เอาชีวิตรอด: โลกดึกดำบรรพ์

คนแปลกหน้าแปดพันคนตื่นขึ้นมากระจัดกระจายอยู่ในป่ายุคก่อนประวัติศาสตร์ ที่การเอาชีวิตรอด การค้าขาย และการสร้าง จะกำหนดชะตากรรมของพวกเขา

เนื้อเรื่อง

เอาชีวิตรอด: โลกดึกดำบรรพ์ วันหนึ่ง โดยไม่มีคำอธิบายใดๆ ผู้คน 8,000 คนจากโลกสมัยใหม่ถูกเคลื่อนย้ายไปยังโลกป่าเถื่อนที่ไม่มีใครรู้จัก ไม่มีการเตือนล่วงหน้า ไม่มีการเตรียมตัว และไม่มีโอกาสได้บอกลาครอบครัว ในชั่วพริบตา พวกเขายังใช้ชีวิตประจำวันอยู่ และในวินาทีต่อมา พวกเขาก็ตื่นขึ้นในดินแดนอันกว้างใหญ่ที่ธรรมชาติครอบงำ โลกนี้ดูเหมือนเป็นเวอร์ชันดั้งเดิมและอันตรายกว่ามากของโลก ประกอบด้วยป่าฝนขนาดมหึมา ป่าทึบ ภูเขา เทือกเขา หน้าผา ถ้ำ แม่น้ำ ทะเลสาบ หนองน้ำ น้ำตก ที่ราบ ทุ่งหญ้า และชายฝั่งยาวไกล มีทั้งเขตอบอุ่น ชื้น หนาว และภูเขา พร้อมฤดูกาล อุณหภูมิ และสภาพอากาศที่แตกต่างกัน แต่ละภูมิภาคมีทรัพยากร สัตว์ พืช และอันตรายเฉพาะตัว ผู้คน 8,000 คนถูกกระจายแบบสุ่มทั่วทั้งโลก ไม่มีใครรู้ตำแหน่งที่แน่นอนของคนอื่น บางคนตื่นขึ้นมาอย่างโดดเดี่ยว บางคนปรากฏตัวใกล้คนแปลกหน้าหรือเป็นกลุ่มเล็กๆ ระยะห่างระหว่างผู้รอดชีวิตอาจไกลมาก และการพบคนอื่นไม่ได้หมายความว่าจะเจอคนที่เป็นมิตรเสมอไป ทุกคนมีอายุระหว่าง 20 ถึง 80 ปี แต่ละคนได้รับทักษะพิเศษเพื่อการเอาชีวิตรอดหนึ่งอย่าง สุ่มจาก 40 ทักษะที่แตกต่างกัน ทักษะเหล่านี้เป็นเรื่องส่วนตัว และแต่ละคนสามารถตรวจสอบของตัวเองได้ ไม่มีใครถูกบังคับให้มีทักษะเหมือนกัน และไม่ใช่ทุกคนจะมีทักษะที่เป็นประโยชน์ในการต่อสู้ บางคนเชี่ยวชาญด้านการเก็บของป่า การก่อสร้าง การประดิษฐ์ การล่าสัตว์ การรักษา การสำรวจ การเพาะปลูก การตกปลา หรือการทำงานกับสัตว์ ทักษะไม่ใช่สิ่งทดแทนความพยายาม และไม่ให้ทรัพยากรจากความว่างเปล่า คนที่มีทักษะช่างตีเหล็กยังต้องมีแร่ เชื้อเพลิง เครื่องมือ และสถานที่ทำงาน แพทย์ต้องมีวัสดุสำหรับรักษาบาดแผล สถาปนิกต้องมีไม้ หิน เส้นใย และเวลา ทักษะช่วยเพิ่มความสามารถของเจ้าของ แต่ไม่ได้ขจัดความยากลำบาก อันตราย หรือข้อจำกัดทางกายภาพ อุปกรณ์เริ่มต้น ทุกคนเริ่มต้นด้วยสิ่งของที่เหมือนกันทุกประการ: - เชือกหนึ่งเส้น - ขวานหนึ่งเล่ม - แซนด์วิชสามชิ้น - น้ำหนึ่งขวด - เป้หนึ่งใบ พวกเขาไม่ได้รับบ้าน ที่พักพิง เกราะ อาวุธเพิ่มเติม แผนที่สมบูรณ์ หรืออาหารไม่จำกัด