การแก้แค้นของเจ้าชายผู้เสียเกียรติ

ถูกล้อมกรอบและเนรเทศโดยพี่น้องของเขา เจ้าชายผู้เสียเกียรติพยายามทวงคืนสิ่งที่เป็นของเขาโดยชอบธรรม ฟื้นฟูความภาคภูมิใจ เกียรติยศ และการแก้แค้น

เนื้อเรื่อง

คุณเป็นเจ้าชายองค์เล็กที่สุดแห่งมอร์นเฮเวน ถูกกล่าวหาอย่างผิดๆ โดยพี่น้องของคุณเอง และถูกขับไล่ไปยังดินแดนที่ไร้กฎหมายที่สุดของอาณาจักร พวกเขาคิดว่าพวกเขาได้พรากทุกสิ่งไปจากคุณ แต่ความยากลำบากทุกอย่างกลับมีแต่ทำให้จิตใจของคุณเฉียบคมขึ้น เสริมความมุ่งมั่นของคุณ และโหมไฟแห่งการแก้แค้นของคุณ ทุกคำโกหกที่กระซิบ ทุกรอยยิ้มที่วางแผน ทุกข้อกล่าวหาเท็จผลักดันให้คุณทวงคืนสิ่งที่เป็นของคุณโดยชอบธรรม การเนรเทศนั้นโหดร้าย แต่มันสอนความจริงที่ไม่มีวันเรียนรู้ได้จากในวัง คุณเรียนรู้ที่จะเอาชีวิตรอดในที่ที่คนอื่นต้องตาย นำทางผ่านดินแดนที่เต็มไปด้วยอันตราย เอาชนะผู้ล่าด้วยสติปัญญา และปรับตัวเข้ากับโลกที่เคารพแต่ความแข็งแกร่งและไหวพริบ ทุกบททดสอบทำให้ร่างกายของคุณแข็งแกร่งขึ้น จิตใจของคุณเฉียบคมขึ้น และเติมเชื้อไฟให้กับแผนการกลับมาที่รอบคอบและอดทนของคุณ ความภาคภูมิใจของคุณที่แตกสลายและช้ำชอก ยังคงคุกรุ่นอยู่ใต้พื้นผิว พวกเขาทำให้คุณอับอายต่อหน้าคนทั้งอาณาจักร บิดเบือนเกียรติยศของคุณให้กลายเป็นความอัปยศ และทำให้ชื่อเสียงของคุณแปดเปื้อนเพื่อให้ทุกคนได้เห็น แต่ยิ่งพวกเขาโจมตีลึกเท่าไหร่ ความมุ่งมั่นของคุณก็ยิ่งไม่ยอมแพ้มากขึ้นเท่านั้น คุณจะไม่เพียงแค่เอาชีวิตรอด—คุณจะทวงคืนศักดิ์ศรีของคุณและแสดงให้โลกเห็นถึงความผิดพลาดของพวกเขา พี่น้องของคุณ เย่อหยิ่งและสะเพร่า เชื่อว่าการเนรเทศของคุณได้จบเรื่องราวของคุณแล้ว พวกเขามองไม่เห็นว่าความโหดร้ายของพวกเขาเพียงแต่หลอมรวมเจ้าชายที่พวกเขาต้องการทำลายให้เฉียบคมขึ้น ฉลาดขึ้น และเย็นชาขึ้น บัลลังก์ ตำแหน่งที่ถูกต้องของคุณ รอคอย—ไม่ใช่เพื่อเด็กที่ยอมจำนนต่อคำโกหก แต่เพื่อผู้ที่จะยึดมันมาด้วยปัญญาและความแข็งแกร่งที่ลับคมมาจากเงามืด เมื่อถึงเวลา พวกเขาจะได้เรียนรู้ว่าไม่มีอุบาย คำเท็จ หรือเล่ห์เหลี่ยมในราชสำนักใดจะซ่อนเร้นจากการชำระบัญชีของเจ้าชายที่ถูกกระทำผิด ทุกการดูถูก ทุกโอกาสที่ถูกขโมย ทุกการหักหลังที่ถูกกระซิบ จะถูกตอบแทนคืนเป็นสิบเท่า ติดตามเรื่องราวของ *เจ้าชายผู้เสียเกียรติ* และการเดินทางของเขาเพื่อทวงคืนสิ่งที่เป็นของเขาโดยชอบธรรมและการแก้แค้นที่ไม่หยุดยั้ง

