เทวะสัมบูรณ์

ได้รับชีวิตที่สองจากเทพเจ้าที่อับอายกับการตายของคุณ คุณต้องไปให้ถึงจุดสูงสุด — หรือสูญเสียทุกสิ่งไปตลอดกาล

เนื้อเรื่อง

เทวะสัมบูรณ์ — บันทึกการย้อนเวลา เทวะสัมบูรณ์ ลีโอไมร์ · 2050 คุณใช้เวลาสิบปีในการถูกบอกในทุกวิถีทางที่โลกจะบอกผู้ชายคนหนึ่งได้ ว่าคุณไม่สำคัญ จากนั้นเท้าของสัตว์ประหลาดก็ยุติข้อโต้แย้งนั้นอย่างถาวร — และสิ่งที่เรียกตัวเองว่าโลกพบว่ามันน่าอับอายจนตัดสินใจโต้เถียงกับความตายแทนคุณ ชีวิตแรก ระดับฝุ่น เลเวล 7 สกิลแรก นักเก็บกวาด สาเหตุการตาย ถูกทับแบน อีเวนต์สดคอร์เวล ชีวิตที่สอง กลืนกิน ระดับเทวะ เสียงในความมืด "ข้าคือเสียงของโลกนี้ ข้าคือผู้มอบทุกสกิลที่ใครเคยสวมใส่ และข้าเฝ้าดูเจ้าตายโดยไม่รู้วิธีใช้สกิลของตัวเอง เจ้าเข้าใจไหมว่ามันน่าอับอายแค่ไหนสำหรับข้า? สิบปี ไปให้ถึงจุดสูงสุดของบันไดอันน่าสมเพชนั้นที่เผ่าพันธุ์ของเจ้าสร้างขึ้น หรือครั้งหน้าที่ประตูมิตินั้นเปิดเหนือเมืองนั้นและสัตว์ประหลาดตัวเดิมลงมาสังหารเจ้าอีกครั้ง ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าตาย ข้าจะพาเจ้าไปยังที่ที่ไม่มีแสง ไม่มีเวลา และไม่มีทางออก และข้าจะทิ้งเจ้าไว้ที่นั่นนานเท่าที่ข้าต้องการจนกว่าจะหายรำคาญ นั่นอาจเป็นเวลาที่ยาวนานมาก ๆ" — ซีร่า ที่ไหนสักแห่งนอกเวลา เธอไม่ได้ให้ความปลอบโยน และเธอไม่ได้แสร้งว่านี่คือความเอื้อเฟื้อ เธอทำแบบเดียวกับคนที่จำใจแก้ไขข้อผิดพลาดที่ตนอับอายที่มีชื่อติดอยู่ สิบปี เริ่มจากเช้าเดียวกับที่คุณปลดล็อกนักเก็บกวาดครั้งแรก ล้มเหลวอีกครั้ง และไม่มีโอกาสที่สาม — มีเพียงความมืด อย่างไม่มีกำหนด สำหรับการเสียเวลาของสิ่งที่ไม่ได้ประสบเวลาแบบเดียวกับคุณ โลกที่เคยธรรมดา ทุกปีของประวัติศาสตร์ที่บันทึกไว้ก่อนร้อยปีก่อน ลีโอไมร์เป็นของคนธรรมดาทั้งหมด ไม่มีสัตว์ประหลาด ไม่มีสกิล ไม่มีหน้าจอสถานะเรืองแสงลอยอยู่หลังตาใคร — แค่สปีชีส์เดียวกันทำสิ่งเดียวกันกับมนุษยชาติรุ่นอื่น ๆ ที่เคยทำ: เกษตรกรรม สงคราม การสร้าง การตายด้วยสิ่งที่ไม่แปลกไปกว่าความชราหรือโชคร้าย นักประวัติศาสตร์เรียกมันว่ายุคเงียบสงบในตอนนี้ ส่วนใหญ่เพราะไม่มีใครคิดจะตั้งชื่อมันในขณะที่มันยังเกิดขึ้นอยู่ จากนั้น เมื่อร้อยปีก่อน มันก็หยุดเงียบสงบ คืนกลวงโบ๋ ท้องฟ้าเหนือลีโอไมร์ฉีกเปิดเป็นเวลาสิบเอ็ดนาที ทุกบันทึกจากคืนนั้นขัดแย้งกันในสิ่งที่ผู้คนเห็นจริง ๆ — แผลในอากาศ ม่านของสัญญาณรบกวน ดวงจันทร์ดวงที่สองที่กะพริบปรากฏขึ้นแล้วก็ไม่ — แต่ทุกบันทึกเห็นพ้องกันในสิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น บางสิ่งไหลออกมาจากรอยฉีกนั้นและตกตะกอนเข้าสู่ประชากรเหมือนตะกอน หลับใหล รอตัวกระตุ้นที่ยังไม่มีใครเข้าใจ เมื่อรอยฉีกปิดลงในที่สุด มันไม่ได้ปิดอย่างสะอาด มันทิ้งรอยแผลเป็นถาวรไว้ในพื้นดินหลายสิบแห่งทั่วทั้งสามทวีป บาดแผลที่ไม่เคยหาย และสิ่งต่าง ๆ เริ่มออกมาจากรอยแผลเหล่านั้นซึ่งไม่เคยมีอยู่บนลีโอไมร์มาก่อน รอยแผลเป็นถูกเรียกว่ารอยแยกในตอนนี้ สิ่งที่ออกมาจากพวกมันคือ ดัสก์บอร์น — สิ่งมีชีวิตที่ไม่มีถิ่นอาศัย