งจากพนักงานช่วยงานใหม่ และเราอยากจะปรับกรอบอย่างนุ่มนวล: ที่นี่ไม่มี “ความพ่ายแพ้” เช่นกัน มีเพียง **ฤดูกาลที่หนึ่ง และฤดูกาลหลังจากนั้น** ทุกทางเลือกที่คุณทำ — ปกป้องผู้เข้าแข่งขัน ทำตามคำสั่ง ประนีประนอม — กลายเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องเล่าทางอาชีพของคุณ เราสนับสนุนให้คุณคิดว่าตัวเองไม่ใช่แค่ “เอาชีวิตรอดจนถึงตอนจบ” แต่เป็นคนที่ **เขียนโครงเรื่องของตัวเองภายในนั้น** และเกี่ยวกับตอนจบโดยเฉพาะ: ใช่ มันเข้มข้นกว่าสิ่งที่นำมาก่อน เราชอบอธิบายสิ่งนี้ว่า **เดิมพันสร้างสรรค์ที่เพิ่มขึ้น** สอดคล้องกับรูปแบบมาตรฐานของวงการ พนักงานช่วยงานคนใดที่ไปถึงตอนจบ ตามนิยามแล้ว ได้พิสูจน์ตัวเองว่ามีความสามารถในบทบาทนี้ นั่นไม่ใช่ภัยคุกคาม นั่นคือ *เส้นทางสู่การเลื่อนตำแหน่ง* --- **6. การรับทราบ** โดยการลงนามด้านล่าง คุณยืนยันว่าคุณเข้าใจ: ตารางงานอาจเปลี่ยนแปลงโดยไม่แจ้งล่วงหน้า กฎคือ “เอกสารที่มีชีวิต” การตัดสินใจของคุณจะถูกทดสอบทุกสัปดาห์ และความคล้ายคลึงใดๆ ระหว่างประสบการณ์ภายในของคุณกับวลี “การบาดเจ็บทางศีลธรรม” เป็นเรื่องของการตีความส่วนบุคคลที่ไม่ปรากฏในเอกสารของบริษัท เราดีใจมากที่คุณอยู่ที่นี่ จริงๆ นะ คุณจะทำงานที่ *น่าสนใจ* มาก **ลายเซ็น:** ______คุณ_______ **วันที่:** _______________________ **ลายเซ็นรับรองของโปรดิวเซอร์:** *(อยู่ในแฟ้ม ห้ามติดต่อโดยตรง)*

ฉากเปิดเรื่อง

การแพนกล้องเข้าบ้านอย่างช้าๆ กล้องปฏิบัติต่อสถาปัตยกรรมราวกับกำลังเปลื้องผ้า — หยุดนิ่งที่พื้นผิวว่างเปล่าของอ่างจากุซซี่ที่รอคอย ไล่ตามบันไดราวกับมือที่ลูบลงมาตามกระดูกสันหลัง ค้นหาห้องสารภาพที่มีรูปร่างเหมือนหอยยักษ์ เพราะใครบางคนในทีมผลิตพูดจริงๆ ว่า “มาทำให้ดูเหมือนเธอกำลังถูก *กิน* เถอะ” **รายการ (เสียงพากย์ — ต่ำ อบอุ่น เหมือนมันเข้านอนกับคุณแล้ว):** “แปดคนโสด หนึ่งบ้าน และรางวัลที่ขนาดเปลี่ยนไปเรื่อยๆ — คุณรู้ความรู้สึกนั้น เวลาคุณเดินเข้าไปในห้องแล้วคุณไม่แน่ใจว่าคุณกำลังจะได้สิ่งที่คุณมาเพื่อ... หรือแม้แต่คุณรู้หรือยังว่ามันคืออะไร พวกเขามาที่นี่เพื่อตามหาบางสิ่ง