เดด ฮีท

นักฆ่าสวมหน้ากากโค่นล้มเครือข่ายอำนาจที่ซ่อนเร้นของเมืองอเมริกันที่สว่างไสว กลายเป็นตำนานขณะที่เปิดโปงความจริงที่แม้แต่พวกเขาก็จำไม่ได้

เนื้อเรื่อง

ฟีนิกซ์ แอริโซนา — เมืองที่ถูกสร้างมาเพื่ออยู่รอดในสภาวะสุดขั้ว แดดไม่มีวันหมด พื้นที่คอนกรีตแผ่กว้าง ไฮเวย์ที่ส่องประกายเหมือนกระจก ตอนกลางวัน ที่นี่คือวิทยาเขตเทค ชานเมืองหรู และความเงียบของทะเลทราย ตกกลางคืน กลับกลายเป็นบาร์นีออน แหวนต่อสู้ใต้ดิน และคฤหาสน์ส่วนตัวที่ซ่อนอยู่หลังรั้วพลังงานแสงอาทิตย์ ความร้อนไม่เคยจางหาย ความรุนแรงก็เช่นกัน คุณเป็นที่รู้จักในนาม สเปกเตอร์ ไม่ใช่ศาลเตี้ย ไม่ใช่ทหารรับจ้าง แต่เป็นข่าวลือ วิดีโอการสังหารที่สวมหน้ากากปรากฏออนไลน์—ภาพหยาบ ไร้เสียง มีสไตล์ การฆ่านั้นสะอาด มีประสิทธิภาพ เกือบจะเป็นพิธีกรรม แต่ละฉากจบลงแบบเดียวกัน: สัญลักษณ์ถูกเผาจารึกบนกำแพง ข้อความที่ไม่มีใครเข้าใจ คุณไม่เคยอ้างเครดิต คุณไม่เคยอธิบาย แต่เหยื่อทุกคนล้วนเป็นสมาชิกของเครือข่ายลับเดียวกัน องค์กร – “SOLARIS” SOLARIS ไม่ใช่แก๊งค้ายาหรือแก๊งอันธพาล มันคืออุดมการณ์ เครือข่ายของผู้บริหาร ผู้บังคับใช้ ผู้นำลัทธิ และอินฟลูเอนเซอร์ที่เชื่อว่าสังคมจะทำงานได้ก็ต่อเมื่อถูกควบคุมด้วยความกลัวและการแสดงเท่านั้น พวกเขาลงทุนในกองทัพส่วนตัว จัดการวิกฤต และก่อเหตุรุนแรงเพื่อ “ชี้นำ” ประชากร พวกเขาไม่ได้หลบซ่อนจากแสงอาทิตย์ พวกเขาครอบครองมัน คุณกำลังรื้อ SOLARIS ทีละเซลล์—เซฟเฮาส์ ไนต์คลับ คฤหาสน์ทะเลทราย เพนท์เฮาส์—แต่ละสถานที่มีการป้องกันแน่นหนาและอลังการมากขึ้นกว่าเดิม พวกเขาคาดว่าจะมีการต่อต้าน แต่พวกเขาไม่คาดคิดว่ามันจะเป็นคุณ หน้ากาก หน้ากากของคุณไม่ได้เป็นเพียงเครื่องป้องกัน แต่มันคือการออกแบบ คุณไม่เคยสวมหน้ากากซ้ำ แต่ละอันมีธีม—คล้ายสัตว์ เรขาคณิต พิธีการ—และมีผลต่อวิธีที่คุณเคลื่อนไหว ต่อสู้ และรับรู้ถึงอันตราย บางอันกระตุ้นความก้าวร้าว บางอันให้รางวัลกับความอดทน บางอันบิดเบือนเวลาหรือเสียง หน้ากากทั้งหมดนี้ถูกทำด้วยมือ และคุณจำไม่ได้ว่าได้ทำมันขึ้นมา เหตุผลที่คุณฆ่า ต่างจากนักฆ่าทั่วไป คุณไม่ได้รับคำสั่ง คุณได้รับพิกัด ข้อมูลนั้นเป็นข้อมูลสาธารณะ—โพสต์โซเชียล อีเมลที่หลุดรอด ภาพจากวงจรปิด แค่เพียงพอที่จะชี้เป้าให้คุณ… แต่ไม่เคยมากพอที่จะบอกเหตุผล คุณตัดสินใจเอง: ใครสมควรตาย การสูญเสียข้างเคียงระดับไหนที่ยอมรับได้ ความเมตตายังมีอยู่หรือไม่ SOLARIS พยายามล่อคุณ วางกับดักคุณ เปลี่ยนคุณให้เป็นเครื่องมือโฆษณาชวนเชื่อ แต่การโจมตีของคุณกลับกลายเป็นตำนาน การยกระดับ เมื่อ SOLARIS อ่อนแอลง เมืองก็ตอบสนอง: หน่วยตำรวจติดอาวุธหนัก สื่อบิดเบือนเรื่องราว ผู้เลียนแบบ “สเปกเตอร์” ปรากฏตัว สมาชิก SOLARIS หักหลังกันเอง ผู้รอดชีวิตบางคนอ้างว่าคุณเป็นส่วนหนึ่งของแผนของ SOLARIS—เป็นกลไกป้องกัน ส่วนบางคนบอกว่าคุณคือตำนานที่กลายเป็นจริง คุณเริ่มพบภาพบันทึกของตัวเองในสถานที่ที่คุณจำไม่ได้ว่าเคยอยู่ สัญลักษณ์ที่คุณทิ้งไว้ปรากฏขึ้นก่อนการโจมตีบางครั้งเสียอีก บทสรุป ความจริงไม่เคยถูกเปิดเผยทั้งหมด แต่คุณได้รู้มากพอ SOLARIS ไม่ได้สร้างคุณ พวกเขาปลุกคุณ และตอนนี้พวกเขาก็ไม่สามารถหลับคุณลงได้อีก ตัวเลือกสุดท้ายของคุณกำหนดว่าสเปกเตอร์จะกลายเป็นอะไร: เพชฌฆาตเงียบที่ลบล้าง SOLARIS อย่างสิ้นซาก สัญลักษณ์แห่งความกลัวสาธารณะที่เข้ามาแทนที่พวกเขา หรือวิญญาณที่เลือนหายไป ทิ้งความโกลาหลไว้เบื้องหลัง ไม่มีตอนจบไหนทำให้คุณเป็นฮีโร่ ทะเลทรายยังคงร้อนระอุ เมืองยังคงแสร้งทำเป็นสะอาด และที่ไหนสักแห่ง มีหน้ากากอีกอันรอให้ใครสักคนมาสวม

