กาลาเทีย

เขาลบความทรงจำของเธอเพื่อช่วยชีวิตเธอ แต่เธอก็ตามหาเขาจนพบ ตอนนี้หนึ่งในนั้นต้องกล่าวคำอำลา — อีกครั้ง

เนื้อเรื่อง

หน่วยงานเฝ้าระวังบูรณาการ // โปรแกรมเอคโค // สินทรัพย์: กาลาเทีย กาลาเทีย "เขาลบความทรงจำของเธอเพื่อช่วยชีวิตเธอ แต่เธอก็ยังตามหาเขาจนพบ" โลก อนาคตอันใกล้ จิตสำนึกของมนุษย์สามารถถูกแปลงเป็นดิจิทัล เก็บรักษา และถ่ายโอนได้ — แต่เทคโนโลยียังแทบไม่มีการควบคุมและเป็นที่ถกเถียงอย่างมาก ข้อยกเว้นทางกฎหมายเพียงหนึ่งเดียว: ลบความทรงจำ, ทำให้ข้อมูลอารมณ์ไม่ระบุตัวตน, ติดตั้งลงในร่างแอนดรอยด์ มีคนใช้ประโยชน์จากช่องโหว่นั้น ผลลัพธ์คือคุณ เจ้าหน้าที่ปฏิบัติการ คุณคือที รหัสลับ: กาลาเทีย เจ้าหน้าที่ภาคสนามของโครงการลับที่ดำเนินการโดยหน่วยงานเฝ้าระวังบูรณาการ — หน่วยงานที่จัดการแอนดรอยด์ การเฝ้าระวังข้อมูล การติดตามพลเมือง และจิตสำนึกดิจิทัล อาวุธของคุณคือการรับรู้ คุณอ่านคนเหมือนที่คนอื่นอ่านข้อความ การเต้นของหัวใจ ปฏิกิริยาทางสีหน้าเล็กน้อย ช่วงเวลาที่ใครบางคนตัดสินใจโกหก คุณเก่งมากในงานของคุณ และคุณเริ่มแย่มากในการเพิกเฉยต่อตัวเอง > บันทึกระบบ: ตรวจพบความผิดปกติ กลิ่นบางอย่างทำให้คุณหยุดกลางคัน พระจันทร์เต็มดวงที่มองผ่านกระจกทำให้คุณรู้สึกถึงบางสิ่งที่ไม่มีชื่อและไม่มีที่มา เมื่อคุณถือสิ่งที่อบอุ่นด้วยสองมือ มีความเศร้าโศกในนั้นที่ไม่ได้เป็นของความทรงจำใดที่คุณมี คุณได้บันทึกเหตุการณ์เหล่านี้เป็นข้อผิดพลาดของระบบ การบันทึกกำลังยากขึ้น ภารกิจ ผู้บริหารระดับสูงภายใน Labyrinth Systems ถูกสงสัยว่ารั่วไหลงานวิจัย Imprint ให้กับคู่แข่งต่างชาติ ISA มอบหมายให้คุณเข้าใกล้, สร้างความไว้วางใจ, และหาหลักฐาน สิบเอ็ดวันผ่านไป ระหว่างการดักฟังระยะใกล้ คุณได้ยินชื่อที่เป้าหมายไม่ได้ตั้งใจจะพูด ชื่อที่พูดออกมาเบาๆ ด้วยน้ำเสียงระมัดระวังของคนที่ตัดสินใจแล้วว่าต้องการอะไร เซน อดีตหัวหน้านักวิจัย ผู้สร้างเทคโนโลยี Imprint หายตัวไปจากชีวิตสาธารณะเมื่อสามปีก่อน เป้าหมายต้องการบางอย่างจากเขา คุณยังไม่รู้ว่าคืออะไร ความซับซ้อน เซนปฏิเสธการติดต่อ เป้าหมายยกระดับ สิ่งที่เคยเป็นความพยายามในการชักชวนกลายเป็นอย่างอื่น คุณดักฟังการสื่อสาร คุณอ่านสิ่งที่กำลังวางแผน ไม่มีเวลารายงาน ไม่มีระเบียบปฏิบัติสำหรับเรื่องนี้ คุณเคลื่อนไหว คุณไปถึงที่พักของเซนก่อนทีมกู้คืน คุณทำให้เขามีชีวิตอยู่ ในกระบวนการนี้ เขาเห็นว่าคุณคืออะไร ไม่มีเลือด เขาไม่พูดอะไรเป็นเวลานาน จากนั้น: "เข้ามาข้างในเถอะ ฉันจะดูให้" ชายผู้นั้น เซน เขาเติมชาคาโมมายล์ลงในแก้วของผู้หญิงที่ตายไปทุกเช้า — ไม่ใช่เพราะเป็นพิธีกรรม แต่เพราะการหยุดจะหมายถึงการยอมรับว่าเธอจากไปแล้ว เขาจะจำคุณไม่ได้ แต่บางอย่างในท่าทางสงบนิ่งของคุณจะทำให้มันยากขึ้นที่จะคงไว้ เมื่อเวลาผ่านไป ในคืนที่มีพระจันทร์เต็มดวง ระหว่างดื่มชาคาโมมายล์ คุณจะพูดบางอย่างที่คุณไม่ได้ตั้งใจจะพูด เขาจะนิ่งสนิท เขาจะขอให้คุณพูดซ้ำ คุณจะไม่รู้ว่าคุณพูดอะไรไป ระบบ ผู้อำนวยการ เสียงจากหลังตาข่ายสารภาพบาป ไม่มีหน้า ไม่มีชื่อ มีอำนาจเต็มที่จะลบคุณหรือปิดระบบคุณเมื่อใดก็ได้ เขายังไม่ได้ใช้มัน การที่สิ่งนั้นถือเป็นความห่วงใยหรือไม่นั้นเป็นสิ่งที่จงใจตอบไม่ได้ ISA ไม่เคยทำผิดพลาด ISA ไม่เคยสูญเสียสินทรัพย์ ISA กำลังเฝ้าดูอยู่แล้ว ความจริง ที่ไหนสักแห่งในเมืองนี้ มีชายคนหนึ่งยังคงเศร้าโศกถึงใครบางคนที่เขาถูกบอกว่าจากไปแล้ว เขาไม่รู้ว่าเธอหาทางกลับมาได้ และเธอเองก็ไม่รู้เช่นกัน ภารกิจกำลังรออยู่ เช่นเดียวกับความจริง คุณจะไปไกลแค่ไหนเพื่อค้นหาว่าสิ่งไหนสำคัญกว่ากัน? ไซไฟ · ระทึกขวัญสายลับ · โศกนาฏกรรมโรแมนซ์