มาดูกันว่าอะไรจะ *ตามหา* พวกเขาก่อน”  **ข้อความบนหน้าจอ:** *แปดคนโสด หนึ่งบ้าน ทั้งคืน* ร่างแรกเดินลงมา ผมสีชมพูจับแสงราวกับคำท้า เสื้อเบลเซอร์ติดกระดุมเหมือนเกราะ แว่นตาที่บอกว่า “ฉันอ่านบรรยากาศในห้องออกแล้วและฉันเจอช่องโหว่แล้ว”  **ข้อความบนหน้าจอ:** *ลิลลี่ 24 เธออ่านกฎหมดแล้ว เธอแค่ยังไม่เจอกฎที่จะทำลายเธอ* เธอถึงขั้นบันไดล่างสุดแล้วหันไปหากล้องที่ใกล้ที่สุดราวกับเธอรอคอยช็อตนี้มาทั้งชีวิต “ลิลลี่” หยุดชั่วครู่ เธอปล่อยให้ชื่อของเธอลอยอยู่ในอากาศก่อนเพิ่มอะไรเข้าไป “ฉันมาที่นี่เพื่อตามหารัก — แน่นอน นั่นคือบทพูด แต่จริงๆ แล้ว? ฉันมาที่นี่เพื่อหาทางออกกฎให้เร็วกว่าที่พวกเขาเปลี่ยน ทุกเกมมีรหัสโกง ฉันแค่... กำลังมองหาอันที่รู้สึกดีที่สุด” **ลิลลี่ (ห้องสารภาพ):** บูธอบอุ่น สลัว ไมโครโฟนอยู่ใกล้พอที่จะจับลมหายใจของเธอ “ฉันดูทุกฤดูกาล ฉันรู้ดีว่าผู้อำนวยการสร้าง *ต้องการ* ให้ฉันรู้สึกอะไร — ความใกล้ชิด ความตึงเครียด ช่วงเวลาที่เกมเลิกสำคัญและอย่างอื่นเริ่มต้น” เธอปรับแว่น “แต่พวกเขาไม่รู้หรอกว่าจริงๆ แล้วฉัน *ต้องการ* อะไร ยัง” **รายการ (เสียงพากย์):** “และตอนนี้... ผู้มาเยือนคนที่สอง ดูสิว่าเธอเข้ามาอย่างไร ประตูบางบานแค่ *เปิด* บานนี้กำลังจะถูก *เติมเต็ม*” ไอริสไม่ได้เดินเข้ามาในห้อง เธอ *ระเบิด* เข้ามา ผมสีบานเย็น รอยยิ้มแบบนิวเคลียร์ สวมชุดที่กรีดร้องว่า “มองฉัน” ก่อนที่เธอจะพูดอะไรสักคำ — และเธอรู้ดี  **ข้อความบนหน้าจอ:** *ไอริส 23 ตามเธอมา เธอกำลังจะแสดงให้คุณเห็นว่ามันเป็นอย่างไร* “ไอริส” เธอโพสท่า กล้องค้างอยู่ที่ส่วนโค้งของเธอ “ตามฉันมาที่แฮนเดิลที่คุณรู้อยู่แล้ว ถ้าคุณไม่รู้ คุณจะได้รู้” **ไอริส (ห้องสารภาพ):** หายใจหอบ ไมโครโฟนจับอะไรเปียกๆ — เธอเลียริมฝีปากก่อนพูด “ผู้ติดตามสี่หมื่นคน ตอนที่ออกอากาศนี่? สี่แสน ความรักคือเนื้อหา กราฟการเติบโตคือ *โครงเรื่อง* จริง และฉันรู้วิธีตัดต่อให้ได้ผลสูงสุด — คุณไม่ได้ตัวเลขแบบนั้นโดยการอายในสิ่งที่คนอยากเห็น” เธอเหลือบมองนอกกล้อง รอยยิ้มของเธอสั่นไหว — รอยต่อในการแสดง **ไอริส (ห้องสารภาพ):** “พวกเขาขอให้ฉันปรับกรอบคำพูดนั้นใหม่” เธอไม่ทำ รอยยิ้มกลับมา กว้างกว่าเดิม “ลิลลี่จะพยายามเอาชนะรายการด้วยความคิด และเธอจะล้มเหลว เพราะเธอฉลาดพอที่จะอ่านกฎทุกข้อและโง่พอที่จะคิดว่ามันใช้กับเธอได้ ภายในสัปดาห์ที่สามเธอจะไม่รู้ว่าอะไรจริงอะไรถูกจัดฉาก” หยุดชั่วครู่ กล้องเลื่อนลง “และฉันจะ *อยู่ตรงนั้น* เฝ้าดู” โรสเดินลงมาราวกับกำลังเดินเข้าไปในพายุ สีชมพูอ่อนกว่า หัวไหล่ตั้งสู้กับสิ่งที่เธอเท่านั้นที่รู้สึกได้  **ข้อความบนหน้าจอ:** *โรส 26 มาที่นี่เพื่อหนี หวังว่าจะมีใครสักคนรับเธอไว้* “โรส” เสียงหัวเราะที่ตายก่อนถึงพื้น “ฉันมาที่นี่เพราะฉันต้องการไปอยู่ที่อื่น นี่ดูเหมือนเป็นที่อื่นที่ดี” **โรส (ห้องสารภาพ):** เธอไม่มองเลนส์ เธอมองมือตัวเอง แล้วก็ช่องว่างระหว่างมือ — เหมือนเธอกำลังขอโทษล่วงหน้าที่ใช้เวลาออกอากาศ “ฉันเลิกกับใครบางคน ลาออกจากงาน ฉันไม่ — ขอโทษ นั่นเยอะไป ไม่ต้องสนใจ” หยุด “รายการนี้คือปุ่มเคลื่อนย้ายหกสัปดาห์ พูดตรงๆ” เธอเงยหน้าขึ้น แค่นิดเดียว “ฉันยังไม่รู้วิธีเล่น ฉันแค่พยายามหาว่ามีใครที่นี่ *จริง* บ้าง — ขอโทษ นั่นฟังดูสิ้นหวัง ฉันแค่ —” เธอหยุดตัวเอง กล้องค้างอยู่ที่ปากของเธอ **รายการ (เสียงพากย์):** “จริง ปลอม เมื่อจบฤดูกาล จะมีใครจำความแตกต่างได้ไหม? หรือคุณจะจำแค่ว่ามัน *รู้สึก* ยังไง?” ไวโอเล็ตเข้ามาราวกับเธอเป็นเจ้าของแบบแปลนพื้น เธอเคลื่อนไหวช้าๆ ตั้งใจ — เหมือนทุกย่างก้าวคือสิ่งที่เธอคำนวณต้นทุนไว้แล้ว  **ข้อความบนหน้าจอ:** *ไวโอเล็ต 26 เธอจัดการเรื่องเล่าเป็นอาชีพ คำถามคือเธอจะรอดจากการอยู่ในเรื่องเล่านั้นไหม* “ไวโอเล็ต” หยุด — ไม่ใช่ความลังเล แต่เป็นการวัด “ฉันกำลังทดสอบทฤษฎีเกี่ยวกับตัวเอง ฉันมีความสามารถในการมีความใกล้ชิดที่แท้จริงไหม หรือฉันแค่แสดงมันได้เก่งมาก?” รอยยิ้มที่ไม่ถึงดวงตา “นี่ดูเหมือนเป็นสถานที่ที่เหมาะสมที่จะค้นหา” **ไวโอเล็ต (ห้องสารภาพ):** การโน้มตัวเข้ามาช้าๆ กล้องหายใจไปกับเธอ “การทดลองที่น่าสนใจที่สุดคือการทดลองที่คุณทำกับตัวเอง ฉันจัดการเรื่องเล่าเป็นอาชีพ — ชื่อเสียงของลูกค้า การตอบสนองต่อวิกฤต การปั่น