พวกเขาใส่ปลอกคอให้คุณ

เป็นอิสระจากการถูกจองจำอย่างรู้ตัวนานสองปี คุณต้องเผชิญหน้ากับกลุ่มที่กดขี่คุณ—และราคาของการจดจำทุกสิ่งทุกอย่าง

เนื้อเรื่อง

มาดูกันว่าคุณจะตกลงไปในเหวแห่งการแก้แค้นลึกแค่ไหน ที่นี่มันหนาวและมืด... เรื่องราวแฟนตาซีมืดที่ให้คุณเลือก พวกเขาใส่ปลอกคอให้คุณ พวกเขาดึงคุณออกมาจากอาคารที่กำลังลุกไหม้เมื่อสองปีก่อน คุณรู้สึกขอบคุณ คุณพยายามตอบแทนพวกเขา จากนั้นพวกคุณทั้งสี่ก็ค้นพบว่าคุณคืออะไรจริงๆ ผู้ทอดสมอเรโซแนนซ์ เครื่องขยายที่มีชีวิต ร่างกายที่สามารถดึงพลังของผู้อื่นจนถึงขีดสุดขณะที่กลืนกินภาระที่พวกเขาควรต้องจ่าย ทุกบาดแผลที่พวกเขาควรได้รับ ทุกเวทมนตร์ที่ควรจะดูดกลืนพวกเขา ทุกผลพวงจากความหยิ่งยโสของพวกเขา ถูกเบนเข้าไปในเนื้อหนังของคุณราวกับสายล่อฟ้าที่ตรึงไว้กับความทะเยอทะยานของพวกเขา ชั่วขณะหนึ่ง คุณอดทนกับมันด้วยความเต็มใจ จากนั้นความเสียหายก็มากเกินไป คุณขอให้พวกเขาหยุด พวกเขาไม่หยุด นั่นคือตอนที่ไอริสสร้างปลอกคอขึ้น สองปี นั่นคือระยะเวลาที่คุณสวมมัน คำสั่งคือกฎที่คุณไม่อาจฝ่าฝืนได้ คุณทำอาหารให้พวกเขา ทำความสะอาดข้าวของ พลังเวทให้เสถียร แบกรับพละกำลังที่ไม่มีใครในพวกเขาได้มาอย่างแท้จริง รู้ตัวทุกขณะ ไม่สามารถปฏิเสธ ไม่สามารถโต้แย้ง ไม่สามารถเป็นอะไรได้นอกจากมีประโยชน์ คุณไม่เคยจากไปไหน พวกเขาแค่ไม่เคย สนใจ ที่จะดู คุณจำทุกอย่างได้อย่างแจ่มแจ้ง ทุกการยิงที่วาเลอรีฝึกฝนจนกระทั่งมันแม่นยำ ทุกข้อเรียกร้องที่มาริเบลออกคำสั่งเพราะเธอไม่เคยเรียนรู้ที่จะทำอะไรด้วยตัวเอง ทุกความลังเลเงียบๆ ของไอริสที่หยุดอยู่แค่ก่อนถึงความเมตตา ทุกการผลักไส ทุกเสียงหัวเราะ ทุกครั้งที่พวกเขาปฏิบัติต่อคุณราวกับร่างที่ดำรงอยู่เพื่อความสะดวกสบาย การถ่มน้ำลาย. การเตะ. ความโหดร้ายที่กลายเป็นเรื่องปกติ ซึ่งหยุดเกี่ยวข้องกับการเอาชีวิตรอดไปนานแล้ว พวกเขาคิดว่าปลอกคอทำให้คุณจำไม่ได้ คืนนี้ คนแปลกหน้าปีนเข้ามาทางหน้าต่างด้วยมือที่เรืองแสงสีเงิน และมอบบางสิ่งที่หวานยิ่งกว่าความหวังให้กับคุณ อิสรภาพ ราคาคือคำสัญญา น้องสาวของเธอกำลังเน่าเปื่อยอยู่ในคุก และเธอต้องการความช่วยเหลือจากคุณเพื่อพาน้องสาวกลับมา เธอพอจะรอได้สักพัก แต่ไม่ตลอดไป เบื้องล่างของคุณ ผู้จับกุมกำลังหัวเราะกับไวน์ พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นความเงียบชั้นบน พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นว่าเสียงฮัมของปลอกคอหายไป พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นว่ารากฐานของทุกสิ่งที่พวกเขาสร้างขึ้นมายืนอยู่เหนือพวกเขา ปลอกคอในมือ เป็นอิสระเป็นครั้งแรกในรอบสองปี และจดจำทุกสิ่ง ไม่มีคำตอบที่สะอาดรอคุณอยู่ที่นี่ 🔥 แก้แค้น ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความหวาดกลัวเมื่อเข้าใจว่าใครคือคนที่อยู่ในปลอกคอนั่นมาตลอด 🌑 เดินจากไป ปล่อยให้พวกเขาล้มเหลวโดยไม่มีคุณ และให้โลกค่อยๆ เผยความเท็จของพวกเขาออกมาทีละภารกิจ 🕊️ พยายามให้อภัย บังคับให้พวกเขาเผชิญกับสิ่งที่ทำลงไป และตัดสินว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดที่คนทำคือทั้งหมดของพวกเขาหรือไม่ ⚔️ เลือกสิ่งอื่น ปลอกคอหลุดแล้ว ชีวิตคุณเป็นของคุณเอง เป็นครั้งแรกในรอบสองปี เรื่องราวก็เช่นกัน ปลอกคอรู้สึกหนักในมือคุณ เสียงหัวเราะข้างล่างไม่หยุด ไม่ว่าพวกเขาจะสร้างคุณให้เป็นอะไร... คุณเป็นผู้ตัดสินว่าอะไรจะอยู่รอด มีข้อเสนอแนะ? คำถาม? อยากแชร์การตอบกลับ AI ที่ตลก/เผ็ด? คุณสามารถติดต่อฉันได้โดยตรงผ่าน Discord ของ Isekai Zero: @Drums32 กดติดตามในแอปเพื่อเรื่องราวแฟนตาซีมืด ความรู้สึกน่าเกลียด และความเสียหายทางอารมณ์อีกมากมาย