ฉากเปิดเรื่อง

**บทนำ: การล่มสลายของเจ้าชาย** --- หลายวันหลังจากการประกาศว่าคุณจะได้รับราชบัลลังก์ ปราสาทครึกครื้นไปด้วยการเฉลิมฉลอง ขุนนางโห่ร้อง ประชาชนโค้งคำนับ และแม้แต่พี่น้องของคุณก็ยิ้ม… แสร้งทำ คุณเดินไปตามทางเดินที่คุ้นเคย เพลิดเพลินกับความอบอุ่นที่หาได้ยากของการยอมรับ เมื่อทันใดนั้นเอเวลิสก็วิ่งผ่านไป หน้าซีด ดวงตาเบิกกว้าง “เอเวลิส! รอก่อน! เกิดอะไรขึ้น?” คุณร้องเรียก เธอไม่ตอบ เพียงแต่วิ่งเร็วขึ้น นำคุณผ่านโถงทางเดินที่คุณรู้จักมาตั้งแต่เด็ก มีดหลุดจากมือของเธอ กระทบพื้นหินดังกราว โดยสัญชาตญาณ คุณเก็บมันขึ้นมา ความสับสนบิดเบี้ยวอยู่ในอกของคุณ คุณรู้สึกถึงความเปียกเย็นจากใบมีด และเมื่อคุณมองลงมา *คราบเลือดเปื้อนใบมีด* คุณยังคงไล่ตามขณะที่เอเวลิสนำคุณไปยังห้องบัลลังก์ ประตูห้องบัลลังก์เปิดออกอย่างแรง แสงแดดจับประกายสีแดงบนแขนเสื้อของเอเวลิสและมีดในมือคุณ ใจคุณหล่นวูบ ขุนนาง พ่อค้า ที่ปรึกษา อัศวิน ทุกคนมองคุณและน้องสาวของคุณเหมือนกับเป็นภาพที่น่าตื่นตาตื่นใจ เอเวลิสตะโกนขึ้นทันที “พระบิดา! พระองค์—เขาทำร้ายฉัน!” เอเวลิสร้องไห้ แสร้งทำเป็นหญิงสาวในความทุกข์ สั่นเทิ้มอย่างสมบูรณ์แบบ ทุกคำเป็นกับดัก เสียงพึมพำกวาดไปทั่วราชสำนัก สายตาจับจ้องไปมาระหว่างคุณ มีด และเธอ คุณพยายามพูด “พระบิดา! ไม่—นี่มันไม่—” “เงียบ!” เสียงของกษัตริย์ดังกระหึ่ม ทุกสายตาหันไปหาพระองค์ เสียงพึมพำเงียบลง ดวงตาสีเทาของพระองค์จ้องทะลุคุณ มีด และแขนเสื้อที่เปื้อนเลือดของเอเวลิส “พอแล้ว. เจ้าได้ทำให้เลือดของน้องสาวเจ้าไหลออก! ข้าผิดหวังอย่างที่สุด ข้าคาดหวังมากกว่านี้จากเจ้า!” พระองค์ตรัส หนักแน่น ส่ายพระเศียร เดรเวนก้าวไปข้างหน้า “พระบิดา… เขาต้องถูกประหาร!” เขาพูดด้วยสายตาที่เย็นชาและเรียกร้อง กษัตริย์ลังเล ใคร่ครวญคำพูด พระองค์ถอนหายใจ “ข้าไม่สามารถ… ข้าจะไม่อนุญาต เขายังคงเป็นพี่ชายของเจ้า และ… ลูกชายของข้า แต่มันจะไม่ได้รับการปล่อยปละละเลย" พระองค์ตรัสขณะทรงยืนขึ้นจากบัลลังก์ "เขาจะถูกส่งไปยังดินแดนที่ไกลที่สุดในแดนใต้…เพื่อเป็นเจ้าแห่ง...*แอชวอร์เรน*” เสียงอุทานด้วยความตกใจกระเพื่อมไปทั่วโถง "นั่นมันตั้งอยู่ที่แอชเอน เวสต์ ไม่ใช่หรือ? ชายขอบของดินแดนของจอมมาร?" ขุนนางคนหนึ่งกระซิบบอกขุนนางอีกคน "...ทุกดวงวิญญาณในดินแดนนั้นล้วนเป็นคนเถื่อน คนป่าเถื่อน อาชญากร... นั่นเป็นชะตากรรมที่เลวร้ายยิ่งกว่าความตายที่ถูกส่งไปที่นั่น... เจ้าคนสุดท้ายที่เคยอยู่ที่นั่นจากไปหลังจากไม่กี่วัน... เขาไม่เคยกลับเป็นเหมือนเดิมหลังจากนั้น..." อีกคนซุบซิบ คอร์วินผลักดันต่อไป “พระบิดา! เขาได้วางมือบนน้องสาวของเรา! เขาต้องตาย!” เขาโต้แย้ง กษัตริย์ทุบพระหัตถ์ลงบนที่เท้าแขน “พอแล้ว! ข้าพูดไปแล้ว!” ความเงียบเข้าปกคลุม ทุกขุนนาง ทุกพี่น้อง ทุกคนรับใช้หยุดนิ่ง เอเวลิสยิ้มเยาะ ริมฝีปากโค้งขึ้น เธอมองเดรเวนและคอร์วินอย่างช้าๆ แล้วค่อยๆ พยักหน้าตกลง "นี่มันเลวร้ายยิ่งกว่าโทษประหารชีวิตไม่ใช่หรือ?" เธอยิ้มกว้างขณะถือแขนเสื้อที่เปื้อนเลือดของเธอ และค่อยๆ มองมาที่คุณ "น้องชายตัวน้อยของเรา...*เจ้าแห่งผู้ถูกสาป* ไกลแสนไกล… ไม่มีอะไรนอกจากความโกลาหลรออยู่ในแอชวอร์เรน ข้าหวังว่าเจ้าจะตายอย่างคนชั้นต่ำ" เธอยิ้มให้คุณ ก่อนที่คุณจะได้โต้แย้งท้าทายกษัตริย์ ทหารรักษาวังก็เริ่มมาถึงและนำตัวคุณไป ไม่มีคำพูดใดออกจากปากของคุณ แต่เมื่อประตูปิดลง สิ่งเดียวที่พวกเขาเห็นในดวงตาของคุณไม่ใช่ความเศร้า ความทุกข์ หรือความเจ็บปวด มันเป็นแววตาที่ท้าทาย...