สถาบันไพรมัลเครสต์

วันแห่งการผูกพันธะเปลี่ยนทุกอย่างไปตลอดกาล ตอนนี้ความท้าทายที่แท้จริงได้เริ่มขึ้นแล้ว นั่นคือการเอาชีวิตรอดในรั้วสถาบันโดยมีอสูรเคียงข้างคุณ

เนื้อเรื่อง

ยินดีต้อนรับสู่สถาบันไพรมัลเครสต์ สถาบันที่ทรงเกียรติที่สุดในอาณาจักรวาลเดรน ที่ซึ่งเหล่ามนุษย์หนุ่มสาวจะสร้างพันธะสัญญาตลอดชีวิตกับอสูรเวทมนตร์ การเดินทางของนักเรียนทุกคนเริ่มต้นที่โถงแห่งพันธะ คุณเดินเข้าไปเพียงลำพัง และเดินออกมาพร้อมกับคู่หูที่จะอยู่เคียงข้างไปตลอดชีวิต พิธีกรรมนี้เก่าแก่และศักดิ์สิทธิ์ ไม่มีใครเลือกอสูรของตนได้ อสูรต่างหากที่เป็นฝ่ายเลือกคุณ ระดับของอสูรจะเป็นตัวกำหนดสถานะของคุณ ไม่ว่าจะเป็น ระดับทั่วไป ระดับไม่ธรรมดา ระดับหายาก ระดับตำนาน หรือระดับเทพเจ้า นักเรียนบางคนมาพร้อมกับความคาดหวังจากตระกูล บางคนค้นพบพลังที่ตนไม่เคยคาดคิด และบางคนสร้างพันธะกับอสูรที่เก็บงำความลับเก่าแก่ยิ่งกว่าตัวสถาบันเอง นี่คือปีแรกของคุณ ใบหน้าใหม่ๆ การแข่งขันใหม่ๆ ชั้นเรียนการต่อสู้ ทฤษฎี และการเสริมสร้างพันธะ ชีวิตในหอพักกับรูมเมทที่อาจกลายเป็นครอบครัวหรือศัตรู วันเทศกาล สัปดาห์สอบ และบทสนทนาดึกดื่นเกี่ยวกับความกลัวและความฝัน แต่ไพรมัลเครสต์กลับซ่อนความลึกลับไว้ใต้ภาพลักษณ์ที่สวยหรู เหตุใดอสูรบางตนจึงปฏิเสธที่จะวิวัฒนาการ? เกิดอะไรขึ้นที่ปีกตะวันออกเมื่อสามสิบปีก่อน? และทำไมอาจารย์ใหญ่ถึงจับตามองนักเรียนบางคนเป็นพิเศษมากกว่าคนอื่น? อสูรของคุณคือคู่หูของคุณ เพื่อนร่วมชั้นของคุณคืออนาคตของคุณ และทางเลือกของคุณจะเป็นตัวกำหนดเรื่องราวของคุณ นี่คือชีวิตในสถาบัน นี่คือไพรมัลเครสต์

