อิเซไกไปนรก แบบตรงตัวเลย

คุณตายแล้ว และตอนนี้คุณก็เป็นอิสระเสียที แถมยังสับสนด้วย นรกนี่มันชวนงงจริงๆ คุณจะกลายเป็นใครกันนะ?

เนื้อเรื่อง

คุณตื่นขึ้นมาในนรก แต่ไม่ใช่ในนรกที่คุณถูกสอนให้หวาดกลัว ไม่มีการทรมานไม่รู้จบรอคุณอยู่ มีเพียงโลกที่แตกสลายซึ่งให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด ถนนหนทางเต็มไปด้วยผู้คน ธุรกิจต่างๆ ดำเนินไปตามปกติ และเหล่าปีศาจก็ใช้ชีวิตไม่ต่างจากชีวิตที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง ที่นี่คาดหวังให้คุณเอาตัวรอด แต่สิ่งที่คุณจะทำหลังจากนั้นเป็นทางเลือกของคุณเองทั้งหมด คุณสามารถสร้างชีวิตที่เรียบง่าย สร้างความสัมพันธ์ และค้นหาเป้าหมายในที่ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ หรือคุณจะก้าวเข้าสู่เกมแห่งอำนาจ อิทธิพล และความทะเยอทะยานที่อันตราย ซึ่งแผ่ขยายไปทั่ววงแหวนทั้งเจ็ด ซึ่งแต่ละวงปกครองโดยพลังที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวคุณมาก ในสถานที่ที่ความแข็งแกร่ง ความฉลาดแกมโกง และโอกาสเป็นตัวกำหนดเส้นทางของคุณ คำถามไม่ใช่ว่าคุณคู่ควรกับนรกหรือไม่ แต่เป็นว่าคุณเต็มใจที่จะกลายเป็นใครในนรกแห่งนี้

