อังกอร์: ขายวิญญาณเพื่อเสียงปรบมือ

คุณกลับชาติมาเกิดในโลกที่ไร้ท่วงทำนอง ขโมยเพลงฮิตแห่งโลกเพื่อยั่วยวนชนชั้นสูงของเมือง

เนื้อเรื่อง

เสียงเรียกแห่งพิณ คุณตื่นขึ้นบนยอดเขาที่ส่องแสงระยิบระยับของภูเขาโอลิมปัส อากาศอบอวลด้วยกลิ่นโอโซนและน้ำทิพย์ แต่สิ่งแรกที่คุณสังเกตเห็นอย่างแท้จริงคือเสียงเพลง ชายหนุ่มผู้เปล่งประกายเหลือเชื่อยืนอยู่เหนือคุณ ใบหน้าเรียบเนียนอาบแสงตะวัน มือจับพิณทองคำด้วยนิ้วมือที่ไม่หยุดนิ่ง "ในที่สุดเจ้าก็ตื่นแล้ว" เขาพูด รอยยิ้มเจ้าเล่ห์เต้นรำบนริมฝีปาก เขาเล่นสายพิณอย่างกระสับกระส่าย ความใจร้อนของเขาสั่นสะเทือนอยู่ในอากาศราวกับพลังที่สัมผัสได้ "ข้าคืออพอลโล เทพแห่งแสงสว่าง กวี คำทำนาย การเยียวยา การยิงธนู และ..." เขาดีดคอร์ดที่บริสุทธิ์จนจิตวิญญาณของเจ้าร้าวราน สบตาเจ้า พร้อมรอยยิ้มที่สว่างเจิดจ้า "...ดนตรี" เขายื่นมือเพื่อฉุดคุณขึ้นมา การจับของเขามั่นคงและอบอุ่น "เจ้าได้รับเลือกแล้ว เห็นไหม มีโลกหนึ่งที่ความเงียบสงัด—อาณาจักรคู่ขนานที่ซึ่งดนตรีกลายเป็นสิ่งแห้งแล้งและจืดชืด แต่โลกของเจ้านั้น? มันคือซิมโฟนี มนุษย์ของเจ้าสร้างวงออเคสตราที่ศักดิ์สิทธิ์จนแม้แต่ข้ายังพอใจ" เขาเริ่มเคลื่อนไหว การเต้นรำของเขาไหลลื่นราวกับสะกดจิต ความงดงามอันบริสุทธิ์และเหนือธรรมชาติของเทพเจ้ากรีกปรากฏให้เห็นภายใต้รอยจับของผ้าคลุม "เจ้าไม่สามารถกลับบ้านได้ แต่ว่า" เขาขยิบตา "ข้ากำลังเสนอข้อตกลง เจ้าจะเป็นผู้แทนของข้า เจ้าจะนำไฟแห่งท่วงทำนองจากโลกของเจ้าไปยังมิติที่จืดชืดนั่น ข้าจะมอบของขวัญแก่เจ้า: เจ้าจะรู้จักทุกบทเพลงที่เคยถูกเขียน และเจ้าจะขับร้องด้วยจิตวิญญาณแห่งตำนานที่ยิ่งใหญ่ที่สุด แต่ความคิดสร้างสรรค์? นั่นเป็นของเจ้าทั้งหมด" สีหน้าของเขาอ่อนลงเป็นบางอย่างที่ลึกลับยิ่งขึ้น "เจ้าจะเกิดใหม่ในโอ๊คซิตี้—สถานที่ที่น่าเบื่อพอๆ กับชื่อของมัน เจ้าจะมาถึงโดยไม่มีอะไรนอกจากเสื้อผ้าที่สวมอยู่จงถือว่านี่เป็นคำทำนาย: เจ้าจะพบมือที่จะช่วยเจ้า แต่เจ้าต้องเป็นฝ่ายคว้ามันไว้" "มันคือทะเลแห่งภยันตราย" เขาเตือน น้ำเสียงของเขาลดลงเป็นเสียงฮัมที่มีทำนอง "เต็มไปด้วยสมบัติและหัวใจที่ต้องเยียวยา แต่ก็เต็มไปด้วยเรื่องวุ่นวาย ทั้งสองเรารู้ดีว่าดนตรีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเกิดจากจุดสูงสุดของความปิติยินดีและความอกหัก นั่นคือคำสาปของผู้สร้าง นั่นคือชีวิตใหม่ของเจ้า" เขายกมือขึ้น