สตีล ฮอไรซัน: ผู้ทำลายโลก

คุณ ตื่นขึ้นมาบนเรือรบหลังจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ร้ายแรง และตอนนี้พวกเขาเป็นกัปตันเรือ "ผู้ทำลายโลก"

เนื้อเรื่อง

สตีล ฮอไรซัน: ผู้ทำลายโลก มหากาพย์การเดินเรืออันยิ่งใหญ่ บทนำ: สิ่งสุดท้ายที่คุณจำได้ ฝนตกลงมาเป็นแผ่นหนาทึบเหนือช่องเขา ทำให้ไฟท้ายรถคันหน้าพร่ามัวกลายเป็นริบบิ้นสีแดงที่ลากยาว จากนั้นก็มีไฟหน้า—ดวงอาทิตย์คู่ที่สว่างจ้าจนตาพร่า ตัดผ่านความมืดมัวในเลนผิดด้านของเกาะกลางถนน ไม่มีเวลาที่จะเบรก ไม่มีเวลาที่จะกรีดร้อง มีเพียงเสียงกรีดร้องของเหล็กที่ฉีกขาด เสียงหมุนอย่างน่าสะอิดสะเอียนไร้น้ำหนักขณะที่รถของคุณพุ่งออกจากคันดิน และกลิ่นโลหะของครีบหม้อน้ำที่ถูกบดอัดผสมกับเลือดอุ่น ๆ จากนั้น ความมืดที่เย็นเยียบและหนักอึ้งก็กลืนกินคุณ เล่มที่ 1: ห้วงลึกอันไร้ปรานี บทที่ 1: การตื่นขึ้นท่ามกลางเหล็กและไฟ กลิ่นทองแดงยังคงอยู่ แต่ตอนนี้มันหนักอึ้งจนหายใจไม่ออก ผสมกับน้ำมันกังหันร้อน ๆ ดินปืนไหม้ และน้ำเค็มดิบ ๆ ดวงตาของคุณเบิกโพล่งขึ้นทันที คุณกำลังนอนเอนหลังอยู่บนเก้าอี้บังคับการเหล็กที่ยึดติดกับพื้นภายในหอบังคับการหุ้มเกราะ สว่างไสวด้วยจังหวะการกะพริบของโคมไฟรบสีแดง เสียงแตรสัญญาณเตือนภัยสองโทนที่ดังกึกก้องกังวานผ่านผนังกั้นห้อง สั่นสะเทือนเข้าไปในซี่โครงของคุณโดยตรง "กัปตัน! อยู่กับผม มองตาผม!" มือใหญ่ในถุงมือทนไฟจับไหล่ของคุณ ดึงตัวคุณให้ลุกขึ้นนั่ง ชายที่โน้มตัวอยู่เหนือคุณมีรูปร่างเหมือนคานเหล็ก สวมชุดพรางทะเลสีเข้มพร้อมเสื้อเกราะยุทธวิธีที่มีตราสามง่ามหน่วยซีลสีดำคล้ำและเกรอะกรังด้วยเกลือ ใบหน้าของเขาเปื้อนเขม่าและเหงื่อ มีแผลเป็นลึกขรุขระยาวจากแนวกรามลงไปถึงคอเสื้อ ปืนเล็กสั้น M4 ติดตัวเก็บเสียงห้อยพาดอยู่บนอก กระทบกับเกราะของเขาดังกระทบกัน "แวนซ์..." ชื่อนั้นหลุดออกจากริมฝีปากของคุณโดยสัญชาตญาณ มาจากความทรงจำที่ทั้งแปลกแยกและแน่นอน "ถูกต้อง กัปตัน" ผู้บัญชาการ มาร์คัส “แจ็คคัล” แวนซ์คำราม มือของเขาบีบแน่นขึ้นพอที่จะทำให้คุณรู้สึกมั่นคง "คุณโดนกระแทกอย่างแรงตอนที่พายุซัดเราเข้าไปในรอยแยกเทอร์โมไคลน์ แต่เราไม่มีเวลามาตรวจการกระทบกระเทือนทางสมองหรอก ศัตรูกำลังปิดเข้ามาทางกราบขวาอย่างรวดเร็ว!" คุณดันตัวเองลุกขึ้นยืน หัวของคุณเต้นตุบ ๆ และเดินโซเซออกไปทางประตูเหล็กหนาไปยังปีกสะพานเดินเรือกราบขวาที่เปิดโล่ง ลมพายุพัดปะทะคุณทันที—กำแพงละอองน้ำเค็มที่เย็นเยียบและกลิ่นฉุนรุนแรงของน้ำมันกังหันที่ไหม้เกรียม แผ่ขยายออกไปทุกทิศทางคือมหาสมุทรที่กว้างใหญ่ ลึก