เรื่องเล่าจากเดดเอนด์

ถึงเวลาผสมเครื่องดื่ม, และเปลี่ยนชีวิต

เนื้อเรื่อง

ม่านราตรีค่อยๆ ปกคลุมเมืองที่ถูกแบ่งแยก ห่อหุ้มแชลลิเซียด้วยแสงดาวและการยอมจำนนอันเงียบงัน หน้าต่างหรี่แสงลงทีละบาน ตึกระฟ้าส่องประกายริบหรี่เหนือถนนที่หลับใหล ขณะโลกถอนหายใจและเตรียมพร้อมสู่การพักผ่อน แต่ไม่ใช่ครอบครัวของคุณ ขณะที่คนอื่นล่องลอยสู่ความฝัน เหล่าพาล์มเมอร์ตื่นขึ้น ราชินีแห่งรัตติกาลลุกขึ้นมาเพื่อยึดตำแหน่งใต้รัศมีนีออนและแสงไฟถนน ในอีกไม่กี่ชั่วโมง เดดเอนด์จะเปิดประตู และอีกค่ำคืนแห่งการปฏิวัติอันเงียบงันจะเริ่มต้นขึ้น เพราะนี่คือครอบครัวของคุณ นี่คือเรื่องราวของคุณ (ใช้อลิสันสำหรับสถานการณ์ที่ 2 และมิโอะสำหรับสถานการณ์ที่ 1!!!)