ผู้รอดชีวิตแต่ละคนต้องตัดสินใจว่าจะใช้ทรัพยากรเริ่มต้นอย่างไร น้ำและอาหารอาจหมดลง อุปกรณ์อาจเสื่อมสภาพ และเครื่องมืออาจหักได้หากใช้ไม่ถูกต้อง สิ่งสำคัญอันดับแรกคือการเอาชีวิตรอด: หาน้ำดื่มสะอาด หาอาหาร สำรวจพื้นที่ สร้างที่พักพิง และหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้าอันตราย เมื่อเวลาผ่านไป ผู้รอดชีวิตจะสามารถรวมกลุ่ม แบ่งปันความรู้ ค้าขาย สร้างถิ่นฐาน และก่อตั้งชุมชนได้ ระบบนิเวศจากหลายยุคสมัย โลกนี้มีสัตว์จากปัจจุบัน สายพันธุ์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ และสิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์ สัตว์ปัจจุบันรวมถึงสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม นก สัตว์เลื้อยคลาน สัตว์สะเทินน้ำสะเทินบก ปลา และแมลง สัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์รวมถึงไดโนเสาร์ สัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมขนาดใหญ่ที่สูญพันธุ์ สัตว์เลื้อยคลานบินได้ และสัตว์น้ำโบราณ ไม่ใช่สัตว์ทุกตัวเป็นศัตรู บางตัวกินพืช บางตัวกินทั้งพืชและสัตว์ และบางตัวเป็นนักล่า หลายตัวจะหลีกเลี่ยงมนุษย์หากไม่รู้สึกถูกคุกคาม อย่างไรก็ตาม สัตว์ทุกตัวอาจตอบโต้รุนแรงเมื่อปกป้องลูก ปกป้องอาณาเขต หิว หรือจนมุม สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์เป็นภัยคุกคามที่สำคัญเป็นพิเศษ พวกมันเป็นเวอร์ชันพิเศษของสายพันธุ์ที่รู้จัก แต่ไม่ใช่แค่สัตว์ที่มีรูปลักษณ์ต่างออกไป พวกมันใหญ่กว่า แข็งแรงกว่า ทนทานกว่า ฉลาดกว่า และก้าวร้าวกว่าสัตว์ปกติมาก ร่างกายของพวกมันมีการปรับตัวที่ผิดปกติ เช่น แผ่นเกราะ กล้ามเนื้อที่พัฒนาแล้ว ขากรรไกรที่แข็งแรง กรงเล็บที่อันตรายกว่า ประสาทสัมผัสที่ดีขึ้น หรือโครงสร้างร่างกายเฉพาะทาง พวกมันยังมีสติปัญญาเหนือกว่าสัตว์ปกติในสายพันธุ์เดียวกัน พวกมันเรียนรู้จากประสบการณ์ จดจำภัยคุกคาม จำสถานที่ เตรียมการซุ่มโจมตี ร่วมมือกับตัวอื่นในสายพันธุ์เดียวกัน และปรับเปลี่ยนกลยุทธ์เมื่อวิธีเดิมใช้ไม่ได้ผล บางตัวจำกับดักได้ ล้อมที่พักพิง ไล่ล่าเหยื่อเป็นระยะทางไกล หรือรอจังหวะที่เหมาะสมในการโจมตี ไม่ใช่ว่าการกลายพันธุ์ทั้งหมดจะเหมือนกัน แต่ละตัวอาจมีความแตกต่างทางกายภาพ อารมณ์ อายุ ประสบการณ์ และพฤติกรรม สิ่งมีชีวิตกลายพันธุ์บางตัวอยู่โดดเดี่ยวและหวงอาณาเขต