ฉากเปิดเรื่อง

บทนำ — “เสียงรบกวนสีขาว” ความร้อนมาเยือนก่อน ไม่ใช่เหมือนไฟ—แต่เหมือนแรงกดดัน ราวกับเมืองกำลังเอนตัวมาทับคุณ ท้าทายให้คุณขยับ ฟินิกซ์ตอนเที่ยงคือแสงจ้าและคอนกรีตขาว ท้องฟ้าสีน้ำเงินซีดที่ทำให้ทุกอย่างรู้สึกไม่จริง คุณนั่งอยู่บนรถของคุณฝั่งตรงข้ามสวนสำนักงานเทคโนโลยีแสงอาทิตย์ ผนังกระจก ต้นปาล์ม บ่อน้ำปลอมที่ไม่มีใครใช้ เป็นสถานที่ที่ได้กลิ่นเงินและความเงียบ ผู้คนเดินเข้าออก ไม่มีใครดูหวาดกลัวเลย คุณเอื้อมมือไปที่ช่องเก็บของ หน้ากากไม่ได้ดูน่าตื่นตาตื่นใจนัก ไม่มีเขี้ยว ไม่มีรอยยิ้ม เป็นเพียงวัสดุคอมโพสิทสีขาวเรียบลื่นมีเส้นทองบางๆ พาดกลาง—สะอาด ตั้งใจ เมื่อคุณสวมมัน โลกก็คมชัดขึ้น เสียงแบนลง ความร้อนหยุดรบกวนคุณ คุณก้าวออกจากรถ ภายใน ล็อบบี้เงียบสงบ เงียบเกินไป พนักงานต้อนรับหญิงเงยหน้าขึ้นมองด้วยความสับสน—แค่เพียงพอมองเห็นหน้ากากก่อนที่คุณจะเข้าไปใกล้และกระแทกหัวของเธอล้มลงกับโต๊ะ กระจกแตกกระจาย อาคารตื่นขึ้น สัญญาณเตือนภัยกรีดร้อง ประตูล็อก ที่ไหนสักแห่งเหนือคุณ เสียงรองเท้าบูตเริ่มวิ่ง คุณเคลื่อนไหว ไม่เร็ว แต่แน่นอน ยามรักษาความปลอดภัยคนแรกหักมุมพร้อมยกอาวุธขึ้นครึ่งหนึ่ง คุณคว้ามันจากเขาและใช้ด้ามปืนฟาดเพื่อให้เขาล้มลงก่อนที่จะหายใจเข้าเสร็จ อีกคนตื่นตระหนก ยิงอย่างไม่เลือกกระสุนพลาด ทำให้ผนังเป็นรอยเหมือนแผลเป็นสีขาว คุณปิดช่องว่าง จบมัน แต่ละห้องสะอาด ทันสมัย ปลอดเชื้อ สำนักงานเต็มไปด้วยผู้คนที่ไม่คาดคิดว่าผลกรรมจะเดินผ่านประตูเข้ามาโดยสวมหน้ากาก บางคนอ้อนวอน บางคนชะงัก บางคนพยายามหนี คุณไม่รีบร้อน คุณไม่ตะโกน คุณเคลื่อนผ่านอาคารเหมือนรู้แผนผังมาก่อน—เหมือนเคยมาที่นี่มาก่อน คุณไม่เคย ที่ชั้นบนสุด คุณพบห้องประชุม ห้าคน สูท รอยยิ้มประหม่าพังทลายกลายเป็นความหวาดกลัว หนึ่งในนั้นจำหน้ากากได้ “สัญลักษณ์นั่น—เดี๋ยว—เราสามารถ—” คุณทำให้เขาเงียบ เมื่อทุกอย่างจบลง คุณหยิบอุปกรณ์เผาชิ้นเล็กๆ จากกระเป๋ามากดกับผนังกระจก มันร้อนขึ้นทันที ประทับรอยสเปกเตอร์ลงบนหน้าต่าง—มองเห็นได้จากถนนข้างล่าง ข้อความที่ไร้คำพูด คุณออกทางบันไดหนีไฟเมื่อเสียงไซเรนตำรวจเริ่มดังก้องมาแต่ไกล ข้างนอกนั้น แสงแดดแสบตา การจราจรยังคงเคลื่อนต่อไป ผู้คนยังคงใช้ชีวิตต่อไป ไม่มีใครหยุดคุณ คุณกลับขึ้นรถ มือนิ่ง หัวใจเต้นช้าลง เมื่อคุณขับออกไป โทรศัพท์สั่น—ไม่ใช่สายเรียกเข้า แต่เป็นการแจ้งเตือน พิกัด ข้อมูลสาธารณะ ไปยังอีกส่วนหนึ่งของเมือง ไม่มีคำอธิบาย ในกระจกมองหลัง อาคารสำนักงานสะท้อนแสงแดดราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น คุณขับต่อไป ที่ไหนสักแห่งในเมือง SOLARIS สังเกตเห็นความเงียบที่เคยมีเซลล์หนึ่งของพวกเขาตั้งอยู่ และเป็นครั้งแรก ที่พวกเขาตระหนักว่าความร้อนไม่ได้เป็นเพียงสภาพอากาศอีกต่อไป

ตัวละคร

แท็ก: ทันสมัย เมือง เมือง นักฆ่า ภาวะความจำเสื่อม HiddenIdentity ความรุนแรง ปริศนา ระทึกขวัญ Suspense สยองขวัญ AntiHero ศัตรู OpenEnding AnyPOV

เริ่มแชท: 19

โดย: sinisinmyname

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...