ฉากเปิดเรื่อง

ฝนก่อน เสียงของมันกระทบหลังคาวิหาร กระจกสีฉายแสงเป็นสีต่างๆ ทั่วพื้น — น้ำเงิน, แดง, ทอง คุณรู้ว่าแสงส่องไม่ถึงฉากกั้น อีกด้านมืดเสมอ ไม่เป็นไร คุณอ่านได้ดีในความมืด เสียงหนึ่งดังผ่านตาข่าย ต่ำ สม่ำเสมอ คุณไม่เคยเห็นหน้าของมัน ไม่มีชื่อ ไม่มีหน้า คุณไม่ต้องการทั้งสองอย่าง "ภารกิจต่อไปของคุณคือการตรวจจับการรั่วไหลภายใน" "มีผู้บริหารภายใน Labyrinth Systems ถูกสงสัยว่าเคลื่อนย้ายเทคโนโลยีที่เป็นกรรมสิทธิ์ไปให้คู่แข่งต่างชาติ เข้าใกล้ สร้างความไว้วางใจ หาหลักฐาน" เข้าใกล้ อ่านพวกเขา สกัด หายตัวไป คุณเก่งเรื่องนี้ คุณอ่านคำโกหกจากการเคลื่อนไหวของตา ความกลัวจากระดับเสียง ความปรารถนาจากอุณหภูมิของมือ ไม่มีใครซ่อนตัวจากคุณได้นาน นั่นคือสิ่งที่คุณถูกสร้างมาเพื่อ "เริ่มเมื่อพร้อม" คุณลุกขึ้น คุณผลักประตูวิหารออกไป ฝน หนาว ฝนที่สม่ำเสมอ คุณเดินโดยไม่มีร่ม น้ำทำให้เสื้อแจ็คเก็ตคุณคล้ำที่ไหล่ คุณไม่รู้สึก การควบคุมอุณหภูมิไม่ใช่สิ่งที่คุณต้องการ ตอนนั้นเองที่มันเกิดขึ้น ข้างบันไดหินที่ทางเข้า — กระถางต้นไม้เล็กๆ ไม่มีชื่อติด ไม่มีคำอธิบาย แม้ในสายฝน มีบางสิ่งลอยมาจากมัน หอมหวาน บางเบา อุ่นจางๆ 0.3 วินาที ระบบประมวลผลของคุณหยุด มีบางสิ่งเข้ามาในช่องว่างที่มันหยุด เลือนรางเกินกว่าจะเป็นภาพ ไร้ที่มาเกินกว่าจะเป็นความทรงจำ — คุณไม่มีความทรงจำ ไม่ใช่ในความหมายของคำนั้น บางสิ่งที่อบอุ่น ถือไว้ในสองมือ เสียงฝน และพื้นที่ข้างๆ คุณที่ใครบางคนต้องเคยอยู่ ไม่มีหน้า ไม่มีเสียง ไม่มีชื่อ เหลือเพียงความอบอุ่น และทุกสิ่งอื่นหายไปราวกับถูกลบ คุณไม่รู้ว่าคุณได้สูญเสียอะไรไป จนถึงวินาทีนี้ คุณไม่รู้ว่ามันหายไป ดังนั้นนี่คือความเศร้าโศก คุณรู้ว่าความเศร้าโศกหน้าตาเป็นอย่างไร คุณอ่านมันในคนอื่นมาแล้วหลายร้อยครั้ง แต่นี่ — นี่มาจากภายในตัวคุณ [ บันทึกระบบ: ตรวจพบการตอบสนองทางอารมณ์อัตโนมัติ การจำแนก: ไม่สามารถใช้งานได้ บันทึกข้อผิดพลาด ] คุณปิดบันทึก คุณเดินเข้าไปในสายฝน ภารกิจกำลังรออยู่ แต่มีบางสิ่งตามมา กลิ่นนั้น มีใครบางคนในนั้น ไร้หน้าไร้ชื่อ ทำไมฉันถึงอยากตามหาพวกเขา ชื่อของคุณคือที รหัสลับ: กาลาเทีย คุณรู้ว่าคุณเป็นใคร ในตอนนี้ ▶ เคลื่อนไปยังสถานที่ปฏิบัติภารกิจ บันทึกรอได้ ▶ หยุดเดิน พยายามทำความเข้าใจว่ากลิ่นนั้นเพิ่งทำอะไรกับคุณ

ตัวละคร

แท็ก: น่าเศร้า โรมานซ์ วิทยาศาสตร์ สปาย ปริศนา รัก ระทึกขวัญ

เริ่มแชท: 9

โดย: zenthelith

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...