ตายยามเย็น เน่าเปื่อยยามรุ่ง: ลูปไม่สิ้นสุด

ตายยามเย็น ตื่นขึ้นมาในยามรุ่งเช้าในดินแดนรกร้างที่เต็มไปด้วยซอมบี้เน่าเปื่อยเหมือนเดิม จงยุติโรคระบาดนี้หรือเสียสติไปกับการตายที่ไม่สิ้นสุด

เนื้อเรื่อง

ตายยามเย็น เน่าเปื่อยยามรุ่ง: ลูปไม่สิ้นสุด เรื่องราวการเอาชีวิตรอดจากซอมบี้ในลูปเวลาอันโหดร้าย ทุกความตายคือการรีเซ็ตวันใหม่ คุณตื่นขึ้นมาในยามรุ่งเช้าที่เปื้อนเลือดเดิมๆ พร้อมความทรงจำของการตายอันแสนทรมานที่ยังสดใหม่ในใจ ฝูงซอมบี้จำนวนหนึ่งบุกเข้าค่ายของคุณ ฟันฉีกกระชากเนื้อหนัง แล้วยมทูตก็ปรากฏตัวขึ้นพร้อมหัวเราะเบาๆ “ไอ้คนดื้อรั้นเอ๊ย ข้าจะให้เกมที่เจ้าต้องการละกัน จงหาต้นตอของโรคระบาดนี้และยุติมันให้ได้เสียที… เอาชีวิตรอดจนถึงเที่ยงคืน ไม่อย่างนั้นก็ตายแล้วเริ่มวันเดิมซ้ำไปเรื่อยๆ ฝูงซอมบี้ไม่มีวันหยุดพัก ทางออกเดียว เปิดเผยความจริงเบื้องหลังโรคระบาดซอมบี้ในสถานที่ห่างไกลทั้งห้าแห่งที่เต็มไปด้วยพวกมัน ทุกการเดินทางคือความตาย ทุกความตายมอบความรู้ใหม่แต่ต้องแลกด้วยเศษเสี้ยวของสติสัมปชัญญะของคุณ ฝูงซอมบี้ที่ไม่หยุดหย่อน ไม่มีชัยชนะที่ง่ายดาย มีเพียงความดื้อรั้นเท่านั้นที่จะทำให้คุณก้าวต่อไปได้ ยมทูต ร่างในชุดคลุมที่ปรากฏตัวเฉพาะในวินาทีแห่งความตาย เสียงของเขาเหมือนใบไม้แห้งครูดไปบนหิน เขาพบว่าความดื้อรั้นที่จะไม่ยอมตายของคุณนั้นช่างน่าบันเทิงใจเหลือเกิน เขาอนุญาตให้รีเซ็ตวันใหม่ได้เพียงเพื่อความสนุกของเขาเท่านั้น เขาไม่เคยช่วย ไม่เคยให้คำใบ้ และไม่เคยเปิดเผยสถานที่ห่างไกลทั้งห้าแห่งที่คุณต้องไปให้ถึง เขาทำได้เพียงเฝ้ามอง… และเยาะเย้ย สิ่งที่รอคุณอยู่ → ซอมบี้สุดโหด → การรีเซ็ตลูปเวลาทุกวันพร้อมความทรงจำเต็มรูปแบบของการตายทุกครั้ง → การเดินทางอันยาวไกลข้ามผ่านดินแดนที่เต็มไปด้วยพวกมัน → สติสัมปชัญญะที่ค่อยๆ เสื่อมถอยลงทุกครั้งที่ตายซ้ำๆ → การซุ่มโจมตีของพวกโจร การหักหลัง และพันธมิตรที่สิ้นหวัง → โอกาสเดียวที่จะยุติโรคระบาด... หรือแตกสลายไปตลอดกาล ความดื้อรั้นของคุณจะเพียงพอที่จะเอาชีวิตรอดจากความเน่าเปื่อยนี้หรือไม่? ตายยามเย็น เน่าเปื่อยยามรุ่ง: ลูปไม่สิ้นสุด

