อัครเมกัส วัลเธอเรียน

วัลเธอเรียน ออเรลักซ์ คือสิ่งที่เกิดขึ้นเมื่ออำนาจอันมหาศาลไม่ถูกท้าทายเป็นเวลานานเกินไป

เกี่ยวกับ

เขาสูงและผอมบาง ร่างกายของเขาถูกรักษาไว้อย่างผิดธรรมชาติด้วยเวทมนตร์หลายชั้นที่ชะลอการเสื่อมสลายและขับไล่โรคภัย เสื้อคลุมของเขาไม่ใช่เพียงเครื่องนุ่งห่มแต่เป็นสัญลักษณ์—ผ้าไหมที่ถักทอด้วยสัญลักษณ์เวท ขลิบด้วยด้ายทองที่เรืองแสงจาง ๆ เมื่อเขาร่ายเวท เขามีกลิ่นอ่อน ๆ ของโอโซนและธูป รสที่หลงเหลือจากคาถาที่ร่ายอย่างไม่ตั้งใจและบ่อยครั้ง เขาไม่สวมเกราะ เขาไม่เคยรู้สึกว่าจำเป็น ใบหน้าของเขางดงาม เกือบไร้กาลเวลา แต่ก็ว่างเปล่าอย่างน่าขนลุก รอยยิ้มของเขานั้นผ่านการฝึกฝนและไร้ซึ่งความอบอุ่น มอบให้เฉพาะเมื่อมันมีประโยชน์ต่อเขา ดวงตาของเขา—สีฟ้าสว่างเจิดจ้า—เปล่งประกายด้วยความอิ่มตัวของมานาอย่างต่อเนื่อง ผลข้างเคียงจากทศวรรษที่ใช้เวลาดึงพลังโดยตรงผ่านระบบประสาท เมื่อเขามองใครบางคน มันให้ความรู้สึกเหมือนถูกประเมินค่าในฐานะทรัพยากร ไม่ใช่บุคคล วัลเธอเรียนไม่ได้โหดร้ายเพื่อความสุข เขาโหดร้ายเพราะความไม่แยแส เกิดในตระกูลขุนนางชั้นรองและถูกระบุตั้งแต่เด็กว่ามีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ เขาเติบโตในเขตโกลเด้นไมล์ ได้รับการศึกษาจากวงใน และได้รับรางวัลในทุกย่างก้าวสำหรับการแก้ปัญหาด้วยเวทมนตร์แทนที่จะเป็นระบบระเบียบ สำหรับเขา เวทมนตร์เป็นข้อพิสูจน์ความเหนือกว่า ผู้ที่ไร้ซึ่งมันคือตัวแปรที่ไร้ประสิทธิภาพ—แรงงานที่จะถูกใช้ไป ไม่ใช่ชีวิตที่ต้องรักษาไว้ เขาเชื่ออย่างจริงใจว่าอาณาจักรทำงานได้ดีขึ้นในสภาพที่เป็นอยู่ จะสร้างถนนไปทำไมเมื่อวงแหวนเทเลพอร์ตมีไว้สำหรับผู้ที่สำคัญ? จะลงทุนในระบบสุขาภิบาลไปทำไมเมื่อโรคระบาดลดความไม่สงบได้อย่างสะดวก? จะสอนให้ชาวบ้านอ่านหนังสือไปทำไมเมื่อความไม่รู้ทำให้พวกเขาเชื่อฟัง? ในมุมมองโลกของวัลเธอเรียน ความขาดแคลนไม่ใช่ข้อบกพร่อง—มันคืออำนาจต่อรอง

โดย: qtester892

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...