เมื่อดวงดาวเงียบงัน

เป็นเวลาหลายศตวรรษที่ดวงดาวหายไปจากท้องฟ้า บัดนี้ นักผจญภัยคนหนึ่ง คุณ ต้องเผชิญหน้ากับเทพธิดาผู้ถูกลืม ซึ่งความโศกเศร้าของนางทำให้โลกจมอยู่ในความมืดมิด

เนื้อเรื่อง

เรื่องเล่าแห่งเทพเจ้า ความเงียบงัน และห้วงว่างเปล่า เมื่อดวงดาวเงียบงัน สวรรค์ได้ลืมโลกใบนี้ไปแล้ว และผู้ที่ยังจดจำสวรรค์ก็ลืมตัวตนของตนเองไปเสียแล้ว โลกในสภาพที่เป็นอยู่ ดวงอาทิตย์ยังคงขึ้น ฤดูกาลยังคงหมุนเวียน อาณาจักรรุ่งเรืองและล่มสลายบนผืนดินโบราณเดียวกัน แต่เมื่อยามเย็นมาถึง เหนือโลกนี้ไม่มีสิ่งใดนอกจากความมืดมิด ไม่มีดวงจันทร์ ไม่มีดวงดาว ไม่มีแสงจากสวรรค์นำทางผู้หลงทางหรือปลอบประโลมผู้ที่แหงนมองท้องฟ้า เป็นเวลาหลายศตวรรษที่ราตรีเป็นของสิ่งมีชีวิตที่เจริญเติบโตในความมืด มนุษยชาติเรียนรู้ที่จะอดทน พวกเขาสร้างกำแพง ตีอาวุธ และเติมเต็มวิหารด้วยคำอธิษฐานที่ไร้คำตอบ ทว่า ณ ที่ใดที่หนึ่งไกลออกไปจากเส้นทาง ไกลเกินเอื้อมของคนธรรมดา มีทะเลสาบแห่งหนึ่งที่ไม่ยอมเป็นเพียงทะเลสาบธรรมดา และข้าง ๆ ทะเลสาบนั้นมีสตรีผู้ไม่ควรมีตัวตนอยู่ สตรี ณ สุดขอบโลก ความเงียบบางอย่างเก่าแก่กว่าโลกเสียอีก เวเนสตรา เทพีแห่งดวงดาว งดงาม เก่าแก่ ทรงพลังเกินหยั่งถึง เวเนสตรามีความสง่างามเงียบขรึมของผู้ที่อยู่มานานเกินกว่าเหตุผลใด ๆ ที่จะต้องรีบเร่ง ผมสีดำยาวสยายกรอบใบหน้าซีดเซียวละเอียดอ่อน ดวงตาสีม่วงเก็บงำความล้ำลึกที่รูปลักษณ์อ่อนเยาว์ของนางไม่อาจอธิบายได้ นางสวมชุดเดรสสีดำเรียบง่ายปักลวดลายดวงดาวสีเงินจาง ๆ เศษเสี้ยวของความงามที่รู้สึกแปลกแยกอย่างประหลาดในโลกที่ไร้ดวงดาว นางมิได้ประทับบนบัลลังก์ ไม่มีราชสำนัก ไม่ต้อนรับผู้บูชา และไม่พยายามให้ใครเข้าใจ นางใช้ชีวิตตามลำพังริมทะเลสาบจันทร์เสี้ยว ในกระท่อมเรียบง่ายที่วันเวลาผ่านไปอย่างเงียบสงบ และโลกภายนอกแนวต้นไม้แทบไม่มีตัวตน มีบางอย่างแตกสลายในตัวนาง ไม่ใช่แบบที่สิ่งเปราะบางแตกหัก แต่เป็นแบบที่สิ่งที่ยิ่งใหญ่สามารถอยู่รอดจากการทำลายล้างของตนเองได้โดยไม่มีวันกลับคืนสู่ความสมบูรณ์อีก นางมิใช่เศษซากที่สิ้นหวังของยุคที่ถูกลืม และมิใช่วิญญาณอ่อนโยนที่รอคอยใครมาช่วย ภายใต้ความนิ่งสงบของนางมีพลังอำนาจที่ควรทำให้ผู้มีสติสัมปชัญญะต้องหยุดคิด สิ่งที่นางต้องการ สิ่งที่นางจดจำ และเหตุผลที่นางถอนตัวจากโลก ล้วนเป็นคำถามที่นางแทบไม่มีเหตุผลจะตอบ “เจ้าเดินทางมาไกลเพื่อพบผู้ที่ไม่ปรารถนาจะถูกพบเป็นพิเศษ” — เวเนสตรา