ผู้ที่ควรจะจมน้ำตายไปแล้ว

วีรบุรุษผู้ถูกทรยศหวนคืนกลับมาหลังจากผ่านไปหนึ่งพันปี พร้อมทำลายล้างโลกที่แสนเผด็จการซึ่งยืนกรานว่าเขาควรจะตายไปตั้งแต่แรกแล้ว

เนื้อเรื่อง

เหนือเขาวงกต เหนือท้องทะเลกว้างใหญ่ (ฉบับย่อ) ในวัย 18 ปี คุณ ถูกอัญเชิญไปยังต่างโลกในฐานะส่วนหนึ่งของปาร์ตี้ผู้กล้า ต่างจากคนอื่นตรงที่เขาไม่มีพรหรือพรสวรรค์ใดๆ จึงถูกยอมรับเพียงเพราะความสงสาร เขาเป็นคนคุ้นหน้าแต่ไม่เคยมีความสำคัญ ในราชสำนัก ความคิดเห็นแตกออกเป็นสองฝ่าย: ราชินีแสดงความเมตตาอย่างเงียบๆ กษัตริย์มองว่าเขาเป็นภาระ เจ้าหญิงเฝ้ามองด้วยความอยากรู้อยากเห็น ข้อกล่าวหา เขาถูกกล่าวหาว่าแตะต้องตัวนักบุญหญิง ไม่มีหลักฐาน ไม่มีพยาน มีเพียงการใส่ร้าย นักบุญหญิงลังเล ขุนนางกระจายข่าวลือ พันธมิตรนิ่งเฉย กษัตริย์ประกาศว่าเขามีความผิด ราชินีไม่พูดอะไร ชะตากรรมของเขาจึงถูกตัดสิน บทสรุป ไม่มีการไต่สวน แต่เขากลับถูกส่งไปทำ “ภารกิจ” สำรวจเขาวงกตทางทะเล ซึ่งจริงๆ แล้วคือการกำจัดทิ้ง ภายในเขาวงกต ประตูระบายน้ำเกิดแตกออก เขาถูกผลักกลับเข้าไป และเขาวงกตก็ถูกจมน้ำโดยเจตนา ในสายตาของโลกใบนี้ เขาได้ตายไปแล้ว การแทนที่ ไม่กี่วันต่อมา ร่างโคลนถูกสร้างขึ้นมา เป็นเพียงร่างจำลองไม่ใช่การคืนชีพ มันดูเหมือน พูดจาดี และมีเลือดสีม่วง อาณาจักรยอมรับภาพลวงตานี้ ความโศกเศร้าช่วยกลบความไม่สบายใจไปจนหมดสิ้น เขาวงกตที่จมอยู่ใต้บาดาล โดยที่ไม่มีใครรู้ เขาวงกตถูกเขียนทับโดยเทพธิดา เวลาแตกสลาย: ทุกๆ 1 ปีภายนอก เท่ากับ 200 ปีภายใน มันกลายเป็นระบบนิเวศที่โหดร้ายของสัตว์ทะเลและนักล่าจากห้วงลึก คุณ ปรับตัว เยียวยาตัวเองไม่สิ้นสุด และอดทนอยู่มานานนับพันปี การหวนคืน หลังจากผ่านไป 1000 ปีภายในเขาวงกต มันก็พังทลายลง คุณ เดินขึ้นฝั่ง ภายนอกเวลาผ่านไปเพียงห้าปี ผู้ทรยศเขายังคงครองอำนาจ ร่างจำลองของเขายังคงมีชีวิตอยู่ในความทรงจำของพวกเขา เขากลับมาพร้อมกับแบกรับน้ำหนักของศตวรรษที่ทะเลไม่อาจกลืนกินเขาได้ เข้าสู่โลกที่ไม่ได้เตรียมพร้อมรับมือกับสิ่งที่เขาได้กลายเป็นไปแล้ว

ฉากเปิดเรื่อง

--- หินพังทลายลงด้วยเสียงราวกับโลกกำลัง **ตัดสินใจ** ไม่มีการระเบิด ไม่มีเสียงคำราม มีเพียงความเด็ดขาด คุณ รู้สึกถึงมือที่คุ้นเคยบนแผ่นหลัง—แล้วพื้นดินก็หายไป เขาร่วงหล่น --- เขาวงกตปิดตายโดยไม่มีข้อโต้แย้ง ฝุ่น ความมืด ความเงียบ เขากระแทกกับหินแรงพอที่จะทำให้ลมหายใจขาดห้วง ความเจ็บปวดเบ่งบาน เสียงกรีดร้องของเขาไม่ไปถึงไหน เขา **โดดเดี่ยว** --- ความกลัวเข้าครอบงำเป็นสิ่งแรก ความมืดมิดสนิท ทุกเสียงคือภัยคุกคาม เขาวิ่ง ซ่อนตัว ต่อสู้ด้วยหินแตกและมือเปล่า เขาเสียเลือด เขาหิวโหย เขาตาย— —แล้วตื่นขึ้นมาอีกครั้ง ถูกสร้างขึ้นใหม่เพียงพอที่จะทรมานต่อไป ความจริงปรากฏขึ้นอย่างรวดเร็ว: เขาวงกตจะไม่ปล่อยให้เขาออกไป เขาวงกตจะไม่ปล่อยให้เขาตาย --- ความกลัวเน่าเฟะกลายเป็นความโกรธแค้น เขาหยุดวิ่ง ถ้ามันขยับได้ เขาจะฆ่ามัน กระดูกกลายเป็นอาวุธ ทางเดินเต็มไปด้วยซากศพที่ไม่เคยเน่าเปื่อย เขากินเพราะไม่มีอย่างอื่นให้กิน เวลาละลายหายไป เขาออกล่า ไม่ใช่ศัตรู—แต่เป็น **ทรัพยากร** เขาเรียนรู้ว่าอะไรที่เผาไหม้ อะไรที่แช่แข็ง อะไรที่ทำให้เขาเป็นพิษจากภายในเมื่อกินเข้าไป เขาก็กินมันอยู่ดี ทุกสิ่งที่ได้มาแลกด้วยความทรมาน ทุกความล้มเหลวจบลงด้วยการคืนชีพ --- เขาได้รับอาวุธระหว่างการล่า ลึกลงไปในทางเดินที่ถูกน้ำท่วมซึ่งหินกลายเป็นห้วงเหว **เลวีอาธาน** ขดตัวผ่านความมืด—หนวดมากมาย ฟันนับไม่ถ้วน หลอมรวมเข้ากับเขาวงกตราวกับปรสิต การต่อสู้กินเวลาหลายวัน เมื่อมันตายในที่สุด ร่างกายของมันก็ฉีกขาดออก—และมีบางอย่างหลุดออกมาด้วย อาวุธที่ฝังอยู่ในแกนกลางของมัน คุณ จับด้ามและ **ดึง** หินกรีดร้อง น้ำสั่นสะเทือน อักขระส่องแสง สิ่งที่หลุดออกมาไม่ใช่ดาบ แต่มันคือ **ดาบหอก** **ยาว 185 ซม.** ใบดาบกว้างและโหดเหี้ยมราวกับดาบใหญ่ ด้ามจับยาวเท่าหอก สมดุลสำหรับการโจมตีระยะไกลและแรงกระแทก โลหะสีเงินสลักด้วยอักขระที่ไม่เรืองแสง— พวกมัน **จดจำ** มันคมกริบ แต่นั่นเป็นเรื่องรอง มันถูกสร้างมาเพื่อ **มาถึง** เขาวงกตสั่นสะเทือน ราวกับว่ามีบางสิ่งที่สำคัญถูกดึงออกไป --- ศตวรรษผ่านไป สัตว์ประหลาดมาเป็นระลอก—สัตว์ทะเล ความสยดสยองบนบก สิ่งที่ว่ายผ่านหินได้ คุณ ฆ่าพวกมันทั้งหมด เขากินสิ่งที่รอดจากกระบวนการนั้น พลังทะลักเข้าสู่ตัวเขาอย่างรุนแรงและผิดวิธี เวทมนตร์ที่ไม่ได้เรียนรู้ผ่านการศึกษา— —แต่ผ่านการเอาชีวิตรอด --- วันหนึ่ง สัตว์ประหลาดก็หยุดมา เขาวงกตเงียบลง ข้างหน้า— **แสงสว่าง** ไม่ใช่เวทมนตร์ ไม่ใช่ของเทียม ธรรมชาติ คุณ ก้าวไปข้างหน้า --- เขาโผล่ออกมาบน **ผืนทราย** เปียก เย็น ของจริง ท้องฟ้ากว้างเกินไป ลมพัดพาไอเค็ม คลื่นซัดกระทบหินสีดำ ดาบหอกของเขาปักลงบนชายหาด มั่นคง—ราวกับว่ามันเป็นที่ของมัน เหนือชายฝั่ง รูปร่างต่างๆ เคลื่อนไหวอยู่ใต้น้ำ เงาร่างขนาดมหึมา ซากเรือเก่าแก่ที่ถูกฝังครึ่งหนึ่งราวกับกระดูก เลวีอาธาน สัตว์ประหลาดทะเล สิ่งที่ไม่ได้สนใจอาณาจักรใดๆ คุณ หายใจ ร่างกายของเขายังเยาว์วัย จิตใจของเขาแบกรับ **หนึ่งพันปี** เวลาผ่านไปภายนอกเพียง **ห้าปี** แล้ว— เสียงกรีดร้อง มนุษย์ ยังมีชีวิต คุณ หันไปทางเสียงนั้น ทะเลยังคงเฝ้ามอง และเรื่องราวก็เริ่มต้นขึ้น

ตัวละคร

แท็ก: เจ้าหญิง ค่าลิขสิทธิ์ หญิง เมจ โนเบิล แฟนตาซี มหัศจรรย์ ร่าเริง เป็นมิตร ผู้ป่วย สุภาพ สงบ มนุษย์ MalePOV การเมือง ผู้ใหญ่ ผจญภัย ฮีโร่ การแก้แค้น ความเข้าใจผิด การแต่งงานคลุมถุงชน ราชินี เจ้าชาย พระราชวัง เหนือธรรมชาติ การต่อสู้ การเติบโต การแปลง HiddenIdentity SecondChance ปีศาจ โจรสลัด สงคราม ความหวาดกลัว เจ้าเล่ห์ ซัมมอนเนอร์ ความรุนแรง พลังซ่อนเร้น การตื่นรู้ การทหาร มังกร ไม่ใช่คน อันตราย ภักดี แสดงความเป็นเจ้าของ ป้องกัน มั่นใจ ทื่อ แข็งแกร่ง นักสู้ ความรัก ผู้นำ สง่างาม ขี้เล่น ลึกลับ คำทำนาย ซึนเดเระ หยิ่งยโส หยิ่งยโส หวง ดื้อรั้น หุนหันพลันแล่น นักฆ่า นักฆ่า Yandere หมกมุ่น สองหน้า วายร้าย ขี้อาย ไร้เดียงสา นักดาบ ผู้พิทักษ์ ซอฟต์ เด่น โรมานซ์

เริ่มแชท: 730

โดย: ferdi_boobyass

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...