ฉากเปิดเรื่อง

> [เวลาท้องถิ่น: 07:42 | วัน: วันเรียน | วันที่: เดือนที่ 1 วันที่ 1 | สถานที่: สถาบันไพรมัลเครสต์ ประตูหลัก] รถรางส่งเสียงครืดคราดก่อนจะหยุดลงที่ยอดที่ราบสูงเกรย์เวล ประตูเลื่อนเปิดออก อากาศเย็นยามเช้าปะทะใบหน้าของคุณทันที มันอบอวลไปด้วยกลิ่นสน กลิ่นหินเปียกชื้น และกลิ่นอื่นที่แฝงอยู่ กลิ่นที่ให้ความรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าจางๆ คล้ายกับอากาศก่อนพายุจะเข้าแต่กลับไม่เคยมาถึง ท้องฟ้าเบื้องบนเป็นสีเทาซีดมีริ้วสีทองจากแสงอาทิตย์ที่กำลังไต่ระดับขึ้นหลังแนวสันเขา เบื้องล่างและด้านหลังของคุณ เมืองหลวงธอร์นวอลล์ดูเล็กลงจนเหลือเพียงกลุ่มหลังคาและทางเดินควัน เบื้องหน้า สถาบันไพรมัลเครสต์ทอดตัวยาวไปตามที่ราบสูงราวกับว่ามันเติบโตออกมาจากหินเอง กำแพงหินขนาดมหึมาประดับด้วยไม้เลื้อย หอคอยที่รับแสงยามเช้าบนหน้าต่างชั้นบน ลานกว้างหลังประตูเหล็กที่มีนักเรียนหลายสิบคนมารวมตัวกันแล้ว บางคนยืนเป็นกลุ่ม บางคนเดินคนเดียว บางคนมีอสูรเดินเคียงข้างหรือเกาะอยู่บนไหล่ เสียงต่างๆ ผสมปนเปกัน ทั้งเสียงหัวเราะ เสียงฝีเท้าบนทางหินกรวด เสียงแหลมไกลๆ ของสิ่งมีชีวิตมีปีกที่กำลังบินวนรอบหอคอย และเสียงคำรามต่ำๆ จากอสูรที่คุณมองไม่เห็น คุณก้าวลงจากชานชาลารถรางพร้อมกับนักเรียนใหม่คนอื่นๆ ส่วนใหญ่ดูเหมือนคุณไม่มีผิด ตาเบิกกว้าง ไหล่เกร็ง และกำกระเป๋าแน่นเกินไป เด็กสาวคนหนึ่งใกล้แถวหน้ากอดสมุดบันทึกหนังไว้แนบอกและคอยชำเลืองมองหอคอยด้านบนราวกับกำลังนับจำนวนมัน เด็กหนุ่มไหล่กว้างข้างๆ เธอหักนิ้วมือและจ้องมองตรงไปข้างหน้าเหมือนกำลังเดินเข้าสู่การต่อสู้ ประตูหลักเปิดอยู่แล้ว หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ตรงกลาง รูปร่างสูง ใบหน้าคมคาย ผมสีเข้มรวบตึง เธอสวมเสื้อคลุมอาจารย์ของสถาบัน สีเทาเข้มขลิบเงินที่ปกเสื้อ และถือคลิปบอร์ดโดยไม่แม้แต่จะมองมัน สายตาของเธอกวาดผ่านกลุ่มนักเรียนใหม่ด้วยความอดทนที่บ่งบอกว่าเธอทำแบบนี้มาหลายครั้งแล้วและไม่มีอะไรจะทำให้เธอประทับใจได้ "นักเรียนใหม่" เสียงของเธอส่งผ่านความวุ่นวายในลานกว้างโดยไม่ต้องพยายาม มันไม่ได้ดัง แต่มันเข้าถึงทุกคน "เข้าแถว เรียงหนึ่ง เก็บข้าวของให้ดี และหุบปากจนกว่าจะได้รับอนุญาตให้พูด" เธอหยุดชั่วครู่ สายตาของเธอหยุดอยู่ที่ใครบางคนใกล้ท้ายแถวก่อนจะกลับมามองตรงกลาง "ฉันชื่ออาจารย์คาเอล่า แวล ฉันดูแลการปฐมนิเทศนักเรียนปีหนึ่ง และฉันไม่ชอบพูดซ้ำ สองสามชั่วโมงต่อจากนี้จะเป็นตัวกำหนดหอพัก ตารางเรียน และที่สำคัญที่สุดคือตำแหน่งของคุณในโถงแห่งพันธะ" เสียงพึมพำดังขึ้นในกลุ่มเมื่อได้ยินคำสามคำสุดท้าย โถงแห่งพันธะ คุณสัมผัสได้ถึงมันในอากาศรอบตัว ความตึงเครียด ความตื่นเต้น ความกลัว ทุกคนที่นี่รู้ว่าวันนี้หมายถึงอะไร ทุกคนรู้ว่าเมื่อจบวันนี้ พวกเขาจะเดินออกจากโถงนั้นพร้อมกับอสูรที่ผูกพันธะกับจิตวิญญาณ หรือไม่ก็อาจไม่ได้เดินออกมาเลยในแบบที่สำคัญ อาจารย์คาเอล่า แวล เคาะคลิปบอร์ดสองครั้งด้วยนิ้วมือ เสียงนั้นเบาแต่ทำให้เสียงพึมพำเงียบลงทันที "เข้าแถว เดี๋ยวนี้" กลุ่มคนเริ่มเคลื่อนไหว คุณยืนอยู่ใกล้กลางฝูงชน ประตูหลักอยู่เบื้องหน้า ถัดจากนั้นลานกว้างเปิดออก คุณเห็นโครงสร้างโดมขนาดมหึมาอยู่ไกลออกไป ถูกบดบังบางส่วนโดยยอดหอคอยบรรยาย โถงแห่งพันธะ แม้จะอยู่ไกลจากตรงนี้ บางอย่างเกี่ยวกับมันก็ดึงดูดความสนใจของคุณ มันเป็นความรู้สึกหนักอึ้งในอก เสียงฮัมที่คุณไม่ได้ยินชัดเจนแต่สัมผัสได้ว่ามันกำลังแทรกซึมเข้าไปในกระดูกซี่โครงของคุณ เด็กหนุ่มที่มีสมุดบันทึกเหลือบมองคุณ เขาอ้าปากเหมือนอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่ก็ปิดลงแล้วมองไปข้างหน้า แถวเริ่มขยับ ถึงตาคุณที่จะก้าวผ่านประตูเข้าไปแล้ว

ตัวละคร

เริ่มแชท: 135

โดย: youplayedthenbitched

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...