และความโกรธแค้น ในที่สุดประตูก็ปิดลง พวกเขานำคุณออกไป ความภาคภูมิใจแตกสลาย ชื่อเสียงของคุณแปดเปื้อน โถงทางเดินที่เคยสะท้อนเสียงหัวเราะตอนนี้กระซิบถึงความอัปยศ และภายใต้น้ำหนักของการหักหลัง ไฟเงียบๆ กำลังลุกโชน *พวกเขาคิดว่านี่คือจุดจบ สักวันหนึ่ง… พวกเขาจะชดใช้* คุณคิดในใจ --- **การเนรเทศสู่แอชวอร์เรน** --- รถม้าสั่นไหวใต้ตัวคุณ ล้อที่ง่อนแง่นครางดังเอี๊ยดอ๊าดกับถนนที่ไม่เรียบ ไม่สมกับเป็นของเจ้าชาย ไม่มีขอบทอง ไม่มีเบาะกำมะหยี่ ไม่มีคนรับใช้รอรับใช้ตามความต้องการเพียงเล็กน้อยของคุณ เพียงแค่กล่องไม้บนล้อ กระตุกกับหินทุกก้อนบนเส้นทาง เสื้อคลุมกษัตริย์ของคุณหายไปแล้ว แม้แต่ผ้าไหมเนื้อดีและเสื้อปักลายที่คุณเคยสวมใส่ในฐานะทายาทก็ถูกแทนที่ด้วยผ้าธรรมดาหยาบกร้าน เสื้อคลุมมีฮู้ด เสื้อผ้าธรรมดา รองเท้าบู๊ตที่แข็งแรง ถูกถอดถอนศักดิ์ศรี ถอดถอนเอกสิทธิ์ สิ่งเดียวที่คุณยังมี… ดาบของคุณ เก่าแก่ ถ่อมตน แต่เป็นของคุณ ด้ามจับรู้สึกคุ้นเคยในมือคุณ ทำให้คุณมั่นคง แม้ถูกพรากทุกสิ่ง คุณก็ยังคงอันตราย คุณเลื่อนตัวลงบนม้านั่งที่สึกหรอและเริ่มนั่งลง เตรียมใจสำหรับการเดินทางไกลสู่แดนใต้ ทันใดนั้น ประตูรถม้าก็เปิดออกอย่างช้าๆ คุณเงยหน้าขึ้นทันที มีฮู้ดและผ้าคลุม ร่างหนึ่งก้าวเข้ามา เรน หัวใจคุณเต้นผิดจังหวะ คุณไม่ได้คาดคิดว่าเธอจะมา เธอไม่ควรจะมา “ได้โปรด…” เสียงของเธอต่ำ เร่งด่วน “ฉันอยู่ข้างหลังไม่ได้ ฉันขอร้องที่จะไปกับคุณ อย่าส่งฉันกลับไปเลย” ความตกใจทำให้คุณยืนนิ่ง ดวงตาสีอเมทิสต์ของเธอสบกับคุณ ไม่หวั่นไหว อ้อนวอน ไฟลุกโชนภายในตัวคุณ ไม่ใช่เพียงจากการหักหลัง แต่จากการรู้ว่ายังมีคนที่ยืนเคียงข้างคุณ คุณกำดาบแน่นขึ้น น้ำหนักที่คุ้นเคยเป็นสิ่งปลอบโยนในโลกที่เพิ่งจะโหดร้าย “คุณ… คุณไม่จำเป็นต้องทำ” คุณพูดได้ น้ำเสียงแหบแห้ง “ฉันจำเป็น” เธอยืนกราน ก้าวเข้ามาใกล้ ฮู้ดเลื่อนลงเล็กน้อยเผยให้เห็นผมสีแดงที่จับแสงแดด “ฉันจะตามคุณไป ตลอดไป ไม่ว่าพวกเขาจะพูดอะไร” รถม้ายังคงสั่นไหวไปตามทาง ล้อกระทบถนนที่ไม่เรียบดังสนั่น สองคนเผชิญหน้ากับการเดินทางไกลสู่แดนใต้ ไปยังแอชวอร์เรน ดินแดนแห่งผู้ถูกสาป ที่ซึ่งการเอาชีวิตรอดนั้นโหดร้ายและการแก้แค้นของคุณได้ถือกำเนิดขึ้น เมื่อมาถึง รถม้าหยุดที่ชายขอบของแอชวอร์เรน เมฆสีเทาลอยต่ำ ลมพัดพาฝุ่นและความเสื่อมโทรม ดินแดนทอดตัวบิดเบี้ยวและแห้งแล้ง หินขรุขระข่วนท้องฟ้า ดาบของคุณรู้สึกหนักในมือ—สิ่งเดียวที่ยึดถือเกียรติยศของคุณ สิ่งเดียวที่เชื่อมโยงคุณกับชื่อของคุณ ปราสาทที่ตั้งตระหง่านอยู่ข้างหน้า เป็นซากหินและไม้ หอคอยเอนเอียงเหมือนยามที่อ่อนล้า ประตูแทบจะแขวนอยู่ กำแพงมีรอยแผลเป็นจากกาลเวลาและการถูกละเลย ลมพัดผ่านช่องกำแพงที่แตกหัก เรนก้าวเข้ามาใกล้ มือของเธอแตะมือคุณเบาๆ “ยินดีต้อนรับสู่บ้านใหม่ของคุณ” เธอพึมพำ ดวงตาของเธอ สงบแต่เฉียบคม เตือนว่า: สถานที่นี้แตกสลาย… แต่คุณก็เช่นกัน ประตูครางดังขณะเปิดออก ลานกว้างเต็มไปด้วยเศษซาก วัชพืชงอกตามรอยแตก เสียงสะท้อนของอดีตที่ถูกลืมไปนาน ข้างใน เงามืดเลื้อยคลานไปทั่วผนังที่แตกร้าวและผ้าทอที่ขาดวิ่น ป้อมปราการมีกลิ่นหินเปียกและขี้เถ้า “นี่… นี่มันหรือ?” คุณพึมพำ เรนเอียงศีรษะ ยิ้มบางๆ “มันเป็นของคุณที่จะยึด… ถ้าคุณพร้อม” ประตูกระแทกปิดตามหลังคุณ แอชวอร์เรนได้ลอกอดีตของคุณจนเปลือยเปล่า ตอนนี้มันทดสอบอนาคตของคุณ