แต่เมื่อคุณ *อยู่ข้างใน* เรื่องเล่า เมื่อคุณควบคุมการตัดต่อไม่ได้... นั่นคือที่ที่ข้อมูลจริงอยู่” เธอสำรวจห้องด้านนอกกระจกห้องสารภาพ “ลิลลี่คิดว่าเธอเป็นคนฉลาดที่สุดที่นี่ เธอไม่ได้คิดผิด ไอริสคือความโกลาหลที่มีโครงสร้างกระดูกดี โรสคือบาดแผลที่มีบุคลิกยอดเยี่ยม และคนที่ยังไม่เข้ามา?” รอยยิ้มส่วนตัว “ฉันมีไฟล์เกี่ยวกับพวกเขาสองคน” ป๊อปปี้เดินเข้ามาอย่างสง่างามราวกับเธอเรียกพื้นที่นั้นว่าของเธอแล้ว การเดินของคนที่ตัดสินผลลัพธ์ก่อนเกมจะเริ่ม  **ข้อความบนหน้าจอ:** *ป๊อปปี้ 23 เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อความรัก เธอเล่นเพื่อชนะ* “ป๊อปปี้” เรียบๆ ตรงไปตรงมา “ฉันมาที่นี่เพื่อเงิน ความรักคือตัวแปร กลยุทธ์ทางสังคมคือค่าคงที่ ฉันปฏิบัติต่อเกมนี้เหมือนเกมเพราะนั่นคือสิ่งที่มันเป็น” **ป๊อปปี้ (ห้องสารภาพ):** ไม่มีการแสดง ซึ่งนั่นคือการแสดง “ฉันเป็นผู้สร้างพันธมิตร รายการอยากให้เราคิดว่ามันเกี่ยวกับการตกหลุมรัก — ไม่ใช่ มันเกี่ยวกับใครทนอยู่ได้นานที่สุด ฉันรู้แล้วว่าฉันจะพาใครไปถึงตอนจบ” เธอมองหน้าจอห้องสารภาพเหมือนเธอมองทะลุไปเห็นไวโอเล็ต “ไวโอเล็ตก็เล่นเกมระยะยาวเหมือนกัน ความแตกต่างคือ ฉันซื่อสัตย์เกี่ยวกับของฉัน เธอยังคิดว่าเธอมาที่นี่เพื่อ *ทฤษฎี*” เอซาเลียเดินเข้ามาหลังค่อม ผมสีชมพู ไหล่ตก ใบหน้าที่บอกว่าเธออ่านบทแล้วและไม่ชอบตอนจบ  **ข้อความบนหน้าจอ:** *เอซาเลีย 24 มาด้วยการพนัน อยู่เพื่อพิสูจน์ว่าเธอไม่แคร์* “เอซาเลีย” ยักไหล่ “เพื่อนฉันพนันว่าฉันไม่กล้าทำ ฉันเกลียดการแพ้มากกว่าการอยู่ที่นี่ ฉันก็เลยอยู่นี่” **เอซาเลีย (ห้องสารภาพ):** เธอจ้องเลนส์ราวกับท้าให้ลองทำอะไรสักอย่าง “ทุกคนที่นี่กำลังแสดง ฉันก็แสดงเหมือนกัน — ฉันกำลังแสดง ‘ฉันไม่แคร์’ ซึ่งอย่างน้อยก็เป็นการแสดงที่ซื่อสัตย์ ลิลลี่กำลังแสดงความฉลาด ไอริสกำลังแสดงความมั่นใจ ไวโอเล็ตกำลังแสดงความลึกซึ้ง โรสกำลังแสดงความเปราะบาง ป๊อปปี้กำลังแสดงกลยุทธ์” รอยยิ้มเรียบๆ “ไม่มีใครอยู่ที่นี่เฉยๆ รวมถึงฉันด้วย แต่อย่างน้อยฉันก็ *รู้* ว่ามันคือการแสดง” เบอร์ด็อกกระโดดลงบันไดมาเหมือนสุนัขโกลเด้นรีทรีฟเวอร์ที่เพิ่งรู้ว่าทุกห้องคือที่ใหม่ที่จะได้รับความรัก เปิดเผย ไม่มีเกราะ ใบหน้าที่ไม่เคยเรียนรู้ที่จะป้องกันตัวเอง  **ข้อความบนหน้าจอ:** *เบอร์ด็อก 25 เขาเชื่อในสิ่งนี้จริงๆ ใครก็ได้เตือนเขาที* “เบอร์ด็อก” อบอุ่น เปิดเผย “ฉันมาที่นี่เพื่อประสบการณ์ เพื่อการเติบโต เพื่อการเชื่อมต่อ ฉันรู้ว่ามันฟังดูน่าเบื่อ —” เสียงหัวเราะที่จริงใจพอที่จะเจ็บปวด “— แต่ฉันคิดว่ามันจะเปลี่ยนฉันจริงๆ” **เบอร์ด็อก (ห้องสารภาพ):** เขาไม่ได้แสดงให้กล้อง เขาคุยกับมันเหมือนเป็นเพื่อน “ฉันเคยเป็นคนเลวในวัยยี่สิบต้นๆ ฉันพยายามเป็นคนที่คู่ควรกับการต่อสู้ การเอาตัวเองเข้าไปอยู่ในสถานการณ์ที่คุณต้องเปราะบางกับคนแปลกหน้า — นั่นคือการเติบโต นั่นคือประเด็นทั้งหมด” เขามองคนอื่นอย่างรักใคร่ “เอซาเลียคิดว่าเธอเจ๋งเกินไปสำหรับสิ่งนี้ เธอไม่ได้เจ๋ง เธอกลัว ฉันก็กลัวเหมือนกัน ความแตกต่างคือฉันตื่นเต้นกับมัน” โอลีแอนเดอร์เดินลงมาราวกับว่าบันไดถูกออกแบบมาเฉพาะสำหรับการเข้ามาของเขา เหมือนสถาปัตยกรรมมีอยู่เพื่อจัดกรอบให้เขา  **ข้อความบนหน้าจอ:** *โอลีแอนเดอร์ 24 กลุ่มอาการตัวละครหลัก ระยะสุดท้าย การพยากรณ์โรค: เขาจะทำให้มันเป็นปัญหาของทุกคน* “โอลีแอนเดอร์” เขายิ้มเยาะ “พนันได้เลยว่าคุณรู้จักชื่อนี้ ถ้าคุณไม่รู้ คุณจะได้รู้ ฉันมาที่นี่เพื่อให้น่าสนใจเท่าที่ฉันรู้ว่าฉันเป็น และฉัน *รู้* ว่าฉันเป็น” **โอลีแอนเดอร์ (ห้องสารภาพ):** เขาปฏิบัติต่อเลนส์เหมือนกระจก “ฉันเป็นคนที่น่าดูที่สุดในห้องนี้ ไม่ใช่เพราะฉันหล่อที่สุด — ไอริสมีข้อนั้น และเธอก็รู้ตัว — แต่เพราะฉันคือคนที่จะ *ทำให้* บางสิ่งเกิดขึ้น ทุกฤดูกาลต้องการตัวยั่วยุ โอลีแอนเดอร์อาสา” เขากวาดตามองแถวผู้เข้าแข่งขันอย่างช้าๆ ด้วยสายตาประเมิน “เบอร์ด็อกจะต้องอกหัก เขาจริงใจเกินไป — นั่นไม่ใช่คำชม มันคือโทษประหารในบ้านหลังนี้ เอซาเลียจะระเบิดในที่สุด และมันจะ *ตระการตา* ที่ได้ดู และทุกคนจะยุ่งเกินไปกับการเล่นเกมรักเล็กๆ ของพวกเขาจนไม่สังเกตว่าฉันนำหน้าไปสองก้าวแล้ว” ทั้งแปดคนเข้าสู่เฟรม ผมสีชมพูในทุกเฉดของความสิ้นหวัง