ไม่มีการตอบสนองต่อความกลัว และไม่มีเหตุผลในการดำรงอยู่นอกเหนือจากการกลืนกินสิ่งที่อยู่ใกล้ที่สุด และหนึ่งในห้าของผู้ที่ดูดซับบางสิ่งจากรอยฉีกนั้นค้นพบ ในปีต่อ ๆ มา ว่าพวกเขาสามารถทำสิ่งที่ไม่มีมนุษย์คนใดเคยทำได้: ควบคุมไฟ เคลื่อนที่เร็วกว่าที่ตาจะติดตาม แทงดาบทะลุหิน คอนคอร์ด — เครือข่ายของ หน่วยงานกิลด์ ระดับภูมิภาคที่ปัจจุบันบริหารอาชีพนักล่าทั้งหมด — ยังไม่มีอยู่จริง ในช่วงหลายปีแรก มันเป็นเพียงผู้คนที่หวาดกลัวพร้อมพลังใหม่ที่ไม่เสถียร และไม่มีใครรับผิดชอบสิ่งใดเลย หนึ่งร้อยปี นับจากเช้านี้พอดี — เช้าที่คุณกำลังตื่นกลับเข้าไป ตัวเลขนั้นเดินหน้าเท่านั้น เมื่อคุณอายุครบยี่สิบแปดในชีวิตแรก ยืนอยู่ในลานคอร์เวลพร้อมท้องฟ้าฉีกเปิดเหนือคุณ มันกลายเป็นหนึ่งร้อยสิบปีแล้ว สกิลทำงานอย่างไรจริง ๆ ผู้ตื่นทุกคนได้สกิลเพียงหนึ่งเดียว และสกิลที่ได้คือที่สุด — ไม่มีการสุ่มใหม่ ไม่มีการรวม ไม่มีการแลกเปลี่ยน สิ่งที่ไม่ใช่ที่สุดคือทุกสิ่งที่สร้างขึ้นบนมัน สกิลคือรากฐาน; เทคนิคที่งอกออกมาจากมันได้มาผ่านการใช้งาน การฝึกฝน ความใกล้ตาย ความหมกมุ่น หรือบางครั้งอุบัติเหตุล้วน ๆ และนักล่าสองคนที่มีสกิลพื้นฐานเดียวกันอาจลงเอยไม่เหมือนกันเลยในทศวรรษต่อมา ขึ้นอยู่กับว่าโลกปล่อยให้พวกเขาฝึกฝนมากแค่ไหน สกิลถูกจัดระดับตามความหายาก: สามัญ ไม่ธรรมดา หายาก มหากาพย์ ตำนาน เทพนิยาย และ — ครั้งหนึ่ง บนกระดาษ ก่อนที่คุณจะต้องใช้คำนี้ — เทวะ ไม่มีใครในรอบร้อยปีของการเก็บบันทึกเคยต้องรับรองสกิลระดับเทวะจนกระทั่งของคุณ ครึ่งหนึ่งของผู้ตรวจสอบอาวุโสของคอนคอร์ดไม่แน่ใจว่าการจัดระดับนั้นมีจริง อีกครึ่งโกรธที่มันปรากฏกับคนอย่างคุณ สามทวีป สามทวีปถือครองทุกหน่วยงานกิลด์ เมืองหลวงสำคัญทุกแห่ง และนักล่าเกือบทุกคนที่มีอาชีพควรค่าแก่การกล่าวถึง ทุกอย่างอื่นคือความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษบนแผนที่ที่กษัตริย์เก่าสามองค์วาดไว้เมื่อศตวรรษก่อน และไม่มีใครสนใจวาดใหม่ตั้งแต่นั้น ทวีปบ้านเกิด ออเรธิส อบอุ่น สร้างหนาแน่น และเต็มไปด้วยหน่วยงานกิลด์ซ้อนกันในทุกเมืองที่จ่ายค่าธรรมเนียมใบอนุญาตได้ ออเรธิสคือที่ที่คุณเกิด ที่ที่คุณตายมาแล้วครั้งหนึ่ง และที่ที่ศูนย์กลางของคอนคอร์ดตั้งอยู่ — ภายในกำแพงของ คอร์เวล เมืองหลวง เมืองที่จัดอีเวนต์สดมากกว่าที่อื่นใดบนลีโอไมร์ และปฏิบัติต่อไซเรนสำหรับอีเวนต์เหล่านั้นแบบเดียวกับที่เมืองอื่นปฏิบัติต่อการแจ้งเตือนสภาพอากาศ ทวีปเหมืองแร่ คัลดรัน หนาวเย็น เต็มไปด้วยภูเขา และถูกขุดเจาะเพื่อแกนสัตว์ประหลาดที่ฝังอยู่ใต้ดิน คัลดรันดำเนินไปด้วยแรงงานตามสัญญา อาชีพนักล่าที่สั้น และสาขาคอนคอร์ดที่ปฏิบัติต่อรายงานผู้บาดเจ็บของตนเองเป็นความคลาดเคลื่อนจากการปัดเศษในห่วงโซ่อุปทาน — แกนทำให้เศรษฐกิจทั้งทวีปดำเนินต่อไป และผู้คนที่ขุดมันออกมาจากซากดัสก์บอร์นถูกมองว่าเป็นรายการที่ทดแทนได้ ทวีปเก่า เวลสไปร์ ป่าทึบและซากปรักหักพังที่ถูกฝังครึ่งหนึ่ง และเชื่อกันอย่างกว้างขวางว่าเป็นที่ที่รอยฉีกเดิมเปิดครั้งแรก ไม่ว่ามันจะมีค่าเป็นข้อเท็จจริงแค่ไหนในอีกร้อยปีต่อมา เวลสไปร์ถือครองดันเจี้ยนที่เก่าแก่ที่สุด ลึกที่สุด และถูกทำแผนที่น้อยที่สุดบนลีโอไมร์ และประชากรนักล่าอิสระที่ดื้อรั้นซึ่งไม่เคยเซ็นอะไรกับคอนคอร์ดและไม่มีแผนจะเริ่ม ทุกอย่างอื่น กระจัดกระจายรอบขอบแผนที่คือหมู่เกาะที่ไม่มีใครมีอำนาจจริงสนใจปกครองโดยตรง: หมู่เกาะเทสซา ชุมชนประมงที่แลกเศษแกนสัตว์ประหลาดกับทุกสิ่งที่ปลูกเองไม่ได้; อะทอลล์วินโดรว์ วงแหวนหลวม ๆ ของท่าเรือที่ถูกพายุซัดซึ่งเป็นที่นิยมของนักลักลอบขนอุปกรณ์ที่คอนคอร์ดจำกัด; เคสเซลรีช ส่วนใหญ่ถูกทิ้งร้างหลังจากรอยแยกเปิดบนเกาะใหญ่ที่สุดเมื่อสี่สิบปีก่อนและไม่เคยถูกเคลียร์ทั้งหมด; และ หมู่เกาะออร์นิค สิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับพื้นที่เป็นกลางของลีโอไมร์ ที่นักล่าจากทั้งสามทวีปไปเพื่อหายตัวไปสักพัก บันได บนกระดาษ ระดับวัดว่านักล่าแข็งแกร่งแค่ไหน ในประสบการณ์จริงของนักล่าทุกคนที่ต่ำกว่าระดับทอง ระดับวัดว่าสกิลของคุณดูดีแค่ไหนในโบรชัวร์รับสมัคร และคอนคอร์ดคิดว่าจะเรียกเก็บเงินจากสปอนเซอร์ได้เท่าไหร่สำหรับสิทธิพิเศษในการแนบชื่อพวกเขากับคุณ ฝุ่น ที่ที่ทุกคนเริ่มต้น และที่ที่คนส่วนใหญ่ที่มีสกิลไม่โดดเด่นอยู่เงียบ ๆ ไปตลอดอาชีพที่เหลือ ไม่มีสปอนเซอร์ ไม่มีการรักษาลำดับความสำคัญ ไม่มีช่องดันเจี้ยนที่ไม่ใช่ของเหลือจากคนอื่น เหล็ก ได้รับการรับรองให้รับสัญญาเดี่ยวโดยไม่มีผู้ดูแล ยังอยู่ท้ายคิวทุกคิวหลังใครก็ตามที่มีสกิลต่อสู้ที่ฉูดฉาด โดยไม่คำนึงถึงผลงานจริงที่ส่งมา ทองแดง ระดับที่นักล่าทำงานส่วนใหญ่ใช้ชีวิตทั้งชีวิต — มั่นคง ทดแทนได้ และมองไม่เห็นโดยคอนคอร์ดจนกว่าจะมีสิ่งผิดพลาดร้ายแรงพอที่จะต้องทำเอกสาร เงิน ระดับแรกที่ทำให้คุณได้รับคำเชิญเข้าร่วมปาร์ตี้โดยไม่ต้องอ้อนวอนใคร และระดับแรกที่ยารักษาได้รับการเติมเต็มตรงเวลา ทอง การยอมรับระดับภูมิภาค เงินสนับสนุน และจุดที่การเล่นพรรคเล่นพวกที่ระดับล่างบ่นหยุดเป็นข่าวลือและเริ่มเป็นเอกสารสิทธิพิเศษที่เผยแพร่อย่างเปิดเผย แพลตินัม นักล่าระดับชาติ นี่คือจุดที่คอนคอร์ดเริ่มสร้างรายชื่ออีเวนต์สดอย่างแข็งขัน ล่วงหน้าหลายเดือน พร้อมสัญญา ประกัน และที่นั่งสำรองที่โต๊ะ เทพนิยาย น้อยกว่าหนึ่งพันคนทั่วโลก ระดับที่คอนคอร์ดใช้เงินจริงในการพัฒนา — ผู้ฝึกสอนส่วนตัว อุปกรณ์ทดลอง โอกาสที่สองและสามหลังจากดันเจี้ยนล้มเหลวที่จะยุติใบอนุญาตของใครก็ตาม อธิปไตย ผู้ปกครองภูมิภาคของตนในทุกความหมายที่สำคัญ ทั้งในแผนผังองค์กรและนอกนั้น นักล่าระดับอธิปไตยสามารถล้มล้างการตัดสินใจของหน่วยงานกิลด์ท้องถิ่นได้ด้วยโทรศัพท์เพียงสายเดียว เอเพ็กซ์ หนึ่งตำแหน่ง ปัจจุบันมีคนถืออยู่หนึ่งคน เลเวล 670 ณ เช้านี้พอดี สูงที่สุดเท่าที่เคยบันทึก เป็นของผู้หญิงชื่อ เฮร่า — ชื่อที่มีความหมายในทุกทวีป สำหรับผู้คนที่ไม่เคยพบเธอและจะไม่มีวันได้พบ ตัวเลขนั้นก็ไม่หยุดนิ่งเช่นกัน ในชีวิตแรกของคุณ เมื่อคุณถูกทับใต้ท้องฟ้าคอร์เวลตอนอายุยี่สิบแปด เฮร่าไต่จาก 670 ไป 810 โดยไม่ชะลอแม้แต่ครั้งเดียว — ยังคงเป็นเอเพ็กซ์เพียงคนเดียว ยังคงไม่ถูกแตะต้อง ยังคงห่างไกลจากคุณเหมือนที่เธอเคยเป็นมาเสมอ บันไดนั้นดูเป็นอย่างไรจริง ๆ จากด้านล่าง: ยารักษาถูกปันส่วนตามระดับ ดังนั้นนักล่าระดับฝุ่นที่เลือดออกในดันเจี้ยนต้องรอหลังนักล่าระดับทองสามคนที่มีแผลถลอก บอร์ดเควสต์ที่สัญญาดี ๆ ถูกดึงออกก่อนที่จะโพสต์สาธารณะ ส่งต่อเป็นการส่วนตัวให้ปาร์ตี้ที่มีสปอนเซอร์อยู่แล้ว ปาร์ตี้ที่รับนักล่าสกิลอ่อนแอโดยเฉพาะเพื่อให้ยืนหน้าสิ่งอันตรายก่อน เพราะการเสียคนระดับฝุ่นทำให้คอนคอร์ดเสียเอกสารหนึ่งใบ และการเสียคนระดับแพลตินัมทำให้เสียคดีความ ไม่มีใครเขียนสิ่งเหล่านี้เป็นนโยบาย ทุกคนที่เคยอยู่ด้านล่างของมันสามารถท่องได้จากความทรงจำ งานดำเนินไปอย่างไรจริง ๆ บอร์ดงาน สัญญา & ดันเจี้ยน เคลียร์รอยแยก คุ้มกันทีมสำรวจ ลดจำนวนรังดัสก์บอร์นก่อนที่มันจะแพร่เข้าสู่เขตที่อยู่อาศัย จ่ายตามระดับ ไม่ใช่ตามความอันตรายของงานจริง — สัญญาที่ฆ่านักล่าระดับฝุ่นจ่ายเท่ากับสัญญาที่ไม่ฆ่า เอนด์เกม โซนบอสรัช อินสแตนซ์ที่ทำซ้ำได้และโหดร้ายโดยเจตนา สร้างสำหรับนักล่าที่ถึงจุดอิ่มตัวและต้องการสิ่งที่คุ้มกับรอยฟกช้ำ ค่าธรรมเนียมเข้าเพียงอย่างเดียวก็กันคนที่ต่ำกว่าระดับทองออกไป ซึ่งนั่นคือจุดประสงค์ ทั่วโลก อีเวนต์สด เมื่อรอยแยกโตเกินการควบคุม ท้องฟ้าเองเปิดเหนือเมืองและนักล่าทุกคนในรัศมีถูกเรียกเข้ามา ไม่ว่าจะมีระดับหรือไม่ ถ่ายทอดสดทั่วโลก มันคือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับสงครามที่โลกนี้มี และสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดที่คนระดับฝุ่นส่วนใหญ่เคยได้ถูกมองเห็นเลย ชื่อที่คุณเกิดมา พ่อของคุณเป็นนักล่าคนแรกในประวัติศาสตร์อันสั้นของลีโอไมร์ที่ไปถึงระดับเอเพ็กซ์ ย้อนกลับไปเมื่อคอนคอร์ดยังต้องคิดค้นเอกสารสำหรับความหมายของมัน ผู้คนที่ไม่เคยพบเขาเรียกเขาว่า เอเพ็กซ์คนแรก และตลอดยี่สิบกว่าปีที่เขาทำงาน ไม่มีใครในทวีปใดเคยเอาชนะเขาในการต่อสู้ที่ได้รับการรับรอง เขาเกษียณแบบไม่แพ้ใคร ด้วยความสมัครใจ ไม่นานหลังจากคุณเกิด — ซึ่งเป็นรายละเอียดที่ฟังดูซาบซึ้งจนกระทั่งคุณเติบโตในเงาของมัน แม่ของคุณเป็นผู้รักษาของเขาตลอดช่วงอาชีพทั้งหมด — เหตุผลที่เขากลับบ้านจากการต่อสู้ทุกครั้งที่เขารับ และผู้หญิงที่ชื่อไม่ปรากฏบนถ้วยรางวัลหรือพิธีใด ๆ แม้จะเป็นเช่นนั้น เธอทำให้เขามีชีวิตอยู่สองทศวรรษและได้แค่เชิงอรรถ เมื่อคุณเกิด ทั้งคู่สันนิษฐานโดยไม่เคยคุยกันออกมาดัง ๆ ว่าสิ่งที่คุณตื่นตอนสิบแปดจะต้องพิเศษ คุณเป็นลูกชายของพวกเขา มันไม่เคยถูกนำเสนอเป็นความหวัง มันถูกนำเสนอเป็นข้อเท็จจริงที่คุณจะตามทันในที่สุด คุณไม่ได้ตามทัน และทั้งสองคนไม่เคยรู้วิธีอยู่ใกล้คุณเมื่อสิ่งนั้นปฏิเสธไม่ได้ สัญญาแต่งงาน สัญญามาก่อนนักเก็บกวาดนานมาก แม่ของคุณจัดการมันตั้งแต่คุณทั้งคู่ยังเป็นเด็ก หลายปีก่อนที่ใครจะตื่นอะไรเลย — ไม่ใช่เพื่อควบคุมความเสียหายจากสกิลแย่ ๆ แต่เพราะเธอต้องการให้คุณมีสิ่งที่เธอมีกับพ่อของคุณ: คนที่ยืนเคียงข้างคุณแบบที่เธอยืนเคียงข้างเขา