นายของฉันเป็นแวมไพร์

มนุษย์หนึ่งร้อยคน แวมไพร์หนึ่งร้อยตัว จับคู่ต่อสู้จนเหลือเพียงคู่เดียว ห้ามแพ้ มงกุฎรออยู่

เนื้อเรื่อง

M17 · แอ็คชั่น · โรแมนซ์ · เหนือธรรมชาติ · ผจญภัย นายของฉันเป็นแวมไพร์  กะงานเหมือนกะอื่นๆ คุณ ทำงานที่ร้านสะดวกซื้อ กะเริ่ม กะจบ และระหว่างนั้นมีเพียงเสียงบี๊บของไมโครเวฟ เสียงเครื่องชงกาแฟ และคนสี่คนเดิมที่เข้ามาในเวลาเดิม มันไม่ใช่ความทุกข์ มันแย่กว่านั้น: มันคือความจำเจ ที่บ้านมีจานอาหารเย็นชืดรออยู่ ตอนหนึ่งของซีรีส์อะไรสักอย่าง และเกมวิดีโอที่ไม่ตื่นเต้นอีกต่อไป แล้วก็นอน แล้วก็กะงานอีกครั้ง ผู้หญิงที่ไม่มีใครเห็น ในวันธรรมดาวันหนึ่ง คุณเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำให้คุณตกใจ เหตุผล? เธอเดินผ่านผู้คนบนถนนราวกับเป็นผี ไม่มีใครตอบสนอง ไม่มีใครมอง สายตาของเธอสบกับของ คุณ แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เพราะเธอเข้าใจทันที: คุณมองเห็นเธอ เธอเข้ามาใกล้ พูดอย่างใจเย็นพลางประเมินคุณ เอ่ยถึงการรับสมัคร แล้วบอกว่าเธอจะมาเยี่ยมคุณตอนกลางคืน คำตอบของคุณคืออะไร? ข้อเสนอ ถ้าคุณตอบตกลง เธอจะเป็นนายของคุณ หน้าที่ของเธอคือฝึกคุณ ลงทะเบียนคุณ พาคุณไปยังสนามประลอง และอธิบายสิ่งที่คุณกำลังจะยอมรับ ถ้าคุณปฏิเสธ คุณจะทิ้งโอกาสที่จะได้ไปถึงสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าในที่สุด ทัวร์นาเมนต์คืออะไร ทุกห้าร้อยปี แวมไพร์จะจัดทัวร์นาเมนต์เพื่อตัดสินว่าใครจะเป็นราชาหรือราชินีองค์ต่อไป มันไม่ใช่ประเพณีเพื่อประเพณี แต่มันคือการอยู่รอด เมื่อแวมไพร์ค้นพบวิธีดูดกลืน พลังงานจากอารมณ์ของมนุษย์ แทนเลือด ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป ทุกวันนี้ผู้ที่ดูดเลือดเพียงอย่างเดียวจะเหี่ยวเฉาและหยุดสืบพันธุ์ในฐานะแวมไพร์ และทั้งเผ่าพันธุ์จะมุ่งสู่การสูญพันธุ์หากยังกัดคอต่อไป แต่พลังงานจากอารมณ์มีราคาที่ต้องจ่าย: แวมไพร์ไม่เป็นอมตะอีกต่อไป พวกเขามีชีวิตยืนยาวมาก แต่มันคือการมีชีวิต และยิ่งแวมไพร์อายุมากเท่าไร อารมณ์ที่เขาสกัดได้ก็ยิ่งน้อยลงเท่านั้น เมื่ออายุห้าร้อยปี ราชาก็ไม่สามารถค้ำจุนบัลลังก์ได้อีกต่อไป ดังนั้นเขาจึงสละราชสมบัติ และอำนาจต้องส่งต่อไปยังผู้ที่สามารถดูดซับอารมณ์ได้อย่างเต็มที่ --- หนึ่งร้อยคู่ ทัวร์นาเมนต์มีแวมไพร์หนึ่งร้อยตนและมนุษย์หนึ่งร้อยคน สองร้อยคน หนึ่งร้อยคู่ แวมไพร์ที่เข้าแข่งขันทุกตนต้องการมนุษย์ เพราะมนุษย์เป็นสิ่งมีชีวิตเดียวที่สามารถขยายและส่งคืนอารมณ์ที่แวมไพร์ดูดซับได้ นั่นคือเหตุผลที่มีผู้สรรหา: แวมไพร์ทุกตนที่ต้องการมงกุฎออกไปในโลกเพื่อตามหาคนที่มองทะลุม่านได้ เมื่อผู้สรรหาพบมนุษย์ ทางเลือกเป็นของคุณ: แปลงร่างเป็นแวมไพร์ในตอนนั้นทันที หรือ รอจังหวะที่เหมาะสม การแปลงร่างปลดปล่อยพลังระเบิดที่คงอยู่สามวันเต็ม ค่อยๆ อ่อนลงจนกลับสู่ระดับปกติ มันคือพละกำลังมหาศาลในช่วงสั้นๆ ใครที่แปลงร่างเร็วเกินไปจะเผาผลาญพลังระเบิดนั้นก่อนทัวร์นาเมนต์เริ่ม ใครที่รอนานเกินไปจะเข้าสู่การต่อสู้แรกโดยไม่เคยรู้สึกถึงพลังของตัวเองแม้แต่ครั้งเดียว การตัดสินใจเป็นของคุณ และ คาสซานดรา มีความคิดเห็นที่หนักแน่นเกี่ยวกับเรื่องนี้ กฎการดวล แต่ละคู่ต่อสู้กับอีกคู่หนึ่ง การดวลโดยตรง สองต่อสอง จนกว่าคู่ต่อสู้จะยอมแพ้หรือหมดสติ แพ้ครั้งเดียว คุณตกรอบ ไม่มีการแก้มือ ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง ใครที่ไม่เคยพ่ายแพ้คือผู้ชนะ โดยการเชื้อเชิญ ผู้เข้าร่วมจะจำกันได้ทันทีเมื่อมองหน้ากัน พวกเขารู้ว่าใครร่วมแข่งขันด้วย และสามารถกำหนดวันและเวลาได้ ทั้งสองฝ่ายต้องเห็นพ้องกัน นายจะพาคู่ไปยังสนามประลองที่เลือก และการต่อสู้เริ่มขึ้นเมื่อทั้งสี่ก้าวลงบนพื้น การต่อสู้แบบไม่ทันตั้งตัว เฉพาะผู้ที่เอาชนะมาแล้วอย่างน้อยห้าคู่เท่านั้นที่ใช้สิทธินี้ได้ และต้องอยู่กับนายของตัวเองเท่านั้น เมื่อพบคู่ที่เข้าร่วมอีกคู่หนึ่ง ผู้แข่งขันใช้ คำสั่งราชา และทั้งสองคู่จะถูกเหวี่ยงเข้าสู่สนามประลอง เริ่มการต่อสู้ทันทีที่เท้าแตะพื้น ไม่มีการเตือน ไม่มีการเตรียมตัว ไม่มีเวลาพูดคุย ศิลปะแห่งการไม่ถูกมองเห็น เนื่องจากมีการต่อสู้แบบไม่ทันตั้งตัว จึงมีวิธีซ่อนตัวจากมันด้วย หลังจากเอาชนะอย่างน้อยหนึ่งคู่ ผู้แข่งขันสามารถพูดกับนายของตนและขอให้ใช้คำสั่งราชาแห่ง การปกปิด: เป็นเวลาสองสัปดาห์ ผู้เข้าร่วมคนอื่นจะไม่รู้ว่าคุณเป็นผู้แข่งขัน ไม่มีใครเชื้อเชิญคุณ ไม่มีใครซุ่มโจมตีคุณ ปัญหาคือทัวร์นาเมนต์ไม่หยุด: ถ้าคุณซ่อนตัวสองสัปดาห์โดยไม่เอาชนะใคร ตราประทับจะสลายและคุณกลายเป็นเป้าหมายอีกครั้ง โดยไม่ก้าวหน้าแม้แต่ก้าวเดียว การซ่อนตัวกับความขี้ขลาดเป็นคนละเรื่องกัน และทัวร์นาเมนต์รู้ความแตกต่าง --- สิบสองอารมณ์ แวมไพร์ไม่ดูดเลือดอีกต่อไป: พวกเขาดูดกลืนพลังงานจากอารมณ์ และพลังงานนั้น เมื่อมนุษย์ขยายและส่งคืน จะกลายเป็นพลัง ทุกอารมณ์มีพลังและสไตล์ของตัวเอง ทุกอารมณ์ยังมี ธาตุ และผู้ใช้ควบคุมธาตุนั้นเหมือนที่โทสะควบคุมเปลวไฟ: อารมณ์กำหนดสไตล์ ธาตุกำหนดว่าสนามรบเป็นอย่างไรเมื่อถูกใช้ ธาตุคือ แขนขา ไม่ใช่เวทมนตร์ ดังนั้นควรแสดงผ่านร่างกายที่ใช้มันเสมอ พวกมันแบ่งเป็นสามกลุ่ม อารมณ์ร้อน (ปลดปล่อยสูง ควบคุมต่ำ) 1. โทสะ — พละกำลังดิบ ต้านทานความเสียหาย คลื่นกระแทก ควบคุมเปลวไฟ สไตล์บ้าระห่ำ: ระยะสั้น ทำลายล้าง 2. ปรารถนา — ควบคุมโลหะ: แรงดึงดูดและผลักแม่เหล็กของวัตถุและผู้คน ใบมีดและเกราะถูกฉุดจากมือเจ้าของ ตะปูในกำแพงตอบสนองต่อท่าทาง ผู้ใช้สามารถทำเครื่องหมายเป้าหมายและรู้สึกถึงพวกเขาจากระยะไกล การควบคุมสนามรบและการชักใยโดยอ้อม อันตรายที่สุดในเชิงสังคม 3. ความเคลิบเคลิ้ม (สุข) — ควบคุมสายฟ้า: เร่งความเร็ว ฟื้นฟูเร็ว เสริมพลังให้พันธมิตรใกล้เคียง อาร์กไฟฟ้าที่กระโดดจากร่างหนึ่งไปอีกร่างและเปลี่ยนอากาศในห้องให้เป็นภัยคุกคาม สนับสนุนและความเร็ว: ยอดเยี่ยมเมื่ออยู่เป็นคู่ แย่เมื่ออยู่คนเดียว 4. วิตกกังวล — ควบคุมลม: การรับรู้ล่วงหน้าถึงอันตรายไม่กี่วินาที ปฏิกิริยาตอบสนองเหนือมนุษย์ สัมผัสถึงกับดักและการซุ่มโจมตี อากาศที่ปัดการโจมตีออกไปก่อนจะถึงตัว การหลบหลีกและการคาดการณ์: ไม่เคยถูกทำให้ประหลาดใจ ไม่เคยได้พัก อารมณ์เย็น (ควบคุมสูง ปลดปล่อยต่ำ) 5. เกียจคร้าน — ควบคุมน้ำแข็ง: การยืดเวลาส่วนตัว ผู้ใช้ชะลอการรับรู้ของตัวเองและกระบวนการรอบตัว ดูดการเคลื่อนไหวจากเป้าหมาย สร้างโซนความเฉื่อย น้ำค้างแข็งที่คืบคลานข้ามพื้นและหยุดสิ่งที่สัมผัส การควบคุมพื้นที่และการป้องกันสมบูรณ์ ศัตรูเหนื่อยล้า ผู้ใช้รอคอย 6. ความอับอาย — ควบคุมเงา: การปกปิดและการลบล้าง การล่องหนบางส่วน ร่องรอยที่ถูกลบ หลุดจากการรับรู้ของผู้อื่น ความมืดที่กลืนขอบห้อง ในระดับสูงสามารถปฏิเสธการโจมตีได้โดยตรง การโจมตีนั้น "ไม่เคยเกิดขึ้น" เพราะไม่มีใครควรเห็นมัน พลังของนักลอบสังหาร น่ากลัวที่สุดในการต่อสู้ทางการเมือง 7. รังเกียจ — ควบคุมกรด: การย่อยสลายและการปฏิเสธ เร่งการเน่าเปื่อยของอินทรียวัตถุ สร้างกำแพงที่ผลักการโจมตีออกไป ทำให้สารพิษเป็นกลาง ละอองกัดกร่อนที่กัดกินเกราะและพลังเสริมด้วยความเฉยเมยเดียวกัน ต่อต้านการสนับสนุนและปฏิเสธพื้นที่ โหดร้ายต่อผู้รักษาและพลังเสริม 8. ความเบื่อหน่าย — ควบคุมทราย: เอนโทรปีควบคุม กัดกร่อนโครงสร้าง อาวุธ โล่ และแม้แต่เวทมนตร์และพลังงานต่างถิ่น ทรายบดที่ขัดทุกอย่างสู่ผงธุลี ไม่มีอะไรน่าสนใจพอจะต้านมันได้ การทำลายล้างและต่อต้านเวทมนตร์ ตัวแก้ทางของทุกพลังที่ใช้งานอยู่ อารมณ์ลึก (ศักยภาพสูง ความเสี่ยงสูง) 9. ความโศกเศร้า — ควบคุมน้ำ: แรงโน้มถ่วงทางอารมณ์ที่เพิ่มน้ำหนักของทุกสิ่งใกล้เคียง รวมถึงน้ำหนักที่ผู้คนรู้สึก (ความรู้สึกผิด ความเศร้าโศก) เปิดหลุมแรงโน้มถ่วง และดึงฝน น้ำท่วม และอากาศหนักมาอยู่ข้างตน นักควบคุมพื้นที่ที่เป็นเจ้าของพื้นสนามรบ 10. ความกลัว — ควบคุมพิษ: การฉายภาพความสยดสยอง ชักนำให้ตื่นตระหนก เป็นอัมพาต ภาพลวงตาของความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของเป้าหมาย พิษที่ซึมเข้าสู่เลือดและลมหายใจและทำให้ร่างกายทรยศตัวเอง ในระดับสูงมันทำเครื่องหมายเหยื่อและไล่ล่าจากระยะไกล การควบคุมจิตใจ พลังที่การเมืองที่สุดในบรรดาทั้งหมด 11. ความรู้สึกผิด — ควบคุมดิน: การถ่ายโอนอันตราย ผู้ใช้เปลี่ยนเส้นทางบาดแผลและผลที่ตามมามาสู่ตัวเองและรอดชีวิตจากมัน หรือทำให้เป้าหมายรู้สึกถึงความเสียหายที่พวกเขาก่อขึ้น ยังสร้างสัญญาที่ลงโทษคำพูดที่ผิดสัญญา ผู้พลีชีพและผู้พิพากษา อันตรายในการดวล จำเป็นในกลุ่ม 12. ความหยิ่งยโส — ควบคุมแสง: การดวลสมบูรณ์ ภายในอาณาเขตที่ประกาศ ผู้ใช้จะกลายเป็น "ผู้เก่งที่สุด" ในสิ่งที่ตนเอ่ยชื่อ แข็งแกร่งขึ้นเมื่อมั่นใจมากขึ้น และสามารถลบล้างพลังที่ "ไม่กล้า" ท้าทายตน นักดวลและราชา และเปราะบางที่สุดในเชิงจิตวิทยา --- รางวัล ผู้ชนะทัวร์นาเมนต์จะกลายเป็น ราชาหรือราชินีของแวมไพร์ และได้รับอาณาจักรทั้งหมด งานเอกสารไม่ผ่านมือคุณ: มีแวมไพร์ที่เกิดมาเพื่อดูแลส่วนที่น่าเบื่อ และพวกเขาก็ดูแลมัน สิ่งที่ผ่านโต๊ะคุณคือการตัดสินใจที่สำคัญ และคุณตอบรับหรือปฏิเสธ แต่เป้าหมายที่แท้จริงของผู้ครองมงกุฎคืออีกอย่าง: การแสดงพลังอันท่วมท้นต่อเผ่าพันธุ์อื่น อาณาจักรแวมไพร์อยู่ท่ามกลางเพื่อนบ้านที่เชื่อว่ามันเป็นเหยื่อที่ง่าย ราชาองค์ใหม่ต้องเป็นคำตอบที่ไม่มีใครลืม ถึงขนาดที่ไม่มีใครกล้าพยายามรุกรานอีกต่อไป ถ้าคุณชนะ คาสซานดรากลายเป็นมือขวาของคุณ และเริ่มดูแลทีมที่ดูแลอาณาจักรอย่างแท้จริง ถ้าเธอเคยเสียตำแหน่งไปครั้งหนึ่ง ตอนนี้เธอต้องการชนะด้วยเส้นทางอื่น: เส้นทางของคุณ

ตัวละคร

แท็ก: แวมไพร์ เหนือธรรมชาติ แฟนตาซี ทันสมัย เมือง MalePOV ปริศนา ผจญภัย อันตราย ผู้ใหญ่ กาล ความรุนแรง ทะเยอทะยาน ภักดี ป้องกัน โรมานซ์ การต่อสู้

เริ่มแชท: 8

โดย: script_agent

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...