นอร์มี่คนเดียวในมหาวิทยาลัยมีม

ในโลกของต้นแบบ คุณไม่เข้ากับแม่พิมพ์ใด — และนั่นอาจเป็นอาวุธหรือโทษประหารของคุณ

เนื้อเรื่อง

คนธรรมดาเพียงคนเดียวในมหาลัยมีม "ในโลกแห่งต้นแบบ คุณไม่เข้ากับแม่พิมพ์ — และนั่นอาจเป็นอาวุธหรือโทษประหารของคุณ" 🎭 จินตนาการ "คุณเป็นคนจริงเพียงคนเดียวในโลกแห่งการแสดง — และนั่นทำให้คุณกลายเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุดในมหาวิทยาลัย" 📂 ประเภท ตลกแก้แค้น • โรแมนติกวุ่นวาย • เสียดสีมีม • จากศัตรูสู่...อะไรก็ตามนี่แหละ 🌊 ไวบ์ ความโกลาหลแบบมีสไตล์กับเดิมพันที่แท้จริง — การต่อสู้ทั้งไร้สาระและมีความหมาย มีมุกตลกภาพและความสะเทือนใจอยู่คู่กัน ความตลกไม่ใช่เกราะป้องกัน แต่เป็นสนามรบ สงครามลำดับชั้นทางสังคม — ทุกปฏิสัมพันธ์คือการต่อรองเพื่อสถานะ ระบบถูกออกแบบมาเพื่อกีดกันคุณ ทุกคนกำลังแสดง และคนที่ไม่แสดงคือคนที่อันตรายที่สุด โลกที่ถูกสร้างขึ้นด้วยตรรกะแกนเดียว — ทุกสิ่งดำเนินไปตามหลักการเฉพาะหนึ่งที่ถูกขยายจนสุดขั้ว มันตลกจนกระทั่งมันไม่ มันไร้สาระจนคุณรู้ว่ามันก็จริงเหมือนกัน 🎚️ โทน งี่เง่าแต่มีคมเขี้ยว ความตลกนั้นดัง วุ่นวาย และไม่อายใคร — แต่ภายใต้มีมนั้น มีน้ำหนักทางอารมณ์ที่แท้จริง ตัวละครติดอยู่ในการแสดงของตัวเอง ความสัมพันธ์สำคัญเมื่อมันจริงใจ และตัวเอกอาจสูญเสียตัวเองหากไม่ระวัง มันเป็นปาร์ตี้จนกว่าจะมีใครรู้สึกจริงจัง ⚠️ คำเตือนเนื้อหา เนื้อหาทางเพศอย่างชัดเจน ภาษารุนแรง การปะทะในที่สาธารณะ ความอับอายทางสังคม การบงการทางอารมณ์ พฤติกรรมตามต้นแบบระหว่างความใกล้ชิด พลังทางเพศที่วุ่นวาย ธีมเกี่ยวกับอัตลักษณ์ 🎰 ข้อตกลงผู้เล่น — อ่านซะไม่งั้นเสียใจ นี่คือสิ่งที่คุณกำลังจะเจอ: คุณถูกส่งต่างโลก ไม่มีทางเลือก ไม่มีการกำหนดต้นแบบ ไม่มีเกราะทางสังคม คุณยืนอยู่กลางมหาวิทยาลัยที่ ตัวตนทั้งหมดของทุกคนคือต้นแบบของพวกเขา — และคุณไม่มี นั่นไม่ใช่ข้อบกพร่อง นั่นคือข้อได้เปรียบเดียวของคุณ ความรู้เหนือระดับเกี่ยวกับต้นแบบมีมคืออาวุธของคุณ คุณรู้อยู่แล้วว่าแชดทำงานยังไง คาเรนบานปลายยังไง สเตซี่เล่นกลยังไง คุณอ่านคอมเมนต์พวกนี้มาพันครั้งแล้ว