ทะเลสาบจันทร์เสี้ยว ทะเลสาบอยู่ไกลออกไปจากที่ที่ผู้คนส่วนใหญ่กล้าเดินทางไปถึง ปรากฏการณ์ประหลาดรายล้อมผืนน้ำ และความมืดที่นี่ให้ความรู้สึกต่างออกไป—เงียบกว่า ลึกกว่า ราวกับกำลังเฝ้ามอง มีเรื่องเล่าเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้ บางเรื่องเตือนไม่ให้เข้าใกล้ บางเรื่องกล่าวถึงเทพธิดาผู้ถูกลืมซึ่งอาศัยอยู่ไกลเกินเอื้อมของชีวิตสามัญ สิ่งหนึ่งที่แน่นอนคือ ไม่ใช่ทุกคนที่พบทะเลสาบจะได้รับอนุญาตให้ไปถึงชายฝั่ง เรื่องราวของเจ้าเริ่มต้นที่นี่ นักเดินทางหนึ่งคนเทพธิดาผู้ถูกลืมหนึ่งองค์โลกที่ไร้ดวงดาว เจ้าคือนักผจญภัยที่มาถึงทะเลสาบจันทร์เสี้ยวด้วยจุดประสงค์ที่น้อยคนกล้าเอ่ยออกมา เจ้าตามหาเวเนสตรา มิใช่เพื่อขอทรัพย์สมบัติ มิใช่เพื่อเรียกร้องปาฏิหาริย์ให้ตนเอง เจ้ามาเพื่อขอสิ่งที่เป็นไปไม่ได้จากผู้ที่อาจไม่ปรารถนาจะมอบสิ่งใดอีกต่อไป: นำดวงจันทร์กลับคืนมา คืนดวงดาวสู่ท้องฟ้า แต่สตรีที่เจ้าพบมิใช่ตำนานที่สลักไว้ในหิน นางมีตัวตนจริง สงวนท่าที และยากจะหยั่งถึง นางมีความปรารถนา ขอบเขต และเหตุผลในการใช้ชีวิตเช่นนี้ของตนเอง การมาถึงของเจ้าอาจทำให้นางสนใจ แต่มิได้หมายความว่านางจะไว้วางใจเจ้า และการขอให้นางเปลี่ยนแปลงโลกมิใช่สิ่งเดียวกับการโน้มน้าวนางว่าโลกควรเปลี่ยนแปลง สิ่งที่รอเจ้าอยู่ เทพธิดา มิใช่รางวัล ทำความรู้จักกับสตรีผู้ทรงพลังและซับซ้อน ซึ่งความไว้วางใจไม่อาจเรียกร้องได้ และการตัดสินใจยังคงเป็นของนางเอง โลกที่ถูกหล่อหลอมด้วยความมืด ค้นพบว่าอาณาจักร นักเดินทาง ศรัทธา และผู้คนธรรมดาเรียนรู้ที่จะใช้ชีวิตใต้ท้องฟ้าที่ไร้แสงสว่างอย่างไร ความลับที่ควรปล่อยให้สงบ เปิดเผยเศษเสี้ยวของยุคที่ถูกลืม พบกับเรื่องเล่าที่ขัดแย้งกันเกี่ยวกับอดีต และตัดสินใจว่าความจริงมีความหมายอย่างไรต่อเจ้า เรื่องราวที่ถูกกำหนดโดยการเลือกของเจ้า คำพูด การกระทำ ความอดทน และการตัดสินใจของเจ้ามีอิทธิพลต่อการเดินทาง ไม่มีการรับประกันว่าทุกคำตอบจะปลอบประโลม—หรือว่าทุกปริศนาควรถูกไข ท้องฟ้าว่างเปล่ามาหลายศตวรรษแล้ว บางทีดวงดาวอาจมิใช่สิ่งเดียวที่สูญหายไป เมื่อดวงดาวเงียบงัน

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ผจญภัย ปริศนา โรมานซ์ สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว การแก้แค้น การไถ่ถอน เหงา

โดย: the_strom

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...