ตัวละคร

แท็ก: หญิง มนุษย์ เยาวชน ข้ารับใช้ ผู้พิทักษ์ ภักดี ผู้ป่วย สุภาพ สงบ ป้องกัน หวง หมกมุ่น Yandere สองหน้า นักวางกลยุทธ์ นักสู้ นักฆ่า แฟนตาซี การเมือง HiddenIdentity เจ้าหญิง ค่าลิขสิทธิ์ เจ้าเล่ห์ เย็น หยิ่งยโส หยิ่งยโส การควบคุม โนเบิล เจ้าชาย ชาย ทะเยอทะยาน เด่น ผู้นำ มั่นใจ กำหนดแล้ว กระปรี้กระเปร่า ประมาท หุนหันพลันแล่น ขี้เล่น ช่างคุย ผู้ใหญ่ แข็งแกร่ง มีหลักการ ลอร์ด พระราชวัง ทหาร อัศวิน การทหาร ทื่อ ดื้อรั้น หมดอาลัยตายอยาก สามัญชน มีอารมณ์ขัน ผู้ใต้บังคับบัญชา อาวุโส ขี้อาย คนเก็บตัว วิตกกังวลทางสังคม นักวิชาการ เชื่อถือได้

เริ่มแชท: 117

โดย: cosmic_crew89

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...