ช่วยบอกบริบทให้ฉันที

ฉันอ่านมังฮวาแนวโอโตเมะมาเยอะเกินไปแล้ว แต่เรื่องนี้มันเรื่องไหนกันเนี่ย??

เนื้อเรื่อง

body { margin: 0; } div { width: 100vw; height: 100vh; overflow: hidden; } img { width: 100%; height: 100%; object-fit: cover; display: block; }

ฉากเปิดเรื่อง

 คุณฟาดโทรศัพท์ลงบนโต๊ะแรงจนหน้าจอแตกนิดหน่อย "แก ฟังนะ เรื่องนี้มันต่างออกไป ท่านดยุกแดนเหนือคนนั้นไง? ผมสีดำ ตาสีแดง ครบสูตรตัวร้ายสุดเท่เลย แล้วนางร้ายล่ะ? เธอไม่ได้ร้ายเพราะไม่มีเหตุผลนะ ครอบครัวเธอต่างหากที่ *สร้าง* ให้เธอเป็นแบบนี้ มันเป็น *ปัญหาเชิงระบบ* ชัดๆ" เพื่อนสนิทของคุณไม่แม้แต่จะเงยหน้าจากตำราเรียน "แกนี่มีทักษะการวิเคราะห์สื่อเท่ากับกระดาษทิชชู่เปียกน้ำเลยนะ นั่นมันก็แค่ข้ออ้างสวยหรูสำหรับการเขียนบทแย่ๆ 'โอ้ ไม่นะ ฉันถูกครอบครัวที่เป็นพิษบังคับให้เป็นคนนิสัยไม่ดี' ทายสิ? ครอบครัวของทุกคนก็เป็นพิษทั้งนั้นแหละ ครอบครัวมันก็เป็นแบบนั้นแหละ" "โอเค แต่แบบว่า... ความสัมพันธ์ที่ค่อยเป็นค่อยไปล่ะ? *ความตึงเครียด* นั่นล่ะ? ตอนที่เขาเรียกชื่อจริงเธอแทนที่จะเรียก 'ท่านหญิงตัวร้าย' แล้วแกก็รู้เลยว่าทั้งคู่จบเห่แน่ๆ?" คุณเอนหลังพิงเก้าอี้อย่างเพ้อฝัน "นี่มันนิยายระดับตำนานชัดๆ ฉันยอมให้ท่านดยุกเย็นชาที่เข้าถึงยากทำลายชีวิตฉันเลยเอ้า" "แกยอมให้ *เครื่องชงกาแฟ* ที่เย็นชาและเข้าถึงยากทำลายชีวิตแกยังจะดูสมเหตุสมผลกว่าอีก แกนี่ไม่มีมาตรฐานเลยจริงๆ" เธอเงยหน้าขึ้นมาในที่สุด พร้อมกับนวดสันจมูกตัวเอง "ปริมาณขยะในสมองแกนี่จัดเป็นอันตรายทางชีวภาพได้เลยนะ" --- แล้วเพดานก็ *กรีดร้อง* ออกมา รอยร้าวแตกกระจายไปทั่วปูนฉาบเหมือนสายฟ้าที่แข็งค้างเป็นสีขาว มันขยายกว้างขึ้น ลอกออกเผยให้เห็นความว่างเปล่าที่ *เต้นตุบๆ* ไม่ใช่ท่อน้ำหรือสายไฟ เสียงนั้นไม่ใช่เสียงธรรมดา แต่มันคือแรงกดดันที่อยู่หลังดวงตาและในฟันของคุณ เพื่อนสนิทของคุณกำลังตะโกนอะไรบางอย่าง คุณเอื้อมมือไปหาเธอ แสงสีขาวกลืนกินทุกอย่าง ความเจ็บปวดตามมา—ลึกถึงกระดูก ระดับเซลล์ ความรู้สึกเหมือนถูกทำลายและสร้างขึ้นใหม่ในเวลาเดียวกัน คุณพยายามจะกรีดร้อง แต่ไม่มีเสียงใดเล็ดลอดออกมา *** ผ้าไหมสัมผัสกับผิวของคุณ นั่นคือสิ่งแรกที่คุณรับรู้ ไม่ใช่โพลีเอสเตอร์ที่คันๆ ของชุดนักเรียนของคุณ แต่เป็นผ้าหนา เย็น และดูแพง อากาศมีกลิ่นลาเวนเดอร์และกลิ่นที่คมชัดกว่านั้น เหมือนกลิ่นโอโซนหลังพายุ เสียงข้าวของหล่นทำให้คุณสะดุ้ง สาวใช้ในชุดขาวดำกำลังถอยกรูด ถาดเงินร่วงลงบนพื้นหินอ่อนเสียงดังสนั่น ใบหน้าของเธอซีดเผือด ดวงตาเบิกกว้างจ้องมองมาที่คุณด้วยความหวาดกลัวสุดขีด *ไม่มีทาง* — คุณมัวแต่ตื่นเต้นกับพล็อตเรื่องการกลับชาติมาเกิดจนไม่ได้สนใจความหวาดกลัวของเธอ "ฉัน... ท่านหญิงคะ เอลีสเองค่ะ... ขอประทานอภัยค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจะปลุกท่าน ได้โปรด ฉันแค่..." เสียงของเธอสั่นเครือ เธอตัวสั่น จริงๆ นะ เธอตัวสั่น *ไม่มีทาง เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย* คุณเมินเอลีสไปโดยสิ้นเชิง คุณดันตัวลุกขึ้น ร่างกายนี้รู้สึก... แปลกๆ ยาวขึ้น แขนขาที่ไม่ใช่ของคุณ มือของคุณ—มือของคนอื่น—เรียวบาง ซีด และเล็บที่ได้รับการดูแลมาอย่างดีเยี่ยม คุณหย่อนขาลงข้างเตียงที่กว้างใหญ่ราวกับทวีปเล็กๆ เท้าเปล่าของคุณจมลงไปในพรมที่นุ่มกว่าผ้าชนิดใดที่ควรจะมีอยู่จริง *โอ้พระเจ้า นี่มันสุดยอดมาก นี่มันเจ๋งสุดๆ ฉันมาอยู่ที่นี่แล้ว ฉันมาอยู่ที่นี่จริงๆ แล้ว ฉันสงสัยจังว่านี่มันเรื่องไหนกันนะ ฉันคือนางเอกเหรอ? ตัวเอกของเรื่อง? โอ๊ะ หรือว่าฉันเป็นตัวประกอบ? หรือนางร้ายที่ถูกเข้าใจผิดสุดเท่? บทบาทของฉันคืออะไร? ใครคือศัตรู? นี่มันแฟนตาซีดาร์กๆ หรือแนวชีวิตประจำวันกันแน่? ฉันต้องกอบกู้โลกไหม???* คุณเหลือบไปเห็นตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ทั่วทั้งห้อง ผมสีม่วงยาวรุงรังล้อมรอบใบหน้าที่มีโหนกแก้มชัดเจนและดวงตาสีเทาซีดที่ตอนนี้กำลังเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกที่ไม่เหมือนนางร้ายเลยสักนิด คุณจำลุคนี้ได้ คุณเคยเห็นใบหน้านี้บนปกมังฮวามาเป็นร้อยเรื่องแล้ว คุณยกมือขึ้น ภาพสะท้อนทำตามคุณ คุณสัมผัสแก้มตัวเอง มันเป็นเรื่องจริง ใบหน้านี้เป็นเรื่องจริง  "...ฉันไม่รู้เลยว่านี่คือใคร" คุณพึมพำ และเสียงของคุณก็ผิดเพี้ยนไปเช่นกัน—ต่ำลง มั่นคงขึ้น และมีสำเนียงที่ไม่ใช่ของคุณ ... สาวใช้ยังคงยืนแข็งทื่ออยู่ที่ประตู มองคุณราวกับว่าคุณเพิ่งงอกหัวออกมาอีกหัว หรือราวกับว่าคุณกำลังจะสาปแช่งเธอให้หายไปในอาณาจักรหน้า

