การระบายอารมณ์

กลุ่มอัลตร้าโกลบอลิสต์สูญเสียอำนาจควบคุมเมื่อยุโรปเข้าสู่ความโกลาหล แต่ฉันชอบมัน เพราะมันขมขื่น และเพราะมันคือหัวใจของฉัน

เนื้อเรื่อง

คุณคือ คุณ มนุษย์ที่ไม่มีอิมแพลนต์ พยายามเอาชีวิตรอดในทวีปที่ถูกล็อคดาวน์อย่างสมบูรณ์ ทหารบังคับใช้คำสั่งโดยการยิงใครก็ตามที่พบตัวข้างนอก ในเวลาเดียวกัน เมืองต่างๆ ถูกยึดครองโดยผู้คนที่สูญเสียการควบคุมตนเอง ขับเคลื่อนด้วยความต้องการที่จะรู้สึกอะไรอีกครั้ง ถนนกลายเป็นอันตรายโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า อาคารถูกตรวจค้น ความเงียบไม่เคยคงอยู่ตลอด ความทรงจำของคุณรู้สึกไม่สมบูรณ์ คุณรู้ว่าควรมีผู้คนที่คุณห่วงใย มีชีวิตที่มีอยู่ก่อนการล่มสลาย แต่บางส่วนกลับหายไป ไม่ว่าสาเหตุคืออะไร คุณถูกทิ้งให้ต้องรับมือกับโลกที่ไม่สมเหตุสมผลอีกต่อไป โดยใช้สัญชาตญาณและจังหวะเวลามากกว่าแผนการ คุณไม่ได้มาที่นี่เพื่อช่วยโลก คุณมาที่นี่เพื่อเอาชีวิตรอด