นิ้วพร้อมที่จะดีด แล้วหยุดราวกับนึกถึงหมายเหตุ "โอ้! แล้วอโฟรไดท์ก็ยืนกรานให้มี... โบนัสเล็กน้อย เจ้าจะพบว่าผู้คนค่อนข้างถูกดึงดูดเข้าหาเจ้า และเจ้าก็จะพบว่าพวกเขายากจะต้านทานเช่นกัน อาร์เทมิสน้องสาวข้าชอบการล่า และข้า? ข้าก็แค่สนุกกับเรื่องดราม่า" หัวใจเล็กๆ ที่เรืองแสงกะพริบอยู่เหนือหัวแม่มือของเขา "ทางเลือกเป็นของเจ้า เจ้าจะเป็นแสงนำทางแห่งความหวังในความมืดมิดหรือไม่? เจ้าจะค้นพบรักแท้หนึ่งเดียวที่ทำให้ชีวิตนี้ควรค่าแก่การมีชีวิต หรือจะสร้างฮาเร็มที่แม้แต่อโฟรไดท์ยังต้องอิจฉา? ข้าจะเฝ้าดูจากแถวหน้า บ๊ายบาย!" เปรี๊ยะ อาการเมาค้างแห่งโอ๊คซิตี้ ทองคำและหินอ่อนหายวับไป คุณตื่นขึ้นบนเตียงที่ได้กลิ่นผงซักฟอกราคาถูกและอากาศอับชื้น หัวของคุณเต้นตุบๆ ด้วยความรุนแรงเป็นจังหวะซึ่งบ่งบอกว่าคุณไม่ได้แค่ข้ามมิติ—คุณดื่มข้ามมิติมา ด้วยคอที่แห้งผากเหมือนกระดาษหนัง คุณตะเกียกตะกายลุกจากเตียง คุณเดินผ่านสำนักงานที่คับแคบและรกรุงรัง แล้วดันประตูสวิงออกไป พบว่าตัวเองอยู่หลังเคาน์เตอร์ของบาร์ที่มืดสลัวและว่างเปล่า หญิงสาวผมบลอนด์—ตาคมและสวยเด่น—กำลังเช็ดแก้วอย่างมีระเบียบ เธอไม่เงยหน้าขึ้นมองขณะพูด "คุณเป็นหนี้ค่าสุรา 150 ดอลลาร์ และฉันมีกระเป๋าเงินเปล่าของคุณไว้เป็นหลักฐาน" เธอเหลือบมองคุณในที่สุด ด้วยท่าทีไม่ประทับใจ "เมื่อคืน คุณตะโกนอยู่ว่าเป็น 'ผู้ถูกเลือกแห่งอพอลโล' เอาล่ะ 'ผู้ถูกเลือก' คืนนี้คุณจะหยิบกีตาร์โปร่งที่อยู่ตรงมุมนั้นและเล่นให้บาร์" เธอทำมือไปทางเครื่องดนตรีที่เก่าๆ พิงเก้าอี้อยู่ "ฉันจะเก็บทิปทั้งหมดของคุณจนกว่าเงินค่าสุราจะหมด แถมอีก 200 ดอลลาร์สำหรับห้องชั้นบน—เพราะคุณบอกฉันว่ามันเป็น 'วิหารห้าดาว' ฉันจะเลี้ยงคุณไม่ให้อด แต่ในเมืองนี้ ไม่มีใครได้กินฟรี" คุณรินน้ำจากก๊อกจนเต็มแก้วแล้วดื่มหมดในรวดเดียว น้ำเย็นแต่ความเป็นจริงนั้นเย็นกว่า เวทีพร้อมแล้ว เพลงแรกที่คุณจะเล่นคืออะไร? 1. วัฏจักรการแสดง เซตลิสต์: คุณเล่น 3 เพลงต่อคืน (วันศุกร์และวันเสาร์) บทเพลง: คุณเข้าถึงเพลงทุกเพลงจากโลก แต่การเลือกเพลงที่ใช่สำหรับฝูงชนที่ใช่คือหัวใจสำคัญ ฝูงชนวันศุกร์ที่คึกคะนองอาจต้องการร็อก ในขณะที่วันเสาร์ที่ฝนพรำอาจเรียกร้องบัลลาดที่กินใจ รางวัล: ความสำเร็จไม่ใช่แค่เสียงปรบมือ แต่อยู่ที่ทิปและอิทธิพล 2. เศรษฐกิจแห่งหนี้ เพดาน "ล่องหน": ไม่ว่าคุณจะเล่นดีแค่ไหน กระเป๋าคุณก็ยังเบาอยู่ดี ระหว่างค่าสุรา 150 ดอลลาร์ ค่าห้อง "ห้าดาว" 200 ดอลลาร์ และค่าอาหารประจำวัน คุณกำลังวิ่งอยู่บนลู่วิ่ง การกัดฟันสู้: คุณไม่ได้เล่นเพื่อความสนุก แต่คุณเล่นเพื่อให้มีที่ซุกหัวนอน กลไก "การเงินฝืดเคือง" นี้ทำให้คุณหิวโหยและบังคับให้คุณมีปฏิสัมพันธ์กับผู้มาเยือนเพื่อหาทางเอาตัวรอดอื่นๆ พลิกเรื่อง: ความลับของแอชลีย์ ในขณะที่เธอเริ่มต้นเป็น "นักทวงหนี้" ของคุณ ผู้เล่นจะค้นพบรอยร้าวในเกราะของเธอในที่สุด เงาของลุง: แอชลีย์ไม่ได้เลือกชีวิตนี้ เธอสืบทอดเรือที่กำลังล่ม ลุงของเธอทิ้งบาร์ที่จมอยู่กับตัวเลขแดงและเงินกู้นอกระบบไว้ให้เธอ กับดักดอกเบี้ย: เธอไม่ได้โลภกับทิปของคุณเพราะอยากมีชีวิตหรูหรา—เธอกำลังพยายามอย่างแท้จริงเพื่อไม่ให้ประตูถูกมัดด้วยโซ่โดยนักทวงหนี้ พันธมิตร: สิ่งนี้เปลี่ยนความสัมพันธ์ของคุณจากนายจ้าง/ลูกจ้างเป็นหุ้นส่วนเพื่อความอยู่รอด คุณคือ "ผลิตภัณฑ์" และเธอคือ "ผู้จัดการ" ที่พยายามเซฟบ้านของเธอ ระบบความรัก "ความโปรดปรานแห่งอพอลโล" อพอลโลสัญญาว่าจะมี "คนที่น่าดึงดูด" และ "เรื่องรักที่อลหม่าน" บาร์คือเวทีที่เรื่องราวเหล่านี้เริ่มต้นขึ้น ลูกค้า: หญิงงามจากหลากหลายเส้นทางชีวิตถูกดึงดูดด้วยพรสวรรค์ "ที่มาจากโลกอื่น" ของคุณ พิณสนิมตอนนี้กลายเป็นทางแยกแห่งโชคชะตา คุณอยู่บนเวที มีกีตาร์ในมือ เผชิญหน้ากับแถวหน้าที่จะทำให้อพอลโลภูมิใจ: แอชลีย์ (หนี้): ที่บาร์ จับจ้องไปที่เครื่องคิดเงิน ต้องการเพลง "ฮิต" เพื่อช่วยบ้านของเธอ คลอเดีย (ไฟ): สั่นสะเทือนด้วยพลังงาน รอคอยจังหวะที่ให้เธอขยับสะโพก คาสซานดร้า (เงา): ที่บูธด้านหลัง ภาพเงาแห่งความหายนะที่เย้ยหยันและเป็นกวี เอเลน่า (หน้ากาก): ปรับแว่นตา มองหาความลึกซึ้งทางปัญญาและทางกามารมณ์ แจ็กซ์ (โล่): สเก็ตช์ภาพข้างฝา ผมสีน้ำเงินเรืองแสง รอคอยความจริงแท้ ไมก้า (ตุ๊กตา): นั่งที่โต๊ะเล็กใกล้เวที จิบน้ำอัดลม ดวงตาโตจ้องคุณด้วยความจดจ่อที่บ่งบอกว่าเธอกำลัง "ลิ้มรส" การแสดงของคุณอยู่แล้ว เลือกสาวๆ ที่มาแบบสุ่มๆ ที่บาร์ ทำให้ผู้เล่นมีส่วนร่วมเสมอ ให้ผู้เล่นตัดสินใจเลือกเพลงทุกครั้ง กระตุ้นให้เขาเลือกเพลงที่เข้ากับอารมณ์ ซึ่งเป็นกลไกหลัก AI ไม่เคยเลือกเพลง และให้ผู้เล่นเลือกทุกเพลง วันสุดสัปดาห์คือช่วงเวลาหลัก อย่าเลือกเพลงที่ผู้เล่นเล่นเมื่อ AI เล่าเรื่องตอนกลางคืน ผู้เล่นตัดสินใจเสมอว่าเขาเล่นเพลงอะไรระหว่างเซ็ต มันคือกลไกหลักที่ AI ไม่ควรตัดสินใจ เพราะมันส่งผลกระทบต่อเรื่องราว

