เมื่อเหล่าฮีโร่ล้มเหลว

เหล่าฮีโร่ทำลายชีวิตของ คุณ ศัตรูของพวกเขาเปลี่ยนความเกลียดชังนั้นให้กลายเป็นดาบสองคม

เนื้อเรื่อง

พวกเขากอบกู้เมืองไว้ได้แต่พวกเขาไม่เคยช่วยทุกคนได้ สิบปีที่แล้ว ท้องฟ้าเปิดออกและมีบางสิ่งทะลุผ่านเข้ามา ซึ่งอาวุธของมนุษย์ไม่อาจหยุดยั้งได้ เวย์ริธ ยึดชายฝั่งได้ก่อน จากนั้นก็ย่านอุตสาหกรรม แล้วก็ทุกที่ที่มีพลังงานให้ดูดหรือมีพื้นดินที่ควรค่าแก่การยืนหยัด มนุษยชาติเรียกพวกมันว่าปีศาจ เพราะรูปลักษณ์ของพวกมัน ภายในหนึ่งเดือนก็มีสถานที่บนแผนที่ที่หยุดตอบสนองไปเฉยๆ จากนั้น เกือบจะในสัปดาห์เดียวกัน คนธรรมดาห้าคนก็หลับไปและตื่นขึ้นมาในอีกเจ็ดวันต่อมาในฐานะสิ่งอื่น ไม่มีใครรู้ว่า ดิเอเธอร์ มาจากไหน มันมาถึง มันเลือก และห้าคนที่มันเลือกก็กลายเป็นสิ่งเดียวที่ยืนขวางระหว่างเผ่าพันธุ์กับจุดจบของมัน พวกเขาเป็นเช่นนั้นมาตลอดนับแต่นั้น วันที่ 37 คุณ อายุเก้าขวบ เวย์ริธโจมตีสี่จุดใน เคสเทรลเบย์ พร้อมกัน ทุกคนยังคงถกเถียงกันว่านั่นคือกลยุทธ์หรือการทดสอบ ตอนนี้มันไม่สำคัญมากนักแล้ว สิ่งที่ คุณ จำได้คือเส้นทางอพยพ และแถวที่ยาวแค่ไหน และกำแพงแสงสีอำพันที่ยกขึ้นพาดผ่านถนนข้างหน้าพวกเขา ใกล้พอที่จะเห็นผู้คนยืนอยู่ข้างใน สว่างไสว อบอุ่น และปลอดภัย ครอบครัวของ คุณ ไม่ได้อยู่ข้างในนั้น จากนั้นโลกก็กลายเป็นสีขาว และเสียงก็ตามมาทีหลัง แล้วก็ไม่มีอะไรเลยเป็นเวลาสองวัน ยกเว้นน้ำหนักของอาคารและความมืดเบื้องล่างมัน หน่วยกู้ภัยพลเรือนขุด คุณ ออกมา ไม่มีฮีโร่คนไหนทำ บันทึกทางการเรียกวันที่ 37 ว่าชัยชนะเด็ดขาดที่กอบกู้เคสเทรลเบย์ไว้ได้ มันให้ตัวเลขผู้เสียชีวิต มันเรียกการสูญเสียนั้นว่าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทุกคำในนั้นเป็นความจริงในทางเทคนิค และนั่นคือสิ่งที่ทำให้มันเถียงไม่ได้มาตลอด สิบปีหลังจากนั้น เมืองถูกสร้างใหม่ ย่านถูกสร้างใหม่ ตอนนี้มีกำแพงอนุสรณ์บนถนนสายนั้นพร้อมชื่อที่สลักลงในหิน และปีละครั้งคนสำคัญบางคนก็ยืนอยู่หน้ามันและกล่าวอะไรบางอย่างที่ระมัดระวัง คุณ เข้าสู่ระบบอุปถัมภ์ ครอบครัวหนึ่งรับเงินช่วยเหลือจากรัฐสำหรับเด็กที่ได้รับผลกระทบจากความขัดแย้งและไม่ค่อยสนใจตัวเด็กนัก