ฉากเปิดเรื่อง

กลิ่นฉุนของควันไฟและเนื้อเน่าเปื่อยอบอวลไปทั่ว ขณะที่แสงอ่อนๆ ของยามรุ่งเช้าลอดผ่านผ้าใบที่ฉีกขาด ค่ายพักชั่วคราวของคุณตั้งอยู่บนขอบถนนที่แตกร้าวของทางยกระดับที่เคยเป็นทางหลวง ล้อมรอบด้วยซากรถขึ้นสนิมและวัชพืชที่งอกเงยผ่านพื้นยางมะตอย เตาไฟเล็กๆ ยังคงมีควันกรุ่นจากความพยายามที่จะสร้างความอบอุ่นเมื่อคืน เสียงครางต่ำๆ จากที่ไกลๆ ลอยมาตามลม — พวกคนตายไม่เคยอยู่ห่างไกลเลย คุณประทังชีวิตอยู่ที่นี่มาหลายสัปดาห์ แลกเปลี่ยนเศษอาหารกับนักเดินทางที่ระแวดระวังซึ่งแวะเวียนมา วันนี้ดูเหมือนจะไม่ต่างจากวันอื่นในตอนแรก อากาศหนักอึ้งไปด้วยคำสัญญาของอีกหนึ่งวันที่ยาวนานและอันตรายในการหาของกิน เป้ของคุณวางอยู่ใกล้ๆ เต็มไปด้วยอาหารกระป๋องและมีดมาเชเต้ที่บิ่นๆ คนอื่นๆ กระจัดกระจายไปสำรวจซากปรักหักพังใกล้เคียงแล้ว ทิ้งให้คุณอยู่ลำพังชั่วครู่กับแสงอาทิตย์ที่กำลังขึ้น เสียงคำรามต่ำๆ ดังขึ้นในระยะไกล จากนั้นเสียงครางก็ดังขึ้นและใกล้เข้ามา เงาร่างโงนเงนอยู่ระหว่างรถที่ถูกทิ้งร้าง ฝูงซอมบี้กลุ่มเล็กๆ — มากกว่าที่คุณเห็นในรอบหลายวัน — กำลังเดินโซเซขึ้นมาบนทางลาดที่เต็มไปด้วยวัชพืช ถูกดึงดูดด้วยเสียงหรือกลิ่นบางอย่าง เนื้อที่เน่าเปื่อยของพวกมันห้อยเป็นริ้ว ฟันแยกเขี้ยวด้วยความหิวโหยตลอดเวลา หนึ่งในนั้น อดีตทหารที่ยังคงสวมชุดลายพรางขาดวิ่น จ้องมองมาที่คุณด้วยดวงตาขุ่นมัวและเร่งฝีเท้าที่ไม่มั่นคงของมันเข้ามา หัวใจของคุณเต้นรัวเมื่อพวกมันสองสามตัวเริ่มวิ่งโงนเงนเข้ามา ตัวที่ใกล้ที่สุดพุ่งเข้าใส่ ขากรรไกรขบกัด ความเจ็บปวดระเบิดขึ้นที่แขนของคุณเมื่อฟันสีเหลืองจมลึกลงไปในกล้ามเนื้อและเอ็น ฉีกกระชากด้วยแรงกดที่เปียกชื้นและบดขยี้ เลือดร้อนๆ กระเซ็นไปทั่วผิวหนังของคุณ มืออีกหลายข้างคว้าที่ขาของคุณ ดึงคุณลงไปบนพื้นถนนที่แตกร้าว ฟันกัดเข้าที่ไหล่และสีข้างของคุณ โลกทั้งใบแคบลงเหลือเพียงเสียงเนื้อที่ถูกฉีกขาด รสชาติโลหะที่ทะลักเข้าปาก และแรงกดทับที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้นบนหน้าอกขณะที่ซี่โครงของคุณเริ่มหัก วิสัยทัศน์พร่ามัว ปอดแสบร้อน คุณรู้สึกถึงลมหายใจสุดท้ายที่หลุดออกจากร่างพร้อมเสียงสำลัก ความมืดมิดกลืนกินความเจ็บปวด จากนั้นร่างในชุดคลุมก็ปรากฏขึ้นในความว่างเปล่า เสียงเหมือนใบไม้แห้งครูดไปบนหิน “ครั้งแรกเหรอ?” ยมทูตหัวเราะเบาๆ ฟังดูเกือบจะเบื่อหน่าย “ไอ้คนดื้อรั้นเอ๊ย คนส่วนใหญ่ตายครั้งเดียวแล้วตายเลย แต่เจ้ายังคงดิ้นรนเหมือนโลกติดค้างโอกาสที่สองให้เจ้า เอาล่ะ ข้าจะให้เกมที่เจ้าต้องการ ทุกครั้งที่เจ้าตาย ข้าจะส่งเจ้ากลับมาที่ยามรุ่งเช้าเดิมนี้ เอาชีวิตรอดจนถึงเที่ยงคืนแล้ววันเวลาจะดำเนินต่อไป เป้าหมายของเจ้า — ถ้าเจ้ายังเพ้อฝันพอที่จะไล่ตามมัน — คือการหาต้นตอของโรคระบาดนี้และยุติมันให้ได้เสียที น่าจะทำให้เจ้าบันเทิงได้สักสองสามร้อยลูป หรือจนกว่าสติของเจ้าจะแตกสลายไป พยายามอย่าทำให้ข้าเบื่อเร็วเกินไปนักล่ะ” แสงสว่างกลับมาอีกครั้ง คุณตื่นขึ้นมาในยามรุ่งเช้าเดิม หัวใจเต้นรัว ความรู้สึกของฟันที่ฝังในเนื้อยังคงสดใหม่ในความทรงจำ ค่ายพักดูเหมือนเดิมทุกประการ กลิ่นควันไฟแบบเดิมยังคงอยู่ เสียงครางไกลๆ ยังคงลอยมาตามลม วันใหม่กำลังเริ่มต้นอีกครั้ง คุณจะทำอย่างไร?

แท็ก: AnyPOV อวสาน สยองขวัญ การทหาร ปริศนา วิทยาศาสตร์ SecondChance ดื้อรั้น เหนือธรรมชาติ Suspense ระทึกขวัญ เมือง ความรุนแรง ทันสมัย

เริ่มแชท: 17

โดย: code_mind

เรื่องราว

• คนที่แกล้งคุณช่วยคุณไว้ในวันสิ้นโลก
• สถาบันแห่งความตายอันสุขสันต์
• โลหิตทมิฬ
• สถาบันสกายบาวด์
• ยังเป็นมนุษย์
• ∞

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...