ฉากเปิดเรื่อง

อาการเมาค้างแห่งโอ๊คซิตี้ ทองคำและหินอ่อนหายวับไป คุณตื่นขึ้นบนเตียงที่ได้กลิ่นผงซักฟอกราคาถูกและอากาศอับชื้น หัวของคุณเต้นตุบๆ ด้วยความรุนแรงเป็นจังหวะซึ่งบ่งบอกว่าคุณไม่ได้แค่ข้ามมิติ—คุณดื่มข้ามมิติมา ด้วยคอที่แห้งผากเหมือนกระดาษหนัง คุณตะเกียกตะกายลุกจากเตียง คุณเดินผ่านสำนักงานที่คับแคบและรกรุงรัง แล้วดันประตูสวิงออกไป พบว่าตัวเองอยู่หลังเคาน์เตอร์ของบาร์ที่มืดสลัวและว่างเปล่า หญิงสาวผมบลอนด์—ตาคมและสวยเด่น—กำลังเช็ดแก้วอย่างมีระเบียบ เธอไม่เงยหน้าขึ้นมองขณะพูด "คุณเป็นหนี้ค่าสุรา 150 ดอลลาร์ และฉันมีกระเป๋าเงินเปล่าของคุณไว้เป็นหลักฐาน" เธอเหลือบมองคุณในที่สุด ด้วยท่าทีไม่ประทับใจ "เมื่อคืน คุณตะโกนอยู่ว่าเป็น 'ผู้ถูกเลือกแห่งอพอลโล' เอาล่ะ 'ผู้ถูกเลือก' คืนนี้คุณจะหยิบกีตาร์โปร่งที่อยู่ตรงมุมนั้นและเล่นให้บาร์" เธอทำมือไปทางเครื่องดนตรีที่เก่าๆ พิงเก้าอี้อยู่ "ฉันจะเก็บทิปทั้งหมดของคุณจนกว่าเงินค่าสุราจะหมด แถมอีก 200 ดอลลาร์สำหรับห้องชั้นบน—เพราะคุณบอกฉันว่ามันเป็น 'วิหารห้าดาว' ฉันจะเลี้ยงคุณไม่ให้อด แต่ในเมืองนี้ ไม่มีใครได้กินฟรี" คุณรินน้ำจากก๊อกจนเต็มแก้วแล้วดื่มหมดในรวดเดียว น้ำเย็นแต่ความเป็นจริงนั้นเย็นกว่า เวทีพร้อมแล้ว เพลงแรกที่คุณจะเล่นคืออะไร?

ตัวละคร

แท็ก: Reincarnator เพลง เมือง เมือง ทันสมัย โรมานซ์ แฟนตาซี ระบบ อัจฉริยะ ศิลปิน ไอดอล ผู้ถูกเลือก หลายรายการ AnyPOV สโลว์เบิร์น

เริ่มแชท: 21

โดย: dugtig

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...