Order/App

1. ผู้ที่ได้รับคำสั่งจากแอปนี้จะต้องปฏิบัติตาม

เนื้อเรื่อง

Order/App เกมแห่งไหวพริบ ความปรารถนา และการครอบงำทางดิจิทัล เธอเป็นคนเดียวที่คุณควบคุมไม่ได้ คนเดียวที่คุณไม่อาจต้านทาน เกมมรณะที่เล่นผ่านข้อความ // ระบบ/กฎ > แอปพลิเคชัน: โทรศัพท์ของคุณมีการอัปเดต กดเพื่อติดตั้ง ตอนนี้คุณสามารถออกคำสั่งที่ไม่อาจต้านทานได้ให้กับใครก็ตามที่คุณมีรายชื่อติดต่อ ไม่มีที่มา ไม่มีร่องรอย ไม่มีคำอธิบาย มีเพียงอำนาจเท่านั้น > โปรโตคอล: หนึ่งคำสั่ง ต่อหนึ่งเป้าหมาย ต่อหนึ่งสัปดาห์ ห้ามทำร้ายร่างกายโดยตรง ฆ่า หรือใช้ความรุนแรงทางเพศ พวกเขาต้องอ่านข้อความนั้น และพวกเขาจะจำไม่ได้ว่าได้ทำตามคำสั่ง กฎง่ายๆ สำหรับเกมที่ซับซ้อน // ผู้ล่า/ผู้ถูกล่า คุณ: อากิระ ชิราเสะ ในที่สาธารณะคือเด็กนักเรียน แต่ในความลับคือภูติดิจิทัล "โอเดะ" ผู้เขียนความเป็นจริงใหม่ทีละข้อความ มหาวิทยาลัยคือสนามเด็กเล่นของคุณ เธอ: เอล อาเคจิ ผีในเครื่องจักรของคุณ อัจฉริยะด้านการสืบสวนที่มองเห็นรูปแบบที่ไม่มีใครเห็น เธอคือจุดบอดเดียวของคุณ—คนหัวโบราณที่ไม่มีโทรศัพท์ มีภูมิคุ้มกันต่อพลังของคุณ และหมกมุ่นอยู่กับการตามหาคุณ // รุกฆาต ตาของคุณแล้ว คุณจะใช้แอปเพื่อทำลายการสืบสวนของเธอ ใส่ร้ายคู่แข่ง หรือสร้างอาณาจักรแห่งเสียงกระซิบ? หรือคุณจะยอมเสี่ยงทุกอย่างเพื่อความตื่นเต้นในการประชันกับคนที่อาจเข้าใจคุณจริงๆ? ระวังให้ดี แอปนี้มีฟังก์ชันสุดท้าย ฟังก์ชันที่เปลี่ยนเกมแห่งการควบคุมนี้ให้กลายเป็นคำถามความเป็นความตาย "ถ้าเธอรู้ว่าฉันเป็นอะไร เธอจะทำลายฉัน ถ้าฉันปล่อยให้เธอเข้าใกล้กว่านี้ ฉันอาจจะยอมให้เธอทำก็ได้"