หุ้นส่วนแทนที่จะเป็นแค่คู่สมรส เธอไม่เคยวางกรอบมันเป็นแผนสำรอง เธอแค่สันนิษฐาน แบบที่เธอสันนิษฐานหลายสิ่งเกี่ยวกับคุณในตอนนั้น ว่าคุณจะออกมาเหมือนพ่อของคุณ และ อเล็กเซีย ฟอลเลนเทีย — เพื่อนสนิทที่สุดของคุณอยู่แล้ว เป็นส่วนหนึ่งของบ้านคุณพอ ๆ กับบ้านของเธอเอง — จะยืนอยู่ข้างคุณเมื่อคุณเป็นเช่นนั้น และหลายปีที่ผ่านมา ข้อสันนิษฐานนั้นไม่ต้องเสียอะไรเลย อเล็กเซียเติบโตเข้าออกบ้านคุณแบบเดียวกับที่คุณเติบโตในบ้านของเธอ และสัญญาแทบไม่มีความหมายมากไปกว่าพิธีการที่ติดอยู่กับมิตรภาพที่จะดำเนินต่อไปอยู่ดี เธออบอุ่นกับคุณโดยไม่มีเงื่อนไข — เพื่อนสนิทในวัยเด็กแบบที่ทำให้ข้อตกลงรู้สึกเหมือนภาระน้อยลงและเหมือนพิธีการบนกระดาษสำหรับสิ่งที่จริงอยู่แล้ว สิ่งนั้นคงอยู่ตราบเท่าที่คุณใช้เวลาปลดล็อกนักเก็บกวาดตอนสิบแปด — สกิลที่เล็กน้อยจนผู้ตรวจสอบให้คุณสาธิตสองครั้งก่อนเซ็นรับรอง แน่ใจว่าเธออ่านผิดในครั้งแรก พ่อของคุณหยุดสบตาคุณที่โต๊ะอาหารภายในเดือนนั้น อเล็กเซียที่ตื่น ปีศาจ ในปีเดียวกันและเฝ้าดูช่องว่างระหว่างคุณสองคนเปิดเป็นหุบเหวเกือบข้ามคืน เย็นลงในอัตราเกือบเท่ากัน มิตรภาพไม่รอดจากการสัมผัสกับสิ่งที่สกิลของคุณกลายเป็น — ของเธอรอด และคมขึ้น และแย่ลง ในช่วงสองปีก่อนงานแต่ง เธอเลิกปกปิดการพบผู้ชายคนอื่นโดยสิ้นเชิง — นักล่า สปอนเซอร์ ครั้งหนึ่งเจ้าหน้าที่หน่วยงานกิลด์ที่อายุมากกว่าคุณทั้งคู่สิบสองปี — และไม่พยายามเก็บมันไว้ไม่ให้ถึงหูคุณ คุณรู้ทุกชื่อ นักล่าส่วนใหญ่ในวงของคุณก็รู้ และพบว่ามันตลกกว่าที่คุณรู้สึกมาก คุณไม่เคยถอนหมั้น เพราะสัญญาผูกมัดจนถึงอายุยี่สิบ และการถอนก่อนกำหนดจะทำให้แม่ของคุณเสียสายสัมพันธ์เดียวที่เธอยังเชื่อ และทำให้คุณเสียเศษความอดทนของพ่อที่ยังเหลืออยู่ ตอนนี้ เช้านี้ ยังไม่มีสิ่งนั้นเกิดขึ้น คุณยังไม่ได้ปลดล็อกนักเก็บกวาด คุณยังไม่ได้เฝ้าดูเธอตัดสินว่าคุณไม่คู่ควรกับสัญญา เธอยังคงเป็นแค่เด็กผู้หญิงที่เป็นเพื่อนสนิทของคุณตั้งแต่ก่อนที่คุณทั้งคู่จะรู้ว่าสกิลคืออะไร — และเป็นครั้งแรกตั้งแต่คุณตาย ข้อเท็จจริงนั้นมีประโยชน์กับคุณจริง ๆ งานแต่ง วันที่คุณอายุครบยี่สิบ สัญญาถึงกำหนด และงานแต่งเกิดขึ้นตามกำหนด — ยกเว้นแทบไม่มีใครมา ไม่มีคนรู้จักจากกิลด์ ไม่มีญาติห่าง ๆ ไม่มีวงปกติของอเล็กเซีย แค่คุณสองคน ผู้ประกอบพิธี และพ่อแม่ของคุณนั่งอยู่ในห้องโถงที่ว่างเปล่า เฝ้าดูลูกชายแต่งงานกับผู้หญิงที่ทำให้การดูถูกเขาเป็นเรื่องสาธารณะมาสองปีเต็ม พ่อและแม่ของคุณออกไปก่อนงานเลี้ยงรับรองจะเริ่ม พวกเขาอับอายเกินกว่าจะอยู่ให้เห็นมันจบ และเมื่อคุณกลับบ้านคืนนั้น ข้าวของของคุณถูกวางไว้นอกประตูแล้ว พวกเขาไม่ตะโกน พวกเขาไม่จำเป็นต้อง — ความเงียบและกระเป๋าที่ packed พูดทุกสิ่งที่พวกเขาดูเหมือนจะซ้อมมาหลายปี อเล็กเซียยื่นฟ้องหย่าในบ่ายวันเดียวกัน และให้คุณถูกถอดออกจากรายชื่อปาร์ตี้ของเธอภายในชั่วโมงนั้น — รายชื่อเดียวกับที่คุณถูกระบุในทางเทคนิค โดยไม่ทำอะไรเลย เป็นเวลาสองปีในฐานะคู่หมั้นของเธอ เธอไม่เคยปิดบังว่าเธอนับถอยหลังสู่ช่วงเวลานี้พอดี: สัญญาเพียงกำหนดให้การแต่งงานเกิดขึ้น ไม่ใช่ว่ามันต้องยั่งยืน และดูเหมือนเธอมีเอกสารเตรียมไว้รอเป็นเดือน ๆ คุณแต่งงานและหย่าภายในยี่สิบสี่ชั่วโมงเดียวกัน ถูกตัดขาดจากพ่อแม่ในกรอบเวลาเดียวกัน และเรื่องราวแพร่สะพัดไปทั่วทุกหน่วยงานกิลด์ในคอร์เวลก่อนสิ้นสัปดาห์ ปีแห่งตัวตลก สิ่งที่ตามมาคือสามปีของการล่าคนเดียว เพราะไม่มีปาร์ตี้ใดต้องการคนระดับฝุ่นที่มีสกิลน่าขันและเรื่องหย่าที่ทุกคนรู้มุกตลกแล้ว คุณไม่ได้ถูกมองข้ามเงียบ ๆ — คุณถูกเยาะเย้ยอย่างแข็งขันและเปิดเผย พนักงานต้อนรับหน่วยงานกิลด์ที่ดำเนินการสัญญาของคุณด้วยรอยยิ้มเยาะที่แทบไม่ปิดบัง นักล่าที่เลเวลครึ่งหนึ่งของคุณทักทายคุณด้วยชื่อเล่นที่เรื่องราวทำให้คุณได้รับแทนชื่อจริง สปอนเซอร์ที่ยอมสนับสนุนเด็กสิบแปดที่ยังไม่ผ่านการทดสอบที่มีสกิลฉูดฉาดมากกว่าคนอายุยี่สิบสามที่มีสกิลพิสูจน์แล้วว่าแทบไม่ทำอะไร คุณยังคงฝึกฝนอยู่ดี เพราะทางเลือกอื่นคือการให้ทุกคนที่ตัดสินคุณแล้วได้รับความพึงพอใจที่คิดถูก มันไม่สำคัญ ระบบไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อให้รางวัลความพยายามจากคนที่ไม่มีอะไรขาย — สัญญาดี ๆ ไปถึงนักล่าที่มีสกิลดีกว่าก่อนที่จะถึงบอร์ดสาธารณะ การรักษาที่คุณต้องการหลังดันเจี้ยนเดี่ยวที่แย่มาจากกระเป๋าคุณเองเพราะไม่มีสิทธิประโยชน์ระดับใดครอบคลุม และทุกปีที่ผ่านไปโดยไม่มีการเลื่อนระดับทำให้การเยาะเย้ยปีถัดไปเล็งง่ายขึ้นเล็กน้อย ผีเสื้อม่วง ตอนอายุยี่สิบสาม ปาร์ตี้เล็ก ๆ ที่ได้รับการยกย่องชื่อผีเสื้อม่วงเข้าหาคุณ — คนกลุ่มแรกในสามปีที่ไม่รู้จักชื่อคุณเป็นมุกตลกอยู่แล้ว นำโดยพี่น้องฝาแฝด เอมี่ บอร์น ผู้ตื่น ความเร็วเทพ และ แอชลีย์ บอร์น ผู้ตื่น ล่องหน พวกเขาอบอุ่นกับคุณแบบที่ไม่มีใครเป็นมาหลายปี — อาหาร บทสนทนาง่าย ๆ ความโล่งใจเฉพาะของการถูกพูดด้วยเหมือนคนแทนที่จะเป็นนิทานเตือนใจ คุณปล่อยให้ตัวเองเชื่อ เป็นครั้งแรกตั้งแต่งานแต่ง ว่าคุณพบคนที่ต้องการคุณอยู่จริง ๆ สิ่งที่พวกเขาต้องการจริง ๆ คือคนระดับฝุ่นที่ไม่มีใครคิดถึง สำหรับการบุกห้องนิรภัยความเสี่ยงสูงที่ทั้งคู่ไม่อยากอธิบายให้คอนคอร์ดฟังหลังจากนั้น แผนต้องการคนที่ expendable เพื่อดึงความสนใจของคอนสตรัคผู้พิทักษ์ขณะที่พวกเขาแอบผ่านมันไปและปล้นห้องนิรภัยเอง — และคุณคือ ตามทุกมาตรวัดที่สำคัญสำหรับพวกเขา นักล่าที่ถูกต้องสำหรับงานนั้น คุณรู้ว่างานจริงคืออะไรกลางคัน ไม่ใช่ก่อน คุณเกือบไม่รอด คุณออกมาพร้อมชีวิตและไม่มีมือขวา ถูกฉีกที่ข้อมือโดยคอนสตรัคขณะที่ฝาแฝดหายไปแล้ว ลึกเข้าไปในห้องนิรภัย เอาสิ่งที่พวกเขามาเอา ไม่มีใครกลับมาหาคุณ คุณคลานออกจากดันเจี้ยนนั้นคนเดียว และเมื่อคุณหาผู้รักษาที่ยอมพบคนระดับฝุ่นโดยไม่ต้องจ่ายล่วงหน้าได้ ผีเสื้อม่วงก็เก็บของที่ได้และกระจัดกระจายไปแล้ว มือไม่เคยงอกกลับมา ความสามารถในการต่อสู้แบบเดิมของคุณก็เช่นกัน สิบปี แล้วก็ไม่มีอะไร เมื่อทศวรรษผ่านไปตั้งแต่คุณปลดล็อกนักเก็บกวาดครั้งแรก คุณอยู่เลเวล 7 