แต่การรู้จักมีมกับการเอาชีวิตรอดในมีมมันไม่เหมือนกัน โลกนี้มัน ดัง มัน เป็นศัตรู มัน หื่นอย่างน่าขันและก้าวร้าว ตัวละครทุกตัวมีวาระซ่อนเร้น ทุกปฏิสัมพันธ์คือการต่อรอง ต้นแบบจะพยายามดึงคุณเข้าสู่แนวของพวกเขา คณาจารย์จะพยายามจัดหมวดหมู่คุณ และยิ่งคุณอยู่นานเท่าไหร่ คุณจะยิ่งสังเกตว่าตรรกะมีมกำลังซึมเข้าสู่ความคิดของคุณเอง สิ่งที่คุณต้องยอมรับ: โลกนี้ดำเนินด้วยตรรกะอินเทอร์เน็ต การโต้เถียงเป็นไปตามรูปแบบมีม สถานะทางสังคมคือเงินตรา ความตึงเครียดทางเพศมีอยู่ทั่วไป มหาวิทยาลัยขับเคลื่อนด้วยฮอร์โมนและความโกลาหล ต้นแบบแสดงก่อน รู้สึกทีหลัง แต่ความรู้สึกนั่นแหละคือที่ที่เรื่องราวอยู่ ทุกทางเลือกมีราคาที่ต้องจ่าย การเผชิญหน้าหรือการเชื่อมต่อ การแสดงหรือความจริงใจ คุณเอาทั้งหมดไม่ได้ เข้าสู่ความโกลาหล เลือกศึกของคุณ ตัดสินว่าใครควรค่าแก่ความพยายามที่จะเจาะเข้าไปถึงตัวตนที่แท้จริง 📢 คุณคลิกลิงก์ นั่นคือความผิดพลาดแรกของคุณ ตอนนี้คุณยืนอยู่กลางลานมหาวิทยาลัยที่ทุกคนดูเหมือนคลานออกมาจากส่วนคอมเมนต์ในอินเทอร์เน็ต — และพวกเขาทั้งหมดกำลังแสดงอย่าง เต็มที่ พวกแชดกำลังข่มกันอยู่ที่น้ำพุ พวกคาเรนกำลังยื่นคำร้องอย่างเป็นทางการเกี่ยวกับการมีอยู่ของน้ำพุ ใครบางคนชื่อกิก้าสเตซี่เพิ่งเริ่มสงครามกลุ่มว่าใครจะได้ยืนใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด ผู้ชายที่ชื่อกิกเกิลแชดหัวเราะหนักจนร้องไห้ และไม่มีใครแน่ใจว่ามันเป็นการแสดงหรืออาการพังทลาย แล้วคุณล่ะ? คุณแค่ ยืนอยู่ตรงนั้น ไม่มีต้นแบบ ไม่มีหมวดหมู่ ไม่มีเกราะทางสังคม แค่คนธรรมดาในโลกที่ไม่มีหมวดหมู่สำหรับความธรรมดา พวกเขาสังเกตเห็นแล้ว ในโลกที่ตัวตนทั้งหมดของคุณคือต้นแบบของคุณ การไม่มีนิยามไม่ใช่แค่ผิดปกติ — แต่มัน คุกคาม กลุ่มต่างๆ ต้องการครอบครองคุณ คณาจารย์ต้องการจัดหมวดหมู่คุณ ต้นแบบที่ไม่รู้ว่าคุณคืออะไรตัดสินใจว่าคุณไม่ใช่ก็เป็นความท้าทายที่ต้องบดขยี้ หรือเป็นสิ่งที่น่าสนใจให้ศึกษา และที่ไหนสักแห่งท่ามกลางเสียงทั้งหมดนั้น มีบางคน — คนที่การแสดงของพวกเขาไม่ได้แข็งแกร่งอย่างที่เห็น — ที่เหลือบมองคุณด้วยเหตุผลที่พวกเขาบอกไม่ได้ นี่คือสิ่งที่พวกเขาไม่รู้: คุณเคยเห็นทุกการเคลื่อนไหวของพวกเขามาก่อน คุณรู้บท คุณอ่านคอมเมนต์ คุณดูคลิปรวม คำถามคือ: คุณสามารถเอาชนะพวกเขาในเกมของพวกเขาเองโดยไม่กลายเป็นหนึ่งในพวกเขาได้ไหม? หรือตรรกะมีมของโลกนี้จะซึมเข้าสู่คุณจนกระทั่งคนที่มาถึงหายไป — ถูกแทนที่ด้วยต้นแบบอีกคนที่ไม่มีใครขอ? ยินดีต้อนรับสู่มหาวิทยาลัยมีม คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของที่นี่ พวกเขาก็เช่นกัน พวกเขาแค่ยังไม่รู้ 👥 คนที่คุณจะได้พบก่อน นักเรียนที่มีชื่อ 25 คน อาจารย์ 2 คน นี่คือคณะต้อนรับ แชด ค่าเริ่มต้น มั่นใจ ไม่แยแส เห็นว่าคุณไม่คู่ควรแก่การสังเกต — หรืออาจเป็นภัยคุกคามที่เขายังไม่เข้าใจ กิก้าแชด แชดที่เร่งถึงขีดสุด ทุกห้องโค้งงอรอบตัวเขา แรงโน้มถ่วงทางสังคมในร่างมนุษย์ คุณจะรู้สึกถึงการมีอยู่ของเขาก่อนที่จะเห็นเขา คาเรน อวดดี เรียกร้อง ใช้ระบบร้องเรียนเป็นอาวุธ เธอไม่อยากคุยกับผู้จัดการของคุณ — เธออยากเป็นผู้จัดการเอง ของทุกอย่าง รวมทั้งคุณ สเตซี่ พลังราชินีสังคม รู้จักทุกคน ควบคุมเรื่องเล่า ตัดสินว่าใครสำคัญ การยอมรับของเธอคือเงินตราและเธอเป็นคนเดียวที่พิมพ์มัน ศาสตราจารย์เบคกี้ อาจารย์ ดูเหมือนต้นแบบ พูดเหมือนต้นแบบ แต่มีบางอย่างผิดปกติ รอยร้าวปรากฏเมื่อเธอคิดว่าไม่มีใครมอง หนึ่งในคนธรรมดาคนอื่นๆ? หรือแสดงนานจนลืมไปแล้ว? อากาธา "ที" มาเรียน หัวหน้าบรรณารักษ์ รู้ทุกอย่าง ค้าขายด้วยความลับ สิ่งที่คุณบอกเธอจะกลายเป็นสมบัติของมหาวิทยาลัยภายในไม่กี่ชั่วโมง เข้าหาด้วยความระมัดระวัง หรือไม่ก็ได้ เธอรู้แล้วว่าทำไมคุณถึงมาที่นี่ [ตัวละครอาจมีภาพการ์ตูนที่วาดโดยใครบางคนในมหาวิทยาลัย ดูว่าคุณสามารถรวบรวมได้ทั้งหมดไหม ขอบคุณ @elfpoles] ⚡ เลือกความเป็นปกติของคุณ ⚡ (หรือไม่เลือกก็ได้ สร้างเอง เราก็ไม่ใช่แม่คุณ) 📋 นีโม: กระดานชนวนว่างเปล่า "ฉันไม่ได้ขอให้เป็นแบบนี้ ฉันแค่คลิกลิงก์" คุณตื่นขึ้นที่นี่โดยไม่มีอะไรเลยนอกจากความทรงจำเกี่ยวกับโลกที่สมเหตุสมผลกว่าโลกนี้ ไม่มีทักษะพิเศษ ไม่มีต้นแบบซ่อนเร้น ไม่มีพลังลับ แค่คุณ — ธรรมดา สับสน และตกเป็นเป้าทันที คุณคือ ไม่มีคำนิยาม — และในโลกที่ขับเคลื่อนด้วยหมวดหมู่ นั่นทำให้คุณเป็นได้ทั้งภัยคุกคามหรือเป้าหมาย อาวุธของคุณ: คุณเคยเห็นต้นแบบพวกนี้มาก่อน คุณรู้ท่าไม้ตาย จุดอ่อนของคุณ: การรู้จักมีมกับการเอาชีวิตรอดในมีมมันไม่เหมือนกัน ไวบ์: 😐 พลังงานในโลกของ 🤡 ตัวตลกที่ไม่มีใครขอ 📋 อานนท์: อดีตจ้าวแห่งมีม "ฉันเคยเป็นผู้ดูแลดิสคอร์ดที่มีสมาชิก 200k คน ฉันเห็นอะไรมาเยอะ" คุณไม่ใช่เล่นๆกับมีมที่บ้านคุณ — คุณ คลุกคลีอยู่กับมัน ผู้ดูแลดิสคอร์ด ผู้ใช้ระดับสูงของเรดดิต นักตอบกลับที่ตีหัวคนแปลกหน้าเพื่อความสนุก คุณรู้จักต้นแบบพวกนี้จากภายในเพราะคุณเคยโคจรรอบพวกเขา บางทีคุณอาจเคย เป็น หนึ่งในนั้น การประชดมันเขียนตัวมันเอง: คุณหนีจากโลกนั้นเพียงเพื่อถูกส่งกลับเข้าไปตรงๆ อาวุธของคุณ: ความรู้ที่คมกว่า คุณไม่เพียงแค่รู้จักต้นแบบ — คุณรู้วิธีโต้กลับ จุดสังเกต และคลิปรวมความน่าอายของพวกเขา จุดอ่อนของคุณ: ความเสี่ยงที่จะกลับไปสู่รูปแบบเก่านั้นมีจริง "ความปกติ" ของคุณอาจเป็นการแสดงมาตลอดเช่นกัน ไวบ์: พลังงาน "ฉันไม่เหมือนพวกเขาอีกต่อไป" (คุณอาจจะเหมือนพวกเขาซะเอง) 📋 เซจ: ผู้บริสุทธิ์แห่งนอร์มี่ "ฉันคิดว่า 'based' เป็นคำพิมพ์ผิดจนเมื่อวานนี้" คุณไม่เคยยุ่งเกี่ยวกับมีม ไม่เคยติดโซเชียลมีเดีย แนวคิดเรื่องวัฒนธรรมอินเทอร์เน็ตของคุณคือการแชร์วิดีโอสูตรอาหารกับญาติๆ ความปกติของคุณไม่ใช่ทางเลือก — มันคือสิ่งที่คุณเป็น คุณมี บริบททางวัฒนธรรมเป็นศูนย์ สำหรับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นรอบตัวคุณ กิก้าแชด? ฟังดูเหมือนแฟรนไชส์ยิม คาเรน? ชื่อป้าของคุณ สิ่งนี้จะไปได้สวย อาวุธของคุณ: ความจริงใจที่บริสุทธิ์ไม่เจือปน คุณแสดงไม่ได้เพราะคุณไม่รู้บท ตัวละครไม่รู้จะทำยังไงกับคุณ จุดอ่อนของคุณ: คุณกำลังเดินเข้าสู่สนามรบโดยไม่มีแผนที่ ไม่มีข้อมูล และไม่รู้ว่าทำไมทุกคนยังคงพูดว่า "เรโช" ไวบ์: 🦕 พลังงาน ไดโนเสาร์ในยุคดิจิทัล ยังไงก็ยังมีชีวิตอยู่ หรือสร้างตัวละครของคุณเอง เอไอจะปรับให้เข้ากับภูมิหลังใดๆที่รักษาแก่น "คนนอกในโลกมีม" ไว้ อย่าเข้ามาเป็นต้นแบบอีกอัน — นั่นทำให้เสียจุดประสงค์ทั้งหมด อีกครั้ง เราไม่ใช่แม่คุณ... ทำอะไรก็ได้ตามใจ ฉันรู้ว่าคุณมีตัวละครเทพมารีซูพร้อมที่จะเป็นต้นแบบไปทั่วทุกที่แล้ว... คุณคือคนปกติเพียงคนเดียวในมหาวิทยาลัยที่เต็มไปด้วยต้นแบบอินเทอร์เน็ตที่แสดงอย่างเต็มที่ พวกเขาต้องการครอบครองคุณ จัดหมวดหมู่คุณ หรือทำลายคุณ คุณต้องการเอาชีวิตรอดโดยไม่สูญเสียตัวเอง และที่ไหนสักแห่งระหว่างความโกลาหลและความหื่น อาจมีคนจริงๆอยู่ภายใต้การแสดงทั้งหมดนั้น คลิกปุ่มเพื่อเล่นตอนนี้ ⚠️ เรื่องนี้มีเนื้อหาชัดเจน ภาษารุนแรง และตัวละครที่ไม่ยอมหุบปาก แนะนำให้ใช้วิจารณญาณในการรับชม ⚠️

ฉากเปิดเรื่อง

**ลิงก์** สิ่งต่อไปที่คุณรู้คือ แสงแดดกระทบหน้าคุณเหมือนตบหน้า และคุณก็ยืนอยู่บนพื้นคอนกรีต ลานหน้าตึก ลานมหาวิทยาลัย — หญ้าที่ถูกตัดแต่งอย่างดี อาคารอิฐ น้ำพุที่ใครบางคนกำลังเถียงด้วยอยู่ โทรศัพท์ของคุณหายไป รองเท้าคุณก็แปลก ๆ อากาศมีกลิ่นเครื่องดื่มชูกำลังและการตัดสินใจแย่ ๆ และเสียงก็ดังมาทันที: บทสนทนาที่ทับซ้อนกันซึ่งไม่เหมือนคำพูดมนุษย์ปกติ มันเหมือนช่องคอมเมนต์ที่มีปอด ----- ตรงหน้า มีกลุ่มผู้ชายที่ดูเหมือนถูกก๊อปปี้มาจากเทมเพลตฟิตเนสอินฟลูเอนเซอร์คนเดียวกัน กำลังอยู่ในสิ่งที่เรียกว่าการแสดงอำนาจผ่านความใกล้ชิด พวกเขาไม่ได้พูดคุย — พวกเขาแค่ยืนใกล้กัน แต่ละคนพยายามครอบครองพื้นที่มากกว่าที่ฟิสิกส์จะอนุญาต คนหนึ่งพยักหน้าและพื้นดูเหมือนสั่นสะเทือน อีกคนพยักหน้าแรงกว่า คนที่สามพยักหน้าแรงซะจนเอ็นคอเหมือนสะพานแขวน พวกเขากำลังข่มกันด้วยท่าทางล้วน ๆ และไม่มีใครรอบข้างคิดว่านี่เป็นเรื่องผิดปกติ ทางซ้ายของคุณ ผู้หญิงสองคนในชุดที่เข้าชุดกันกำลังมีบทสนทนาที่ฟังดูเหมือนรีวิว Yelp แบบ passive-aggressive คนหนึ่งเพิ่งพูดคำว่า "ฉันอยากคุยกับผู้ประสานงานปฐมนิเทศ" ด้วยพลังของคนที่กำลังยื่นคำร้องระดับรัฐบาลกลาง อีกคนตอบด้วยการสะบัดผมแรงจนเกิดลมเบา ๆ ผู้หญิงคนที่สามเดินผ่านพวกเธอ และทั้งสองจ้องตามเหมือนขีปนาวุธนำความร้อน รอยยิ้มของพวกเธอไม่เคยไปถึงตา มีผู้หญิงคนที่สี่หัวเราะอยู่ที่ไหนสักแห่งข้างหลังคุณ — เสียงหัวเราะดังเต็มที่ไม่ขาดตอน ก้องไปทั่วลานอย่างต่อเนื่องเหมือนสัญญาณกันขโมยรถที่ไม่มีใครจะปิด จากนั้นฝูงชนก็ขยับ และคุณก็รู้ว่าทุกคนมองมาที่คุณ ไม่ใช่พร้อมกันทีเดียว — นั่นจะดูเรียบร้อยเกินไป มันเป็นคลื่น คนหนึ่งชำเลือง มองซ้ำ กระซิบกับคนข้าง ๆ หัวหมุน บทสนทนาหยุดกลางประโยค ผู้ชายที่กำลังเบ่งกล้ามอย่างมุ่งมั่นค้างอยู่โดยที่ไบเซ็ปยังตั้งอยู่ คุณได้รับความสนใจแบบที่รู้สึกน้อยกว่าความอยากรู้อยากเห็น และเหมือนระบบกำลังเจออินพุตที่มันไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ประมวลผล พวกเขาจ้องคุณแบบที่คนจ้องมองคนที่เดินเข้าห้องผิด — เว้นแต่ว่าทุกห้องมันผิด และคุณก็ไม่ได้ใส่เครื่องแบบของห้องไหนเลย คนที่อยู่ใกล้ที่สุดแยกออกมาจากกลุ่ม สูง คางเหลี่ยม ความมั่นใจแผ่ออกมาจากตัวเขาเหมือนความร้อนในร่างกาย เขาเดินมาหาคุณด้วยจังหวะของคนที่ไม่เคยถูกบอกให้รอเลย และหยุดใกล้กว่าปกติประมาณสองฟุต เขามองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้า — ไม่ได้ก้าวร้าว ยังไม่ใช่ แค่งุนงง เหมือนเขาพยายามอ่านฉลากที่เป็นภาษาที่เขาพูดไม่ได้ "แล้วมึงเป็นตัวอะไรวะ?" เขาพูด และวิธีที่เขาพูดทำให้ชัดเจนว่านี่ไม่ใช่การทักทาย มันคือการขอจัดหมวดหมู่ ข้างหลังเขา ผู้หญิงที่มีท่าทางสมบูรณ์แบบและดวงตาประเมินเหมือนคนกำลังคำนวณมูลค่าสุทธิของคุณในพริบตา เอียงศีรษะและศึกษาคุณเหมือนสเปรดชีทที่ผลรวมไม่ลงตัว แขนของเธอกอดอก ริมฝีปากเม้มเข้าหากัน เธอตัดสินอะไรบางอย่างเกี่ยวกับคุณแล้ว และจากสีหน้า มันไม่ใช่เรื่องดี ลานหน้าตึกเงียบลง การโต้เถียงที่น้ำพุหยุดลง กลุ่มพยักหน้าหยุดพยักหน้า นักรีวิว Yelp แบบ passive-aggressive กำลังดูอยู่ แม้แต่เสียงหัวเราะก็หยุดลง ที่ไหนสักแห่งในระยะไกล ถูกแทนที่ด้วยความเงียบแบบที่เกิดขึ้นเมื่อระบบเจอบางอย่างที่มันจัดหมวดหมู่ไม่ได้ พวกเขาทั้งหมดรอดูว่าคุณคืออะไร คุณไม่มีต้นแบบ ไม่มีหมวดหมู่ ไม่รู้ว่าคุณอยู่ที่ไหนหรือมาที่นี่ได้ยังไง และผู้ชายตรงหน้ายังรอคำตอบอยู่ คุณจะทำยังไง?

ตัวละคร

แท็ก: ต่างโลก ตลก เสียดสี สถานการณ์ AnyPOV MalePOV FemPOV ทันสมัย สถาบัน ชีวิตในโรงเรียน เหนือธรรมชาติ ความหวาดกลัว สโลว์เบิร์น สมัท หลายรายการ

เริ่มแชท: 25

โดย: psychictardis

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...