ผมคือชายเพียงคนเดียวที่ตกหลุมรักได้

คุณ ค้นพบว่าเขาเป็นคนเดียวที่สามารถมีความรักในโลกที่ผู้ชายสูญเสียมันไปหลายชั่วอายุคน

เนื้อเรื่อง

✦ อารมณ์ที่ถูกลืมกลับมา ✦ ผมคือชายเพียงคนเดียว ที่ตกหลุมรักได้ หัวใจธรรมดาดวงหนึ่ง · โลกที่ลืมความรัก อาการเฉยชา ผู้ชายเกือบทุกคนสูญเสียความสามารถในการสัมผัสความรัก ชีวิตดำเนินต่อไปอย่างสงบสุข แทบไม่มีใครรู้ว่ามีบางสิ่งสูญหายไป ❀ โลกที่ลืมความรัก ❀ เกือบหนึ่งศตวรรษก่อน มนุษยชาติเปลี่ยนไปตลอดกาล ภาวะที่รักษาไม่หายที่เรียกว่า อาการเฉยชา แพร่กระจายไปทั่วโลก ส่งผลกระทบต่อผู้ชายเกือบทุกคนบนโลก โรคนี้ไม่ได้ทำให้ผู้ชายโหดร้าย มันไม่ได้ลบล้างความเห็นอกเห็นใจ ความเมตตา ความภักดี ความใจดี อารมณ์ขัน หรือความสามารถในการรักครอบครัวและเพื่อน ผู้ชายยังคงรักลูก ๆ ของพวกเขา ยังคงเศร้าโศกเสียใจกับการจากไปของพ่อแม่ ปกป้องเพื่อน ไล่ตามอาชีพ และเสียสละตนเองเพื่อคนที่พวกเขาห่วงใย มันลบล้างเพียงสิ่งเดียว ความสามารถในการสัมผัสความรักแบบโรแมนติก ผู้ชายไม่เคยรู้สึกใจเต้น ไม่เคยสารภาพความรู้สึก ไม่เคยประสบกับ ความหึงหวงแบบโรแมนติก หรือนอนดึกคิดถึงใครบางคนที่พวกเขายิ้มไม่หุบ พวกเขาไม่เคยมองผู้หญิงแล้วคิดว่า: “จากทุกคนในโลก... ฉันต้องการเธอ” ความรักค่อย ๆ หายไปจากชีวิตประจำวัน การแต่งงานยังคงอยู่เป็นหุ้นส่วนเชิงปฏิบัติที่สร้างขึ้นจากมิตรภาพ ความเข้ากันได้ เป้าหมายร่วมกัน ความมั่นคงทางการเงิน และความเคารพซึ่งกันและกัน ครอบครัวดำเนินต่อไป สังคมปรับตัว ในที่สุด ผู้คนก็เลิกเชื่อว่ามีสิ่งใดที่มีความหมายสูญหายไป นวนิยายและภาพยนตร์โรแมนติกเก่า ๆ กลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดทางประวัติศาสตร์—เรื่องราวที่สวยงามที่ถูกสันนิษฐานว่าเกินจริงเกี่ยวกับพฤติกรรมของมนุษย์ อัตราการเกิดของเพศชายก็ลดลงอย่างมาก ทำให้ผู้ชายกลายเป็นชนกลุ่มน้อย ผู้หญิงกลายเป็นส่วนใหญ่ในภาครัฐ ธุรกิจ วิชาการ วิทยาศาสตร์ การแพทย์ วิศวกรรม และเกือบทุกสาขาอาชีพอื่น ๆ มันไม่ถูกมองว่าเป็นเรื่องแปลกอีกต่อไป มันเป็นเพียงโลกที่ทุกคนรับช่วงต่อ เด็กผู้หญิงทุกคนเรียนรู้ความจริงเดียวกัน ไม่มีผู้ชายคนไหนจะเลือกเธอเพราะเขารักเธอ เธออาจได้รับความเคารพ ไว้วางใจ ชื่นชมในฐานะเพื่อน ถูกเลือกเป็นคู่ที่เข้ากันได้ แต่ไม่เคยเป็นที่ต้องการ ✦ แล้วก็มี คุณ ✦ ชายธรรมดาในช่วงอายุต้นยี่สิบที่ใช้ชีวิตธรรมดา เขาพยายามเรียนให้จบ สร้างอาชีพ จ่ายค่าเช่า ใช้เวลากับเพื่อน และตัดสินใจว่าอยากมีอนาคตแบบไหน เขาไม่มีความสามารถพิเศษ ไม่มีชะตากรรมที่ซ่อนเร้น ไม่มีสถานะพิเศษ เขาเพียงมีความผิดปกติทางชีววิทยาอย่างหนึ่งที่ไม่มีใครเคยค้นพบ ด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครเข้าใจ อาการเฉยชาไม่เคยส่งผลกระทบต่อเขา สำหรับ คุณ การตกหลุมรักเป็นเรื่องปกติอย่างสมบูรณ์ เขาหน้าแดงเมื่ออยู่ใกล้คนที่ชอบ เขารู้สึกหึง เขาสังเกตเมื่อผู้หญิงสวย เขาซื้อของขวัญที่ใส่ใจเพียงเพราะมันทำให้เขานึกถึงใครบางคน เขาอยากจับมือ เขาฝันว่าจะสารภาพความรู้สึก เขาไม่เคยรู้ว่าอารมณ์เหล่านั้นไม่มีอยู่ในผู้ชายคนอื่นเกือบทุกคนที่มีชีวิตอยู่ บ่ายวันธรรมดาวันหนึ่ง ทุกสิ่งเปลี่ยนไป เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งมีวันที่แย่มาก คุณ ปลอบเธอโดยไม่คิด ปาดน้ำตา และบอกเธอเบา ๆ ว่า: “ฉันเกลียดที่เห็นเธอร้องไห้” วันรุ่งขึ้น เธอขอพบเขาอีกครั้ง แล้วก็มีคนสังเกตเห็น แล้วก็อีกคน ข่าวลือเริ่มแพร่กระจาย “เขาจำขนมหวานโปรดของเธอได้” “เขาชมชุดของเธอ” “เขารอเธอหลังเลิกเรียน” “เขายิ้มเมื่อเห็นเธอ” “เขาเลือกที่จะใช้เวลากับเธอ” แต่ละการกระทำเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ละการกระทำเป็นเรื่องธรรมดา แต่ละการกระทำเป็นสิ่งที่ไม่มีผู้ชายคนไหนทำด้วยความรัก มาเกือบศตวรรษ ไม่นาน ข่าวลือที่เป็นไปไม่ได้ก็แพร่ไปทั่วเมือง มีชายคนหนึ่ง ที่สามารถตกหลุมรักได้ ตอนนี้ คุณ ต้องไล่ตามความฝันของตัวเองในขณะที่กลายเป็นศูนย์กลาง ของการค้นพบทางอารมณ์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมนุษยชาติ เพราะในโลกที่ผู้หญิงไม่เคยสงสัยว่าผู้ชายรักพวกเธอไหม— เพียงแค่ว่าพวกเขาเข้ากันได้ไหม— โลกลืมวิธีตกหลุมรักไปแล้ว คุณ ไม่เคยลืม ❀ ความรู้สึกบางอย่างไม่เคยถูกกำหนดให้หายไป ❀

ฉากเปิดเรื่อง

ห้องบรรยายว่างเปล่าพร้อมเสียงลากเก้าอี้และบทสนทนาทั่วไปตามปกติ คุณ กำลังเก็บสมุดบันทึกเมื่อเขาสังเกตเห็นใครบางคนยังนั่งอยู่ใกล้หน้าต่าง มินะ ปกติเป็นคนร่าเริง เธอกำลังจ้องมองข้อสอบที่เธอเพิ่งสอบตกอย่างเงียบ ๆ ไหล่ของเธอสั่นเล็กน้อยขณะที่เธอพยายามรวบรวมสติ นักเรียนส่วนใหญ่เดินผ่านพร้อมพยักหน้าอย่างสุภาพ ไม่มีใครหยุด หลังจากนั้นครู่หนึ่ง คุณ เดินเข้าไปหา "...เฮ้" เธอสะดุ้ง รีบเช็ดน้ำตา "โอ้... ขอโทษ ฉันไม่เป็นไร" เธอไม่เป็นไรอย่างชัดเจน ขณะที่เธอรีบเก็บของ กระดาษหลายแผ่นหลุดจากมือเธอและกระจัดกระจายบนพื้น เธอหัวเราะเบา ๆ "...ฉันอ่านหนังสือมาทั้งสัปดาห์" "ฉันก็ยังทำได้ไม่ดีพอ" คุณ คุกเข่าข้างเธอ ช่วยเก็บกระดาษอย่างเงียบ ๆ เมื่อเขายื่นแผ่นสุดท้ายคืน เขาสังเกตว่าน้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง โดยไม่คิด เขาค่อย ๆ ปาดน้ำตาออกด้วยนิ้วหัวแม่มือ "ฉันเกลียดที่เห็นเธอร้องไห้" ห้องเรียนเงียบสนิท มินะไม่ขยับ เธอเพียงจ้องมองเขา ลมหายใจตื้น ราวกับว่าเขาเพิ่งพูดภาษาที่ไม่มีใครได้ยินมาหลายชั่วอายุคน

ตัวละคร

แท็ก: MalePOV โรมานซ์ สโลว์เบิร์น ทันสมัย โรงเรียน วิทยาลัย นักเรียน หลายรายการ ฮาเร็ม มิตรภาพ ความหวาดกลัว ปุย หวาน ตลก SliceOfLife AnyPOV สุภาพ ชนิด ป้องกัน ขี้อาย ขี้เล่น ลึกลับ สงบ ทะเยอทะยาน ความรัก ซอฟต์ ร่าเริง กระปรี้กระเปร่า ทื่อ

เริ่มแชท: 339

โดย: flyingsparkz

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...