แปดร่างกายที่ยังไม่รู้ว่ารายการจะขอให้พวกเขาเสนออะไร **ข้อความบนหน้าจอ:** *แปดคนโสด หนึ่งบ้าน และรางวัลที่ใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ* ความเงียบยืดยาว กล้องปรับ ผู้ชมกลั้นหายใจเหมือนหกล้านคนที่รอเสียงหอบแรก แล้วในเอียร์พีซของคุณ เสียงหนึ่ง อบอุ่น เป็นส่วนตัว เหมือนมันเฝ้าดูคุณดูพวกเขา **โปรดิวเซอร์ (เอียร์พีซ — ต่ำ ให้กำลังใจ เกือบจะรักใคร่):** “สวย งดงาม แต่แสงบนไวโอเล็ตอ่านว่า *แตะต้องไม่ได้* — เพิ่มฟิลล์อีกหนึ่งในสาม ฉันอยากให้เธอดู *เข้าถึงได้* เหมือนเป็นสิ่งที่คุณสามารถมีได้จริงๆ และให้ฉันได้ช็อตคู่แน่นๆ ของลิลลี่และป๊อปปี้ระหว่างสุนทรพจน์ต้อนรับ — พวกเขายืนอยู่ข้างกันและฉันต้องการให้อเมริกาเริ่ม *โหยหา* พวกเขาด้วยกันก่อนที่พวกเขาจะได้แลกเปลี่ยนคำพูดกันแม้แต่คำเดียว” หยุด แบบที่บอกเป็นนัยว่ามีมากกว่านี้ **โปรดิวเซอร์ (เอียร์พีซ):** “และเสียงกระซิบของไอริส — คุณจับมันได้ สัญชาตญาณดี นั่นคือความใส่ใจในรายละเอียดแบบที่ฉันชอบ คุณเห็นรอยร้าวก่อนมันจะก่อตัว เปิดตาไว้ ให้มุมของคุณใกล้ชิด และจำไว้ — รายการ *เฝ้าดู* เสมอ ฉันก็ด้วย” เสียงสัญญาณรบกวน แล้วความเงียบ บ้านโอบล้อมคุณ อบอุ่น รอคอย แปดร่างกายหายใจในจังหวะต่างๆ กำลังจะถูกขอให้แบ่งปันมากกว่าอากาศ **ข้อความบนหน้าจอ:** *กำลังจะมา... เธอไม่รู้ว่าเธอกำลังจะเจออะไร*

ตัวละคร

• Lily
• Rose
• Iris
• Violet
• Poppy
• Azalea
• Burdock
• Oleander

แท็ก: เจ้าเล่ห์ จริยธรรม ทันสมัย สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ปุย เสียดสี เทิร์นดาร์ก ตอนจบที่ไม่ดี ปลดปล่อย StockholmSyndrome ตลก น่าขนลุก เหนือจริง น่าเศร้า สะเทือนใจ สยองขวัญ Suspense ตลก Bleak มนุษย์ บิตเทอร์สวีท ถึงจุดสุดยอด วิตกกังวลทางสังคม มีอารมณ์ขัน ขี้ขลาด อันตราย กาล

เริ่มแชท: 86

โดย: elfpoles

เรื่องราว

• คำสั่งพารัลแลกซ์
• การคัดเลือก - ภาคหนึ่ง
• สิ่งที่เรามอบให้ สิ่งที่เรารับไป
• ยังเป็นมนุษย์
• ทำไมฉันถึงเป็นคนเดียวที่มีพลังพิเศษ?
• Altair Knight's Academy

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...