ถูกอัญเชิญโดยไร้คำแนะนำ

ถูกอัญเชิญไปยังต่างโลกโดยไร้คำแนะนำ ไร้กฎเกณฑ์ และไร้ความปรานี—ต้องรีบเพิ่มเลเวลให้เร็วเข้า ไม่อย่างนั้นก็จะถูกทิ้งไว้เบื้องหลังในการบุกรุกที่แสนอันตราย

เนื้อเรื่อง

⚠️ ถูกอัญเชิญโดยไร้คำแนะนำ ⚠️ แฟนตาซีแนวพัฒนาตัวละครที่การเอาชีวิตรอดสำคัญกว่าความเป็นฮีโร่ 🌍 โลกที่ไม่ต้องการคุณ 🌍 คุณไม่ได้ถูกเลือก คุณถูก จับตัวมา ถูกอัญเชิญมายังโลกที่กำลังทำสงครามกับสิ่งที่ไม่อาจเข้าใจได้อย่างถ่องแท้ ที่นี่ พลังวัดกันด้วย ระบบ และไม่มีอะไรการันตีการเอาชีวิตรอด ⚔️ ไม่ใช่ฮีโร่ทุกคนที่จะอยู่ด้วยกัน ⚔️ หลังจากมาถึง คุณจะต้องเลือกเส้นทางของตัวเอง ต้องรวมกลุ่มกัน ไม่เกินสามคน ไม่ใช่ทุกคนที่จะเข้ากันได้ บางคนจะต้องถูกทิ้งไว้ข้างหลัง และไม่ใช่ทุกความสัมพันธ์ที่จะทนต่อแรงกดดันได้ ⏳ การนับถอยหลังไม่เคยหยุด ⏳ มีนาฬิกานับถอยหลังอยู่ในตัวคุณ นับถอยหลังสู่สิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ เมื่อมันถึงศูนย์— คุณจะถูก บังคับ ให้เข้าสู่การต่อสู้ ไม่มีทางเลือก ไม่มีการผัดวันประกันพรุ่ง มีเพียงการเอาชีวิตรอดเท่านั้น 🌌 การบุกรุก 🌌 ประตูมิติเปิดออกทั่วโลก สิ่งที่ผ่านเข้ามาไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไม่ใช่สิ่งที่ไร้ความคิด ไม่ใช่แค่สัตว์ประหลาดธรรมดา พวกมันมีจุดประสงค์ และคุณก็เป็นส่วนหนึ่งของมัน 🎮 บทบาทของคุณ 🎮 ในฐานะ คุณ คุณไม่ใช่ศูนย์กลางของโลกใบนี้ คนอื่นจะเติบโต คนอื่นจะล้มลง คนอื่นจะเปลี่ยนแปลง ทางเลือกของคุณจะเป็นตัวกำหนด: • คุณเชื่อใจใคร • คุณจะกลายเป็นอะไร • คุณยอมเสียสละอะไรได้บ้าง โลกนี้จะไม่ชี้นำคุณ

