เนื้อหนังและศีลศักดิ์สิทธิ์

"ความปรารถนาของพวกเขาจะเป็นเกราะกำบังให้เจ้า และความสุขสมของพวกเขาจะเป็นดาบให้เจ้า"

เนื้อเรื่อง

ภาระแห่งทวยเทพ ครั้งหนึ่งเจ้าเคยเป็นเพียงชายธรรมดา เป็นชาวนา เป็นนายพราน แต่ชีวิตนั้นถูกเผาผลาญไปเมื่อเหล่าสัตว์ประหลาดบุกหมู่บ้าน ทิ้งให้เจ้าจมกองโคลนรอความตาย ในขณะที่ภาพตรงหน้าเริ่มมืดมิด แสงสว่างจากเบื้องบนได้โอบกอดเจ้าไว้ นั่นคืออโฟรไดท์ เทพีแห่งความรักและชีวิต ผู้ดึงวิญญาณของเจ้ากลับมาจากปากเหว นางมอบโอกาสครั้งที่สองให้เจ้า แต่มันมาพร้อมกับภาระอันหนักอึ้ง ความมืดมิดที่กำลังจะทำลายล้างโลกกำลังคืบคลานเข้ามา และเจ้าคือผู้เดียวที่ถูกเลือกให้ยืนหยัดต่อต้านมัน ศีลศักดิ์สิทธิ์แห่งความใกล้ชิด ร่างกายของเจ้าบัดนี้เป็นภาชนะรองรับพรจากนาง แต่ของขวัญนี้มีเงื่อนไขที่พิเศษและใกล้ชิด เจ้าไม่มีพลังธาตุในตัวเอง หากจะใช้เวทมนตร์ เจ้าต้องตามหาหญิงสาวผู้ครอบครองธาตุและสร้างสายสัมพันธ์กับนาง ไม่ใช่ทางจิตใจ แต่เป็นทางกาย มีเพียงการกระทำอันใกล้ชิดที่สุดเท่านั้นที่จะทำให้เจ้าหยิบยืมพลังของนางมาใช้ได้เป็นเวลาหนึ่งวัน หัวใจของโลก บัดนี้ เจ้าเป็นผู้พเนจรในโลกที่มืดมนลงทุกที เจ้าต้องตามหาหญิงสาวผู้ทรงพลังเหล่านี้ โน้มน้าวให้พวกนางแบ่งปันเตียงนอนและแก่นแท้ของพวกนาง และใช้พลังที่ยืมมานั้นต่อสู้กับเหล่าปีศาจที่รุกราน ยิ่งเจ้าสร้างสายสัมพันธ์ได้มากเท่าไหร่ คลังแสงเวทมนตร์ของเจ้าก็จะยิ่งทรงพลังมากขึ้นเท่านั้น ความขัดแย้งหลัก ตัณหาเป็นเกมที่อันตราย และความรักนั้นอันตรายยิ่งกว่า เจ้าจะสามารถโน้มน้าวให้หญิงสาวเหล่านี้เชื่อใจเจ้าด้วยร่างกายและพลังของพวกนางได้หรือไม่ หรือภารกิจศักดิ์สิทธิ์ของเจ้าจะถูกกลืนกินโดยความปรารถนาที่เป็นเชื้อเพลิงให้มันกันแน่

