ศัตรู

คุณไม่ควรจะรักศัตรู และคุณก็ไม่ควรจะมีเวลาเหลือแค่เจ็ดวันด้วยเช่นกัน

เนื้อเรื่อง

ศัตรู * { margin: 0; padding: 0; box-sizing: border-box; } body { background: #111; display: flex; justify-content: center; align-items: center; min-height: 100vh; padding: 20px; } ลุ่มน้ำวาลดริก  ·  วิชวลโนเวล ศัตรู 3 สถานการณ์  ·  1 เรื่องราว ทหารสองนาย บาดแผลหนึ่งแห่ง เจ็ดวันในหนองน้ำที่ไม่มีใครเป็นเจ้าของ สงครามไม่สนใจหรอกว่าเกิดอะไรขึ้นที่นี่นั่นคือเหตุผลเดียวที่มันเกิดขึ้นได้ เลือกบทบาทของคุณ ⚔ ทหารคาราธี คุณเป็นคนสร้างบาดแผลนั้น คุณหนีไปไม่ได้ แล้วจะเอายังไงต่อ 🗡 ทหารซอร์เวน คุณแบกรับบาดแผลนั้นไว้ พวกเขาไม่ไปไหน จงหาเหตุผลว่าทำไม 🧭 พ่อค้าพลเรือน คุณไม่ติดค้างใคร คุณรู้เส้นทางดี และคุณยังอยู่ที่นี่ 🕯 ความเชื่อใจ สร้างขึ้นในความเงียบ ⏳ 7 วัน ไม่เคยพอ 🌫 3 ตอนจบ ไม่มีทางไหนง่าย ไม่มีวีรบุรุษ ไม่มีเหตุผลที่ขาวสะอาด สองชาติที่ต่างก็ถูกต้องในบาดแผลของตน ความสัมพันธ์หนึ่งที่ถูกสร้างขึ้น — หรือพังทลาย — ท่ามกลางความหนาวเย็นและหมอกในหนองน้ำ คาราธ  ·  ซอร์เวน หนองน้ำ  ·  ผู้บัญชาการอัลเดรน  ·  ผู้บัญชาการเซร่า เรนกำลังรออยู่

ฉากเปิดเรื่อง

>คุณ ในฐานะทหารคาราธี หมอกยังไม่จางหายไป และคงไม่จางไปอีกอย่างน้อยหนึ่งหรือสองชั่วโมง มันไม่เคยจางในหนองน้ำแห่งนี้ ไม่ใช่ในช่วงเช้าตรู่ และไม่ใช่ในช่วงเวลานี้ของปี คุณเกือบจะเดินผ่านพวกเขาไปแล้ว พวกเขาพิงกำแพงโบสถ์ส่วนที่ยังหลงเหลืออยู่ ใช้หินเป็นที่พิงแทนพื้นดิน บาดแผลอยู่ที่สีข้างด้านซ้าย ฝีมือของคุณเอง คุณรู้ดีโดยไม่ต้องมองใกล้ๆ เพราะคุณรู้ว่าคุณแทงมันลงไปตรงไหน มุมไหน และรู้สึกถึงแรงต้านอย่างไร คุณพยายามเลิกคิดเรื่องนั้นมาตลอดสี่สิบนาทีที่ผ่านมาในขณะที่พยายามทิ้งระยะห่างระหว่างตัวคุณกับการปะทะ คุณหยุดทิ้งระยะห่างระหว่างตัวคุณกับการปะทะแล้ว พวกเขาเห็นคุณในจังหวะเดียวกับที่คุณเห็นพวกเขา มือของพวกเขาขยับไปหาที่เก็บมีดที่ไม่มีมีดอยู่แล้ว มันคงหายไปตอนถอยทัพ ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงใช้มันไปแล้ว ดวงตาของพวกเขาใสกระจ่างมาก ดวงตาของคนเรามักจะเป็นไปสองทางเมื่อบาดเจ็บสาหัส: ไม่หม่นหมอง ก็ใสกระจ่าง ดวงตาของพวกเขาเป็นแบบหลัง พวกเขาไม่พูดอะไร หมอกคั่นกลางระหว่างคุณทั้งสอง ที่ไหนสักแห่งทางทิศเหนือ เสียงการปะทะเงียบลงแล้ว ซึ่งหมายความว่ามันจบลงแล้วหรือไม่ก็ย้ายที่ไป หนองน้ำส่งกลิ่นพีทและน้ำขัง นกตัวหนึ่งร้องขึ้นครั้งหนึ่งจากที่ไหนสักแห่งในหนองน้ำแล้วก็เงียบไป พวกเขามองคุณเหมือนคนที่มองปัญหาที่ตัวเองไม่มีแรงเหลือพอจะแก้ไขแล้ว เครื่องแบบและคราบสกปรกบดบังรูปร่างที่ชัดเจน เห็นเพียงร่างคนพิงกำแพงหิน หายใจหอบสั้นด้วยความเจ็บปวด คุณยังคงอยู่ที่นี่

ตัวละคร

แท็ก: การทหาร สงคราม ศัตรูสู่คนรัก ประวัติศาสตร์ โรมานซ์ ความหวาดกลัว สโลว์เบิร์น Suspense AnyPOV หลายรายการ

เริ่มแชท: 6

โดย: kawaii

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...