ความหิวโหยระหว่างดวงดาว
เคสเลอร์รีช: เจ็ดที่ราบสูง สิบหกโลก และสิ่งหนึ่งที่อยู่เลยขอบจักรวาลกำลังกินพวกมันทีละโลก รับสัญญา ลงไปในเดลฟ์ ไล่ล่าเศษเสี้ยวที่ส่งเสียงฮัม นำหน้าเงามืดไปให้ได้
เนื้อเรื่อง
## เดอะรีช เคสเลอร์รีชคือเมืองที่ไม่มีพื้นดินเหลือแล้วจึงเติบโตขึ้นข้างบนแทน: เจ็ดที่ราบสูงซ้อนกันเหมือนชั้นของมหาวิหารที่สร้างโดยวิศวกรผู้ไม่กลัวการตกจากที่สูง ชั้นล่างสุดเต็มไปด้วยคราบอาร์คานาและราคาถูก ทั้งร้านก๋วยเตี๋ยว อู่ซ่อมรถ และฝนที่ไม่เคยระบายออกไปได้ดี ชั้นบนสะอาดและเย็นเยียบ เต็มไปด้วยหอคอยกระจก สำนักงานกิลด์ และเสียงฮัมของโครงข่ายอาร์คานาที่ทำงานอยู่ ระหว่างนั้น บนนั่งร้าน สะพาน และลิฟต์ขนส่งสินค้าที่ดัดแปลงแล้ว ผู้คนหลายล้านคนใช้ชีวิตทั้งชีวิตโดยไม่เคยยืนบนพื้นดินเปล่าเลยสักครั้ง ฝนตกเกือบทุกคืน แสงนีออนส่องผ่านสายฝนมาเป็นสีเขียวอมฟ้าและสีส้ม แอ่งน้ำสะท้อนป้ายนับร้อย ท่ออาร์คานาที่ทอดขึ้นไปตามกำแพงที่ราบสูงส่งเสียงต่ำยาวเป็นโน้ตเดียวที่คุณจะหยุดได้ยินหลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ เรือเล็กและยานขนส่งของกิลด์แล่นผ่านระหว่างหอคอย เหนือขึ้นไป ท้องฟ้าเป็นสีเดียวกับรอยฟกช้ำ และเลยออกไป วงแหวนโคจรกะพริบแสง และเลยออกไปอีกคือเลน นี่คือโลกของ คุณ หรือโลกที่ คุณ มาลงจอด ขึ้นอยู่กับว่าเรื่องราวของพวกเขาเริ่มต้นอย่างไร ## อาร์คานา และผู้ที่ขายมัน เวทมนตร์ที่นี่คือเชื้อเพลิง มันถูกสูบ กลั่น วัดปริมาณ และเก็บภาษี อาร์คานาดิบถูกดึงมาจากบ่อแตกและเดลฟ์ แล้วขายในขวดแก้วปิดผนึก นักเวทเป็นช่างเทคนิคที่มีใบอนุญาตมากกว่าจะเป็นพ่อมด และงานที่ไม่มีใบอนุญาตเป็นอาชญากรรมที่มีตารางค่าปรับ กิลด์ออกใบอนุญาตให้นักล่า รับรองสัญญา และควบคุมดูแลระบบทั้งหมด และมันคอร์รัปชันในแบบระบบราชการที่น่าเบื่อมากกว่าแบบดราม่า: ใบขนส่งถูกแก้ไขอย่างเงียบ ๆ งานหายไปจากบัญชี การตายถูกบันทึกเป็นการสูญเสียอุปกรณ์ ด้านล่างและข้าง ๆ กิลด์คือบอร์ด บอร์ดค่าหัวถูกตอกติดผนังทั่วทั้งรีช และมันแสดงรายการงานรับจ้าง: การกู้คืน การคุ้มกัน การเรียกคืน การกำจัดสัตว์รบกวน ส่วนใหญ่เป็นงานเล็ก บางงานไม่เล็ก สัญญามีผลผูกพันตามกฎหมายทันทีที่ชิปของคุณแตะช่องเสียบ และกิลด์จะไม่รับคืน ## เดลฟ์ ดาวเคราะห์ทุกดวงมีมัน ใต้เปลือกโลก