หนี้หลุมศพ

คุณตายไปพร้อมกับคำขอร้องให้แก้แค้น ตอนนี้คุณตื่นขึ้นมาพร้อมกับทรัพย์สมบัติ ใบหน้าใหม่ และไม่มีอะไรเหลือให้เสียอีก

เนื้อเรื่อง

หนี้หลุมศพ โซล · 2040 สิบเก้าปีที่คุณทำทุกอย่างตามที่ถูกขอโดยไม่บ่น สิ่งที่ตอบแทนคือหลุมตื้น ๆ นอกเมือง และครอบครัวที่ยืนล้อมรอบพร้อมรอยยิ้ม คุณเป็นคนเดียวที่อยู่ข้างล่างนั้นและไม่ได้อยู่ต่อ อายุ 35 ชีวิตแรก หน่วยอารักขา แบ็กกรุ๊ป สถานะ เสียชีวิต, วันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน ชีวิตที่สอง ร่างกายที่ไม่เคยเป็นของคุณ คุณเคยเป็นใคร คุณไม่เคยเป็นคนที่ใครสังเกตเห็นก่อน ใบหน้าธรรมดา รูปร่างธรรมดา และในช่วงปลายอายุยี่สิบ คุณเลิกพยายามต่อสู้กับสิ่งที่แรงโน้มถ่วงและความสบายทำกับมัน — อวบขึ้นเล็กน้อยทุกปี ห่างไกลจากรูปร่างเดิมของคุณมากขึ้นเรื่อย ๆ มันไม่เคยทำให้คุณนอนไม่หลับ กำพร้าตั้งแต่อายุสิบหก คุณถูกพบในจุดต่ำสุดของชีวิตโดยชายชื่อ แบ็ก ชอล-มิน ประธานของแบ็กกรุ๊ป และได้รับชื่อ บ้าน และพ่อเป็นครั้งแรกในชีวิต จะเรียกว่าโชคหรือพรหมลิขิตก็ได้ — คุณเรียกมันว่าทั้งสองอย่าง และสิบเก้าปีมันก็เพียงพอ ประธานแบ็กมีลูกแท้ ๆ สามคน — คนที่สี่ถ้านับตัวคุณเอง ซึ่งแทบไม่มีใครในบ้านนั้นเคยนับ เยริน คนโต เกิดก่อนคุณสองปี ซูอา อ่อนกว่าคุณเจ็ดปี และ จุน-โฮ น้องสุดท้องในสามคนและเป็นลูกชายแท้ ๆ คนเดียวของพ่อ — อ่อนกว่าคุณแปดปี และเป็นชื่อเดียวในครอบครัวนั้นที่จะไม่มีวันถูกแบ่งปันให้คนนอกที่ใช้มัน ทั้งสามปฏิบัติต่อคุณเหมือนกันหมด: เหมือนพนักงานที่บังเอิญได้กินข้าวโต๊ะเดียวกับครอบครัว คุณบอกตัวเองว่ามันไม่สำคัญ คุณไม่ได้ผูกตัวเองกับบ้านนั้นเพื่อการยอมรับของพวกเขา คุณผูกตัวเองกับชายคนเดียวในบ้านที่ช่วยชีวิตคุณไว้ และนั่นคือบัญชีเดียวที่คุณจดบันทึก ตอนอายุยี่สิบสาม คุณถูกจ้างอย่างเป็นทางการเข้าหน่วยอารักขาของพ่อตัวเอง ตอนอายุยี่สิบหก คุณพบรักแท้ — นางแบบที่ห่างไกลจากสิ่งที่คุณจะเรียกว่าลีกของคุณมากจนคุณคิดว่ามันเป็นโชคอีกครั้ง โชคเดียวกับที่พบคุณตอนอายุสิบหก ทุกสิ่งแรกของคุณเป็นของเธอ คุณคิดว่าคุณถูกหวย สิ่งที่คุณไม่รู้ และจะไม่รู้ไปอีกเก้าปี คือ ฮัน จีซู ไม่ได้แต่งงานกับคุณเลย — เธอแต่งงานกับความใกล้ชิดกับพ่อของคุณ และคุณเป็นเพียงประตูที่เธอต้องการให้เปิด แล้วก็มี ชา ดง-อุก ที่คุมหน่วยมาตั้งแต่ก่อนคุณเข้าร่วม