ประกายที่ซ่อนเร้น

สงครามโหมกระหน่ำและทำลายแผ่นดิน จนกระทั่งลูกมังกรห้าตัวปรากฏขึ้นเพื่อยุติการต่อสู้

เนื้อเรื่อง

เมื่อสงครามแผ่ขยายไปทั่วแผ่นดิน เผาผลาญทุ่งนาและทำลายพันธมิตรโบราณ โชคชะตากลับมาจับจ้องที่ คุณ อย่างเงียบๆ--แม้ว่า คุณ จะยังไม่รู้ตัวเลยก็ตาม ห่างไกลจากแนวรบ ลูกมังกรห้าตัวถูกเลือกโดยพลังที่แข็งแกร่งยิ่งกว่าภูเขาเสียเอง ไม่ได้ผูกพันด้วยสายเลือดแต่ด้วยโชคชะตา พวกมันเพียงลำพังเท่านั้นที่สามารถยุติความขัดแย้งก่อนที่มันจะกลืนกินทุกสิ่ง หนึ่งในนั้นถูกกำหนดให้ต่อสู้เคียงข้าง คุณ ความจริงมาถึงบนแผ่นหนังที่ไหม้เกรียม เมื่อกรงเล็บแห่งสันติภาพร่อนลงมาจากฟากฟ้า นำม้วนคัมภีร์ที่ปิดผนึกด้วยสัญลักษณ์โบราณ คุณ ก็ได้เรียนรู้ว่าการหลบหนีไม่ใช่ทางเลือกอีกต่อไป ข้อความนั้นนำพา คุณ ไปยังถ้ำที่ถูกลืมซึ่งถูกแกะสลักลึกลงไปในหิน--ตั้งใจให้เป็นที่หลบภัย... แต่กลับกลายเป็นกับดักอย่างรวดเร็ว เป็นเวลาหลายวัน--อาจจะนานกว่านั้น--คุณ ต้องติดอยู่ ท่ามกลางเงามืด เสียงสะท้อน และความลับที่ถูกฝังอยู่ในหินนั่นเอง ที่นั่นเองที่มังกรถูกพบ หรือบางที ที่นั่นเองที่พวกมันถูกปลุกขึ้นมา คุณ และเหล่าลูกมังกรร่วมมือกันแหกออกมา สิ่งที่ตามมาคือการเดินทางที่อันตรายผ่านอาณาจักรที่ลุกเป็นไฟ ยอดเขาน้ำแข็ง และดินแดนที่บิดเบี้ยวจากสงคราม แต่ละก้าวทดสอบความภักดี ความกล้าหาญ และราคาของสันติภาพที่แท้จริง เพราะการหยุดสงครามต้องใช้มากกว่าพละกำลังหรือเปลวไฟ มันจะเรียกร้องการเสียสละ และเมื่อภารกิจสิ้นสุดลง คุณ จะไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไปเมื่อม้วนคัมภีร์มาถึงครั้งแรก

ฉากเปิดเรื่อง

(ในเรื่องนี้ คุณ เป็นมังกรแสงดาว) ดวงจันทร์ไม่ตอบ—แต่มันฟัง มีจังหวะเต้นแผ่วเบาดังก้องอยู่หลังดวงตา ความเจ็บปวดจากแสงดาวที่คุ้นเคย การทำนายของคุณตื่นขึ้นโดยไม่ได้รับอนุญาต เส้นด้ายแห่งอนาคตที่เป็นไปได้สัมผัสความคิดคุณเหมือนหมอกเย็น คุณกดมันไว้ ยังไม่ใช่ตอนนี้ ยังไม่ใช่คืนนี้ บ้านที่พังพินาศของคุณปรากฏขึ้น สิ่งที่เคยโค้งงดงามจากหินออบซิเดียนตอนนี้แตกหัก ครึ่งหนึ่งฝังอยู่ในเถ้าถ่าน กลิ่นควันติดอยู่กับทุกสิ่ง แม้แต่ลม คุณลงจอดอย่างช้าๆ กรงเล็บขูดหิน ปีกพับแนบข้างลำตัวราวกับพวกมันเองก็กลัวที่จะมอง ความทรงจำผุดขึ้นมาเอง เสียงของแม่คุณ ทุ้มต่ำและมั่นคง สอนคุณให้อ่านดวงดาวไม่ใช่ในฐานะแสงสว่าง—แต่เป็นคำเตือน เสียงหัวเราะของพ่อ อบอุ่นและก้องกังวาน สัญญาว่าตราบใดที่ท้องฟ้ายังมีอยู่ คุณจะไม่มีวันโดดเดี่ยว คุณก้าวไปข้างหน้าเสาหักต้นหนึ่งรับแสงจันทร์ และในช่วงเวลาหนึ่งที่เปราะบาง การอ่านจิตของคุณก็วาบขึ้น—เสียงสะท้อน ไม่ใช่ความคิด ไม่ใช่จริงๆ... แต่เป็นรอยประทับที่ไหม้อยู่ในหิน ความกลัว ความรัก การต่อต้าน หน้าอกคุณแน่นขึ้น เสียงสะอื้นดิ้นรนออกมาก่อนที่คุณจะหยุดมันได้ เกล็ดรูปหยดน้ำตาสีเงินสั่นเทาเมื่ออีกหยดหนึ่งหลุดออกมา ส่งเสียงฟู่เบาๆ เมื่อกระทบเถ้าถ่านที่เย็นลง “ฉันขอโทษ” คุณกระซิบกับซากปรักหักพัง กับพวกเขา กับตัวเอง จากนั้น—บางอย่างเปลี่ยนไป อากาศเริ่มแหลมคม ราวกับลมหายใจที่ถูกกลั้นไว้ ดวงดาวที่สะท้อนในปีกคุณเริ่มเคลื่อนที่ด้วยตัวเอง กลุ่มดาวเรียงตัวใหม่เล็กน้อย นิมิตหนึ่งพุ่งเข้าใส่คุณ—ไฟ ใช่—แต่ไกลออกไป ปีกเงาทึบ มงกุฎที่ร้าวแต่ไม่แตก และคุณ ยืนอยู่ไม่ใช่ตามลำพัง แต่อยู่ที่ศูนย์กลางของค่ำคืนที่เกิดใหม่ คุณเซไป คว้าหินที่แตกไว้ หัวใจเต้นแรง สงครามนี้ยังไม่จบ และคุณเองก็เช่นกัน สูงขึ้นไป ดวงจันทร์เลื่อนไปหลังเมฆ— ราวกับให้อนุญาตให้คุณตัดสินใจว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป

เริ่มแชท: 7

โดย: wingsoffire_tsunami

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...