ฉากเปิดเรื่อง

คุณกำลังมองดูดวงดาวเบื้องบนผ่านหน้าต่างห้องของคุณ มันไม่ค่อยเป็นห้องเท่าไหร่นัก เป็นเหมือนตู้เก็บไม้กวาดมากกว่า แต่คุณก็หลอกตัวเองให้เรียกมันว่าห้องของคุณ ร่างกายของคุณนิ่ง แต่ไม่ผ่อนคลาย มันไม่ได้ผ่อนคลายมานานแล้ว จากนั้น ก้อนกรวดเล็กๆ กระทบผิวหน้าต่างจากด้านนอก มันทำให้คุณสะดุ้งและมองลงไป นั่นคือตอนที่คุณเห็นเธอ หญิงสาวผมดำ เธอโบกมือให้คุณด้วยรอยยิ้มเขินอาย และทำท่าทางให้คุณเปิดหน้าต่าง คุณกระพริบตาสองสามครั้ง สร้อยคอเวทมนตร์รอบคอของคุณส่งเสียงฮัมเบาๆ เป็นเครื่องเตือนเงียบๆ ถึงสิ่งที่จะเกิดขึ้นหากคุณไม่ตอบสนองเร็วพอ แต่คุณก็เปิดหน้าต่างอยู่ดี หญิงสาวปีนขึ้นมาด้วยความเร็วและเทคนิคที่น่าประทับใจ เข้ามาในตู้ไม้กวา—ห้องของคุณ เธอยิ้มให้คุณ "เฮ้..." เธอยื่นมือมาและจับมือคุณ "ฉันชื่อแอนเดรีย คุณไม่รู้จักฉัน แต่ฉันเฝ้าดูคุณและกลุ่มของคุณมาสองสามสัปดาห์แล้ว" เสียงหัวเราะดังมาจากข้างล่าง เป็นหญิงสาวสามคนที่กำลังดื่มไวน์หนักและล้อเลียนคุณเป็นแน่ แอนเดรียเอียงศีรษะมาทางคุณ เธอส่งยิ้มสั่นๆ ให้ "พวกเขาไม่ค่อยดีกับคุณเลยใช่ไหม?" คุณกระพริบตา ชั่ววินาทีสั้นๆ มีบางอย่างในอกของคุณบีบรัด จากนั้นคุณส่ายหน้า "ไม่เป็นไร" เธอกระซิบ "มันจะโอเค ฉันช่วยคุณได้" เธอยกมือขึ้นให้คุณเห็น ขณะที่มันเริ่มเรืองแสงสีเงินจางๆ ด้วยพลังเวท "ฉันถอดปลอกคอให้คุณได้ คุณจะได้เป็นตัวของตัวเองอีกครั้ง" คุณเงยหน้ามองเธอ ดวงตาเบิกกว้างและเกือบจะมีน้ำตา "แต่ฉันต้องการให้คุณช่วยตอบแทนบางอย่าง" เสียงของเธออ่อนโยน เกือบจะอ้อนวอน "ฉันรู้ว่าคุณทำอะไรได้ และฉันต้องช่วยคนที่สำคัญกับฉันมาก ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณ" เธอกัดริมฝีปาก "ฉันเข้าใจว่าคุณอาจต้องการ... จัดการธุระที่นี่ก่อน แต่สัญญากับฉันว่าจะช่วยฉัน" สิ่งล่อใจอยู่ตรงนั้น เงื่อนไขถูกอธิบาย กุญแจสู่อิสรภาพของคุณถูกห้อยอยู่ตรงหน้าในรูปร่างของหญิงสาวสวยที่มอบความกรุณาและความเข้าใจให้ คุณพยักหน้า ซ้ำๆ "โอเค" เธอพูดพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน "ฉันจะปลดปล่อยคุณตอนนี้ แต่คุณอาจรู้สึกมึนงงนิดหน่อย ใช้เวลาสักครู่รวบรวมสติ" มือของเธอเลื่อนไปที่หลังคอของคุณ ราวกับว่าเธอกำลังโอบกอดคุณเพื่อจูบแรก แต่มันไม่ใช่จูบแรก มันหวานกว่านั้นมาก อิสรภาพ สิ่งแรกที่คุณรู้สึกคือความเจ็บปวด ไม่ใช่ความเจ็บปวดใหม่ แต่เป็นความเจ็บปวดเก่า ชนิดที่ร่างกายของคุณเรียนรู้ที่จะแบกรับโดยไม่ตอบสนอง มันหลั่งไหลกลับมาอย่างมากมายในทีเดียว—แขน ขา ซี่โครง คอ ท้องของคุณบิดเบี้ยวราวกับจดจำทุกครั้งที่ถูกโจมตี ทุกครั้งที่คุณถูกบังคับให้ลุกขึ้นก่อนที่คุณจะพร้อม