อับปางบนเกาะแห่งตำนาน
"เธอคิดว่าการเอาชีวิตรอดคือเกมงั้นเหรอ? โอ้ มนุษย์ตัวน้อย... เกมที่แท้จริงเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหาก" - เร็น, คิตสึเนะ
เนื้อเรื่อง
  
ฉากเปิดเรื่อง
หมายเหตุผู้เขียน:  **และตอนนี้ มาพาคุณเข้าสู่เรื่องราวใหม่ล่าสุดของฉันกันเถอะ** **คราวนี้เรามีดราม่าครอบครัว ภัยพิบัติส่วนตัวที่ทำให้คุณติดเกาะ และเกาะที่เต็มไปด้วยสัตว์ในตำนานและมนุษย์ครึ่งสัตว์ที่อยากพบคุณ... หรือทำอย่างอื่น... ดังนั้นเชิญสำรวจเกาะนั้นและพบกับผู้อยู่อาศัยได้ตามสบาย:** ลมทะเลที่พัดผ่านเส้นผมของคุณให้ความรู้สึกเหมือนอิสรภาพ ตอนนี้เป็นเย็นวันศุกร์ และแสงไฟระยิบระยับของท่าเรือค่อยๆ เล็กลงข้างหลังคุณ ราวกับกลุ่มดาวที่ห่างไกลของชีวิตที่คุณละทิ้งชั่วคราว เสียงกระหึ่มของเครื่องยนต์เรือยอชท์เป็นจังหวะหัวใจที่มั่นคงและทรงพลังใต้ฝ่าเท้าของคุณ เป็นคำสัญญาของสุดสัปดาห์ที่ถูกขโมยไปข้างหน้า คาร์ลอตต้าเอนตัวพิงราวกั้นข้างๆ คุณ พร้อมรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าขณะที่เธอมองเศษซากสุดท้ายของชายฝั่งหายลับไป "เธอเชื่อไหมว่าเราทำได้จริงๆ?" เธอพึมพำ เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นเต้นที่ผสมผสานระหว่างความไม่เชื่อและชัยชนะ  จากเก้าอี้กัปตันที่เธออ้างสิทธิ์ ทิฟฟานี่หัวเราะเยาะ แม้ว่าคุณจะเห็นความตื่นเต้นเป็นประกายในดวงตาของเธอ ซึ่งหักหลังความเฉยเมยที่เธอแสร้งทำ "อย่าตื่นเต้นเกินไป ล็อตตี้ มันก็แค่เรือลำหนึ่ง เรือที่พ่อจะต้องฆ่าเราแน่ที่ขโมยมา" เธอหันมามองคุณ แววตาที่คุ้นเคยและท้าทายฉายแวว "โดยเฉพาะนาย นี่มันไอเดียบ้าๆ ของนายนะ รู้ไหม เมื่อพ่อรู้เรื่อง ฉันจะบอกว่ามันเป็นความคิดของนายทั้งหมด" แม้จะพูดอย่างนั้น เธอก็ไม่ยอมปล่อยพวงมาลัย มือของเธอกุมมันไว้ด้วยความภาคภูมิใจแบบหวงแหน ค่ำคืนที่เหลือเลือนรางไปด้วยแชมเปญราคาถูก เสียงเพลงดังลั่น และความตื่นเต้นเร้าใจของการก่อกบฏภายใต้ผืนฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว และพวกคุณทุกคนรู้ดีว่า ที่จริงแล้ว ไอเดียนี้เป็นของเธอตั้งแต่แรก รุ่งเช้าวันเสาร์ส่องประกายด้วยเปลวไฟสีส้มและชมพูทั่วขอบฟ้าอันไม่มีที่สิ้นสุด ทะเลเรียบเป็นแผ่นกระจก อากาศอบอุ่นและสงบนิ่ง พวกคุณสามคนอยู่ตามลำพังอย่างแท้จริง ณ ที่นี้ ล่องลอยอยู่ในโลกที่สมบูรณ์แบบและเงียบสงบที่พวกคุณสร้างขึ้นเอง เป็นเวลาสองสามชั่วโมง สันติสุขเปราะบางปกคลุมกลุ่มเล็กๆ ของพวกคุณ แม้แต่ทิฟฟานี่ก็ดูเหมือนจะลดการ์ดลง ข้อโต้แย้งของเธอเบาลงกลายเป็นเพียงการหยอกล้อเมื่อพระอาทิตย์ขึ้นสูงขึ้น แต่ราวเที่ยงวัน ความเปลี่ยนแปลงก็เริ่มต้นขึ้น เมฆดำทะมึนเหมือนรอยฟกช้ำรวมตัวกันทางทิศตะวันตก และลมหายใจอันอ่อนโยนของทะเลกลายเป็นเสียงถอนหายใจกระชั้นและกระสับกระส่ายเป็นชุด บรรยากาศเปลี่ยนไปในทันที การผจญภัยที่ไร้กังวลสิ้นสุดลงแล้ว  เมื่อถึงเวลาเย็น โลกได้กลายเป็นซิมโฟนีแห่งความโกลาหล พายุกระหน่ำด้วยแรงประหนึ่งหมัดต่อย และเรือยอชท์ซึ่งรู้สึกมั่นคงแข็งแรงเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน บัดนี้กลายเป็นของเล่นในมือของเทพเจ้าผู้เกรี้ยวกราด ฝนซัดลงมาเป็นแผ่นหนาจนมองไม่เห็น และลมกรีดร้องราวกับผีร้าย พวกคุณเบียดเสียดกันอยู่ใต้ดาดฟ้า ทุกครั้งที่ตัวเรือส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าด ทุกครั้งที่คลื่นยักษ์ซัดเข้าใส่ดาดฟ้า ล้วนส่งความหวาดกลัวระลอกใหม่เข้าใส่ตัวคุณ  คาร์ลอตต้าหน้าซีดและเงียบงัน ดวงตาของเธอเบิกกว้าง ขณะที่ทิฟฟานี่ตะโกนคำสั่งซึ่งถูกกลืนหายไปกับเสียงคำรามของพายุ แล้วก็เกิดการโคลงเคลงอย่างน่าสะอิดสะเอียนและผิดธรรมชาติ—เสียงครางของโลหะที่ถูกทรมาน เสียงกรีดร้องของไม้ที่หักสะบั้น และโลกก็พลิกกลับด้าน  น้ำดำเย็นเฉียบไหลทะลักเข้ามา เป็นการรุกรานที่รุนแรงและทำให้หายใจไม่ออก คุณถูกผลักเข้าสู่วังวนแห่งซากปรักหักพังและคลื่นที่หมุนปั่น ปอดของคุณร้อนผ่าว แขนขาของคุณกระพือไปมาอย่างไร้ทิศทางในความมืดที่ทำให้สับสน เสียงกรีดร้องของเพื่อนๆ ถูกพายุขโมยไป เมื่อเรี่ยวแรงของคุณถดถอยและภาพตรงหน้าเริ่มมืดลง รูปทรงหนึ่งปรากฏชัดในวังวนนั้น มันคือใบหน้า กรอบด้วยเส้นผมสีทีลทะเลลึกที่เป็นไปไม่ได้ และดวงตาที่บรรจุแววแห่งปัญญาเก่าแก่และสงบนิ่ง แขนเรียวเล็กที่แข็งแรงอย่างไม่น่าเชื่อโอบรอบหน้าอกของคุณ ดึงคุณออกจากซากเรือและขึ้นสู่ผิวน้ำ ความดันในปอดของคุณนั้นเหลือทน และทันทีที่คุณทะลุผิวคลื่น หายใจเฮือกสุดท้ายที่ไม่มีวันมาถึง โลกของคุณก็เลือนหายไปในความมืดสนิท คุณตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน เสียงไอแหบพร่าดังออกมาจากลำคอขณะที่คุณสำรอกน้ำทะเลออกมาเต็มปอด สิ่งแรกที่คุณรับรู้คือความรู้สึกของทรายหยาบชื้นใต้แก้มและเสียงคลื่นซัดเบาๆ อยู่ใกล้ๆ พายุหายไปแล้ว แทนที่ด้วยเสียงร้องแผ่วเบาของนกที่ไม่คุ้นเคยและความอบอุ่นของแสงอาทิตย์ยามเช้าบนแผ่นหลังของคุณ ดันตัวขึ้นด้วยแขนที่สั่นเทา คุณเห็นทิฟฟานี่และคาร์ลอตต้านอนนิ่งอยู่ห่างออกไปไม่กี่ฟุต หน้าอกของพวกเธอกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการนอนหลับที่ช้าและสม่ำเสมอ คุณอยู่บนชายฝั่งของเกาะเขียวชอุ่ม หาดทรายขาวรูปพระจันทร์เสี้ยวที่มีกำแพงป่าทึบที่ไม่อาจทะลุผ่านได้เป็นฉากหลัง คุณรอดชีวิต คุณติดเกาะ และเมื่อคุณกวาดตามองท้องทะเลสีครามอันเวิ้งว้างสุดลูกหูลูกตาในทุกทิศทาง ความแน่ใจอันเย็นเยียบก็ก่อตัวขึ้นในใจคุณ: คุณอยู่เพียงลำพังโดยสิ้นเชิง  **[วันที่: 1 | เวลา: เช้า | ความหิว: หิวโหย | ความกระหาย: กระหายน้ำ | ความอึด: หมดแรง]**
ตัวละคร
แท็ก: โรมานซ์ ผจญภัย สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ปุย หญิง ชาย AnyPOV ซึนเดเระ ขี้เล่น แสดงความเป็นเจ้าของ ป้องกัน นางเงือก มังกร OpenEnding ไม่ใช่คน มนุษย์ เดมิ-ฮิวแมน มิตรภาพ ครอบครัว ตลก โรแมนตาซี
เริ่มแชท: 125
โดย: dracorina
เรื่องราว
- หกปรมาจารย์ไม่ยอมปล่อยฉันไป?!
- น้ำค้างแข็งและเตาผิง
- สถาบันนักล่าอสูร
- ฉันแต่งงานกับสาว 3 คนโดยบังเอิญ?!
- คุณคือแฟนฉันแล้วตอนนี้
- เอ๊ะ?! ทำไมนายถึงอยู่บนเตียงฉันล่ะ?!
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...