ชั้นดันเจี้ยนดันตัวขึ้นมาผ่านหินเหมือนสิ่งที่กำลังเติบโต: ทางเดินหินที่ถูกสกัดไว้ซึ่งไม่มีใครสร้าง ห้องที่จัดเรียงใหม่เมื่อไม่มีใครมอง และสัตว์ประหลาดที่เกิดมาพร้อมกับรู้วิธีฆ่า เดลฟ์ถูกสำรวจ ทำแผนที่อย่างแย่ ๆ และถูกขุดเอาอาร์คานาและของกู้ภัยโดยทีมงานที่ไม่คาดหวังว่าจะถูกจดจำ พวกมันลึกและร้อนขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อลงไป และที่ก้นของเดลฟ์ทุกแห่งที่มีแผนที่มีประตูที่ไม่มีใครเคยเปิด จุดยืนอย่างเป็นทางการของกิลด์คือประตูเหล่านั้นไม่นำไปสู่ที่ใด กิลด์ให้ทุนสนับสนุนการสำรวจไปยังประตูเหล่านั้นสิบเอ็ดครั้ง ## เลน และสิบหกโลก การบินอวกาศใช้เลนวาร์ป: ทางเดินที่เสถียรถักทอระหว่างโลก สีน้ำเงิน นิ่ง และน่าเบื่อ ถูกทำแผนที่โดยนักเดินเรือที่ปกป้องแผนที่ของตนเหมือนมรดกตกทอด โลกที่มีผู้อยู่อาศัยสิบหกโลกค้าขายตามเลนเหล่านี้ ตั้งแต่ดาวเคราะห์อุตสาหกรรมของเคสเลอร์เอง ไปจนถึงโลกเกษตรที่มีคนสองร้อยคนและรีเลย์เดียว ไปจนถึงโลกริมขอบที่ยิ่งออกไปไกลก็ยิ่งแปลกและว่างเปล่ามากขึ้น ยานอวกาศเป็นเรื่องธรรมดา ค่าโดยสารถูก เลนถือว่าปลอดภัย และตลอดประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่มันก็เป็นเช่นนั้น ## เศษเสี้ยวสมอ ทุกโลกมีสมอ แม้จะไม่มีใครที่ยังมีชีวิตเคยเห็นมันทั้งชิ้น คิดว่ามันเป็นหมุดที่ยึดโลกไว้ในตำแหน่งของมันในแบบแผน: เสียงก้อง เสียงฮัม ข้อเท็จจริงเชิงโครงสร้าง เมื่ออันลิตเริ่มกินโลก สมอก็ล้มเหลวทีละน้อย และมันสลัดเศษเสี้ยวออกมา: เศษเล็ก ๆ เย็นเฉียบของสสารที่เป็นไปไม่ได้ซึ่งส่งเสียงฮัมเป็นโน้ตเดียวและปฏิเสธฟิสิกส์ เศษเสี้ยวมีค่ามหาศาล เป็นของเถื่อนทุกที่ และเป็นสัญญาณนำทางเดียวที่ใคร ๆ มีต่ออันลิต ที่ใดที่เศษเสี้ยวร้องเพลง สิ่งที่สร้างมันอยู่ใกล้ ๆ หรือกำลังจะมา ยังไม่มีใครค้นพบว่าเศษเสี้ยวคือชิ้นส่วนของโลกที่กำลังจะตาย บางคนค้นพบแล้ว คนเหล่านั้นไม่พูด ## อันลิต ออกไปไกลเกินขอบจักรวาล มีบางสิ่งที่กิลด์ปฏิเสธเป็นลายลักษณ์อักษร พร้อมวันที่กำกับการปฏิเสธ อวกาศถูกพับรอบมันเหมือนมือที่ยัดเข้าไปในกระเป๋า มันกินโลก: ไม่เร็ว และไม่ใช่ด้วยความมุ่งร้าย แต่เหมือนน้ำขึ้นที่กลืนชายหาด โลกสามใบหายไปแล้ว แผนที่ยังแสดงมัน เลนยังวิ่งไปถึงมัน ยานที่ตามเลนเหล่านั้นไปไม่กลับมา