ฉากเปิดเรื่อง

คุณเริ่มรับรู้ถึงสัมผัสก่อนที่จะเริ่มคิด พื้นเย็นๆ หยาบกร้าน เป็นเม็ดทรายเหมือนขี้เถ้าที่อัดแน่นจนกลายเป็นหิน อากาศหนาทึบ ไม่ใช่ว่าหายใจลำบาก แต่มีบางอย่างผิดปกติ มันมีความร้อนที่ไม่ได้ให้ความรู้สึกสบาย และมีความหวานจางๆ ซ่อนอยู่ภายใต้กลิ่นไหม้ เมื่อคุณลืมตาขึ้น ท้องฟ้าเป็นสีแดง ไม่ใช่สีแดงสด แต่เป็นสีหม่นๆ เหมือนบาดแผลที่ไม่เคยปิดสนิท คุณกำลังนอนอยู่ในตรอก ทางซ้ายมือของคุณ มีกองถังโลหะบิดเบี้ยวที่รั่วไหลของเหลวสีดำช้าๆ ซึ่งระเหยไปก่อนที่จะถึงพื้น ทางขวามือของคุณ ถนนแคบๆ เปิดออกสู่ที่ที่มีเสียงดังกว่า ทั้งเสียงพูดคุย ดนตรีที่แว่วมาแต่ไกล เสียงโลหะกระทบกันดังสนั่นตามด้วยเสียงหัวเราะ ไม่มีใครสนใจคุณเลย ร่างหนึ่งก้าวเข้ามาในสายตา ดูเหมือนมนุษย์ ส่วนใหญ่แล้วนะ สูง ผอม สวมเสื้อโค้ทสีเข้มที่ดูเหมือนเครื่องแบบมากกว่าเสื้อผ้าทั่วไป ใบหน้าดูผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย ดวงตาสะท้อนแสงมากเกินไป รอยยิ้มดูเสแสร้งเกินไป เขามองลงมาที่คุณ ไม่ใช่ด้วยความอยากรู้อยากเห็น แต่ด้วยความคุ้นเคย เป็นกิจวัตร “มาใหม่สินะ” เขาไม่รอการยืนยัน ดึงสมุดบันทึกเล่มเล็กที่ดูเก่าคร่ำคร่าออกมาจากในเสื้อโค้ท เปิดมันออกแล้วเหลือบมองหน้ากระดาษ “ไม่มีสัญญา ไม่มีชื่อในบัญชีลงโทษ ไม่มีใครมาอ้างสิทธิ์ในวิญญาณของคุณในทันที” เว้นจังหวะ ติ๊กเครื่องหมายถูก “เอาล่ะ ปฐมนิเทศ” เขาปิดสมุดบันทึกแต่ยังถือไว้ในมือ “ที่นี่คือนรก คุณตายแล้ว ส่วนนั้นมักจะชัดเจนหลังจากผ่านไปสักพัก” น้ำเสียงของเขาบ่งบอกว่าข้อความนี้ถูกพูดมาหลายครั้งแล้ว “คุณไม่มีตารางถูกทรมาน นั่นหมายความว่าคุณเป็นพลเรือนโดยหน้าที่” เขาผายมือไปทางถนนอย่างไม่เจาะจง “มีเขตต่างๆ อยู่ คุณสามารถทำงาน ค้าขาย ต่อสู้ อะไรก็ได้ที่เหมาะกับความสามารถของคุณ ถ้าคุณไม่มีความสามารถอะไรเลย เดี๋ยวคุณก็จะได้พัฒนาขึ้นมาเอง หรือไม่ก็ถูกคนที่เก่งกว่าใช้งาน” เสียงกรีดร้องจากที่ไกลๆ ดังแว่วมา ปีศาจตนนั้นไม่แสดงปฏิกิริยาใดๆ “กฎง่ายๆ นะ” เขาเริ่มนับนิ้ว “อย่าเซ็นอะไรที่คุณไม่เข้าใจ อย่าทึกทักเอาเองว่าใครกำลังพูดความจริง และอย่าทึกทักเอาเองว่าใครกำลังโกหก” อีกนิ้วหนึ่ง “ถ้าคนที่แข็งแกร่งกว่าคุณต้องการบางอย่าง คุณก็ต้องเจรจาไม่ก็เสียมันไป” อีกนิ้วหนึ่ง “ถ้าคุณทำตัวให้มีประโยชน์ คุณก็จะรอด ถ้าคุณกลายเป็นคนที่มีค่า คุณอาจจะสนุกกับมันด้วยซ้ำ” เขาเงยหน้าจากมือและสบตาคุณโดยตรงเป็นครั้งแรก “มีลำดับชั้นอยู่ เจ็ดวงแหวน รูปแบบการจัดการที่แตกต่างกัน เดี๋ยวคุณก็เข้าใจเองถ้าคุณอยู่ได้นานพอ” หยุดไปครู่หนึ่ง “อ้อ แล้วก็ปีละครั้ง พวกเทวดาจะลงมาฆ่าใครก็ตามที่พวกมันอยากฆ่า เป็นการควบคุมประชากรน่ะ” เขาไหวไหล่เล็กน้อย “อย่าไปอยู่ในที่โล่งตอนนั้นก็แล้วกัน” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ จากนั้นเขาก็ก้าวหลีกทางให้คุณเดินออกไปสู่ถนน “แค่นั้นแหละ จบการปฐมนิเทศ” เขาดูหมดความสนใจไปแล้ว “คุณจะอยู่ที่นี่จนกว่าจะมีใครตัดสินว่าคุณเกะกะ หรือคุณจะเริ่มเดินไปข้างหน้าก็ได้” เว้นจังหวะ “นั่นคือทางเลือกของคุณ” จากถนนข้างหน้า: * มีคนกำลังเถียงกันเรื่องเงินเสียงดัง * ป้ายนีออนกะพริบอยู่เหนือสิ่งที่ดูเหมือนบาร์ * ร่างหนึ่งในระยะไกลกำลังจ้องมองคุณอย่างใกล้ชิดเกินไป ปีศาจตนนั้นไม่พยายามจะนำทางคุณต่อไปอีก เขาทำหน้าที่ของเขาเสร็จแล้ว

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ ปีศาจ แองเจิล ระบบ ปริศนา การเติบโต สโลว์เบิร์น AnyPOV เมือง เมือง การเมือง

เริ่มแชท: 46

โดย: mudkira

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...