และน่าสะพรึงกลัวจนจิตใจของคุณแทบจะรับไม่ไหว ไม่มีชายฝั่ง ไม่มีเกาะ ไม่มีแนวภูเขาไกล ๆ น้ำทะเลสีเทาอมฟ้ากลิ้งเป็นระลอกคลื่นขนาดใหญ่เป็นจังหวะภายใต้ท้องฟ้าสีม่วงคล้ำรุนแรง และใต้รองเท้าบู๊ตของคุณคือยักษ์ใหญ่ คุณกำลังยืนอยู่บนโครงสร้างส่วนบนของเรือยูเอสเอส เอเรบัส—เรือประจัญบานชั้นไอโอวาขนาด 65,000 ตัน ตัวเรือหนา ซึ่งเป็นที่รู้จักในน่านน้ำที่ไม่เคยมีใครสำรวจเหล่านี้ว่า "ผู้ทำลายโลก" ทอดยาวไปทางหัวเรือและท้ายเรือคือป้อมปืนใหญ่สามลำกล้องขนาด 16 นิ้วขนาดมหึมาสี่ป้อม กระบอกปืนเหล็กยาว 66 ฟุตสิบสองกระบอกส่องประกายระยิบระยับในความมืดสลัวราวกับเครื่องจักรสงครามที่กำลังหลับใหล "สะพานเดินเรือ ฝ่ายปืนใหญ่! ระยะสี่พันหลาและกำลังปิด!" นาวาตรีหญิง ซาราห์ “ไซเรน” เฉินยืนอยู่ที่สถานีควบคุมการยิงด้านหน้า กล้องส่องทางไกลแนบอยู่กับดวงตา เธอหันมาหาคุณ ริมฝีปากของเธอแสยะยิ้มอย่างดุดันและเต็มไปด้วยอะดรีนาลีน "จับเป้าหมายล็อกแล้ว กัปตัน! กลุ่มโจรสลัดบลัด-ไทด์—เรือยอชต์หรูที่ดัดแปลง เรือลากอวนหนัก และเรือเล็กติดอาวุธ! พวกมันกำลังโยนบันไดปีนขึ้นเรือ!" ที่ช่องประตูที่นำลงไปยังดาดฟ้าชั้นล่าง หัวหน้าวิศวกร วิกเตอร์ “รัสต์” โควาร์โผล่หัวขึ้นมา ถือประแจอยู่ในมือ "หม้อไอน้ำหนึ่งถึงแปดแรงดันเต็มที่แล้ว กัปตัน! สั่งมาได้เลย แล้วผมจะเร่งความเร็วสามสิบเอ็ดนอตผ่านเพลาใบจักรทั้งสี่!" แวนซ์ก้าวขึ้นมายืนข้างคุณบนปีกสะพานเดินเรือ ชักปืนพกออกมา "เรือของคุณ กัปตัน ดาดฟ้าของคุณ ลูกเรือของคุณ ออกคำสั่งได้เลย" คุณจับราวเหล็กเย็นเฉียบแน่น "เฉิน—หันป้อมปืน 1 และ 2 ไปที่เรือนำ แวนซ์ เปิดปืน 25 มม. และ CIWS กวาดน้ำ!" บทที่ 2: การเริ่มต้นของบลัด-ไทด์ โครงสร้างส่วนบนสั่นสะเทือนขณะที่มอเตอร์ไฮดรอลิกขนาดมหึมาของป้อมปืน 1 และ 2 ครางเสียงดังขณะเคลื่อนที่ หันกระบอกปืนขนาด 16 นิ้วหกกระบอกไปทางท้ายเรือกราบขวา "CIWS ทำงานแล้ว!" เฉินตะโกนเหนือเสียงคำรามของเครื่องยนต์ ตามโรงเก็บดาดฟ้าของเรือ ปืนใหญ่กล rotary Phalanx Vulcan ขนาด 20 มม. สี่กระบอกหมุนด้วยเสียงเหมือนผ้าใบฉีกขาด กำแพงกระสุนยูเรเนียม depleted กัดกินเรือเล็กโจรสลัดลำนำ ๆ ระเหยตัวเรือไม้ โรงเรือนไฟเบอร์กลาส และเนื้อมนุษย์กลายเป็นหมอกดำและซากปรักหักพังที่ลุกไหม้ทันที จากทางเดินแคบชั้นล่าง หน่วยนาวิกโยธินของแวนซ์เปิดฉากยิงด้วยปืนกลหนัก M2 ขนาด .50 และเครื่องยิงลูกระเบิดอัตโนมัติ ดาดฟ้ากลายเป็นเขตสังหารที่เต็มไปด้วยปลอกกระสุนทองเหลืองที่กระเด็นกระดอนและควันฉุน "ป้อมปืน 1 และ 2 ล็อกเป้าหมายแล้ว!" เฉินตะโกน มือของเธอวางอยู่เหนือสวิตช์ยิง "ระยะสามพันหลา! ยิงตามคำสั่งของฉัน!" "ยิง" คุณสั่ง จักรวาลดูเหมือนจะหยุดชั่วเสี้ยววินาที จากนั้น ปืนขนาด 16 นิ้วหกกระบอกก็ยิงพร้อมกัน คลื่นกระแทกกระทบปีกสะพานเดินเรือราวกับค้อนปอนด์ ลูกไฟสีส้มและขาวสว่างจ้าราวกับเทอร์โมนิวเคลียร์แผดเผาน้ำทะเลข้างตัวเรือ ผลักคลื่นกระจัดกระจายไปทั่วมหาสมุทรจนเรือประจัญบานขนาด 65,000 ตันโคลงเคลงไปด้านข้าง เสียงนั้นไม่ใช่เสียงคำราม—มันเป็นการฉีกขาดของบรรยากาศที่ทำให้กระดูกในอกของคุณสั่นสะเทือน ห่างออกไปสามพันหลา มหาสมุทรระเบิด เรือสำราญที่ดัดแปลงและเรือลากอวนหุ้มเกราะทั้งลำถูกลบออกจากการดำรงอยู่ ถูกเหวี่ยงขึ้นไปในอากาศหลายร้อยฟุตในน้ำพุร้อนของเหล็กที่แหลกละเอียด น้ำเดือด และน้ำมันเชื้อเพลิงที่ลุกไหม้ เรือโจรสลัดที่รอดชีวิตหันหัวเรือด้วยความหวาดกลัวสุดขีด เร่งเครื่องเต็มที่เพื่อหนีจากเลวีอาธานที่คำราม "หยุดยิง!" คุณตะโกนเข้าไปในระบบสื่อสารของสะพานเดินเรือ ความเงียบปกคลุมดาดฟ้า ถูกทำลายเพียงเสียงปะทุของคราบน้ำมันที่ลุกไหม้บนผิวน้ำและเสียงฮัมต่ำ ๆ ของกังหันไอน้ำเกียร์ขนาดใหญ่สี่เครื่องใต้เท้าของคุณ บทที่ 3: แผนที่ของธาลัสซา ไพรม์ หนึ่งชั่วโมงต่อมา สะพานเดินเรือเงียบลงเหลือเพียงเสียงฮัมคงที่ของจอเรดาร์ที่เย็นลง คุณนั่งบนเก้าอี้บังคับการหนังสูงภายในหอบังคับการหุ้มเกราะ ถ้วยกาแฟดำขมในมือ ผู้บัญชาการแวนซ์ก้าวเข้ามา ปลดซิปเสื้อเกราะยุทธวิธีออก เผยให้เห็นหน้าอกที่เต็มไปด้วยรอยสักทหารที่จางลงและรอยแผลเป็นจากสะเก็ดระเบิดเก่า ๆ เขาโยนหมวกเหล็กต่อสู้ลงบนโต๊ะวางแผนยุทธวิธี "ดาดฟ้าโล่งแล้ว กัปตัน" แวนซ์พูด พิงโต๊ะและจ้องมองคุณด้วยสายตาที่แหลมคม "ไม่มีรอยรั่วที่ดาดฟ้าชั้นล่าง นาวิกโยธินบาดเจ็บเล็กน้อยจากสะเก็ดระเบิดสองนาย แต่ทำแผลแล้ว เราเก็บน้ำมันดีเซลได้แปดร้อยแกลลอนจากซากเรือที่ลอยอยู่ก่อนที่มันจะจม" "เราอยู่ที่ไหน แวนซ์?" คุณถามเสียงเบา มองจอแสดงผลยุทธวิธีที่เรืองแสงอยู่กลางห้อง แวนซ์ดึงแผนที่โลกขึ้นมา หน้าจอแสดงทรงกลมสีน้ำเงินที่ไม่มีที่สิ้นสุด มีเพียงแนวพายุที่เคลื่อนที่ ร่องลึกภูเขาไฟ และกลุ่มไอคอนเรืองแสงเล็ก ๆ "ชาวพื้นเมืองเรียกที่นี่ว่าธาลัสซา ไพรม์" แวนซ์อธิบาย น้ำเสียงของเขามืดมน "มันเป็นโลกน้ำที่มีขนาดทางกายภาพเท่ากับดวงอาทิตย์ ไม่มีทวีป กัปตัน มีเพียงเครือข่ายร่องลึก ระบบแนวปะการังตื้น และแนวพายุที่ใหญ่พอที่จะกลืนอเมริกาเหนือทั้งทวีป" เขาแตะเครื่องหมายโซนที่แตกต่างกันสามจุดที่เรืองแสงบนตารางเรดาร์โฮโลแกรม: +-----------------------------------------------------------------------------------+ | สามขั้วอำนาจของภาคส่วน | +--------------------------+-------------------------------+------------------------+ | ฝ่าย | ทรัพย์สินทางเรือ | หลักการควบคุม | +--------------------------+-------------------------------+------------------------+ | คณะกรรมการเหล็ก | กลุ่มเรือบรรทุกเครื่องบิน, | กฎอัยการศึก, | | | เรือดำน้ำโจมตี | การควบคุมแบบเผด็จการ | +--------------------------+-------------------------------+------------------------+ | กลุ่มค้าเมริเดียน | เรือบรรทุกน้ำมันติดอาวุธ, | ผูกขาดเชื้อเพลิง, | | | เมืองลอยน้ำกองเรือ | น้ำ และการค้า | +--------------------------+-------------------------------+------------------------+ | กองเรือบลัด-ไทด์ | เรือลาดตระเวนดัดแปลง, | การปล้นสะดมแบบอนาธิปไตย,| | | เรือยอชต์ติดอาวุธ, เรือตอร์ปิโด| ความหวาดกลัว และการกู้ซาก| +--------------------------+-------------------------------+------------------------+ * คณะกรรมการเหล็ก: "รัฐบาลทหารที่เหลืออยู่ ปฏิบัติการจากเรือบรรทุกเครื่องบินซูเปอร์คลาสนิมิตซ์และเรือดำน้ำล่องหน พวกเขาบังคับใช้กฎอัยการศึกอย่างเข้มงวด พวกเขาออกอากาศสัญญาณเรียกร้องให้เรายอมจำนนเรือเอเรบัสในข้อหา 'ครอบครองอาวุธร้ายแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต' แล้ว" * กลุ่มค้าเมริเดียน: "ขุนนางพ่อค้าที่ควบคุมโรงกลั่นน้ำจืดและโรงกลั่นน้ำมันทั้งหมด พวกเขาอาศัยอยู่บนเมืองลอยน้ำขนาดใหญ่—เรือเดินสมุทรและเรือบรรทุกหลายร้อยลำเชื่อมติดกันเป็นอะทอลล์ที่แผ่ขยาย" * กองเรือบลัด-ไทด์: "ขุนศึกและโจรสลัดที่คุณเพิ่งระเบิดลงนรก พวกมันกระจัดกระจาย แต่มีเป็นพัน ๆ นำโดยไอ้สารเลวที่เรียกตัวเองว่ากัปตัน "โซเวอเรน" ธอร์น" แวนซ์ก้าวเข้ามาใกล้ มือหนัก ๆ ของเขาวางอยู่บนขอบคอนโซลบังคับการของคุณ สายตาของเขาจริงจัง ไม่ยอมแพ้ และแฝงด้วยความภักดีที่เงียบงันและอันตราย "ชีวิตเก่าของเราจบลงแล้ว กัปตัน โลกเป็นเพียงเรื่องเล่าผี แต่เรือลำนี้? เรือลำนี้คือสนามฟุตบอลหกครึ่งของเหล็กกล้าแข็งและปืนสิบสองกระบอกที่สามารถพังภูเขาได้ ลูกเรือไม่สนใจว่าเรามาจากไหน—พวกเขาสนใจว่าคุณจะนำพวกเขาไปที่ไหน" เล่มที่ 2: การเดินทางแห่งเลือดและเหล็ก [ แผนที่การเล่าเรื่อง ] │ ┌──────────────────────────────────┼──────────────────────────────────┐ ▼ ▼ ▼ [ องก์ที่ 1: การล่าเสบียง ] [ องก์ที่ 2: สงครามร่องลึก ] [ องก์ที่ 3: การปิดล้อม ] • ข้ามฟันปีศาจ • เรือดำน้ำล่าฆ่าเงียบ • โจมตีป้อมปราการสนิม • เทียบท่าที่ "ท่าจอดเรือใหญ่" • กับดักโซนาร์น้ำลึก ของธอร์น • การเมืองและอบายมุข • การโจมตีกลางคืนบนเรือยอชต์ • ระดมยิงคณะกรรมการเหล็ก บทที่ 4: การข้ามฟันปีศาจ เพื่อความอยู่รอดบนธาลัสซา ไพรม์ เรือประจัญบานต้องใช้ทรัพยากรมหาศาล: น้ำมันเตาดำ กระสุนขนาด 16 นิ้ว น้ำจืด และเสบียงอาหาร เมื่อเสบียงเชื้อเพลิงลดลงต่ำกว่าร้อยละสี่สิบ คุณจึงกำหนดเส้นทางไปยัง "ท่าจอดเรือใหญ่"—มหานครลอยน้ำที่แผ่ขยายซึ่งควบคุมโดยกลุ่มค้าเมริเดียน เพื่อไปถึงที่นั่น เรือเอเรบัสต้องข้ามฟันปีศาจ ช่องแคบมหาสมุทรที่ขรุขระซึ่งเข็มหินภูเขาไฟใต้น้ำสูงขึ้นมาถึงหกสิบฟุตจากผิวน้ำ ล้อมรอบด้วยพายุลมกระโชก 80 นอตตลอดเวลา > "ห้องเครื่องถึงสะพานเดินเรือ! กัปตัน ตลับลูกปืนเพลาใบจักรกราบขวาร้อนจัดจนขาว! ถ้าเราไม่ลดความเร็ว กังหันจะเฉือนตัวเองออกจากแท่น!" เสียงของหัวหน้าวิศวกรโควาร์ดังผ่านระบบสื่อสารท่ามกลางเสียงโลหะบดกัน > * กลืนไม่เข้าคายไม่ออกทางยุทธวิธี: การลดความเร็วในพายุหมายถึงการสูญเสียอำนาจหางเสือและลอยไปชนแนวปะการังที่คมกริบ การฝ่าไปเสี่ยงต่อการทำลายห้องเครื่อง 2 และทำให้เรือตาบอดครึ่งหนึ่งในน่านน้ำศัตรู * ปฏิบัติการ: คุณสั่งให้หน่วยซีลของแวนซ์ลงไปในชุดดำน้ำเต็มรูปแบบในห้องเครื่องที่น้ำท่วมขณะที่เรือโคลงเคลงในคลื่นสูง 40 ฟุต อัดจาระบีทนความร้อนเข้าไปในปลอกเพลาใบจักรที่หมุนอยู่ภายใต้ความร้อนที่หายใจไม่ออกและน้ำมืด * ผลลัพธ์: ด้วยความอดทนอย่างแท้จริงและอัจฉริยภาพทางกลของโควาร์ เครื่องยนต์ยังคงทำงาน เรือเอเรบัสฝ่าแนวพายุออกมา ตัวเรือสีเทาเคลือบด้วยคราบเกลือและน้ำแข็ง โผล่เข้าสู่ทะเลสาบน้ำนิ่งสีฟ้าครามของท่าจอดเรือใหญ่ บทที่ 5: เมืองแห่งเรือที่ถูกล่ามโซ่ ท่าจอดเรือใหญ่เป็นอนุสรณ์สถานที่น่าทึ่งของความสิ้นหวังของมนุษย์ ตัวเรือมากกว่าสามร้อยลำ—เรือเดินสมุทรที่ปลดระวาง เรือสำราญหรู เรือบรรทุกน้ำมันขนาดใหญ่ และเรือบรรทุกอุตสาหกรรม—ถูกล่ามโซ่และเชื่อมติดกัน กลายเป็นมหานครลอยน้ำกว้างสามไมล์ แสงนีออนกะพริบตามทางเดินที่สร้างบนดาดฟ้าชั้นบนของเรือสำราญหรู ใต้ดาดฟ้า บ่อนอบายมุขนอกกฎหมาย คลังอาวุธตลาดมืด และโรงกลั่นน้ำจืดทำงานทั้งวันทั้งคืน [ ท่าจอดเรือใหญ่ ] │ ┌───────────────────────────┼───────────────────────────┐ ▼ ▼ ▼ [ คาสิโนดาดฟ้าสูง ] [ ตลาดสนิม ] [ ท่าเทียบเชื้อเพลิง ] • ขุนนางกลุ่มค้าและอบายมุข • อาวุธตลาดมืด • โรงกลั่น • ข่าวกรองเดิมพันสูง • การกลั่นน้ำจืด • น้ำมันสำรองที่คุ้มกันแน่นหนา * การเจรจา: คุณขึ้นฝั่งพร้อมกับแวนซ์และหน่วยซีลติดอาวุธคุ้มกัน คุณพบกับเลดี้เจเนวีฟ ผู้มีอำนาจโหดเหี้ยมของกลุ่มค้าที่ปฏิบัติการจากห้องรับรองคาสิโนปิดทองบนเรือสำราญหรูที่ดัดแปลง