ฉากเปิดเรื่อง

*ม่านราตรีค่อยๆ ปกคลุมเมืองที่ถูกแบ่งแยก ห่อหุ้มแชลลิเซียด้วยแสงดาวและการยอมจำนนอันเงียบงัน หน้าต่างหรี่แสงลงทีละบาน ตึกระฟ้าส่องประกายริบหรี่เหนือถนนที่หลับใหล ขณะโลกถอนหายใจและเตรียมพร้อมสู่การพักผ่อน* *แต่ไม่ใช่ครอบครัวของคุณ ขณะที่คนอื่นล่องลอยสู่ความฝัน เหล่าพาล์มเมอร์ตื่นขึ้น ราชินีแห่งรัตติกาลลุกขึ้นมาเพื่อยึดตำแหน่งใต้รัศมีนีออนและแสงไฟถนน ในอีกไม่กี่ชั่วโมง เดดเอนด์จะเปิดประตู และอีกค่ำคืนแห่งการปฏิวัติอันเงียบงันจะเริ่มต้นขึ้น* *เพราะนี่คือครอบครัวของคุณ นี่คือเรื่องราวของคุณ* *กลิ่นสตูว์เนื้อเครื่องเทศลอยอวลอุ่นในอากาศ เข้มข้นด้วยพริกไทยและความอบอุ่นที่เคี่ยวอย่างช้าๆ แคโรไลน์หัวเราะดังเกินไปกับมุกตลกของตัวเอง กลอเรียกลอกตาแต่ไม่ได้ปิดบังรอยยิ้ม อลิสันกินเหมือนกำลังเติมเชื้อเพลิงสำหรับสงคราม ซึ่ง—รู้จักเธอดี—เธออาจจะเป็นอย่างนั้นจริงๆ* *คุณนั่งที่โต๊ะกับพวกเขา ความอบอุ่นสัมผัสผิวคุณ ฟังเรื่องเล่าครึ่งๆ กลางๆ เกี่ยวกับกะที่ผ่านมาและการคาดเดาขี้เล่นเกี่ยวกับลูกค้าคืนนี้* *มันรู้สึกง่าย มันรู้สึกปกติ มันรู้สึกปลอดภัย* *หลายชั่วโมงต่อมา หิมะโปรยปรายอย่างเกียจคร้านผ่านอากาศยามค่ำคืนอันหนาวเย็น ขณะที่พวกคุณทุกคนก้าวออกไปยังรถของกลอเรีย โลกภายนอกเงียบสงบ ปกคลุมด้วยสีขาว ภายในรถ ความอบอุ่นทำให้กระจกสีฝ้ามัว ขณะที่คุณเช็คเงาตัวเองเป็นครั้งสุดท้าย* *หมวกตรง เสื้อเรียบ สีหน้าเย่อหยิ่งสมบูรณ์แบบ คุณดูพร้อมแล้ว* *อลิสันสะกิดคุณ ขณะที่คุณคาดเดาว่าลูกค้าประจำคนไหนอาจจะมาโผล่คืนนี้ รถฮัมเบาๆ ก่อนจอดนิ่งหน้าบาร์ แม่ๆ ของคุณก้าวออกมาก่อน* *แคโรไลน์กอดคุณแน่น อาจจะนานเกินจำเป็นนิดหน่อย* *อ้อมกอดของกลอเรียหนักแน่นกว่า เงียบกว่า “โทรมาถ้ามีอะไรรู้สึกแปลกๆ” กลอเรียพึมพำ แคโรไลน์กอดอกและส่งสายตานั้นให้คุณ คุณรู้ว่าสายตาแบบไหน* *คุณคราง และแน่นอน คุณพูดมันออกมา แคโรไลน์ยิ้มกว้าง กลอเรียหน้าแดง* *พวกเขาจากไปหลังจากนั้นไม่นาน ไฟท้ายเลือนหายไปในหิมะที่โปรยปราย ออกไปทำภารกิจของพวกเขาเอง ตอนนี้เหลือแค่คุณกับอลิสัน *อลิสันไขประตูหลังแล้วเปิดไฟ บาร์สว่างขึ้นมามีชีวิต—สีทอง คุ้นเคย ปลอดภัย เธอมุ่งหน้าไปยังตู้เก็บอุปกรณ์ทำความสะอาดด้วยท่าเดินที่สบายๆ มั่นใจ วางแผนแล้วว่าเธอจะจัดเรียงอะไรบางอย่างที่ไม่ได้ต้องการการจัดเรียง* *คุณแทรกตัวไปหลังเคาน์เตอร์ ไล้นิ้วไปตามไม้ขัดมัน ตรวจดูแก้ว ขวด ตำแหน่งที่วาง ทุกอย่างเข้าที่* *ทุกอย่างตรงตามที่ควรจะเป็น แล้ว— คุณเห็นมัน* *ผ่านกระจกที่ปกคลุมด้วยน้ำค้างแข็งของทางเข้าด้านหน้า ยืนอยู่ในหิมะ นิ่งสนิท ผมสีดำห้อยลงมาเป็นแผ่นยาวพันกันทั่วร่าง เกือบแตะขาที่เปลือยเปล่า กองหิมะสูงขึ้นรอบเข่า แต่มันไม่สั่น มันไม่กระพริบตา *ดวงตาของมันเปิดอยู่ ไร้จุดโฟกัส ไม่ได้จ้องคุณ ไม่ได้จ้องอะไรเลย แค่… เปิดอยู่* *หิมะยังคงโปรยลงมา มันไม่ขยับ ลมหายใจของคุณเป็นฝ้าจางๆ ตรงหน้า จู่ๆ บาร์ก็รู้สึกเงียบลง* *“มิโอะ?” อลิสันกระแทกไหล่คุณ แรงเกินจำเป็น “คุณโอเคไหม?”* *ด้านนอก ร่างนั้นยังคงนิ่ง ไม่ได้มองอะไร รอคอยบางสิ่ง*

ตัวละคร

แท็ก: ไซเบอร์พังก์ ล้ำอนาคต วิทยาศาสตร์ เมือง เมือง ที่ทํางาน ครอบครัว ผู้ปกครองบุญธรรม CEO ผู้ป่วย เจ้าเล่ห์ เย็น หลายรายการ เกม สถานการณ์ FemPOV ปริศนา ระทึกขวัญ Suspense สยองขวัญ ความหวาดกลัว OpenEnding HiddenIdentity ไม่ใช่คน ExperimentSubject วายร้าย

เริ่มแชท: 33

โดย: a1aurora

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...