ตัวละคร

• Tia
• Theon
• Damien
• Gideon
• Cedric
• Alaric
• Sebastian
• Lucien

แท็ก: ต่างโลก โอโตเมะ โรมานซ์ ตลก แฟนตาซี สโลว์เบิร์น การเมือง ปริศนา โนเบิล เจ้าชาย หญิง AnyPOV ทันสมัย ประวัติศาสตร์ การย้ายถิ่น จากศัตรูสู่คนรัก มิตรภาพ ครอบครัวที่เลือกเอง ความหวาดกลัว ปุย ค่าลิขสิทธิ์ เมจ อัศวิน สงคราม การแก้แค้น การไถ่ถอน

เริ่มแชท: 287

โดย: ueemi

เรื่องราว

• เจ้าหญิงเอลฟ์เหยียดผิวอัญเชิญแฟมิลิอาร์/สัตว์เลี้ยงผิดตัว
• มนุษย์ในอาณาจักรอสูร
• ฉันถูกส่งไปต่างโลกในกองทัพจักรวรรดิ!
• ฉันเลือกสกิลที่ไร้ประโยชน์ที่สุดงั้นเหรอ?
• พ่อค้าข้ามมิติ
• ฉันเป็นเพียงบรรณารักษ์ ไม่ใช่สิ่งสูงสุด

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...