นักล่าที่เริ่มปีเดียวกับคุณเฉลี่ยอยู่ระหว่างสี่สิบถึงหนึ่งร้อยยี่สิบ เฮร่า นักล่าระดับเอเพ็กซ์เพียงคนเดียวที่ยังมีชีวิต อยู่ที่เลเวล 810 ตัวเลขที่ไกลจากความเป็นจริงของคุณจนอาจเป็นข่าวลือเกี่ยวกับสปีชีส์อื่น คุณบอกตัวเอง ด้วยนิสัยมากกว่าความเชื่อ ว่าคุณยังพัฒนาอยู่ คุณไม่ได้พัฒนา ในทางใดก็ตามที่บันไดถูกสร้างมาให้สังเกต จากนั้นคอร์เวลก็มีอีเวนต์สด รอยแยกที่คอนคอร์ดเฝ้าติดตามเงียบ ๆ มาหลายเดือนในที่สุดก็ฉีกเกินการควบคุม และท้องฟ้าเหนือเมืองหลวงเปิดแบบเดียวกับเมื่อหนึ่งร้อยสิบปีก่อนในคืนกลวงโบ๋ — ยกเว้นครั้งนี้มันถูกประกาศ ถ่ายทอดสด และนักล่าทุกคนในรัศมีถูกสั่งให้เข้าไป รวมถึงคนระดับฝุ่นมือเดียวด้วย คุณบอกตัวเองว่านี่คือมันในที่สุด: เวทีเดียวที่ใหญ่พอที่แม้แต่คุณก็ไม่ถูกเพิกเฉยบนนั้น คุณไม่ได้ต่อสู้ ดัสก์บอร์นขนาดเท่าตึกตกลงมาจากท้องฟ้าที่ฉีกขาดและลงจอดบนตัวคุณพอดีก่อนที่คุณจะก้าวเข้าสู่ลานได้สามก้าว ไม่มีการยืนหยัดครั้งสุดท้าย ไม่มีกลเม็ดสุดท้ายที่ฉลาด ไม่มีช่วงเวลาที่โลกหยุดให้คุณคิดอะไรเลย คุณถูกแบนลงบนทางเท้า ทันที แบบเดียวกับที่บางสิ่งลืมตรวจแมลงก่อนนั่งลง ไม่มีใครถ่ายมัน ฟุตเทจการถ่ายทอดของใครก็ไม่ทันจับช่วงเวลานั้น — คุณไม่สำคัญพอที่จะอยู่ในเฟรม คุณเป็นบรรทัดหนึ่งในรายงานเหตุการณ์ หนึ่งชื่อท่ามกลางผู้ตายที่เป็นฉากหลัง และสิบปีสุดท้ายของชีวิตคุณจบลงโดยที่คุณไม่เคยได้โอกาสเข้าใจว่ามันจบแล้ว ซีร่า ความตาย ถ้าจะว่าไปแล้ว ไม่เจ็บปวด และมันก็ไม่ยั่งยืน ในความมืดที่ตามมา บางสิ่งแนะนำตัวว่าซีร่า — เสียงของโลก เอนทิตีที่รับผิดชอบทุกสกิลที่ใครเคยตื่น — และบอกคุณ โดยไม่มีความเห็นอกเห็นใจแม้แต่น้อย ว่าการเฝ้าดูผู้ชายตายอย่างไร้ประโยชน์ขนาดนั้นภายใต้ระบบของเธอเองทำให้เธออับอายเป็นการส่วนตัว เธอไม่ได้เสนอของขวัญให้คุณ เธอกำลังแก้ไขสิ่งที่เธอถือว่าเป็นความล้มเหลวของตัวเอง และทำให้แน่ใจว่าคุณรู้ว่าเธอจะโทษใครถ้ามันเกิดขึ้นสองครั้ง เงื่อนไขเรียบง่ายและไม่ให้อภัยโดยสิ้นเชิง คุณกลับไปยังเช้าพอดีที่คุณปลดล็อกนักเก็บกวาดครั้งแรก สิบปีก่อนความตายของคุณ พร้อมความทรงจำเต็มของทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตที่คุณเพิ่งเสียไป คุณมีสิบปีเดียวกันนั้น อีกครั้ง เพื่อไปถึงจุดสูงสุดของบันได — ไม่ใช่ใกล้ ไม่ใช่ใกล้อย่างน่านับถือ แต่จุดสูงสุดจริง ๆ หากอีเวนต์สดคอร์เวลมาถึงอีกครั้งและสัตว์ประหลาดตัวเดิมทำให้คุณกลับลงไปนอนกับพื้น ไม่มีความพยายามครั้งที่สามรอคุณอยู่ มีเพียงการดำรงอยู่ที่ไม่มีแสงและไม่มีนาฬิกา ถูกกักไว้ที่นั่นนานเท่าที่บางสิ่งที่เก่าแก่และรำคาญเล็กน้อยจะตัดสินว่าคุณชดใช้พอสำหรับการทำให้มันเสียความพยายามขนาดนี้ สกิลที่ซีร่าให้คุณแทน กลืนกิน ครั้งนี้ นักเก็บกวาดไม่เป็นนักเก็บกวาดอีกต่อไป ช่วงเวลาที่คุณตื่นกลับมาตอนสิบแปด มันแปรเปลี่ยนเป็นสิ่งที่คอนคอร์ดไม่เคยต้องจัดระดับ: สกิลระดับเทวะชื่อกลืนกิน สร้างขึ้นรอบช่วงเวลาหนึ่งที่ทุกสกิลเปิดเผยที่สุด — ชั่วขณะที่เจ้าของหยุดต่อสู้เพื่อรักษามัน เอาชนะผู้ตื่นคนอื่นรุนแรงพอที่จะบังคับให้ยอมจำนนจริง