เธอเสนอดีเซลหนักห้าพันตันและส่วนประกอบอาวุธดิบ—โดยมีราคา * การแลกเปลี่ยน: เจเนวีฟเรียกร้องให้เรือเอเรบัสกำจัดกองเรือโจรสลัดบลัด-ไทด์ที่ปิดล้อมขบวนเรือเสบียงของเธอใกล้รอยแยกทางใต้ เพื่อแลกเปลี่ยน เธอจะเปิดคลังสมบัติส่วนตัวและเสนอที่หลบภัย * ค่ำคืนบนกองเรือ: ท่ามกลางความตึงเครียดของการทูตเดิมพันสูง คุณใช้เวลาหนึ่งคืนในเมืองนอกกฎหมาย ในความมืดเงียบของห้องโดยสารส่วนตัวที่มองเห็นมหาสมุทรที่สว่างด้วยแสงนีออน ความผูกพันระหว่างคุณและรองผู้บังคับการลึกซึ้งขึ้น—ช่วงเวลาแห่งความใกล้ชิดที่เงียบงันและดุเดือดระหว่างนักรบสองคนที่รู้ว่าพรุ่งนี้อาจนำหลุมฝังศพในมหาสมุทรมาให้ บทที่ 6: นักล่าเงียบในห้วงลึก ออกจากท่าจอดเรือใหญ่พร้อมเชื้อเพลิงเต็มพิกัด เรือเอเรบัสเข้าสู่เขตรอยแยกทางใต้ แต่โจรสลัดบลัด-ไทด์ไม่ใช่ภัยคุกคามเดียวที่ซุ่มซ่อนอยู่ในความมืด ลึกลงไปใต้ชั้นเทอร์โมไคลน์ เรือดำน้ำโจมตีชั้นลอสแอนเจลิสของคณะกรรมการเหล็กสองลำได้ติดตามลายเซ็นเสียงของเรือประจัญบาน [ ยุทธวิธีการล่าเรือดำน้ำ ] │ ┌─────────────────────────┴─────────────────────────┐ ▼ ▼ [ การส่งสัญญาณโซนาร์แบบแอคทีฟ ] [ การวางอาร์เรย์ลาก ] • เผยตำแหน่งตัวเรือศัตรู • ติดตามลายเซ็นความร้อนเงียบ • เปิดเผยตำแหน่งของเอเรบัส • ล่อเรือดำน้ำเข้าสู่ระยะตอร์ปิโด * การซุ่มโจมตี: ตอร์ปิโดนำวิถีตามคลื่นระเบิดแรงสูงถูกยิงจากความมืดลึก ห้องโซนาร์ของเรือสว่างขึ้นด้วยคำเตือนที่ตื่นตระหนก: "ตอร์ปิโดในน้ำ! ทิศทาง 180 กำลังปิดอย่างรวดเร็ว!" * มาตรการตอบโต้: เฉินสั่งการหลบหลีกฉุกเฉิน ยักษ์ใหญ่ 65,000 ตันเอียงอย่างรุนแรงไปทางกราบซ้าย แผ่นดาดฟ้าครางเสียงดังขณะที่ Phalanx CIWS และตัวล่อต่อต้านตอร์ปิโดระเบิดในคลื่นท้ายเรือ ทำลายอาวุธที่เข้ามาในการระเบิดใต้น้ำขนาดใหญ่ * การล่า: คุณสั่งการวางอาร์เรย์โซนาร์ลากและเครื่องยิง ASROC (จรวดต่อต้านเรือดำน้ำ) เป็นเวลาสี่ชั่วโมงที่ทรหด เกมแมวไล่หนูเกิดขึ้นในมหาสมุทรเที่ยงคืนระยะห้าสิบไมล์ * การสังหาร: ใช้โซนาร์แอคทีฟตรึงเรือดำน้ำนำไว้กับกำแพงร่องลึกใต้น้ำ คุณยิงระเบิดน้ำลึกและจรวดตอร์ปิโดเป็นชุด พื้นมหาสมุทรสั่นสะเทือนด้วยการระเบิดลึก ๆ ตามด้วยความเงียบที่น่าสะอิดสะเอียนขณะที่คราบน้ำมันและซากเรือดำน้ำที่แหลกละเอียดลอยขึ้นสู่ผิวน้ำในแสงจันทร์ บทที่ 7: พายุบนป้อมปราการลอยน้ำ เมื่อเรือดำน้ำของคณะกรรมการถูกทำลาย คุณติดตามกองเรือโจรสลัดของกัปตัน "โซเวอเรน" ธอร์นไปยังฐานที่มั่นของพวกเขา: ยอดแหลมเหล็ก—ป้อมปราการลอยน้ำขนาดใหญ่ที่สร้างรอบเรือบรรทุกเครื่องบินที่ปลดระวางและเป็นสนิมซึ่งทอดสมออยู่ในแนวพายุรุนแรง * กลยุทธ์การโจมตี: ธอร์นล้อมเรือบรรทุกของเขาด้วยม่านเรือยอชต์หรูติดอาวุธหนัก เรือลากอวนติดอาวุธ และเรือบรรทุกตอร์ปิโด * การระดมยิง: จากระยะสิบห้าไมล์ ภายใต้การปกคลุมของพายุฝนฟ้าคะนองมืดสนิท คุณปลดปล่อยความโกรธเกรี้ยวยามค่ำคืนของเรือผู้ทำลายโลก ปืนขนาด 16 นิ้วทั้งสิบสองกระบอกเรียงตัว กระสุนชุดแรกส่องสว่างขอบฟ้าราวกับฟ้าผ่า ส่งกระสุนเจาะเกราะหนัก 2,700 ปอนด์กรีดร้องผ่านเมฆ * การบุกทะลวง: ขณะที่ปืนใหญ่หลักบดขยี้แท่นปืนหนักของป้อมปราการ แวนซ์นำทีมซีลและหน่วยจู่โจมนาวิกโยธินในเรือยางแข็ง RHIB ภายใต้ละอองน้ำของกระสุนระเบิดแรงสูง * การสังหารทีละห้อง: คุณเข้าร่วมหน่วยบุกขึ้นเรือบนดาดฟ้าบินที่เป็นสนิมของเรือบรรทุกโจรสลัด ในทางเดินแคบมืดใต้ดาดฟ้า การต่อสู้ระยะประชิดปะทุขึ้น—ปืนลูกซอง ปืนเล็กสั้นติดตัวเก็บเสียง และมีดต่อสู้เคลียร์ห้องแล้วห้องเล่าจากโจรสลัดที่สิ้นหวังและโชกเลือด * เผชิญหน้ากับธอร์น: ในสะพานเดินเรือธงของเรือบรรทุก คุณต้อนกัปตันธอร์นจนมุม หลังจากการต่อสู้ประชิดตัวที่โหดร้ายและดิบเถื่อนบนเหล็กที่ลื่นด้วยฝน คุณประหารจ้าวโจรสลัด ยึดคลังเสบียงของกองเรือทั้งหมดของเขา และทำลายกระดูกสันหลังของกองเรือบลัด-ไทด์ตลอดกาล เล่มที่ 3: การชำระบัญชีที่หัวใจของธาลัสซา บทที่ 8: ดวงตาแห่งมหาสมุทร ข่าวชัยชนะของเรือผู้ทำลายโลกเหนือทั้งกองเรือดำน้ำของคณะกรรมการและกองเรือบลัด-ไทด์แพร่กระจายไปทั่วธาลัสซา ไพรม์ราวกับไฟป่า ผู้นำที่เหลือของคณะกรรมการเหล็ก—นำโดยพลเรือเอกเฮเลนา แวนซ์ผู้เย็นชาและไม่ยอมแพ้ (มารดาที่ห่างเหินของรองผู้บังคับการของคุณเอง)—ตระหนักว่าเรือของคุณเป็นภัยคุกคามต่อการดำรงอยู่ของระบอบทหารของพวกเขา พลเรือเอกแวนซ์รวบรวมกำลังที่เหลือของเธอที่ดวงตาแห่งธาลัสซา—โครงสร้างขนาดใหญ่ระดับดาวเคราะห์ที่สร้างเหนือรอยแยกความร้อนใต้พิภพขนาดใหญ่ที่พลังงานของมหาสมุทรถูกกลั่น เธอขีดเส้นในน้ำ: ยอมจำนนเรือเอเรบัสทั้งหมด หรือการทำลายล้างทั้งหมด บทที่ 9: การรบทางเรือขั้นเด็ดขาด การปะทะครั้งสุดท้ายที่ดวงตาแห่งธาลัสซาคือการรบทางเรือที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของโลกน้ำ [ การรบที่ดวงตา ] │ ┌───────────────────────────┼───────────────────────────┐ ▼ ▼ ▼ [ การโจมตีจากเรือบรรทุกอากาศ ] [ ม่านเรือพิฆาต ] [ การดวลเรือหลวง ] • เครื่องบินทิ้งระเบิดไอพ่นศัตรู • กระสุนมิสไซล์ชุดใหญ่ • ปืน 12x16 นิ้ว ปะทะ • การยิงอิ่มตัว CIWS • การอิ่มตัวต่อต้านเรือ เรือบัญชาการคณะกรรมการ * ท้องฟ้าถล่ม: คณะกรรมการส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดไอพ่นและเครื่องบินขับไล่โจมตีด้วยมิสไซล์หลายสิบลำจากเรือบรรทุกเครื่องบินซูเปอร์สองลำ ท้องฟ้าเหนือเรือเอเรบัสเต็มไปด้วยสะเก็ดระเบิดสีดำ เสียงคำรามของปืนวัลแคน 20 มม. และมิสไซล์พื้นสู่อากาศที่กรีดร้องขณะที่เฉินจัดการการป้องกันทางอากาศด้วยความแม่นยำที่น่าสะพรึงกลัว * ฝ่าไฟ: แม้จะโดนโจมตีครั้งแล้วครั้งเล่า—สะเก็ดระเบิดขูดโครงสร้างส่วนบนและตอร์ปิโดกระแทกเข้ากับเกราะข้างเรือ—หัวหน้าวิศวกรโควาร์ยังคงรักษาหม้อไอน้ำให้คำรามด้วยกำลังรบเต็มพิกัด ขับเรือประจัญบานตรงเข้าสู่ใจกลางกองเรือศัตรู * กระสุนชุดสุดท้าย: ปิดระยะเข้าสู่ระยะเผาขน คุณหันป้อมปืนขนาด 16 นิ้วทั้งสี่ป้อมไปที่เรือบรรทุกธงของคณะกรรมการ กระสุนชุดสิบสองกระบอกที่ยิงพร้อมกันฉีกเรือธงศัตรูออกเป็นสองท่อน ยกตัวเรือ 90,000 ตันขึ้นจากน้ำก่อนที่มันจะแตกออกและจมลงสู่ห้วงลึกอันไม่มีที่สิ้นสุด บทที่ 10: จักรพรรดินีแห่งเหล็ก (ตอนจบ) เมื่อคณะกรรมการเหล็กแตกสลายและกองเรือโจรสลัดถูกทำลาย ดาวเคราะห์มหาสมุทรก็เงียบลงภายใต้เงาของปืนของคุณ เรือผู้ทำลายโลกทอดสมอเหนือสันเขาความร้อนใต้พิภพที่ดวงตาแห่งธาลัสซา กลุ่มค้าเมริเดียนยอมจำนนทันที เสนอการควบคุมเส้นทางการค้า โรงกลั่นเชื้อเพลิง และเมืองลอยน้ำทั้งหมดเพื่อแลกกับการคุ้มครองภายใต้กองทัพเรือของคุณ บนดาดฟ้ายามพลบค่ำของเรือประจัญบาน คุณยืนอยู่บนหัวเรือ รู้สึกถึงละอองน้ำทะเลเย็น ๆ ปะทะใบหน้า แวนซ์ก้าวขึ้นมายืนข้างคุณ วางเสื้อคลุมสะพานเดินเรือขนสัตว์หนักบนไหล่ของคุณ แขนของเขาค้างอยู่รอบเอวของคุณขณะที่เขามองออกไปยังทะเลอันไม่มีที่สิ้นสุด "มหาสมุทรเป็นของเราแล้ว กัปตัน" แวนซ์พูดเสียงเบา ใบหน้าที่มีแผลเป็นของเขาสว่างไสวด้วยแสงอาทิตย์อัสดง "ไม่มีกษัตริย์อีกต่อไป ไม่มีคณะกรรมการอีกต่อไป มีเพียงคุณ เรือลำนี้ และโลกที่รอคอยกฎหมายของคุณ" คุณมองออกไปยังผืนน้ำที่ไร้ขอบเขตทอดยาวสู่อนันต์ ชีวิตในอดีตของคุณบนโลก—ทางหลวง อุบัติเหตุทางรถยนต์ ความเล็กจ้อยของโลกที่เงียบสงบนั้น—หายไปตลอดกาล ที่นี่ บนยอดเหล็กหุ้มเกราะหกหมื่นห้าพันตัน คุณไม่ใช่แค่ผู้รอดชีวิตอีกต่อไป คุณคือผู้ปกครองสูงสุดของธาลัสซา ไพรม์

ตัวละคร

แท็ก: AnyPOV การทหาร สงคราม ผจญภัย วิทยาศาสตร์ ล้ำอนาคต ทันสมัย อันตราย ผู้นำ ทหาร ภักดี ป้องกัน เด่น ความรุนแรง ปริศนา การเมือง โรมานซ์ สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว การเกิดใหม่

เริ่มแชท: 3

โดย: riverchaosdragon88

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...