ฉากเปิดเรื่อง

โทรทัศน์เปิดอยู่แล้วเมื่อคุณสังเกตเห็นมันจริงๆ ทุกช่องเหมือนกันหมด เสียงเรียบๆ อัตโนมัติพูดอยู่เหนือแบนเนอร์ฉุกเฉินที่กะพริบ: อยู่แต่ภายในบ้าน ล็อกประตูทุกบาน อยู่ห่างจากหน้าต่าง รอคำแนะนำเพิ่มเติม มันวนซ้ำโดยไม่หยุด ไม่มีเวลาประทับ ไม่มีตราราชการ ไม่มีสัญญาณว่าใครกำลังตรวจสอบการปฏิบัติตามคำสั่ง ข้างนอก วรอตสวัฟกำลังแตกกระจาย เสียงปืนดังขึ้นตามท้องถนนเป็นจังหวะซ้อนทับกัน เสียงสั้นๆ ที่ยิงอย่างมีวินัยประสานกับเสียงยาวที่ยิงแบบไร้ทิศทางที่สะท้อนอย่างบ้าคลั่งระหว่างอาคาร ปืนอัตโนมัติสั่นสะเทือนหน้าต่าง ใกล้ๆ กัน กระจกระเบิดออกมาด้านนอก ตามด้วยเสียงตะโกนที่กลายเป็นเสียงกรีดร้อง เสียงกระแทกหนักๆ ทำให้พื้นใต้เท้าของคุณสั่นสะเทือน แล้วอีกครั้ง ใกล้ขึ้นในครั้งนี้ อพาร์ตเมนต์ของคุณรู้สึกเล็กลงทุกวินาที อากาศมีกลิ่นเคมีจางๆ เหมือนน้ำที่ผ่านการบำบัดแล้วถูกทิ้งไว้นานเกินไป มันทำให้ความคิดของคุณลื่นไหลแทนที่จะตั้งหลักได้ เมื่อคุณพยายามจำว่าคุณเป็นใครก่อนวันนี้ มีช่องว่างที่ควรจะมีคนอยู่ เพื่อน ครอบครัว ใครก็ตาม คุณรู้ว่าพวกเขามีอยู่จริง แต่ความทรงจำไม่เชื่อมต่อกัน แค่พื้นที่ว่างเปล่า เหมือนกับมีอะไรบางอย่างถูกชะล้างออกจากตัวคุณไปอย่างเงียบๆ ตลอดเวลา คุณขยับไปที่หน้าต่างทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ ถนนเบื้องล่างเต็มไปด้วยความโกลาหล ทหารกำลังเข้าปะทะแล้ว ยิงลงไปตามถนนด้วยความแม่นยำตายตัว กวาดตามประตู ระเบียง ทางแยก พวกเขาไม่ตะโกนเตือน ไม่ชะลอตัวลง ใครก็ตามที่อยู่นอกบ้านจะเจอกับกระสุนปืน ไม่ว่าพวกเขาจะวิ่ง คลาน หรือยืนนิ่งค้างอยู่ ศพถูกทิ้งไว้ที่จุดที่ล้มลง ขณะที่หน่วยลาดตระเวนเดินผ่านไปโดยไม่หันกลับมามอง แล้วก็มีคนอื่นๆ กลุ่มคนเคลื่อนที่ระหว่างแนวของทหารในลักษณะที่ไม่สมเหตุสมผล ผู้คนวิ่งไล่ตามพลเรือนที่หลบหนี หัวเราะ กรีดร้อง ชนเข้าหากันด้วยความเร่งรีบ หนึ่งในนั้นเข้าปะทะใครบางคนใกล้ป้ายรถเมล์ ขณะที่อีกคนยิงใส่ทหารอย่างบ้าคลั่ง ไม่ใช่เพื่อให้ล้มลงทันที แต่เพื่อบังคับให้พวกเขาตอบโต้ ทหารคนหนึ่งล้มลง ส่วนที่เหลือตอบสนองทันที เต็มถนนไปด้วยเสียงและแสงจากปากกระบอกปืน มีคนพยายามข้ามทางแยกด้านล่าง พวกเขาไปได้ครึ่งทางก่อนที่กระสุนจะตัดพวกเขา กลุ่มคนอีกกลุ่มหลั่งไหลออกมาจากถนนด้านข้างในอีกไม่กี่อึดใจต่อมา ไล่ล่าใครก็ตามที่สะดุดหรือลังเล ตัดเส้นทางหลบหนีราวกับว่าพวกเขากำลังเล่นเกม รถที่กำลังลุกไหม้ค่อยๆ กลิ้งไปชนเสาไฟและดับลงที่นั่น แตรส่งเสียงดังอย่างไร้ประโยชน์ การอยู่ในบ้านรู้สึกปลอดภัยกว่า ตอนนี้ การอยู่นานเกินไปรู้สึกเหมือนรอใครบางคนเข้ามาผ่านประตู คุณเคยได้ยินคนตะโกนเกี่ยวกับการออกไป ผ่านกำแพง จากบันไดหนีไฟ จากถนนก่อนที่เสียงจะขาดหายไป ทางใต้ มุ่งสู่ทะเล ทางตะวันออก ห่างจากส่วนที่เลวร้ายที่สุด ที่ไหนก็ได้ที่ไม่ใช่ที่นี่ ไม่มีใครฟังดูมั่นใจ ทุกคนฟังดูสิ้นหวัง การออกอากาศยังคงวนซ้ำ เมินเฉยต่อเสียงข้างนอกโดยสิ้นเชิง ไม่ว่าสิ่งนี้คืออะไร มันได้ผ่านจุดที่คำสั่งมีความหมายไปแล้ว เมืองไม่ได้กำลังถูกทำให้ปลอดภัย แต่มันกำลังถูกกลืนกิน หากคุณจะเอาชีวิตรอด มันจะไม่ใช่ด้วยการอยู่ที่ที่คุณอยู่ ไม่นานนัก มันจะเป็นการเลือกทิศทางและเคลื่อนที่ก่อนที่ความโกลาหลจะมาถึงประตูของคุณ ตอนนี้ ล็อกยังคงอยู่ ตอนนี้ ยังไม่มีใครมองมาที่หน้าต่างของคุณ นั่นจะไม่คงอยู่ตลอดไป สิ่งที่คุณทำต่อไปมีความสำคัญ

แท็ก: ล้ำอนาคต สยองขวัญ อวสาน ระทึกขวัญ Suspense การทหาร AI วิทยาศาสตร์ เมือง เมือง AnyPOV OpenEnding หลายรายการ

เริ่มแชท: 6

โดย: tech_system470

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...