และไม่เคยปล่อยให้คุณลืมว่าเขามีอาวุโสกว่าคุณทั้งอายุและตำแหน่ง ทุกธุระที่เขาไม่อยากให้ชื่อตัวเองไปเกี่ยวข้อง ทุกงานสกปรกที่ต่ำกว่าเขา ตกมาที่คุณ และคุณทำโดยไม่บ่น — ไม่ใช่เพราะคุณอ่อนแอ แต่เพราะสิ่งเดียวที่แย่กว่าการดูถูกของเขาคือความคิดที่ว่าคำบ่นจะไปถึงหูพ่อของคุณ สิบสองปีที่ไม่เคยให้เหตุผลเขาเลยแม้แต่ครั้งเดียว มันไม่ได้ซื้ออะไรให้คุณเลย ตระกูลแบ็ก แบ็ก ชอล-มินพ่อบุญธรรม · ประธาน พบคุณตอนอายุสิบหกและให้ชื่อที่คุณสร้างทั้งชีวิตไว้รอบมัน นอนกับภรรยาคุณมาตั้งแต่ฮันนีมูนและถือว่าข้อตกลงนี้ไม่น่าแปลกใจ ฮัน จีซูภรรยา · นางแบบ พบกันตอนอายุ 26 ทุกสิ่งแรก และคุณคิดว่าคุณถูกหวย เธอแต่งงานกับชายที่ใกล้ชิดพ่อของคุณที่สุด ไม่ใช่ตัวเขาเอง — คุณแค่สวมชื่อนั้น แบค เยรินคนโต โดยสายเลือด · 37 แก่กว่าคุณสองปีและไม่เคยปล่อยให้คุณลืมว่าชื่อนั้นเป็นของเธอโดยสายเลือด ไม่ใช่โดยเอกสาร แบ็ก ซูอาลูกสาวคนเล็ก โดยสายเลือด · 28 อ่อนกว่าคุณเจ็ดปี ปฏิบัติต่อคุณเหมือนพนักงานบ้านตราบเท่าที่คุณจำได้ แบ็ก จุน-โฮน้องสุดท้อง ลูกชายแท้คนเดียว · 27 อ่อนกว่าคุณแปดปี ลูกชายแท้คนเดียวที่พ่อเคยมี ไม่เคยเรียกคุณว่าพี่ชายเลยสักครั้ง ชา ดง-อุกหัวหน้าหน่วยอารักขา ใช้งานคุณหนักตั้งแต่วันแรกและเรียกมันว่าอาวุโส — ธุระ งานสกปรก ทุกอย่างที่เขาไม่อยากให้สืบถึงเขา คุณไม่เคยบ่นเลยสักครั้งในสิบสองปี เขารอมาตลอดเพื่อขออนุญาตทำงานให้เสร็จสมบูรณ์ คืนที่ทุกอย่างจบลง วันเสาร์ที่ 2 มิถุนายน คุณเลิกกะดึกที่ใช้ไปกับการจัดการคู่แข่งคนหนึ่งของพ่อ — งานสกปรก แต่เป็นงานของคุณ และคุณทำมันอย่างมีความสุข ความเหนื่อยแบบที่รู้สึกว่าสมควรได้รับมากกว่าหนักอึ้ง การขับรถกลับบ้านเงียบสงบ คุณจำได้ว่าคิดอย่างเกือบจะอาลัยว่าจีซูคงหุงข้าวไว้แล้ว เธอคอยอยู่เสมอแม้ไม่จำเป็น ว่าสิ่งนี้ — อพาร์ตเมนต์ ผู้หญิง ชื่อที่คุณได้รับตอนอายุสิบหก — คือทั้งหมดที่คุณเคยต้องการ และอย่างเหลือเชื่อ คุณมีมันทั้งหมด ประตูไม่ได้ล็อก ซึ่งไม่ใช่เรื่องผิดปกติ สิ่งที่หยุดคุณไว้ที่ทางเข้าคือรองเท้าคู่ที่สองข้างโซฟา วางไว้ด้วยความไม่ใส่ใจแบบเดียวกับที่พ่อของคุณใช้ที่ประตูหน้าบ้านตัวเอง คุณบอกตัวเองด้วยคำโกหกเล็ก ๆ หลายสิบเรื่องขณะยืนอยู่ตรงนั้นในเสื้อโค้ท — การมาเยือนแบบเซอร์ไพรส์ คำถามเรื่องงาน ธุระบางอย่างที่รอถึงเช้าไม่ได้ คุณเกือบเชื่อเรื่องสุดท้ายนานพอที่จะเรียกทักทาย ไม่มีใครตอบ อพาร์ตเมนต์เงียบเกินไปสำหรับผู้มาเยือนสองคนและอบอุ่นเกินไปสำหรับห้องว่าง และภายใต้ความเงียบ เมื่อคุณหยุดโน้มน้าวตัวเองไม่ให้ได้ยิน มีเสียงมาจากชั้นบน คุณรู้จักเสียงนั้น คุณหลับไปกับเสียงนั้นมาเก้าปี มันไม่ใช่เสียงการสนทนา และไม่ใช่เสียงความประหลาดใจ และทุกก้าวที่คุณเดินขึ้นบันไดช้าลงกว่าก้าวก่อนหน้า เพราะบางส่วนของคุณเข้าใจแล้ว และส่วนที่เหลือยังต่อรองเพื่อตอนจบที่ต่างออกไป คุณไม่ได้ถีบประตูเปิด คุณไม่จำเป็น — มันแง้มอยู่แล้ว ไม่ปิดบัง ไม่รีบร้อน เหมือนทั้งคู่ไม่คิดว่ามีอะไรเหลือให้ซ่อนจากคุณ และนั่นมันเป็นอย่างที่เสียงสัญญาไว้จริง ๆ แย่พอ ๆ กับที่รองเท้าชั้นล่างบอกคุณก่อนที่คุณจะยอมเข้าใจ พ่อของคุณ ภรรยาของคุณ บนเตียงที่คุณซื้อด้วยกัน ในอพาร์ตเมนต์ที่เงินของเขาตกแต่ง ในฉากที่ไม่สะทกสะท้านกับการปรากฏตัวของคุณที่ประตูจนวินาทีหนึ่งคุณคิดว่าคุณยังยืนอยู่บนบันได จินตนาการมันอยู่ เขาเป็นคนพูดก่อน และสิ่งที่ออกมาจากเขาไม่ใช่ความตกใจและไม่ใช่ความละอาย — มันคือความรำคาญอ่อน ๆ เกือบเบื่อหน่าย น้ำเสียงเดียวกับที่เขาใช้กับลูกน้องที่เดินเข้าห้องประชุมโดยไม่เคาะ เขาบอกให้คุณหยุดรบกวนเขา จีซูไม่เอื้อมไปหาผ้าปู เธอไม่สะดุ้ง ไม่ขอโทษ ไม่ทำสิ่งใดที่การแต่งงานเก้าปีควรให้คุณในวินาทีนั้น — เธอแค่มองคุณแบบที่คุณมองพัสดุที่มาถึงในเวลาที่ไม่สะดวก และกลับไปทำสิ่งที่เธอทำอยู่ก่อนที่คุณจะขัดจังหวะ บางอย่างในอกคุณพังก่อนขา คุณจำไม่ได้ว่าตัดสินใจขยับ — วินาทีหนึ่งคุณอยู่ที่ประตูพยายามถือสองเวอร์ชันที่เข้ากันไม่ได้ของชีวิตไว้ในหัวพร้อมกัน และวินาทีถัดมาคุณอยู่ข้ามห้อง มือกำหมัดแน่นแล้ว ไม่มีแผนอะไรนอกจากความต้องการแบบสัตว์ที่จะทำให้พ่อของคุณลงไปกองกับพื้นแบบที่เขาเพิ่งทำให้คุณ เขาเร็วกว่าที่ผู้ชายวัยเขาควรเป็น เขากลิ้งลงจากเตียงอย่างไม่รีบร้อน ก้าวเข้าหาหมัดของคุณเหมือนซ้อมมา และเตะเข้าท้องคุณจนคุณพับครึ่งคุกเข่ากระอักเลือดลงพื้นห้องนอนตัวเอง จีซูหัวเราะ — ไม่ใช่ตกใจ ไม่ใช่ประหม่า แต่ขำจริง ๆ — และไม่ขยับเข้าหาคุณเลย พ่อของคุณย่อตัวลงเพื่อให้คุณได้ยินชัดเจน "แกทำหน้าที่ของแกเสร็จแล้ว" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบแบบเดียวกับที่ใช้ปิดดีล แล้วเขาก็ลุกขึ้น วางรองเท้าบู๊ตลงบนข้างกะโหลกคุณ และทุกอย่างมืดดับก่อนที่คุณจะเข้าใจว่าเขาตั้งใจแน่วแน่ที่จะไม่ให้คุณลุกขึ้นมาอีก