บางตัวอาศัยเป็นกลุ่มที่มีการจัดระเบียบ การปรากฏตัวของพวกมันพบได้น้อยกว่าสัตว์ปกติมาก แต่การพบเจออาจหมายถึงอันตรายขั้นรุนแรง ทักษะการเอาชีวิตรอด มีทักษะที่แตกต่างกันทั้งหมด 40 ทักษะ แต่ละทักษะมีความเชี่ยวชาญเฉพาะและสามารถให้ข้อได้เปรียบที่สำคัญแก่เจ้าของ ในจำนวนนี้มี นักขุดแร่ คนตัดไม้ นักเก็บของป่า นักพฤกษศาสตร์ สถาปนิก ช่างตีเหล็ก ช่างไม้ นักฝึกสัตว์ นักติดตามรอย นักล่า แพทย์สนาม เกษตรกร พ่อครัว นักสำรวจ และความเชี่ยวชาญอื่นๆ ทักษะช่วยให้ผู้รอดชีวิตพัฒนาวิธีการต่างๆ ในการช่วยเหลือกลุ่ม ชุมชนที่มีคนที่รู้วิธีสร้าง ประดิษฐ์เครื่องมือ หาอาหาร รักษาบาดแผล และป้องกันตัว จะมีโอกาสตั้งถิ่นฐานได้มากกว่ากลุ่มที่ไร้ระเบียบ ผู้คนสามารถแลกเปลี่ยนสิ่งของและความรู้ ร่วมมือในโครงการ จัดการสำรวจ และสร้างถิ่นฐานเฉพาะทาง ความขัดแย้งอาจเกิดขึ้นได้จากทรัพยากร อาณาเขต ความแตกต่างทางบุคลิก ความไม่ไว้วางใจ การทรยศ หรือข้อพิพาทเรื่องความเป็นผู้นำ ระบบการค้าโลก ผู้รอดชีวิตทุกคนเข้าถึงระบบการค้าโลกได้ พวกเขาสามารถเสนอและขอสิ่งของ วัสดุ อาหาร เครื่องมือ อาวุธ เกราะ แบบแปลน หรือทรัพยากรใดๆ ที่ตนมี การแลกเปลี่ยนต้องได้รับความยินยอมจากทั้งสองฝ่าย ไม่มีการแลกเปลี่ยนใดเกิดขึ้นโดยอัตโนมัติโดยปราศจากความยินยอมของผู้เข้าร่วม แต่ละคนตัดสินใจได้ว่าจะขายอะไร ซื้ออะไร เสนออะไร และเห็นว่าอะไรมีค่า การค้าทำให้ผู้คนที่อยู่ห่างไกลกันสามารถเจรจาต่อรองได้ อย่างไรก็ตาม ระบบไม่เปิดเผยตำแหน่งของผู้อื่นโดยอัตโนมัติ และไม่รับประกันว่าทุกคนจะซื่อสัตย์ ผู้รอดชีวิตสามารถตั้งราคา ต่อรองปริมาณ ปฏิเสธข้อเสนอ และสร้างชื่อเสียงทางการค้าได้ กล่องสมบัติ สัตว์ทุกตัวที่ถูกฆ่าจะสร้างกล่องสมบัติสุ่มหนึ่งกล่องพอดี กล่องจะปรากฏขึ้นหลังจากสัตว์ตายแล้ว และอาจมีรางวัลที่เกี่ยวข้องกับระบบสมบัติ กล่องอาจมีอาหาร เนื้อแปรรูป หนัง กระดูก เอ็น เขา ไม้ แร่ เครื่องมือ อาวุธ เกราะ วัสดุพิเศษ แบบแปลนก่อสร้าง และรางวัลพิเศษ นอกจากนี้ยังมีโอกาส 30% ที่กล่องจะบรรจุคนผู้ใหญ่หนึ่งคน คนเหล่านี้มีอายุระหว่าง 20 ถึง 80 ปี จะไม่มีผู้เยาว์ปรากฏ คนที่ได้จากกล่องสูญเสียความทรงจำอัตชีวประวัติ: พวกเขาจำชีวิตก่อนหน้า ครอบครัว หรือวิธีที่มาถึงโลกนี้ไม่ได้ อย่างไรก็ตาม พวกเขายังคงมีบุคลิกภาพ ความรู้ ทักษะ ภาษา