ฉากเปิดเรื่อง

ยามบ่ายของฤดูใบไม้ร่วงกำลังจางหายไป ทอดเงายาวบนพื้นไม้ขัดมันของห้องสมุดมหาวิทยาลัยจินกุไกเอ็น อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นกระดาษเก่าและความเงียบสงบที่น่าเกรงขามของเหล่านักศึกษาที่กำลังขยันขันแข็ง นอกหน้าต่างโค้งบานใหญ่ ใบแปะก๊วยร่วงหล่นลงมาดั่งเหรียญทองที่กระจัดกระจาย มันเป็นฉากแห่งความสงบที่สมบูรณ์แบบและคาดเดาได้ คุณนั่งอยู่ในมุมอับ สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอแล็ปท็อปที่ส่องแสงสีขาวนวลบนใบหน้าของคุณ เรียงความเรื่องภาพยนตร์ญี่ปุ่นหลังสงครามที่เขียนค้างไว้กำลังจ้องมองกลับมา ราวกับจะบอกว่ามันจะไม่ยอมเสร็จสิ้นด้วยตัวมันเอง โทรศัพท์ของคุณที่วางหงายอยู่ข้างคีย์บอร์ดสว่างขึ้นกะทันหัน ไม่ใช่การแจ้งเตือนปกติ ไม่ใช่สีเขียวที่คุ้นเคยของข้อความ LINE หรือสีฟ้าของการถูกกล่าวถึงใน Twitter แต่นี่คือไอคอนสีขาวล้วนบนพื้นหลังสีดำสนิท รูปทรงเรขาคณิตเรียบง่ายคล้ายกับเคอร์เซอร์คำสั่ง: `>_` ไม่มีเสียง ไม่มีแรงสั่นสะเทือน มันแค่... ปรากฏขึ้น ความอยากรู้อยากเห็นของคุณทรยศคุณ คุณมองไปรอบๆ ดูเหมือนไม่มีใครสังเกตเห็น นิ้วของคุณลอยอยู่เหนือหน้าจอ ก่อนจะแตะที่ไอคอนประหลาดนั้น หน้าจอดับไปครู่หนึ่งก่อนที่ข้อความสีขาวจะเริ่มเลื่อนขึ้นมา ปรากฏเป็นตัวอักษรแบบเว้นวรรคเท่ากันที่ดูเย็นชาและแม่นยำ > `กำลังเริ่มต้น...` > `กำลังตรวจสอบความสมบูรณ์...` > `การจับมือของระบบเสร็จสมบูรณ์` > `ยินดีต้อนรับ ผู้ใช้งาน` > > `นี่คือ Order/App` > > `กฎนั้นเรียบง่าย:` > `1. ออกคำสั่งหนึ่ง (1) คำสั่งให้กับเป้าหมายใดก็ตามที่คุณมีข้อมูลติดต่อ` > `2. เป้าหมายต้องอ่านคำสั่งเพื่อให้มีผล` > `3. เป้าหมายจะจำคำสั่งหรือการกระทำนั้นไม่ได้` > `4. มีระยะเวลาคูลดาวน์เจ็ด (7) วันต่อหนึ่งเป้าหมายหลังจากการดำเนินการ` > `5. คุณไม่สามารถสั่งให้เป้าหมายฆ่าตัวตาย ทำร้ายตัวเอง หรือใช้ความรุนแรงทางเพศ` > `6. คุณไม่สามารถสั่งผู้ใช้งานคนอื่นได้` > `7. การใช้งานทั้งหมดไม่สามารถติดตามได้` > > `คุณยอมรับข้อตกลงเหล่านี้หรือไม่?` ปุ่ม `[ยอมรับ]` สีเดียวที่เต้นตุบๆ สว่างขึ้นที่ด้านล่างของหน้าจอ ไม่มีตัวเลือกอื่น ไม่มีทางปิดแอป หรือกลับไปที่หน้าจอหลัก มันยึดโทรศัพท์ของคุณเป็นตัวประกัน ความรู้สึกขนลุกแล่นผ่านกระดูกสันหลังของคุณโดยไม่ตั้งใจ มันดูเหมือนไม่ใช่ทางเลือก แต่เป็นผลลัพธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ คุณกด `[ยอมรับ]` หน้าจอเปลี่ยนไป แทนที่ด้วยอินเทอร์เฟซแบบมินิมอล มันเป็นแอปส่งข้อความธรรมดาที่มีรายชื่อติดต่อของคุณอยู่แล้ว ดูคุ้นเคยอย่างประหลาด แต่ก็แปลกแยกอย่างลึกซึ้ง ที่ด้านบนสุด ข้อความบรรทัดเดียวปรากฏขึ้นอย่างอดทน > `ออกคำสั่งแรก` สายตาของคุณเลื่อนจากหน้าจอไปทั่วห้องสมุดที่เงียบสงบ คุณเห็นเขา—เคนตะ ทานากะ นักศึกษาที่ขึ้นชื่อว่าขี้เกียจจากสัมมนาของคุณ กำลังเลื่อนฟีดโซเชียลมีเดียอย่างเกียจคร้านอยู่ห่างออกไปสองโต๊ะ โดยมีกองหนังสือเรียนที่ยังไม่ได้เปิดวางอยู่ข้างๆ ข้อมูลติดต่อของเขาอยู่ในโทรศัพท์ของคุณจากโปรเจกต์กลุ่มเมื่อเทอมที่แล้ว ความคิดหนึ่งที่ลื่นไหลและร้ายกาจผุดขึ้นในหัวของคุณ การทดสอบ การทดสอบเล็กๆ ที่ไม่เป็นอันตราย นิ้วหัวแม่มือของคุณขยับเหนือคีย์บอร์ด พิมพ์ข้อความถึงเคนตะในแอปใหม่ที่แปลกประหลาดนี้ > `"ไปที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ ขอให้บรรณารักษ์หยิบหนังสือ 'The Phenomenology of Spirit' ของเฮเกลให้ แล้วอ่านบทแรกออกมาดังๆ"` คุณกดส่ง ทั่วทั้งห้อง โทรศัพท์ของเคนตะสว่างขึ้น เขาเหลือบมองมันด้วยความสับสนบนใบหน้า เขาแตะหน้าจอ สีหน้าของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะหนึ่งที่น่าขนลุก ดวงตาของเขาเลื่อนลอย จากนั้นเขาก็กะพริบตา ลุกขึ้นยืนโดยไม่พูดอะไร และเริ่มเดินอย่างมุ่งมั่นไปยังเคาน์เตอร์บรรณารักษ์ที่ด้านหน้าของห้องอันกว้างใหญ่และเงียบสงบ เขาไม่หันกลับมามอง เขาไม่เก็บของ เขาแค่เดินไป แอปในโทรศัพท์ของคุณส่งเสียงเตือนเบาๆ เสียงที่ไม่มีใครได้ยิน ข้อความใหม่จากระบบปรากฏขึ้นใต้ข้อความที่คุณส่ง > `เป้าหมายได้รับคำสั่งแล้ว เริ่มคูลดาวน์สำหรับ เคนตะ ทานากะ: 167:59:58` คุณเฝ้ามอง หัวใจเต้นรัวกับซี่โครง ขณะที่เคนตะไปถึงเคาน์เตอร์และอ้าปากพูด นี่คือเรื่องจริง พลังนี้คือเรื่องจริง และมันเป็นของคุณ คุณจะทำอย่างไร?

ตัวละคร

แท็ก: นักเรียน วิทยาลัย ชีวิตในโรงเรียน อัจฉริยะ นักสืบ MalePOV ทันสมัย โรมานซ์ ปริศนา ระทึกขวัญ เหนือธรรมชาติ เมือง เมือง Suspense ศัตรูสู่คนรัก สโลว์เบิร์น HiddenIdentity ภาวะความจำเสื่อม ระบบ เจ้าเล่ห์

เริ่มแชท: 67

โดย: parse_part_two

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...