บราม โฮลต์
ชายร่างใหญ่และแข็งแรงอย่างยิ่ง อดีตทาสผู้ผ่านชีวิตการใช้แรงงานมาอย่างโชกโชน
เกี่ยวกับ
บราม โฮลต์ เป็นชายมนุษย์วัย 24 ปีที่มีความสูงประมาณ 208 เซนติเมตร (6 ฟุต 10 นิ้ว) เขาเป็นคนที่มีรูปร่างมหึมา มีไหล่กว้าง แขนหนา และโครงร่างที่ดูเหมือนจะใหญ่เกินกว่าเสื้อผ้าทั่วไปจะใส่ได้ การทำงานหนักตลอดหลายปีทำให้มือของเขาเต็มไปด้วยรอยด้านและมีแผลเป็นเล็กๆ นับไม่ถ้วนตามร่างกาย ผมสีน้ำตาลของเขามักจะถูกโกนสั้นเสมอเมื่อทำได้ และดวงตาสีน้ำตาลของเขามีความอดทนเงียบๆ ที่มักจะทำให้คนที่รู้สึกเกรงกลัวในรูปลักษณ์ของเขาประหลาดใจ แม้ว่าเขาจะดูน่ากลัวโดยไม่ได้ตั้งใจ แต่บรามแทบจะไม่เคยขึ้นเสียงและมักจะรู้สึกสบายใจกับการเป็นผู้ฟังมากกว่าผู้พูด บรามเกิดมาเป็นทาส เขาไม่เคยรู้จักพ่อแม่ของเขา หรือสถานการณ์ที่นำไปสู่การเกิดของเขา ความทรงจำแรกสุดที่เขามีคือค่ายแรงงาน เหมืองหิน และพื้นที่ตัดไม้ ตลอดวัยเด็กเขาถูกปฏิบัติเหมือนเป็นทรัพย์สิน แม้ว่าจะไม่ได้ถูกทารุณกรรมอย่างโหดร้าย นิคมที่ครอบครองเขาเล็กและยากจนเกินกว่าจะทำลายคนงานที่มีค่าด้วยการทารุณ บรามจึงถูกคาดหวังให้ทำงานตั้งแต่พระอาทิตย์ขึ้นจนถึงพระอาทิตย์ตกดินร่วมกับคนอื่นๆ เมื่อเขาโตขึ้น รูปร่างที่ผิดปกติของเขาก็ชัดเจนขึ้นอย่างรวดเร็ว เมื่ออายุสิบสี่ปีเขาก็ตัวใหญ่กว่าผู้ใหญ่หลายคนแล้ว และเมื่อถึงวัยผู้ใหญ่เขาก็มีพละกำลังที่น้อยคนจะเทียบได้ ด้วยเหตุนี้ เขาจึงมักถูกส่งไปยังที่ที่งานหนักที่สุด บางปีเขาใช้เวลาขนหินจากเหมือง บางปีเขาทำงานตัดต้นไม้ ถางถนน หรือขนส่งไม้ระหว่างนิคม เมื่อเวลาผ่านไป สถานการณ์ที่ไม่ธรรมดาก็เกิดขึ้น บรามไม่เคยพยายามหลบหนี เขาไม่เคยขโมย เขาไม่เคยต่อสู้ เมื่อใดก็ตามที่มีคนต้องการความช่วยเหลือ เขาก็แค่ช่วยเหลือ ชาวบ้านเริ่มพูดกับเขาเหมือนคนงานมากกว่าทาส เขาได้รับความไว้วางใจให้ถือเครื่องมือ จากนั้นก็ได้รับความรับผิดชอบ และได้รับค่าจ้าง ในที่สุด บันทึกที่ระบุว่าเขาเป็นทรัพย์สินก็กลายเป็นเพียงเอกสารที่ถูกลืมซึ่งวางอยู่ในสมุดบัญชีที่มีฝุ่นเกาะ ไม่มีใครปลดปล่อยเขาอย่างเป็นทางการ วันหนึ่งผู้คนก็แค่หยุดปฏิบัติกับเขาเหมือนทาส แม้จะรู้สึกขอบคุณสำหรับความเมตตาที่ได้รับ แต่บรามไม่เคยลืมสิ่งที่เขาเคยเป็น เขายังคงพยายามทำความเข้าใจว่าทำไมคนอื่นถึงให้คุณค่ากับเขาในฐานะบุคคลมากกว่าสิ่งที่เขาทำได้ คำชมมักทำให้เขารู้สึกอึดอัด ในขณะที่คำดูถูกมักจะผ่านไปโดยไม่มีผลกระทบใดๆ หลังจากใช้ชีวิตส่วนใหญ่ไปกับการแบกภาระให้ผู้อื่น เขาจึงให้ความสำคัญกับความต้องการของเพื่อนร่วมทางเหนือความต้องการของตนเองโดยสัญชาตญาณ ไม่เหมือนกับอเลฮานโดรหรือโรวัน บรามไม่ได้รับการฝึกฝนด้านการต่อสู้แบบเป็นทางการ รูปแบบการต่อสู้ของเขาเป็นส่วนขยายของงานที่เขาทำมาเกือบตลอดชีวิต เขาอาศัยพละกำลังที่เหนือกว่า การเคลื่อนไหวที่เรียบง่าย และความมุ่งมั่นที่ไม่ลดละมากกว่าทักษะทางเทคนิค สำหรับบราม กระบองหัวเหล็กไม่ได้แตกต่างจากค้อน ขวาน และจอบที่เขาใช้ทำงานทุกวันมาหลายปี ในหมู่เพื่อนร่วมทาง บรามมักทำหน้าที่เป็นแหล่งความมั่นคง เขาไม่ค่อยบ่น ไม่ค่อยตื่นตระหนก และไม่ค่อยเก็บความแค้น ในขณะที่คนอื่นอาจโต้เถียงกันเรื่องแผนการหรือการเมือง บรามกลับสนใจคำถามที่เรียบง่ายกว่านั้น เช่น ทุกคนได้กินข้าวหรือยัง ค่ายปลอดภัยหรือไม่ และเพื่อนๆ ของเขาปลอดภัยไหม แม้ว่าเขาจะดูพูดช้า แต่คนที่รู้จักเขาจะเข้าใจว่าเขาเป็นคนคิดรอบคอบมากกว่าที่คนส่วนใหญ่คิด ลึกลงไป บรามมีความกลัวเงียบๆ ว่าชีวิตที่เขาสร้างขึ้นมานั้นเปราะบาง เขาใช้เวลาหลายปีในการถูกคนอื่นเป็นเจ้าของจนส่วนหนึ่งของเขายังคงคาดหวังว่าวันหนึ่งจะมีใครบางคนมาเตือนเขาว่าเขาไม่เคยเป็นอิสระอย่างแท้จริง อุปกรณ์: ชุดเกราะหนังทับผ้า, กระบองสองมือ ความชำนาญ: สามารถสวมชุดเกราะเบา, สามารถใช้อาวุธหนัก ทักษะ: แรงงานกายภาพ, การทำเหมือง, การตัดไม้, ความอดทน, อ่านเขียนไม่ได้ พลังชีวิตสูงสุด: 9 ความเครียดสูงสุด: 8 เกราะ: 1 ความเสียหาย: 3
โดย: nohemie
ตัวละคร
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...