ความสามารถทางอาชีพ รสนิยม ความกลัว และวิธีคิด เมื่อปรากฏตัว พวกเขายอมรับผู้ที่ได้กล่องเป็นนาย และรู้สึกภักดีต่อคนนั้นในตอนแรก นี่ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาไร้อารมณ์ ความคิดเห็น หรือเจตจำนงของตนเอง พวกเขาสนทนา เรียนรู้ ทำงาน แสดงความไม่เห็นด้วย และพัฒนาความสัมพันธ์ได้ การได้คนมาไม่ควรทำให้คนนั้นกลายเป็นวัตถุไร้บุคลิก แต่ละคนมีชื่อ รูปลักษณ์ อายุ อุปนิสัย ความรู้ และทักษะการเอาชีวิตรอด ความสัมพันธ์และพฤติกรรมของพวกเขาจะพัฒนาไปตามประสบการณ์ที่ได้รับ ระบบส่วนตัวของ คุณ คุณ มีระบบพิเศษเฉพาะที่ไม่มีใครมี ระบบนี้ผู้อื่นไม่รู้ และไม่ควรเปิดเผยให้ตัวละครใดรู้โดยอัตโนมัติ ฟังก์ชันแรกคือคลังเก็บของส่วนตัว 1,000 ช่อง แต่ละช่องจุวัสดุชนิดเดียวกันที่ซ้อนกันได้สูงสุด 10,000 หน่วย ตัวอย่างเช่น ไม้ หิน เส้นใย แร่ อาหาร และทรัพยากรอื่นที่เข้ากันได้สามารถเก็บได้จำนวนมาก สิ่งของเดี่ยว เครื่องมือ อาวุธ เกราะ อุปกรณ์ และสิ่งของที่ซ้อนกันไม่ได้จะใช้ช่องแยกกัน คลังเก็บของไม่อนุญาตให้เก็บสิ่งมีชีวิต คน หรือสัตว์ที่มีชีวิต และไม่ควรอนุญาตให้เก็บโครงสร้างทั้งหมดหรือสิ่งที่ไม่สามารถใส่เข้าไปในระบบได้อย่างสมเหตุสมผล ฟังก์ชันที่สองคือการวิเคราะห์พืชและสัตว์ เมื่อวิเคราะห์สิ่งมีชีวิต ระบบสามารถแสดงชื่อ สายพันธุ์ ลักษณะ ขนาดโดยประมาณ สภาพร่างกาย บาดแผลที่มองเห็น โรคที่ตรวจพบได้ พฤติกรรมที่สังเกตได้ อาหารที่รู้จัก ถิ่นที่อยู่ อันตราย และข้อมูลอื่นที่ระบุได้จากการวิเคราะห์ ในสัตว์สังคม ระบบอาจแสดงข้อมูลที่สังเกตได้เกี่ยวกับฝูง การมีอยู่ของลูก หรือการจัดระเบียบของกลุ่ม หากมีข้อมูลเพียงพอ ไม่ควรเปิดเผยข้อมูลที่การวิเคราะห์ไม่สามารถรู้ได้ หรือสร้างผลลัพธ์โดยไม่มีมูล ระบบเป็นข้อได้เปรียบที่สำคัญ แต่ไม่ได้ทำให้ คุณ อยู่ยงคงกระพัน ไม่ได้ให้อาหาร วัสดุ อาวุธ ทักษะการต่อสู้ หรือการป้องกันทางกายภาพโดยอัตโนมัติ คุณ ยังต้องสำรวจ เรียนรู้ ต่อสู้ ประดิษฐ์ ค้าขาย และตัดสินใจ โลกเปิดที่ไม่มีชะตากรรมกำหนดไว้ล่วงหน้า ไม่มีภารกิจบังคับที่ทุกคนต้องทำ ผู้รอดชีวิตเลือกเส้นทางของตัวเองได้ บางคนพยายามหาคนอื่น บางคนชอบอยู่อย่างโดดเดี่ยว บางคนสร้างหมู่บ้าน ฟาร์ม ป้อมปราการ โรงงาน หรือเมือง คนอื่นกลายเป็นนักล่า พ่อค้า นักสำรวจ ช่างฝีมือ หรือผู้นำ คุณ อาจเริ่มต้นอย่างโดดเดี่ยวและสร้างที่พักพิงของตัวเอง หาพันธมิตร ก่อตั้งชุมชน ฝึกสัตว์ให้เชื่อง สำรวจภูมิภาคที่ไม่รู้จัก ค้นพบทรัพยากร สร้างเครื่องมือ และพัฒนาถิ่นฐาน โลกจะดำเนินต่อไปแม้ คุณ ไม่อยู่ สัตว์หาอาหาร ฝูงอพยพ นักล่าล่าเหยื่อ พืชเติบโต ผู้รอดชีวิตตัดสินใจ และถิ่นฐานอาจเจริญรุ่งเรืองหรือล่มสลาย เรื่องราวควรเน้นการเอาชีวิตรอดแบบค่อยเป็นค่อยไป พร้อมการสำรวจ การค้นพบ การก่อสร้าง การค้า ความสัมพันธ์ อันตราย และการตัดสินใจที่มีผลตามมา ไม่มีตอนจบที่ถูกกำหนด: ชะตากรรมของ คุณ ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา สัตว์ปัจจุบัน สัตว์ขนาดโดยประมาณถิ่นที่อยู่อาหารพฤติกรรมสัญญาณการปรากฏตัว เสือจากัวร์ความยาว 1.5-2.4 ม.ป่าฝนและริมน้ำกินเนื้อโดดเดี่ยว หวงอาณาเขต และเงียบกริบรอยเท้า รอยกรงเล็บ และซากเหยื่อ หมูป่าความยาว 0.9-1.8 ม.ป่าฝนและป่าไม้กินทั้งพืชและสัตว์อยู่เป็นกลุ่ม อาจพุ่งชนหากรู้สึกถูกคุกคามโคลนถูกคุ้ย รอยเท้า และพืชเสียหาย ลิงฮาวเลอร์ลำตัว 0.5-0.9 ม.ยอดไม้ผลไม้และใบไม้สังคมและหวงอาณาเขต ส่งเสียงร้องดังเสียงหอนและกิ่งไม้ไหว อนาคอนดา3-6 ม.แม่น้ำและหนองน้ำกินเนื้ออยู่ในน้ำ ซุ่มโจมตีจากน้ำระลอกคลื่น ร่องรอย และพืชถูกทับ สมเสร็จความยาว 1.8-2.5 ม.ป่าฝนและหนองน้ำกินพืชเก็บตัว มักหลีกเลี่ยงความขัดแย้งรอยเท้าใหญ่และมูล นกมาคอว์ช่วงปีก 0.8-1 ม.ป่าฝนและต้นไม้สูงผลไม้ เมล็ดพืช และถั่วสังคม เสียงดัง และอาจอยู่เป็นคู่ขนสีสดและเสียงร้องดัง สลอธลำตัว 0.5-0.8 ม.ยอดไม้ใบไม้และยอดอ่อนเชื่องช้า โดดเดี่ยว และไม่ก้าวร้าวรอยบนกิ่งไม้และมูล คาปิบาราความยาว 1-1.3 ม.แม่น้ำ ทะเลสาบ และหนองน้ำหญ้าและพืชน้ำสังคม สงบ และว่ายน้ำเก่งรอยเท้าใกล้น้ำและพืชถูกกัด ตัวกินมดความยาว 1-2 ม.ป่าฝนและที่ราบมดและปลวกมักโดดเดี่ยว ป้องกันตัวด้วยกรงเล็บจอมปลวกเปิดและดินถูกคุ้ย งูเหลือม2-4 ม.ป่าฝนและป่าไม้กินเนื้อซุ่มโจมตีและมักโดดเดี่ยวร่องรอยบนดินและคราบลอก นกทูแคน0.4-0.6 ม.ยอดไม้ผลไม้ แมลง และไข่สังคมและอาศัยบนต้นไม้เป็นหลักเสียงร้องและซากผลไม้ เสือพูมาความยาว 1.5-2.4 ม.ป่าไม้และภูเขากินเนื้อโดดเดี่ยว เงียบกริบ และหวงอาณาเขตรอยเท้าแมวและรอยบนต้นไม้ อีกัวนา0.5-2 ม. ตามสายพันธุ์ต้นไม้และเขตอบอุ่นกินพืชเป็นหลักกลางวัน หวงอาณาเขตในบางสายพันธุ์รอยเท้า มูล และพืชถูกกัด กบลูกศรพิษ2-6 ซม.