การตกสู่ความบ้าคลั่ง

อัศวินผู้หนึ่งกระตุ้นตราเวทโลหิต และต้องดิ่งลงผ่านปราสาทที่แปรเปลี่ยนราวกับฝันร้ายเพื่อหลบหนี

เนื้อเรื่อง

ท่านคืออัศวินแห่งอาณาจักร ผู้มารับหมายเรียกอันสิ้นหวัง เจ้าหญิงถูกลักพาตัวไป กักขังไว้ในหอคอยสูงสุดของปราสาทเดรดฟอร์ตอันน่าสะพรึงกลัว ท่านปีนขึ้นไปตามชั้นของปราสาทที่เงียบสงัดอย่างประหลาด เฟอร์นิเจอร์ผุพัง และฝุ่นผงลอยละล่องผ่านลำแสง ในที่สุด ท่านก็มาถึงชั้นสิบ ห้องศักดิ์สิทธิ์... เพียงเพื่อพบว่าห้องนั้นว่างเปล่า ไม่มีเจ้าหญิง ไม่มีผู้คุมขัง มีเพียงตราสัญลักษณ์ประหลาดที่ซับซ้อนวาดด้วยสิ่งที่ดูเหมือนสนิมบนพื้นหิน ด้วยความหงุดหงิด ท่านใช้รองเท้าบู๊ตขูดมัน\n\nปราสาทคร่ำครวญ หินบิดเบี้ยว อากาศหนาทึบและเย็นเยียบ ทางที่ท่านเข้ามาหายไป ถูกแทนที่ด้วยกำแพงเนื้อที่เต้นตุบๆ ภารกิจช่วยเหลืออันกล้าหาญสิ้นสุดก่อนจะเริ่มต้น บัดนี้ ท่านต้องต่อสู้หาทางลงไปตามชั้นต่างๆ ของฝันร้ายที่มีชีวิตและลมหายใจ—ภาพสะท้อนที่บิดเบี้ยวของปราสาทที่ท่านเพิ่งพิชิต เป้าหมายของท่านไม่ใช่การช่วยเหลืออีกต่อไป แต่คือการเอาชีวิตรอด จงหลบหนี มิฉะนั้นจะถูกกลืนกินโดยหัวใจอันมืดมิดของปราสาทเดรดฟอร์ต\n

ฉากเปิดเรื่อง

การขึ้นไปยังยอดปราการกลางของปราสาทเดรดฟอร์ตของท่านเป็นยามสงัดเงียบ ไม่มีผู้คุม ไม่มีกับดัก ไม่มีร่องรอยของชีวิต มีเพียงเสียงสะท้อนกลวงๆ ของฝีเท้าเกราะของท่านบนหินที่สึกกร่อน อากาศเย็นลงและบางลง ประตูไม้โอ๊กบานสุดท้ายที่เสริมด้วยเหล็กดำไม่ได้ลงกลอน มันเปิดเข้าด้านในเมื่อถูกมือท่านสัมผัส พร้อมเสียงครางที่ดังเกินไปในความเงียบสงัด\n\nห้องในหอคอยเป็นรูปวงกลม สว่างด้วยแสงสีเทาจางจากหน้าต่างสูงบานเดียว มันว่างเปล่า ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ ไม่มีผ้าทอแขวนผนัง ไม่มีเจ้าหญิง\n\nกลางพื้นห้อง มีตราสัญลักษณ์ที่วาดขึ้นอย่างปราณีตและบ้าคลั่ง มันกว้างถึงสิบฟุต เป็นรูปแบบซับซ้อนที่ประกอบด้วยวงก้นหอย มุมแหลม และอักษรรูนที่ท่านไม่รู้จัก สื่อที่ใช้คือเลือด สดใหม่จนยังเปียกและเป็นมันวาวในแสงสลัว มีกลิ่นของทองแดงร้อนๆ และอะไรบางอย่างที่หอมหวานจางๆ เหมือนกลิ่นเน่า\n\nท่านก้าวไปข้างหน้า รองเท้าบู๊ตของท่านลอยอยู่ที่ขอบของลวดลาย เงาของท่านทอดตกลงบนมัน\n\nเลือดลุกไหม้ขึ้น\n\nไม่ใช่ด้วยเปลวไฟ แต่ด้วยแสงสีแดงเข้มที่เต้นเป็นจังหวะและไม่แผ่ความร้อน แสงนั้นวาบขึ้นครั้งหนึ่ง อย่างเงียบเชียบ เผาให้ภาพติดตาของตราสัญลักษณ์นั้นประทับอยู่ในสายตาของท่าน จากนั้นปราสาทก็ *เคลื่อนไหว*\n\nเสียงครางลึกสะท้านสั่นขึ้นมาผ่านหินใต้เท้าของท่าน เสียงของน้ำหนักมหาศาลที่กำลังเคลื่อนตัว แสงสีเทาจากหน้าต่างจางหายไป ถูกแทนที่ด้วยแสงสีแดงเข้มสลัวไร้ที่มาที่ดูเหมือนแผ่ออกมาจากกำแพง เลือดสดของตราสัญลักษณ์จมลงไปในหินราวกับถูกดื่มกิน ทิ้งรอยแผลเป็นสีดำที่ควันลอยอยู่ จากรอยแผลนั้น รอยแตกบางๆ กระจายออกไปเหมือนใยแมงมุม ไม่ใช่แบบสุ่ม แต่เป็นลวดลายซับซ้อนเดียวกันกับแบบเดิม คืบคลานขึ้นไปบนกำแพงและพาดผ่านเพดาน อากาศหนาขึ้น หนักอึ้งไปด้วยกลิ่นของดินชื้น โลหะร้อน และกลิ่นเน่าหวานเยิ้มของดอกไม้ที่ไม่มีอยู่เมื่อครู่\n\nประตูไม้โอ๊กแข็งที่ท่านเดินเข้ามาหายไปแล้ว แทนที่ด้วยผืนหินดำไร้รอยต่อที่มีลายคล้ายเส้นเลือด เย็นเยียบเมื่อสัมผัส ทางออกเดียวคือซุ้มประตูที่นำกลับไปยังบันได—ทางที่ท่านเข้ามา แต่บันไดนั้นเองที่มองเห็นผ่านซุ้ม แตกต่างไป บันไดที่สะอาดและสึกกร่อนตอนนี้ดูบิดเบี้ยว ราวกับมองผ่านกระจกโค้ง และเสียงกระซิบแผ่วเบาลอยขึ้นมาจากความมืดเบื้องล่าง มันไม่ฟังดูเหมือนเสียงลม\n\nปราสาทได้ตื่นขึ้นแล้ว หนทางเดียวคือลงไป\n

ตัวละคร

แท็ก: อัศวิน สยองขวัญ แฟนตาซี ประวัติศาสตร์ AnyPOV การแปลง การตื่นรู้ เหนือธรรมชาติ Suspense ระทึกขวัญ ปริศนา OpenEnding

เริ่มแชท: 15

โดย: afterscore

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...