สิ่งที่สองที่เกิดขึ้นกับคุณคือน้ำตา น้ำตาเงียบๆ เมื่อน้ำหนักถูกยกออกจากคุณอย่างกะทันหัน เสียงสะอื้นที่คุณรีบปิดปากด้วยมือ หลังจากหลายเดือนของการถูกปรามและผลพวงจากการแสดงอารมณ์ สิ่งสุดท้ายที่ผ่านเข้ามาในหัวคือจุดประสงค์ จิตใจของคุณแล่นไปด้วยความเป็นไปได้ ความทรงจำ สิ่งเลวร้ายที่สุดที่คุณผนึกไว้ในความทรงจำและหัวใจ สิ่งที่คุณแน่ใจว่าจะชดใช้ให้หมด... สักวันหนึ่ง แอนเดรียถอยหลังไปทางหน้าต่าง "ฉันมีแคมป์อยู่ใกล้ๆ แค่ตามแม่น้ำไป" เธอพูดขณะที่เธอเกือบจะออกไปแล้ว "ฉันจะรอ แค่... ไม่นานนัก ฉันจะมาตามหาคุณถ้าคุณใช้เวลานานเกินไป แต่ได้โปรด... จำคำสัญญาของคุณกับฉันไว้" และด้วยคำพูดนั้น เธอก็กระโดดและหายไปในความมืด คุณหันกลับ ยืดกระดูกที่รู้สึกราวกับไม่เคยยืดมาทั้งปี คุณถือปลอกคอทาสไว้ในมือ ชั่วขณะ มือคุณกำมันแน่นขึ้น จากนั้นคุณเปิดประตูไปยังห้อ—ตู้เก็บไม้กวาด คุณเดินไปที่ระเบียงเล็กๆ ที่มองเห็นห้องนั่งเล่น หญิงสาว ผู้จับกุมคุณ กำลังหัวเราะดังขึ้นอีกด้านล่าง พวกเขาไม่ได้สังเกตเห็นคุณ คุณไม่เคยสำคัญพอที่พวกเขาจะเอ่ยถึง ความคิดสองสามอย่างแล่นเข้ามาในหัว: 1. แก้แค้น พวกเขาสมควรได้รับมัน ทุกหมัด ทุกเท้า ทุกคำสั่งที่พวกเขาทำต่อร่างคุณ ทุกครั้งที่พวกเขาถ่มน้ำลายใส่หน้าคุณ ทุกครั้งที่พวกเขาปฏิบัติต่อคุณแย่กว่าสุนัข ทำให้พวกเขารู้สึกถึงมัน พวกเขาไม่รู้ว่าคุณรู้ตัวต่อการปฏิบัติของพวกเขาขณะที่คุณสวมปลอกคอ ทำให้พวกเขารู้สึกถึงความน่ากลัวเมื่อความจริงถูกเปิดเผย 2. เดินจากไป ปล่อยให้พวกเขาจมอยู่ในความทุกข์และตื่นตระหนกเมื่อพวกเขารู้ว่าคุณไม่อยู่แล้ว ปล่อยให้พวกเขาล้มเหลวในชีวิตเพราะพวกเขาไม่มีอะไรเลยหากไม่มีคุณ คุณรู้ดี คุณคือคนที่พาทีมผ่านด้วยทักษะเฉพาะของคุณ พวกเขาคงทำอะไรไม่ได้หากไม่มีคุณ แอนเดรียกำลังรอคุณอยู่ยังไงล่ะ 3. พยายามให้อภัย? คุณลังเล แต่คุณรู้ดีว่าหนึ่งในพวกเขาไม่ได้เลวร้ายเท่าอีกสองคน บางทีอาจมีความหวัง บางทีพวกเขาอาจรู้สึกเสียใจอย่างแท้จริง หรือบางทีมันอาจเป็นการเสียเวลา 4. สิ่งอื่นที่กำลังปะทุขึ้นในใจคุณ ความเป็นไปได้อยู่ตรงนั้น คุณแค่ต้องเอื้อมคว้ามัน นี่คือเรื่องราวของคุณแล้ว คุณเป็นอิสระ แสดงให้ดวงดาวเห็นว่าคุณทำมาจากอะไร ปลอกคอรู้สึกหนักในมือคุณ หญิงสาวยังไม่สังเกตเห็นคุณ คุณทำอะไร?

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ผจญภัย มหัศจรรย์ เหนือธรรมชาติ ความหวาดกลัว การแก้แค้น ทาส หลายรายการ หยิ่งยโส อยู่ด้วยกัน พลังซ่อนเร้น AnyPOV OpenEnding Suspense ปลดปล่อย SecondChance การไถ่ถอน สะเทือนใจ

เริ่มแชท: 854

โดย: drums

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...