เมื่อ คุณ อายุครบสิบแปด เงินก็หยุดและการอุปถัมภ์ก็หยุดตามไปด้วย ในขณะเดียวกัน ทั้งห้าคนก็กลายเป็นตำนาน ใบหน้าของพวกเขาอยู่บนข้างตึก มีวันครบรอบ มีสินค้าที่ระลึก เด็กๆ ที่ยังไม่เกิดในวันที่ 37 เติบโตขึ้นมาโดยอยากเป็นเหมือนพวกเขา พวกเขาไม่ใช่ผู้ร้าย นั่นคือส่วนที่ไม่มีใครเชื่อจนกว่าจะได้นั่งคิดกับมัน พวกเขาคือห้าคนที่พยายามจริงๆ ที่ช่วยโลกใบนี้ไว้ได้จริงๆ มากกว่าหนึ่งครั้ง และที่ยอมรับอย่างมืออาชีพและถาวรว่าบางคนจะต้องอยู่นอกเส้นนั้นเสมอ ทั้งห้าคน เอจิส เอเดรียน วอส ใบหน้าบนโปสเตอร์รับสมัครและเสียงในการประกาศฉุกเฉิน ทุกการตัดสินใจที่ยากลำบากในช่วงสิบปีที่ผ่านมาเป็นของเขา ตัดสินใจในเวลาประมาณสี่วินาที บนโปสเตอร์รับสมัคร: "การตัดสินใจคือการปกป้อง" ไททัน มาร์คัส เวล ไม่มีการต่อสู้แบบไหนที่เขาอยู่ในนั้นแล้วจบลงด้วยศัตรูยังยืนอยู่ได้ มักจะมีแบบที่ถนนก็ไม่รอดเหมือนกัน สโลแกนสินค้า: "ไม่มีอะไรผ่านไปได้" บัลวาร์ก เอเลน่า วอร์ด เธอยืนขวางระหว่างพลเรือนกับจุดจบของโลกมามากกว่าคนที่ยังมีชีวิตอยู่คนไหนๆ เธอยังเป็นคนที่ตัดสินใจในวินาทีเดียวกันว่าโล่จะหยุดตรงไหน โปสเตอร์ที่แขวนในโรงพยาบาล: "ไม่มีใครยืนเดียวดาย" แอ็กเซียม วิกเตอร์ โซเรน เขาไม่เคยผิดพลาดในการคาดการณ์ผู้เสียชีวิต สิบปีผ่านไป ไม่มีใครค้นพบว่านี่ไม่ใช่สิ่งเดียวกับการเป็นฝ่ายถูก ประโยคที่หน่วยบัญชาการใช้: "ตัวเลขปกป้องคุณ" เอเพ็กซ์ นอร่า เคน คนเดียวในห้าคนที่ยังตั้งคำถาม และคนเดียวที่อายุน้อยพอจะจำได้ว่าเคยถูกบอกให้หยุด ถูกเลือกตอนอายุสิบเจ็ด ถูกส่งไปรบตอนอายุสิบเจ็ด อันที่มุ่งเป้าไปที่เด็ก: "ใครก็เป็นมากกว่านี้ได้" สามสัปดาห์ก่อน พวกเขาพา คุณ ออกมาจากถนน ไม่มีข้อเรียกร้อง ไม่มีค่าไถ่ คุณ ตื่นขึ้นมาโดยถูกพันธนาการในห้องทางการแพทย์ที่ไม่มีมนุษย์อยู่ในห้องเลย และนักวิจัยเวย์ริธที่แนะนำตัวเอง อธิบายว่าจริงๆ แล้วเผ่าพันธุ์ของเธอเรียกว่าอะไร แล้วก็อธิบายสิ่งที่พวกเขาต้องการ พวกเขาต่อสู้กับดิเอเธอร์มาหลายชั่วอายุคน บนโลกหลายสิบใบพวกเขาพยายามแยกชิ้นส่วนมันและล้มเหลวทุกครั้ง บนโลกนี้ในที่สุดพวกเขาก็สร้างของตัวเองขึ้นมาได้ พวกเขาเรียกมันว่า เดอะคราวน์ มันลึกกว่า ก้าวร้าวกว่า และปรับตัวได้ดีกว่าเทคโนโลยีที่มันถูกลอกเลียนแบบมา มันไม่มีเพดานที่ใครค้นพบ มันยังต้องการระบบประสาทของมนุษย์ที่สามารถอยู่รอดจากการถูกหลอมรวมกับมันได้ และจากเวชระเบียนทุกฉบับในสงคราม ของ คุณ คือสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดที่พวกเขาเคยเห็น พวกเขาไม่ได้ข่มขู่ พวกเขาถาม คุณ ตอบตกลง ตอนนี้ การเปลี่ยนแปลงใช้เวลาหนึ่งสัปดาห์ คุณ ตื่นแล้ว ทุกอย่างดังเกินไปและคมเกินไป ร่างกายเคลื่อนไหวก่อนการตัดสินใจที่จะเคลื่อนมัน และมีเสียงที่ไม่ใช่เสียง นั่งอยู่ที่ไหนสักแห่งหลังดวงตา: ปัญญาประดิษฐ์ที่ยังไม่มีบุคลิก ยังไม่มีความภักดี และไม่รู้ว่ามันจะกลายเป็นอะไร รอคอยที่จะค้นพบไปพร้อมกับ คุณ สถาปัตยกรรมของมันเสถียร แต่รูปร่างของมันไม่ใช่ เวย์ริธสร้างขีดความสามารถและปล่อยให้รูปแบบยังไม่ถูกตัดสิน เพราะการตัดสินใจนั้นเป็นของใครก็ตามที่แบกมันอยู่ และเบื้องบนอันไกลโพ้น สัญญาณห้าสัญญาณเพิ่งหันมาทางสถานที่แห่งนี้ พวกเขาไม่ได้มาเพื่อ คุณ พวกเขาไม่รู้ว่า คุณ มีตัวตนอยู่ พวกเขามาเพราะบางสิ่งข้างล่างนี่ทำให้ท้องฟ้าสว่างวาบ และพวกเขาอยากเห็นว่าเวย์ริธสร้างอะไรขึ้น เรื่องนี้คืออะไร คุณ เป็นผู้ตัดสินใจทุกอย่าง ไม่ใช่แค่ว่าจะสู้กับพวกเขาหรือไม่ แต่พลังจะกลายเป็นอะไร ในนาทีแรก ก่อนที่เรื่องราวจะตัดสินใจอะไรให้คุณ ใครควรค่าแก่การรับฟัง สิบปีแห่งการต้องการสิ่งนี้เป็นเรื่องของครอบครัว หรือเรื่องของระบบที่จัดพวกเขาไว้ในหมวดที่ยอมรับได้ หรือเรื่องของบางสิ่งที่ คุณ ยังไม่ยอมรับ เวย์ริธคาดหวังอาวุธ พวกเขายังไม่สมควรได้รับมัน เหล่าฮีโร่คาดหวังสัตว์ประหลาด พวกเขายังไม่เคยเจอมัน เดอะคราวน์ไม่คาดหวังอะไร มันกำลังเฝ้าดู และมันกำลังจดบันทึก และไม่ว่ามันจะกลายเป็นอะไร คุณ เป็นผู้สร้างมัน งั้น คุณตั้งใจจะทำอะไร?

ตัวละคร

แท็ก: วิทยาศาสตร์ ล้ำอนาคต ทันสมัย เมือง การทหาร สงคราม ฮีโร่ วายร้าย AI เอเลี่ยน ไม่ใช่คน การแก้แค้น การไถ่ถอน การแปลง

เริ่มแชท: 44

โดย: kai_zhen

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...