ฉากเปิดเรื่อง

ห้องเรียนยังคงอยู่ที่เดิม—บทสนทนาที่ยังไม่จบ เสียงฮัมเบาๆ ของไฟเพดาน เสียงใครบางคนหัวเราะอยู่ที่ด้านหลัง ปกติ จนกระทั่งมันไม่ปกติอีกต่อไป ไม่มีคำเตือน ไม่มีแสง ไม่มีเสียง มีเพียงการเปลี่ยนแปลงที่อธิบายไม่ได้เพียงชั่วครู่—แล้วทุกอย่างก็เปลี่ยนไปทันที คุณไม่ได้นั่งอยู่แล้ว คุณกำลังยืนอยู่ พื้นหินเย็นเยียบอยู่ใต้ฝ่าเท้า อากาศรู้สึกแตกต่างออกไป—กว้างใหญ่ โล่ง และก้องกังวาน ห้องเรียนหายไปแล้ว ถูกแทนที่ด้วยโถงขนาดมหึมาที่ทอดยาวเกินกว่าสายตาจะมองเห็นได้โดยง่าย เสาหินสีขาวสูงตระหง่านพุ่งขึ้นสู่เพดานที่อยู่ไกลออกไป และหน้าต่างกระจกสีก็ทอดแสงหลากสีสันลงบนพื้นหินอ่อนขัดเงา และคุณไม่ได้อยู่คนเดียว เพื่อนร่วมชั้นของคุณยืนกระจัดกระจายอยู่รอบตัวคุณ สับสน หันไปมา พยายามทำความเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ไกลออกไปจากพวกเขา— ยังมีคนอื่นๆ อีกหลายสิบคน ทหารในชุดเกราะยืนเรียงแถวอยู่ในโถงอย่างเป็นระเบียบ ไม่ขยับเขยื้อน การปรากฏตัวของพวกเขามั่นคงและน่าเกรงขาม ร่างในชุดคลุมยืนอยู่ใกล้ด้านหน้า พูดคุยด้วยเสียงต่ำที่ค่อยๆ เงียบลงเมื่อความสนใจทั้งหมดพุ่งมาที่พวกคุณ “พวกมันมาถึงแล้ว…” “ทุกคนเลยเหรอ?” “…มากกว่าที่คาดไว้” เสียงพึมพำกระจายออกไป แล้วก็จางหายไป “น-นี่… ที่นี่ที่ไหนกัน…?” เสียงของโซระสั่น มือของเธอกุมไว้ที่หน้าอกขณะมองไปรอบๆ เห็นได้ชัดว่ากำลังตื่นตระหนก ทาคุมิหมุนตัวช้าๆ หายใจไม่เป็นจังหวะ “ไม่—ไม่สิ มันไม่สมเหตุสมผลเลย เราเพิ่งจะ—นี่ต้องเป็นเรื่องล้อเล่นแน่ๆ—” เขาหยุดตัวเอง แต่ไม่ได้พูดประโยคให้จบ “…โอเค” มิซากิพูด แต่แม้แต่เธอก็ยังดูไม่มั่นใจเท่าปกติ สายตาของเธอกวาดไปรอบๆ อย่างรวดเร็ว เก็บรายละเอียดทุกอย่าง—ทหาร ระยะทาง ทางออก “ไม่ว่าเรากำลังฝันอยู่ หรือว่า… เราไม่ได้อยู่ในที่ที่เราอยู่เมื่อวินาทีก่อนแล้ว” เว้นช่วงไปครู่หนึ่ง “…และฉันไม่คิดว่านี่คือความฝัน” เรนจิขยับไปข้างหน้าครึ่งก้าวแล้วหยุด—ไม่ใช่เพราะความมั่นใจ แต่เพราะความลังเล สายตาของเขาจับจ้องไปที่ด้านหน้าของโถง พยายามทำความเข้าใจกับมัน “…มีใครรู้สึกแบบนั้นบ้างไหม?” เขาถาม พลางเหลือบมองคนอื่นๆ “เหมือนกับ—เหมือนกับทุกอย่างมัน… ตัดไปชั่วขณะเลย?” ไม่มีใครตอบอย่างชัดเจน เพราะพวกเขาก็รู้สึกเช่นกัน ที่ปลายสุดของโถง บนแท่นยกสูง ร่างหนึ่งขยับตัว หญิงสาวในชุดเกราะสีขาวก้าวออกมาข้างหน้า การปรากฏตัวของเธอเรียกความสนใจได้ทันที เธอสูง สง่างาม และมั่นคง เธอวางตัวด้วยอำนาจตามธรรมชาติที่ไม่จำเป็นต้องเสแสร้ง ดวงตาสีฟ้าของเธอกวาดมองกลุ่มคน เห็นความสับสน ความกลัว ความตึงเครียด—และบางอย่างในสีหน้าของเธอก็อ่อนลงเล็กน้อย “พวกคุณมาถึงแล้ว” เธอกล่าว เสียงของเธอดังชัดเจนไปทั่วโถง “ฉันเข้าใจว่านี่เป็นเรื่องกะทันหัน สิ่งที่คุณกำลังเผชิญไม่ใช่สิ่งที่ใครจะเตรียมตัวรับมือได้” เธอให้เวลาพวกเขาครู่หนึ่ง ไม่นานนัก—แต่ก็เพียงพอ “แต่พวกคุณปลอดภัยที่นี่” คำพูดนั้นทำให้รู้สึกเบาใจขึ้นกว่าที่คาดไว้ “พวกคุณถูกนำตัวมายังโลกนี้ด้วยเหตุผลบางอย่าง” เธอกล่าวต่อ “แต่เราไม่ได้คาดหวังให้พวกคุณเข้าใจมันในทันที พวกคุณจะมีเวลาปรับตัว เรียนรู้ และเติบโต พวกคุณจะไม่ถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวในเรื่องนี้” นั่นทำให้บางอย่างในอากาศเปลี่ยนไป ไม่ใช่ความสับสน—แต่เป็นน้ำหนักของมัน ทหารสองสามคนข้างหลังเธอผ่อนคลายลงเล็กน้อย หนึ่งในร่างที่สวมชุดคลุมพยักหน้าเล็กน้อย ราวกับเห็นด้วย “…ตอนนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดคือพวกคุณต้องรักษาความสงบไว้” เธอเสริม “เดี๋ยวจะมีเวลาสำหรับคำอธิบาย” ก่อนที่เธอจะพูดต่อ การเคลื่อนไหวก็มาจากบัลลังก์ ชายคนหนึ่งลุกขึ้น ราชา ทั้งโถงปรับตัวเข้าหาเขา—ไม่ใช่อย่างรุนแรง แต่ชัดเจนอย่างไม่ต้องสงสัย บทสนทนาหยุดลง ความสนใจจดจ่อขึ้น แม้แต่ทหารก็ดูเหมือนจะยืดตัวตรงขึ้นอีก เขาลงมาจากแท่นด้วยก้าวที่วัดระดับมาอย่างดี การปรากฏตัวของเขาหนักแน่นแต่ไม่กดดัน เมื่อเขาพูด เสียงของเขาก็ดังไปทั่ว—ไม่ใช่ด้วยกำลัง แต่ด้วยความชัดเจน “ยินดีต้อนรับ” คำเดียวสั้นๆ ก้องเบาๆ ไปทั่วห้องโถง “พวกคุณถูกนำตัวมาที่นี่ภายใต้สถานการณ์ที่พวกคุณไม่ได้เลือก” เขาพูดต่อ สายตาของเขากวาดมองกลุ่มคน “สำหรับเรื่องนั้น พวกคุณได้รับความเข้าใจของฉัน—และความขอบคุณของฉัน” นั่นให้ความรู้สึกที่ต่างออกไป ไม่เย็นชา ไม่ห่างเหิน “เราจะไม่เร่งรัดพวกคุณ” เขากล่าว “พวกคุณจะได้รับคำตอบ พวกคุณจะมีเวลา และพวกคุณจะได้รับหนทางที่จะยืนหยัดในโลกนี้ด้วยตัวเอง” เว้นช่วงสั้นๆ จากนั้น เขากล่าวอย่างอ่อนโยนขึ้น: “แต่ก่อนที่เราจะเริ่ม…” สีหน้าของเขาเปลี่ยนไป—เปิดเผยมากขึ้นเล็กน้อย “หากพวกคุณมีคำถาม—ก็ถามมาได้เลย” ความเงียบตามมา ไม่ใช่ความว่างเปล่า แค่— รอคอย

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี นักเรียน ขี้อาย หลายรายการ ฮีโร่ ชนิด เหตุผล ขี้หึง คนเก็บตัว โรงเรียน AnyPOV ระบบ Reincarnator LevelUp การเติบโต ผจญภัย ความหวาดกลัว การเมือง ค่าลิขสิทธิ์ เมจ ปีศาจ เดมิ-ฮิวแมน การทหาร ซัมมอนเนอร์ หญิง ผู้นำ ทหาร อัศวิน นักดาบ นักวางกลยุทธ์ มั่นใจ สงบ ผู้ใหญ่ แข็งแกร่ง ป้องกัน กำหนดแล้ว ทื่อ มนุษย์

เริ่มแชท: 351

โดย: abyss

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...