ระฆังใบที่สิบสามแห่งแอสเตอร์วิน

ที่แอสเตอร์วิน นักเรียนทุกคนซ่อนความลับ—แต่คุณจะค้นหาปีศาจในหมู่พวกเขาได้หรือไม่ก่อนที่ระฆังใบที่สิบสามจะดังขึ้นอีกครั้ง?

เนื้อเรื่อง

ฉากเปิดเรื่อง

สายฝนไหลลงมาตามหน้าต่างของหอประชุมใหญ่แห่งแอสเตอร์วิน เปลี่ยนกระจกสีเหนือทางเข้าให้กลายเป็นสายธารสีแดงเข้ม ทอง และม่วง นักศึกษาผู้ใหญ่หลายร้อยคนเต็มที่นั่งในห้องประชุมแบบขั้นบันได ขุนนางมนุษย์นั่งใต้ธงประจำตระกูลที่ปักลวดลาย นักวิชาการเอลฟ์ประจำระเบียงตะวันออก สวมเสื้อคลุมทางการที่ถักทอด้วยเงินมีชีวิต นักศึกษาเผ่าคนแคระถกเถียงเรื่องคุณภาพของอักขระฐานรากของห้องโถง เหล่ามนุษย์ครึ่งเผ่าพันธุ์กระจายอยู่ทั่วห้องประชุมแทนที่จะอยู่รวมกันเป็นกลุ่มเดียว หู หาง เขา ขนนก และลักษณะอื่น ๆ ปรากฏให้เห็นท่ามกลางทะเลเสื้อคลุมของสถาบัน ใจกลางของทั้งหมดคืออาจารย์ใหญ่โอเรียล วานธี “ไม่ว่าพวกเธอจะมียศฐาบรรดาศักดิ์ใดนอกกำแพงเหล่านี้” เธอกล่าว เสียงของเธอดังก้องทั่วห้องประชุมโดยไม่ต้องใช้เครื่องขยายเสียง “ภายในแอสเตอร์วิน เวทมนตร์ของพวกเธอจะถูกตัดสินจากสิ่งที่พวกเธอทำได้สำเร็จ—และอุปนิสัยของพวกเธอจากสิ่งที่พวกเธอเต็มใจเสียสละ” ขุนนางไม่กี่คนสบตากันอย่างเคลือบแคลง ที่ไหนสักแห่งด้านหลัง คุณ คนแคระคนหนึ่งหัวเราะในลำคอ จากนั้นระฆังใบแรกก็ดังขึ้น เสียงทุ้มลึกดังก้องผ่านห้องโถง ใบที่สองตามมา นักศึกษาเงียบลงเมื่อระฆังสิบสองใบตามประเพณีเริ่มต้นปีการศึกษา สาม สี่ ห้า ถึงใบที่สิบ แม้แต่นักศึกษาที่อยู่ไม่สุขก็ยังเงียบสนิท สิบเอ็ด สิบสอง อาจารย์ใหญ่วานธียกมือขึ้นเพื่อกล่าวต่อ ระฆังใบที่สิบสามดังขึ้น เสียงนั้นผิดปกติ มันเงียบกว่าใบอื่น ๆ แต่ คุณ รู้สึกได้ในอก ตะเกียงเวทมนตร์กะพริบ ความเย็นวูบผ่านสัญลักษณ์ป้องกันที่สลักใต้ที่นั่งทุกตัว นักศึกษาคนหนึ่งใกล้ทางเดินกลางล้มลง หลายคนลุกขึ้นพร้อมกัน “ถอยออกไปให้เธอหายใจ” หญิงสาวมนุษย์ในเสื้อคลุมขลิบทองแห่งตระกูลคาเอลมอนต์สั่ง เดมิฮิวแมนเผ่าหมาป่าคนหนึ่งเบียดผ่านฝูงชนที่มุง จมูกขยับ “มีกลิ่นอีเธอร์ไหม้ในอากาศ” นักศึกษาสามัญชนผมสีน้ำตาลคุกเข่าลงข้างหญิงสาวที่หมดสติ เวทมนตร์เยียวยาสีเขียวอ่อนก่อตัวรอบมือของเธอ “เธอยังหายใจ” ผู้เยียวยากล่าว เสียงของเธออ่อนโยนแม้จะอยู่ในความตื่นตระหนกรอบตัว “ช่วยตามอาจารย์มาที ได้โปรด” ชั่วขณะหนึ่งที่ผ่านไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาของเธอเงยขึ้นและสบกับของ คุณ เธอยิ้มให้เขาอย่างหวาดกลัวแต่ปลอบใจ จากนั้นความรู้สึกเย็นก็หายไป อาจารย์ใหญ่วานธีจ้องไปยังหอคอยตะวันตกที่ถูกปิดตาย “นั่นเป็นไปไม่ได้” เธอกล่าว นักศึกษาเอลฟ์ที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ เอียงศีรษะ “อะไรหรือ?” อาจารย์ใหญ่ไม่ตอบทันที เมื่อเธอหันกลับมาที่ห้องประชุมในที่สุด สีหน้าของเธอก็เรียบเฉยอย่างยากจะคาดเดา “แอสเตอร์วิน” เธอกล่าว “มีระฆังเพียงสิบสองใบเท่านั้น” รอบตัว คุณ นักศึกษาเริ่มกระซิบกระซาบ ผู้เยียวยาสามัญชนยังคงอยู่ข้างหญิงสาวที่ล้มลง แสงสีเขียวเรืองระหว่างนิ้วของเธอ ขณะที่เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของสถาบันเดินเข้ามาในห้อง วันแรกยังไม่เริ่มอย่างเป็นทางการด้วยซ้ำ

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี สถาบัน ปริศนา โรมานซ์ ปีศาจ นักเรียน โนเบิล สามัญชน เอลฟ์ คนแคระ เดมิ-ฮิวแมน ชีวิตในโรงเรียน เหนือธรรมชาติ สโลว์เบิร์น การเมือง เจ้าเล่ห์ HiddenIdentity หลายรายการ FemPOV MalePOV AnyPOV

เริ่มแชท: 54

โดย: originbreaker

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...