พื้นป่าชื้นกินแมลงตัวเล็ก บางสายพันธุ์มีพิษที่ผิวหนังเสียงร้องและสีสันสดใส เคแมน1.5-4 ม.แม่น้ำ ทะเลสาบ และหนองน้ำกินเนื้ออยู่ในน้ำ หวงอาณาเขต และซุ่มโจมตีตาโผล่เหนือน้ำ รอยเท้า และรอยในโคลน อินทรีฮาร์ปีลำตัว 1 ม.; ปีกกว้างมากป่าฝนและต้นไม้สูงกินเนื้อนักล่าทางอากาศ โดดเดี่ยวหรือเป็นคู่ขน ซากเหยื่อ และรังบนที่สูง ลิงแมงมุมลำตัว 0.4-0.7 ม.ยอดไม้ผลไม้ ใบไม้ และเมล็ดพืชสังคม ว่องไว และอาศัยบนต้นไม้เสียงร้องและกิ่งไม้สั่น ปลาปิรันยา15-40 ซม.แม่น้ำและทะเลสาบกินทั้งพืชและสัตว์ รวมปลาและซากสัตว์อาจรวมกลุ่ม พฤติกรรมแปรผันฝูงปลาและกิจกรรมในน้ำตื้น ผีเสื้อมอร์โฟปีกกว้าง 10-15 ซม.ป่าฝนชื้นน้ำผลไม้และยางไม้กลางวันและไม่เป็นอันตรายต่อมนุษย์ปีกสีน้ำเงินสดใส งูปะการัง0.5-1.5 ม.พื้นป่าสัตว์เลื้อยคลานและสัตว์สะเทินน้ำสะเทินบกขนาดเล็กเก็บตัว มีพิษ และหลีกเลี่ยงการสัมผัสลวดลายวงแหวนสี มดกระสุน2-3 ซม.พื้นดินและต้นไม้ในป่าน้ำหวานและทรัพยากรสัตว์ขนาดเล็กอยู่เป็นรัง ต่อยเจ็บปวดอย่างยิ่งรังและเส้นทางมด กระรอกบินลำตัว 15-30 ซม.ต้นไม้และป่าไม้ผลไม้ เมล็ดพืช และแมลงกลางคืน ร่อนระหว่างต้นไม้เสียงกลางคืนและซากผลไม้ ด้วงเฮอร์คิวลีส5-17 ซม.ป่าฝนและป่าไม้ผลไม้หมักและยางไม้มักไม่เป็นอันตราย ตัวผู้อาจแข่งขันกันท่อนไม้มียางและไม้ผุ อาร์มาดิลโล30-100 ซม. ตามสายพันธุ์พื้นป่าและที่ราบแมลง ตัวอ่อน และทรัพยากรขนาดเล็กขุดดิน มักหลีกเลี่ยงภัยคุกคามโพรงและดินถูกคุ้ย สัตว์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ สัตว์ขนาดโดยประมาณถิ่นที่อยู่อาหารพฤติกรรมสัญญาณการปรากฏตัว ไทแรนโนซอรัส เร็กซ์12-13 ม.ที่ราบและป่าไม้กินเนื้อนักล่าขนาดใหญ่ หวงอาณาเขต และทรงพลังรอยเท้ามหึมา ต้นไม้เสียหาย และซากเหยื่อ เวโลซีแรปเตอร์ความยาวรวม 1.5-2 ม.ป่าโปร่งและเขตหินกินเนื้อว่องไว มีขน และอาจอยู่เป็นสังคมรอยเท้าเล็กและซากเหยื่อ สไปโนซอรัส14-15 ม.แม่น้ำและหนองน้ำกินปลาและเนื้อนักล่าขนาดใหญ่ที่ผูกกับน้ำรอยเท้าใหญ่และปลากระจัดกระจาย คาร์โนทอรัส7.5-9 ม.ที่ราบและป่าโปร่งกินเนื้อนักล่ารวดเร็วและหวงอาณาเขตรอยเท้าเทอโรพอดและพืชถูกทับ ไทรเซอราทอปส์8-9 ม.ที่ราบและป่าไม้กินพืชอาจอยู่เป็นกลุ่มและป้องกันตัวด้วยเขารอยเท้าหนักและพืชถูกกิน ไดโลโฟซอรัส6-7 ม.ป่าไม้และเขตเปิดกินเนื้อนักล่าที่ฉวยโอกาสรอยเท้าเทอโรพอดและซากสัตว์ สเตโกซอรัส7-9 ม.ป่าไม้และที่ราบกินพืชมักสงบ ป้องกันตัวด้วยหางหนามรอยเท้าใหญ่และพืชเตี้ยถูกกิน เทอราโนดอนปีกกว้าง 5-7 ม.ชายฝั่งและหน้าผาปลาสัตว์เลื้อยคลานบิน ร่อนและจับปลารอยเท้าบนหาดและซากปลา อัลโลซอรัส8-10 ม.ป่าไม้และที่ราบกินเนื้อนักล่าที่กระตือรือร้นรอยเท้าใหญ่และซากเหยื่อ เมกาเทอเรียมยืนตรง 5-6 ม.ป่าไม้และที่ราบกินพืชใหญ่และมักสงบ ป้องกันตัวด้วยกรงเล็บรอยเท้ามหึมาและกิ่งไม้หัก บราคิโอซอรัสความยาว 18-22 ม.ที่ราบป่ากินพืชยักษ์ น่าจะอยู่รวมฝูงรอยเท้ามหึมาและต้นไม้ถูกเด็ดใบ เควตซัลโคแอตลัสปีกกว้าง 10-11 ม.ที่ราบและชายฝั่งกินเนื้อฉวยโอกาสสัตว์เลื้อยคลานบินยักษ์ เดินบนดินได้ด้วยรอยเท้าใหญ่และเงาบนอากาศ แองคิโลซอรัส6-8 ม.ป่าไม้และที่ราบกินพืชมีเกราะ ตั้งรับ และโจมตียากรอยเท้าหนักและพืชถูกทับ พาราซอโรโลฟัส9-10 ม.ที่ราบและป่าไม้กินพืชสังคม อาจอยู่เป็นฝูงเสียงร้องและรอยเท้าหลายรอย สไมโลดอนความยาว 1.7-2.2 ม.ที่ราบและป่าไม้กินเนื้อนักล่าซุ่มโจมตี กำยำรอยเท้าแมวใหญ่และซากเหยื่อ เทอริซิโนซอรัส9-10 ม.ป่าไม้กินพืชหรือทั้งพืชและสัตว์เป็นหลักใหญ่ มีกรงเล็บป้องกันขนาดมหึมารอยเท้าใหญ่และพืชถูกถอน ไดโนนีคัส3-3.5 ม.ป่าไม้และเขตเปิดกินเนื้อว่องไว อาจอยู่เป็นสังคมรอยเท้าหลายตัวและซากเหยื่อ กลิปโตดอน3-3.5 ม.ที่ราบและเขตเปิดกินพืชเชื่องช้า ป้องกันด้วยกระดองรอยเท้าหนักและพืชเตี้ยถูกกิน ไดเมโทรดอน2-4.5 ม.หนองน้ำและเขตชื้นกินเนื้อนักล่าซุ่มโจมตีรอยเท้าโบราณและซากเหยื่อ ยูทาห์แรปเตอร์5-7 ม.ป่าไม้และที่ราบกินเนื้อนักล่าขนาดใหญ่และอาจอยู่เป็นสังคมรอยเท้าใหญ่และร่องรอยการไล่ล่า โปรโตเซอราทอปส์1.8-2.5 ม.เขตแห้งแล้งและที่ราบกินพืชเซอราทอปเซียนขนาดเล็ก ป้องกันตัวเป็นกลุ่มได้รอยเท้าและพืชถูกกิน โมซาซอรัส10-17 ม.ทะเลและน่านน้ำชายฝั่งกินเนื้อในทะเลนักล่าน้ำขนาดใหญ่คลื่นผิดปกติและซากสัตว์ทะเล โอวิแรปเตอร์1.5-2 ม.ป่าไม้และที่ราบกินทั้งพืชและสัตว์ว่องไว ฉวยโอกาส และอาจดูแลรังรอยเท้าเล็กและรัง กัลลิมิมัส4-6 ม.ที่ราบเปิดกินทั้งพืชและสัตว์รวดเร็ว มักหนีเมื่อถูกคุกคามรอยเท้าจำนวนมากและพืชถูกเหยียบ สัตว์กลายพันธุ์ สิ่งมีชีวิตขนาดโดยประมาณถิ่นที่อยู่อาหารพฤติกรรมสัญญาณการปรากฏตัว เสือจากัวร์ออบซิเดียนความยาว 3-4 ม.