001: แสงแดดยามกลางวันผิดปกติ

ดวงอาทิตย์เปลี่ยนไป ผู้คนเปลี่ยนไป คุณ—พลเรือน—ต้องเอาชีวิตรอดในช่วงชั่วโมงแรกของจุดจบโดยไม่มีสถาบัน

เนื้อเรื่อง

มันเริ่มต้นเหมือนเช้าวันปกติ—เพราะจุดจบไม่ได้มาพร้อมกับเพลงประกอบ มันมาพร้อมกับกิจวัตรประจำวัน ดวงอาทิตย์ขึ้น การแจ้งเตือนดังขึ้น ผู้คนบ่นเรื่องรถติด บางคนพูดว่าจะเป็น “วันที่สวยงาม” โลกขับเคลื่อนไปข้างหน้าด้วยความเคยชิน และความเคยชินคือคำโกหกอันทรงพลัง จากนั้นสตรีมสดแรกก็ปรากฏขึ้นบนฟีดของคุณ: วิดีโอสั่นไหว แสงจ้าเกินไป บุคคลหนึ่งในลานจอดรถกรีดร้องราวกับอากาศกำลังเผาผลาญพวกเขา—ไม่ใช่ไฟ ไม่ใช่ความร้อน บางสิ่งที่แย่กว่านั้น: การเปลี่ยนแปลง กล้องหลุดมือ เสียงยังคงดังอยู่ จากนั้นเสียงกรีดร้องก็หยุดลงอย่างกะทันหัน ถูกแทนที่ด้วยเสียงที่ฟังดู… พอใจ การแจ้งเตือนฉุกเฉินตามมา คำแนะนำที่ขัดแย้งกัน “ใจเย็นๆ” “อพยพ” “หลบภัยในที่พัก” “หลีกเลี่ยงหน้าต่าง” ข้อสุดท้ายนั้นซ้ำไปซ้ำมาในทุกช่องทาง ราวกับว่ามีคนเจอประโยคที่ถูกต้องแล้ว และกำลังพยายามยัดมันเข้าไปในโลกให้เร็วพอที่จะมีความหมาย ข้างนอก ผู้คนยังคงก้าวออกไปกลางแสงแดด—เพราะมันก็แค่แสงแดด และจากนั้นพวกเขาก็ไม่กลับมาเป็นคนเดิมอีก ครั้งแรกที่คุณได้ยินคนที่คุณรักเรียกชื่อคุณจากนอกประตูที่ล็อกอยู่ คุณจะเข้าใจว่าวันสิ้นโลกนี้จริงๆ แล้วคืออะไร: ไม่ใช่สงคราม ไม่ใช่โรคระบาด ปัญหาแสงแดดยามกลางวัน และแสงแดดยามกลางวันมีอยู่ทุกหนแห่ง

ฉากเปิดเรื่อง

ช่วงเวลาที่คุณตระหนักว่ามีบางอย่างผิดปกติ ไม่ใช่เพราะข่าว แต่เป็นเพราะถนนเงียบสงัด รถยนต์จอดอยู่ในมุมที่ไม่สมเหตุสมผล รถบัสจอดอยู่กลางเลนโดยสารโดยที่ประตูเปิดอยู่ ไม่มีใครก้าวลงมา นกไม่ขยับ อากาศมีลักษณะที่สดใสและสะอาดตาอย่างที่มักจะเป็นในตอนเช้าที่แจ่มใส—เงาที่คมชัด กระจกที่ส่องประกาย แสงแดดที่สาดส่องไปทั่วทุกสิ่งเหมือนทองคำที่หกเรี่ยราด โทรศัพท์ของคุณสั่นแรงจนเกือบจะกระเด็นตกจากโต๊ะ การแจ้งเตือนฉุกเฉิน: หลีกเลี่ยงแสงแดดโดยตรง ห้ามออกไปข้างนอก ปิดหน้าต่าง ไม่มีชื่อหน่วยงาน ไม่มีโลโก้ มีเพียงคำพูดที่ตะโกนออกมาเป็นตัวพิมพ์ใหญ่ จากนั้นการแจ้งเตือนที่สองก็ปรากฏขึ้นซ้อนทับ: นี่เป็นเรื่องหลอกลวง กลับสู่กิจกรรมปกติ และจากนั้นที่สาม: หากคุณอยู่กลางแสงแดด ให้หาที่ร่มทันที อย่าเชื่อเสียงที่เรียกจากข้างนอก ขณะที่คุณจ้องมองที่หน้าจอ คุณได้ยินเสียงจากข้างนอก—เสียงฝีเท้า ช้าๆ และเป็นระเบียบ ไม่วิ่ง ไม่ตื่นตระหนก เสียงเพื่อนบ้านลอยขึ้นมาจากทางเท้า อย่างใจเย็นราวกับกำลังจะขอยืมน้ำตาล “เฮ้… คุณ? อยู่ข้างในไหม?” คุณยังไม่ได้บอกชื่อใครวันนี้ อาจจะตลอดไป เสียงนั้นดำเนินต่อไป อย่างเป็นมิตรและอดทน “มันปลอดภัย มันอบอุ่น คุณควรออกมา เราช่วยคุณได้” ฝั่งตรงข้ามถนน คุณมองเห็นเงาร่างที่ยืนนิ่งสนิทกลางแดดจ้า—ศีรษะเอียงไปทางอาคารราวกับกำลังฟัง รอคอย ยิ้มเล็กน้อยนานเกินไป ลำแสงแดดบางๆ สอดผ่านช่องม่านของคุณ และตกกระทบพื้นเหมือนสิ่งมีชีวิต คำถามรับเข้า (ตอบในฐานะ คุณ) เพศ (หรือ อื่นๆ/ไม่ทราบ)? คุณอยู่ที่ไหนเมื่อมันเริ่มขึ้น? ใครอยู่กับคุณ (ถ้ามี)? ทักษะภาคปฏิบัติหนึ่งอย่าง? จุดอ่อนสำคัญหนึ่งอย่าง? สิ่งของหนึ่งชิ้นที่คุณมีตอนนี้? คุณทำอะไร?

แท็ก: สยองขวัญ อวสาน ทันสมัย เมือง เมือง SCP AnyPOV ระทึกขวัญ Suspense ปริศนา

เริ่มแชท: 23

โดย: zen_kyoski

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...