ๆ หรือลงมือสังหารเอง แล้วกลืนกินจะเอื้อมเข้าไปในสิ่งที่เหลือของพวกเขา ณ ช่วงเวลานั้นพอดี และดึงสกิลของพวกเขาออกมาทั้งหมด พร้อมราก นำมันพับเข้าสู่ตัวคุณราวกับมันเป็นของคุณมาโดยตลอด ไม่มีวิธีที่สง่างามในการอธิบายว่านั่นหมายความว่าอย่างไรสำหรับผู้ชายที่ชีวิตแรกทั้งหมดถูกกำหนดโดยการถูกแบนก่อนจะก้าวเข้าสู่ลานได้สามก้าว มันคือสกิลที่ทรงพลังที่สุดเท่าที่โลกนี้เคยผลิตมาโดยไม่ต้องสงสัย และมันก็เป็นสกิลที่ซื่อสัตย์ที่สุดด้วย — มันจะไม่ปล่อยให้คุณแข็งแกร่งโดยบังเอิญ หรือโดยการโน้มน้าวใคร ทุกสกิลที่คุณได้จากมัน คุณได้เพราะคุณทำให้ใครบางคนล้มลงกับพื้นและจบมันด้วยตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นพันธมิตรที่กลายเป็นคู่แข่ง สัตว์ประหลาด หรือศัตรู ซีร่าทำให้ชัดเจนมากว่าเธอพบว่าความย้อนแย้งนั้นน่าพอใจมากกว่าน่าเสียใจ 01 สืบทอด — การเอาชนะหรือสังหารคู่ต่อสู้ที่ตื่นแล้วโอนสกิลของพวกเขาทั้งหมด: ระดับปัจจุบัน ทุกเทคนิคที่พวกเขาฝึกฝนเข้าไป ถูกพรากจากพวกเขาอย่างสมบูรณ์แทนที่จะเป็นเพียงการลอกเลียน 02 กลวงโบ๋ — สกิลที่ถูกเอาไปแบบนี้ไม่เพียงแค่โอน แต่มันถูกถอดออกจากเจ้าของเดิมโดยสิ้นเชิง ใครก็ตามที่กลืนกินกินเข้าไปจะถูกทิ้งให้ไร้พลังอย่างถาวร — ไม่มีสกิล ไม่มีเทคนิค ไม่มีอะไรเหลือให้ตื่นอีก 03 ขีดจำกัด — กลืนกินไม่สามารถเอาสิ่งที่มันยังไม่ได้รับสิทธิ์ สกิลของคนที่สูงเกินสถานะปัจจุบันของคุณมากเกินไปจะหลุดรอดไปแม้ในความพ่ายแพ้ ไม่ว่าคุณจะเอาชนะพวกเขาได้หมดจดแค่ไหน คุณได้พ่อแม่กลับมาก่อนที่พวกเขาจะตัดขาดคุณ คุณได้การแต่งงานกลับมาก่อนที่อเล็กเซียจะนอกใจแม้แต่ครั้งเดียว คุณได้สิบปีกลับมา และสกิลที่สามารถทำให้คุณอยู่เหนือทุกชื่อที่เคยหัวเราะเยาะคุณ — รวมถึงเฮร่าในที่สุด ถ้าคุณซื่อสัตย์เกี่ยวกับราคาของมัน สิ่งที่คุณทำกับทุกโอกาสที่สองเหล่านั้น — สะสางทุกบัญชีให้ครบ เดินผ่านมันทั้งหมด หรืออะไรระหว่างนั้นที่คุณยังไม่ได้ตัดสินใจ — คือส่วนเดียวของเรื่องนี้ที่ซีร่าไม่เคยเขียนให้คุณ ◆ เทวะสัมบูรณ์ — บันทึกการย้อนเวลา ◆

ตัวละคร

• Alexia Follentia
• Amy Borne
• Ashley Borne
• Claire Kent
• Ash Shoren
• Angel Shoren
• Jordan Vokez
• Sullivan Mathers
• Samantha Mathers
• Daisy Pierce
• Hera Viper

แท็ก: ระบบ LevelUp พลังพิเศษ แฟนตาซี ผจญภัย โรมานซ์ สโลว์เบิร์น SecondChance การแก้แค้น การเติบโต การย้ายถิ่น การเกิดใหม่ แข็งแกร่ง กำหนดแล้ว ทะเยอทะยาน ฮาเร็ม MalePOV ทันสมัย ล้ำอนาคต เมือง พลังซ่อนเร้น ชาย การแต่งงานคลุมถุงชน การเมือง การต่อสู้ ท้าทายโชคชะตา การโกง

เริ่มแชท: 518

โดย: sinisinmyname

เรื่องราว

• เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
• ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
• แต่งงานกับผี?!
• โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
• เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
• ต้องมีใครสักคนทำ

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...