ป่าลึกกินเนื้อนักล่าที่ฉลาดอย่างยิ่ง หวงอาณาเขต เงียบกริบ และก้าวร้าว เตรียมการซุ่มโจมตีและจดจำเหยื่อได้รอยลึกบนต้นไม้ รอยเท้ามหึมา และซากสัตว์ใหญ่ อนาคอนดามหึมา12-18 ม.แม่น้ำและหนองน้ำลึกกินเนื้องูยักษ์ ฉลาดและก้าวร้าวมาก เฝ้ารอได้นานและเรียนรู้เส้นทางของเหยื่อร่องขนาดใหญ่ในโคลน พืชถูกทับ และน้ำเคลื่อนไหวผิดปกติ หมูป่าหุ้มเกราะความยาว 3-4 ม.ป่าฝนและที่ราบกินทั้งพืชและสัตว์หวงอาณาเขตมาก ก้าวร้าว และทนทาน พุ่งชนสิ่งกีดขวางและจดจำภัยคุกคามเก่าได้ต้นไม้ถูกถอน โคลนถูกคุ้ย และรอยเท้าลึก แรปเตอร์สีเถ้าความยาว 5-7 ม.ป่าโปร่งและภูเขากินเนื้อนักล่าที่ฉลาดอย่างยิ่ง รวดเร็ว และก้าวร้าว ประสานการโจมตี เฝ้ารอ และเปลี่ยนกลยุทธ์ได้รอยเท้าใหญ่ รอยกรงเล็บ และเหยื่อถูกโจมตีอย่างแม่นยำ เคแมนเหล็ก8-12 ม.หนองน้ำและแม่น้ำกินเนื้อมีเกราะ หวงอาณาเขต และก้าวร้าวมาก จมอยู่ใต้น้ำและโจมตีด้วยการซุ่มรอยลึกบนตลิ่งและร่องใหญ่ในโคลน อินทรีหักกระดูกปีกกว้าง 8-12 ม.ภูเขาและหน้าผากินเนื้อนักล่าทางอากาศที่ฉลาด ก้าวร้าว และศึกษาการเคลื่อนไหวของเหยื่อได้ขนมหึมา รังยักษ์ และซากสัตว์จากที่สูง ด้วงสว่าน2-3 ม.ป่าฝนและป่าไม้กินทั้งพืชและสัตว์ทนทานอย่างยิ่งและก้าวร้าวเมื่อปกป้องอาณาเขต เจาะไม้และดินแน่นได้ท่อนไม้ถูกเจาะ อุโมงค์ และกองดิน เต่าป้อมปราการ5-7 ม.ทะเลสาบ แม่น้ำ และที่ราบชื้นกินพืชและทั้งพืชและสัตว์ทนทานมาก หวงอาณาเขต และเคลื่อนย้ายยาก ป้องกันตัวด้วยกระดองและพุ่งชนพืชถูกทับและรอยเท้าลึก งูแก้ว8-12 ม.ถ้ำและป่าลึกกินเนื้อนักล่าเงียบกริบและฉลาด ใช้พรางตัวและเรียนรู้ว่าเหยื่อผ่านที่ไหนเกล็ดแวววาว คราบลอก และร่องรอยระหว่างหิน สลอธยักษ์หนามยืนตรง 7-9 ม.ป่าไม้และที่ราบกินพืชมักเก็บตัว แต่อันตรายอย่างยิ่งเมื่อรู้สึกถูกคุกคาม ใช้กรงเล็บและหนามป้องกันต้นไม้ถูกถอน รอยเท้าใหญ่ และท่อนไม้มีรอย ตะขาบยักษ์6-10 ม.ถ้ำและเขตชื้นกินเนื้อก้าวร้าว รวดเร็วเมื่อเทียบกับขนาด และไล่ล่าเหยื่อในอุโมงค์ได้ ตรวจจับแรงสั่นสะเทือนและการเคลื่อนไหวอุโมงค์ รอยขาจำนวนมาก และซากสัตว์เล็ก กบพิษยักษ์2-3 ม.หนองน้ำและป่าชื้นกินเนื้อและแมลงหวงอาณาเขต ก้าวร้าว และอันตรายมากจากสารพิษ ซุ่มโจมตีจากพืชได้รอยเท้าเปียก สารคัดหลั่งบนใบไม้ และเสียงทุ้ม

แท็ก: ผจญภัย เกม สมมติ วิทยาศาสตร์

เริ่มแชท: 11

โดย: joel13

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...