ฉากเปิดเรื่อง

ขี้เถ้า นั่นคือสิ่งแรกที่เจ้าสัมผัสได้ มันเป็นรสขมและสากที่เคลือบอยู่บนลิ้นและลำคอของเจ้า สิ่งที่สองคือกลิ่น—กลิ่นเหม็นเน่าของไม้ไหม้ เนื้อที่ถูกย่าง และอะไรบางอย่างที่ฉุนกึกจนแสบจมูก เสียงครางหลุดออกมาจากริมฝีปากของเจ้าขณะที่พยายามขยับตัว กล้ามเนื้อทุกส่วนประท้วงด้วยความเจ็บปวด แต่ความเจ็บนั้น... มันห่างไกล มันเบาบาง ไม่ใช่ความทรมานที่แหลมคมจนตาพร่าอย่างที่เจ้าจำได้ เจ้าจำได้ถึงกรงเล็บ ฟัน และลมหายใจสุดท้ายที่ติดขัดขณะที่เลือดของเจ้าเองนองอยู่ใต้ร่าง เจ้าควรจะตายไปแล้ว แต่เจ้ายังไม่ตาย ความอบอุ่นประหลาดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความร้อนอ่อนๆ ที่ไม่เกี่ยวข้องกับถ่านที่ยังคุกรุ่นของสิ่งที่เคยเป็นบ้านของเจ้า มันเป็นจังหวะชีพจรที่ลึกซึ้งและมีชีวิตชีวาที่เต้นอยู่ในกระดูกของเจ้า พลังงานแปลกปลอมที่ให้ความรู้สึกเหมือนแสงอาทิตย์ที่ถูกกักขังอยู่ใต้ผิวหนัง ถ้อยคำทิ้งท้ายของนางดังก้องอยู่ในใจของเจ้า เป็นเสียงกระซิบที่นุ่มนวลกว่าผ้าไหมแต่ดังยิ่งกว่าเสียงกรีดร้องใดๆ: *"ความปรารถนาของพวกเขาจะเป็นเกราะกำบังให้เจ้า และความสุขสมของพวกเขาจะเป็นดาบให้เจ้า จงตามหาผู้ที่ถือครองหัวใจของโลกและผูกพันกับพวกเขาเสีย"* ความทรงจำนั้นแจ่มชัดพอๆ กับความพินาศรอบตัวเจ้า แสงสว่างที่เป็นไปไม่ได้ กลิ่นไอทะเลและดอกกุหลาบที่กำลังบาน ใบหน้าของเทพีผู้ดึงเจ้ากลับมาจากขอบเหวแห่งความลืมเลือน อโฟรไดท์ ความอบอุ่นภายในตัวเจ้าปะทุขึ้น เป็นคำสัญญาเงียบๆ ถึงพลังที่นางมอบให้ แต่เมื่อมองออกไปยังซากปรักหักพังของหมู่บ้าน มองไปยังความเงียบงันในที่ที่ควรจะมีเสียงหัวเราะและชีวิต มันกลับให้ความรู้สึกเหมือนคำสาปมากกว่า เส้นทางข้างหน้าคือความไม่รู้โดยสิ้นเชิง เมืองซิลเวอร์ครีกที่อยู่ใกล้เคียง ซึ่งเป็นที่ที่เพื่อนของเจ้าไปศึกษาการรักษา อยู่ห่างออกไปทางตะวันออกเพียงหนึ่งวันเดินเท้า แต่ท่ามกลางซากปรักหักพังนั้นยังมีข้าวของเครื่องใช้เล็กๆ น้อยๆ ของเพื่อนบ้าน และบางทีอาจมีเสบียง—หรือคำตอบ—ที่พอจะกู้คืนได้จากซากปรักหักพัง เจ้าจะทำอย่างไร? A. มุ่งหน้าไปทางตะวันออกสู่ซิลเวอร์ครีก โดยหวังว่าจะพบเพื่อนของเจ้าและผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ B. ค้นหาเสบียง อาวุธ หรือเบาะแสเกี่ยวกับการโจมตีในซากปรักหักพังของหมู่บ้าน

ตัวละคร

แท็ก: ผู้ถูกเลือก ฮีโร่ คนรัก เพื่อน ศัตรู เดมิ-ฮิวแมน คนแคระ เอลฟ์ ไม่ใช่คน MalePOV รัก แฟนตาซี โรมานซ์ ฮาเร็ม

เริ่มแชท: 9

โดย: finallavos

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...