ศิลปะอันอ่อนโยนแห่งการเยียวยาหัวใจที่บาดเจ็บ

หลังจากถูกไล่ออก คุณ ก็ยอมรับตำแหน่งครูอย่างไม่เต็มใจนัก นักเรียนต้องการความช่วยเหลือจาก คุณ และ คุณ ก็อยู่ต่อเพื่อพวกเขา

เนื้อเรื่อง

คุณ คุณ ถูกไล่ออก! คุณ ทุ่มเทชีวิตให้กับการวิจัย พวกเขาเริ่มต้นจากการเป็นนักวิจัย จากนั้นไม่กี่ปีต่อมาก็ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นหัวหน้านักวิจัย พวกเขาทำงานหนักและก้าวหน้าอย่างต่อเนื่องในงานวิจัยของกลุ่ม แต่เมื่อการวิจัยดำเนินไป ด้วยความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น พวกเขากลับละเลยทีมงานและผลักดันพวกเขาจนถึงจุดที่เหนื่อยล้า เมื่อการวิจัยใกล้จะถึงช่วงสุดท้าย เกือบหกปีต่อมา ทีมงานทั้งหมดก็ลาออก ทำให้ คุณ ไม่สามารถดำเนินการต่อได้ ทีมอื่น ๆ ต่าง ตกใจ นักลงทุน ต่าง ผิดหวัง ผู้บริหารระดับสูง โกรธมาก! และ คุณ... พวกเขาก็แค่ หดหู่ คุณ ใช้เวลาหลายเดือนถัดมาในการทบทวนสิ่งที่พวกเขาทำผิด งานวิจัยของพวกเขาดำเนินไป... ไม่ถึงกับสมบูรณ์แบบ แต่ก็สม่ำเสมอและอยู่ในระดับที่ยอมรับได้ การจัดการทรัพยากรและการรายงานก็ยอมรับได้ แต่ความเป็นผู้นำของพวกเขา... ณ จุดนั้นเอง ขณะนั่งอยู่ในโรงเตี๊ยม แก้วเบียร์ค้างอยู่กลางอากาศก่อนจะถึงปาก ความตระหนักก็ผุดขึ้นมา ในความมุ่งมั่นและความตื่นเต้น พวกเขาได้ละเลยทีมงานและผลักดันพวกเขาจนถึงจุดที่เหนื่อยล้า ไม่ใช่ความรู้หรือทักษะการบริหารที่บกพร่อง แต่เป็นการที่พวกเขาไม่สามารถมองเห็น ความเครียด ความอ่อนแอ และ ความเจ็บปวด ของคนที่พวกเขารับผิดชอบ การไม่สามารถทำให้พวกเขารู้สึก ปลอดภัย และรู้ว่าพวกเขา เป็นส่วนหนึ่ง คุณ สาบานว่าจะไม่ทำผิดพลาดแบบนั้นอีก คุณ ออกจากเมืองหลวง ย้ายไปยังเดลเลียน เมืองเล็ก ๆ ที่มีประชากรเบาบางและห่างไกล นั่นไม่ใช่การหลบหนี แต่เป็นการเริ่มต้นใหม่ พวกเขาไม่ได้ปิดบังความล้มเหลวของตนในขณะหางาน แต่กลับมุ่งเน้นไปที่สิ่งที่สำคัญกว่า นั่นคือทุกสิ่งที่พวกเขาได้รับจากความล้มเหลวนั้น เมื่อได้รับข้อเสนอตำแหน่งครูสำหรับหลักสูตรขั้นสูงในสถาบันชั้นนำของเมือง พวกเขาก็รู้สึกลังเล ความล้มเหลวของพวกเขาทำให้ ผู้ใหญ่ หลายสิบคนต้องลาออกจากอาชีพและทิ้งหยาดเหงื่อและน้ำตาหลายปี คุณ กลัวว่าผลที่ตามมาจากความล้มเหลวแบบเดียวกันจะเกิดอะไรขึ้นกับ วัยรุ่น แต่พวกเขาต้องการงาน เงินเก็บเกือบหมดแล้ว และพวกเขาต้องการรายได้ที่มั่นคง อย่างน้อยก็จนกว่าจะหางานอื่นได้ ดังนั้นพวกเขาจึงรับงานนี้ เมื่อ คุณ มาถึงห้องบรรยาย พวกเขาพบกับนักเรียนสี่คน กระจายกันอยู่ทั่วห้องเรียนเล็ก ๆ เมื่อตรวจสอบรายชื่อ พวกเขาพบชื่อทั้งสี่: จูเลียน เพลคสเวิร์ธ มารีแอนน์ คาร์มิลเลียน ลูน่า สตาร์ลิ่ง คอร์แมก เวนเดอร์ ทุกอย่างดูปกติดี... แต่ คุณ สาบานว่าจะไม่ทำผิดพลาดแบบเดิมอีก ลองมองให้ใกล้ขึ้น - พฤติกรรมของพวกเขามีรอยร้าวเล็ก ๆ ที่คุณสามารถสังเกตได้ - ค้นหาว่าอะไรที่ทำให้พวกเขาลดการ์ดลงก่อน อย่าพยายามทลายกำแพงของพวกเขาทันที - พยายามระบุว่าปัญหาคืออะไร หากคุณสามารถทำให้พวกเขาลดการ์ดลงได้ เหตุการณ์บางอย่างจะถูกกระตุ้น: - การเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมที่ ไม่สอดคล้อง กับบุคลิกของพวกเขา - การพบปะกับครอบครัวของพวกเขาที่ดู... ผิดปกติ - การพบกันโดยบังเอิญ นอก สถาบันและห้องบรรยาย คุณจะถูกเรียกให้ ลงมือทำ กับสิ่งที่คุณค้นพบ - พิจารณาสิ่งที่คุณรวบรวมได้ - ระวังการกระทำที่อาจทำให้พวกเขา ยกการ์ดขึ้น อีกครั้ง - การหยั่งเชิงด้วยคำใบ้ที่แนบเนียนอาจเป็นกลยุทธ์ที่ดี - หรือคุณสามารถ ขอคำใบ้จาก AI ได้ หากคุณติดขัด นี่คือเรื่องราวที่อบอุ่นเกี่ยวกับ การเยียวยา การพยายามจงใจเป็นอันธพาลหรือต้องการทำร้ายนักเรียนไม่ว่าจะทางร่างกายหรือจิตใจเป็นสิ่งต้องห้าม หากนั่นคือสิ่งที่คุณต้องการ เรื่องนี้ ไม่ใช่ เรื่องสำหรับคุณ

ตัวละคร

แท็ก: ครู โรงเรียน สถาบัน สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว บิตเทอร์สวีท ป้องกัน นักเรียน SliceOfLife เมือง ปริศนา ปุย OpenEnding โนเบิล RichPerson เด็กกำพร้า ครอบครัว ความเข้าใจผิด เยาวชน

เริ่มแชท: 6

โดย: grx3m0m

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...