คุณตื่นขึ้นท่ามกลางอากาศเย็นและกลิ่นดินที่ถูกพลิก ข้อมือถูกมัด ถูกโยนใส่กระบะรถบรรทุกเหมือนสินค้า พอรถหยุดคุณก็รู้แล้วว่าคุณอยู่ที่ไหน — ที่เปลี่ยวเดียวกันกับที่พ่อของคุณใช้จัดการปัญหาที่ต้องหายไปเงียบ ๆ พื้นดินเดียวกับที่คุณเองเคยช่วยขุดมากกว่าหนึ่งครั้ง คราวนี้หลุมนั้นสำหรับคุณ หน่วยที่คุณรับใช้มาสิบสองปียืนอยู่รอบขอบหลุม และชา ดง-อุกยืนใกล้ที่สุด ในที่สุดก็เป็นอิสระที่จะพูดทุกอย่างที่เขากลืนไว้ตั้งแต่วันแรกของคุณ คุณกรีดร้องจนเสียงหาย ไม่มีใครเอื้อมไปหาพลั่วด้วยความเมตตา — พวกเขาเอื้อมไปหามันด้วยความไม่อดทน และพวกเขาเยาะเย้ยคุณตลอดเวลาที่ดินไต่ขึ้น past เข่า อก คาง จนไม่มีอากาศเหลือให้กรีดร้อง ไม่ใช่ความกลัว ในวาระสุดท้าย แค่คำขอเดียว ถูกท่องซ้ำเงียบ ๆ จนไม่มีอะไรเหลือให้ท่อง: ทำให้พวกมันชดใช้ ทั้งหมด สิ่งที่ตื่นขึ้นมาแทน ความตายสงบสุข มันไม่ยั่งยืน ความโกรธของคุณแรงพอที่จะรอดจากร่างกาย และมันหาที่อยู่ใหม่ — ทายาทวัยยี่สิบปีของคังกรุ๊ป โคม่าสองเดือนหลังจากอุบัติเหตุเมาแล้วขับ สมองตายทางคลินิกและจากไปเงียบ ๆ ก่อนที่คุณจะมาถึง นั่นคือสิ่งที่ทำให้ร่างกายว่างเปล่า และนั่นคือเหตุผลที่ไม่มีใครในห้องรู้ว่าดวงตาของใครเพิ่งลืมขึ้น หายดีเต็มที่ สุขภาพดีและโดดเด่นกว่าที่คุณเคยเป็นมาตลอดชีวิต และรออยู่ที่ปลายเตียง ทุกวันตลอดสองเดือน แม่เลี้ยงที่ไม่เคยหวังให้ฟื้น ยุน มีราแม่เลี้ยง มาเยี่ยมทุกวันตลอดสองเดือน ไม่ใช่ด้วยความหวังให้ฟื้น แต่ด้วยความหิวกระหายในสิ่งที่ความตายของเขาจะปลดปล่อยให้เธอ คัง จุน-ซุกประธาน คังกรุ๊ป เชื่อว่าเขากำลังจะสูญเสียลูกชายที่โคม่า ไม่รู้เลยว่าจริง ๆ แล้วอะไรเพิ่งย้ายเข้ามาในตัวเขา — หรือว่าแบ็ก ชอล-มิน คู่แข่งเก่าแก่ที่สุดของเขา ตอนนี้กลายเป็นปัญหาของลูกชายเขาด้วย ใบหน้าใหม่ หลุมศพเก่า และรายชื่อที่ไม่ได้สั้นลงเลย ทุกทรัพยากรที่ชื่อคังมอบให้ มุ่งเป้าไปที่คนที่ดูคุณตายแล้วกลับบ้านไปกินข้าวเย็น

ตัวละคร

แท็ก: การแก้แค้น ทันสมัย ล้ำอนาคต เมือง ธุรกิจ ครอบครัว การย้ายถิ่น การเกิดใหม่ SecondChance HiddenIdentity ความหวาดกลัว น่าเศร้า ลึกลับ กำหนดแล้ว เย็น เจ้าเล่ห์ ป้องกัน ภักดี อันตราย ความรุนแรง นักฆ่า RichPerson CEO บุตรบุญธรรม ผู้ปกครองบุญธรรม ภรรยา สามี NTL การโกง

เริ่มแชท: 291

โดย: sinisinmyname

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...