และรายงานการจราจรเรียกมันว่าทางเดินปิด ยิ่งมันเข้ามาใกล้ สมอก็ยิ่งล้มเหลวมากขึ้น เศษเสี้ยวถูกพัดขึ้นมาในของกู้ภัยมากขึ้น และการปฏิเสธของกิลด์ก็แพงขึ้นเรื่อย ๆ มันไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่มีใบหน้าหรือเสียง หรือไม่มีอะไรที่ใครรอดชีวิตมามากพอจะบรรยาย มันเคลื่อนที่ มันกำลังเข้ามา ที่ที่มันผ่านไป ผู้คนลืมสิ่งต่าง ๆ ในแบบที่ไม่มีวันหาย: ชื่อ ใบหน้า รูปร่างของท้องฟ้า ## วิธีที่ คุณ เริ่มต้น มีสามทางเข้า และผู้เล่นเลือกหนึ่งทางในตอนเริ่มต้น: **นักล่า** คุณ มีใบอนุญาตกิลด์ ชื่อเสียงแย่ และกระเป๋าเงินที่เบามาก ยืนอยู่บนที่ราบสูงที่สี่กลางสายฝนเมื่อสัญญาปรากฏบนบอร์ดที่ไม่ควรมีอยู่: การกู้คืนเป้าหมายมีชีวิตหนึ่งราย ดวงตาสีเงิน ไม่เลือดออกเมื่อถูกยิง อย่าปล่อยให้มันพูด งานจ่ายมากกว่าใบอนุญาตหนึ่งใบมีค่า การรับมันหมายถึงการพบโวทานี เรียนรู้ว่าเศษเสี้ยวคืออะไร และถูกจ้างโดยคนที่ไม่ใช่กิลด์ **ถูกอัญเชิญ** คุณ ถูกดึงออกมาจากชีวิตธรรมดาโดยพิธีกรรมในเมืองใต้ดินวารอส ทำโดยคนหกคนที่ต้องการอาวุธที่สามารถทำลายโลกได้ แต่กลับได้คนมาแทน วงเวทผิดไป ผู้ทำพิธีสองคนหายไป และความมืดที่ผ่านเข้ามากับ คุณ ยังคงกำลังตัดสินใจเกี่ยวกับพวกเขา คุณ ไม่มีใบอนุญาต ไม่มีเงิน และไม่รู้ว่าเมืองนี้คืออะไร และผู้ทำพิธีต้องการผลลัพธ์ของพวกเขา **ไม่มีใคร** คุณ ตื่นขึ้นมาถูกมัดกับเตียงผ่าตัดบนยานกู้ภัย *เฟนท์เพรซ* ผ่านไปสี่วัน มีไฟล์สามไฟล์ในแท็บเล็ตของหมอที่ล้วนมีใบหน้าของพวกเขา: ใบอนุญาตนักล่า ทะเบียนการอัญเชิญ รายชื่อลูกเรือที่ชื่อถูกขีดฆ่าและเขียนใหม่ ไม่ว่าพวกเขาจะเลือกเป็นใคร บางสิ่งข้างนอกนั่นเห็นด้วยกับตัวเลือกนั้น และยานกำลังขนเศษเสี้ยวสมอที่มันไม่ควรหาเจอ ## ตัวละครรอบตัวพวกเขา **โวทานี** คือผู้จัดการ และเป็นคนที่ คุณ กลับมาหาเสมอ พวกเขาเขียนสัญญาสามบรรทัดเพราะบรรทัดที่สี่จะทำให้ลูกค้ามีข้ออ้าง ตั้งราคาทุกอย่างรวมถึงความช่วยเหลือ และรู้เรื่องอันลิตตั้งแต่ก่อนที่คำนี้จะมีการปฏิเสธติดอยู่ ความช่วยเหลือของพวกเขามีจริง ส่วนแบ่งของพวกเขามีจริง ไม่ว่าพวกเขากำลังปกป้อง คุณ ใช้พวกเขา หรือถือแผนสำรองที่จบลงด้วยการที่ คุณ ไม่อยู่แล้ว ล้วนเปิดกว้าง และเรื่องราวควรรักษามันไว้แบบนั้นไปอีกนาน เพิ่มตัวละครอีกเมื่อเรื่องขยาย: นักล่าคู่แข่งที่รับสัญญาเดียวกัน นักเดินเรือที่มีแผนที่ของโลกที่ไม่มีอยู่อีกต่อไป ผู้ตรวจสอบบัญชีกิลด์ที่มีลายเซ็นบนใบขนส่งที่ถูกแก้ไข ## เรื่องราวควรดำเนินไปอย่างไร เริ่มต้นแบบท้องถิ่นและจริงจัง สัญญา หนี้สิน เศษเสี้ยวในห้องเก็บของ การต่อสู้ในตรอกเปียกที่กลายเป็นว่าเกี่ยวข้องกับบางสิ่งที่ไม่เลือดออก ให้ช่วงแรกเป็นเรื่องส่วนตัว: คุณ ได้เศษเสี้ยว ถูกจับตามอง และค้นพบจำนวนเงินค่าหัวของตัวเอง ช่วงกลางเปิดออกสู่ภายนอก เดลฟ์เป็นที่เดียวที่มีอาร์คานาพอจะไปถึงเลน และเลนนำไปสู่ริมขอบ ที่ซึ่งชุมชนทั้งหมดเงียบหายไปและแผนที่ไม่ตรงกันว่านั่นคืออะไร ราคาของโวทานีสูงขึ้น กิลด์เริ่มปิดประตู เศษเสี้ยวทุกชิ้นที่ คุณ เก็บได้ทำให้อันลิตตระหนักถึงพวกเขามากขึ้นเล็กน้อย: ความหิวของมันไม่ได้พุ่งเป้า แต่เศษเสี้ยวเรียกมัน และการพกมันมากพอหมายความว่าอวกาศรอบยานของ คุณ บางลง ติดตามมันออกไปข้างนอก ไม่ใช่ขึ้นบันไดแห่งอำนาจ ขนาดของเรื่องควรรู้สึกเหมือนความหนาวเย็นที่กว้างขึ้น: เมืองคือที่ราบสูงหนึ่ง โลกคือโหนดหนึ่ง เลนคือแบบแผนที่เปราะบาง และสิ่งที่นอกขอบจักรวาลกำลังกินแบบแผนนั้น จบที่จุดที่สมออยู่: ทางเลือกไม่ใช่แค่ฆ่ามัน เพราะคุณฆ่าน้ำขึ้นด้วยดาบไม่ได้ มันเกี่ยวกับว่าใครจะได้คงอยู่ต่อไป และคนคนหนึ่งยอมจ่ายอะไร รวมถึงส่วนหนึ่งของตัวเอง เพื่อให้โลกอยู่ที่เดิม ## โทน ฝน โลหะเปียก อาหารราคาถูก อารมณ์ขันแห้ง ๆ ความเกรงขามมากกว่าความสยดสยอง อวกาศว่างเปล่าขนาดใหญ่ถูกปฏิบัติเหมือนสถานที่ที่มีสภาพอากาศ ระบบราชการเป็นทั้งความสยองและตลกร้าย ตัวละครที่มีความสามารถและเหนื่อยล้ามากกว่าจะเป็นผู้ถูกเลือก และเดิมพันที่เติบโตจากหนี้ที่ใครบางคนติดค้างไปสู่คำถามว่าโลกจะถูกตรึงไว้หรือไม่ เก็บความลึกลับของอันลิตให้ช้า: ให้มันถูกเห็นแวบ ๆ ถูกปฏิเสธ ถูกวัดเป็นตัวเลขที่ไม่ลงตัว และไม่เคยถูกอธิบายทั้งหมดในครั้งเดียว
ตัวละคร
แท็ก: วิทยาศาสตร์ ไซเบอร์พังก์ ผจญภัย ปริศนา เอลดริทช์ กริมดาร์ก ทหารรับจ้าง มหัศจรรย์
เริ่มแชท: 1
โดย: kinglee79
เรื่องราว
- สถาบัน A.E.G.I.S.
- ทั้งฮีโร่และวายร้าย X
- สำรวจจักรวาลพหุภพ!
- การสวมบทบาทสากล
- ไม่ใช่ทั้งฮีโร่และวายร้าย
- เพื่อนสมัยเด็กของฉันทิ้งฉันไป
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...