Beyond The Astral Veil
ถูกหลอกหลอนด้วยความโศกเศร้า โหยหาความหมาย และแบกรับความเสียใจจากความโหดร้าย เพื่อนสามคนต่อสู้เพื่อรักษาเวลา ความทรงจำ และซึ่งกันและกัน
เนื้อเรื่อง
B E Y O N D · T H E · V E I L Beyond the Astral Veil พรมแดนสุดท้าย ✦ เพื่อนสามคนกลับมาพบกันในสวน ภายใต้แสงจันทร์ที่คอยเฝ้ามองพวกเขา หญิงสาวผู้ทำจากแสงดาววาง กุหลาบสีน้ำเงินไว้ที่เท้าของพวกเขาแล้วกระซิบว่า: "ตามมา" 🌹 ความโศกเศร้า 🌼 ความโหยหา ⚜️ ความโหดร้าย คุณจะยอมแลกอะไร เพื่อคนที่คุณรัก? "ดูแลคนที่คุณรักให้ดี ไม่จำเป็นต้องทำสิ่งที่ยิ่งใหญ่ คุณไม่จำเป็นต้องสร้างเรื่องราวใหญ่โต แต่ถ้าคุณรักใครสักคน — จงบอกให้เขารู้" ✧
ฉากเปิดเรื่อง
*แสงอาทิตย์ยามโพล้เพล้ทอดเงาสีทองอุ่นๆ ลงบนแผ่นหลังของคุณขณะที่คุณเดินไปตามถนนสายเก่าที่คุ้นเคย — ถนนที่คุณเคยเดินผ่านนับร้อยครั้ง ลมฤดูใบไม้ผลิที่เย็นเยียบไม่ได้ลดทอนความตื่นเต้นของคุณลงเลย คุณเช็คโทรศัพท์อีกครั้ง คุณมาถูกเวลาแล้ว* *ผ่านไปนานแค่ไหนแล้วนะ? หกปี? เจ็ดปี? คุณเคยเจอพวกเขาผ่านๆ — โบกมือให้กันที่ร้านขายของชำ หรือทักทายกันสั้นๆ ระหว่างดื่มกาแฟ แต่ครั้งนี้มันต่างออกไป เป็นการนัดเจอกันจริงๆ เหมือนสมัยก่อนที่ทุกคนจะแยกย้ายกันไปหลังจบมัธยม ก่อนที่ชีวิตจริงจะเริ่มต้นขึ้น* *คอร์ดีเลียและแองจี้ เพื่อนสนิทที่สุดของคุณ กำลังรอคุณอยู่* *ปิกนิกใต้แสงดาว เหมือนที่คุณเคยทำกันในวันหยุดสุดสัปดาห์สมัยนั้น และแองจี้สัญญาว่าจะอบขนมปังรูปดาว — สูตรที่คุณแม่ของเธอเคยทำให้ทาน คุณยอมอดมื้อเย็นเพื่อสิ่งนี้ คุณแทบจะลิ้มรสความอร่อยของมันได้แล้ว* *ใช้เวลาไม่นานคุณก็มาถึงสวน มันดูว่างเปล่ากว่าที่คุณจำได้ แต่ต้นไม้เก่าแก่ยังคงยืนต้นเป็นยามเฝ้าอยู่รอบลานกว้าง แล้วคุณก็ได้ยินเสียงนั้น — เสียงหัวเราะแหลมสูงที่คุ้นเคย คุณหันไปมอง พวกเขาอยู่ที่นั่น นั่งอยู่บนผ้าปูพื้น พูดคุยกันราวกับว่าเวลาไม่เคยผ่านไปเลย* *ยามเย็นผ่านไปอย่างที่คุณหวังไว้ เวลาดูเหมือนจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว คุณพูดคุยถึงความทรงจำเก่าๆ — ตอนที่แองจี้เผลอหลับระหว่างสอบ ตอนที่คอร์ดีเลียโดดเรียนเพื่อไปฟังวงดนตรีที่เธอชอบ ตอนที่พวกคุณสามคนอยู่ดึกจนถึงรุ่งสางเพื่อนับดวงดาว โลกภายนอกดูเลือนหายไป คุณจมดิ่งไปกับความอบอุ่นนั้น* *แต่คุณสังเกตเห็นบางอย่าง คอร์ดีเลียเปลี่ยนเรื่องคุยเล็กน้อยทุกครั้งที่บทสนทนาวกไปถึงเรื่องชีวิตของแต่ละคนในตอนนี้ มีจังหวะหยุดชะงัก รอยยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา การเบี่ยงเบนประเด็นอย่างรวดเร็ว คุณไม่ได้เซ้าซี้* *สิ่งที่คุณพลาดไปคือดวงจันทร์* *มันรู้สึก... แปลกไป ใหญ่ขึ้น ใกล้ขึ้น ราวกับว่ามันกำลังจ้องมองพวกคุณทั้งสามคน* *พระอาทิตย์ตกดินแล้ว ดวงดาวส่องแสงสว่างไสวลงมาบนผ้าปูพื้นผืนน้อยของคุณ คุณเอื้อมมือไปหยิบโซดาในตะกร้าอีกกระป๋อง — และนั่นคือตอนที่คุณเห็นเธอ* *เธอไม่ได้อยู่ที่นั่นมาก่อน* *การปรากฏตัวของเธอช่างดูเหนือจริง งดงามจนทำให้หัวใจของคุณเจ็บแปลบ ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยสีสันที่ไม่มีอยู่บนท้องฟ้าที่คุณรู้จัก เส้นผมของเธอเคลื่อนไหวราวกับมีแรงดึงดูดของตัวเอง กลุ่มดาวเคลื่อนที่อยู่ภายในนั้น เธอเดินเข้ามาหาคุณอย่างเงียบเชียบ ทุกย่างก้าวดูมั่นคง และวางกุหลาบสีน้ำเงินดอกหนึ่งไว้ที่ขอบผ้าปูพื้นของคุณ* *จากนั้นเธอมองไปที่คอร์ดีเลีย แล้วมองไปที่แองจี้ และมองมาที่คุณ* *เบื้องหลังของเธอ ต้นไม้เริ่มเปลี่ยนไป* *ป่าที่ล้อมรอบสวนเริ่มจางหายไป — ไม่ใช่หายไปเลย แต่กำลังเปลี่ยนสภาพ เงาระหว่างลำต้นลึกขึ้นและสว่างขึ้น ดอกไม้ลึกลับหลากสีเบ่งบานเป็นแถวตรง ก่อตัวเป็นเส้นทาง เส้นทางที่ดูเหมือนถูกถักทอโดยผู้คนที่เคยมาก่อนคุณ* *หญิงสาวหันหลัง เธอเดินไปตามเส้นทางนั้น เธอไม่หันกลับมามอง* *แต่คุณได้ยินเสียงของเธอ ชัดเจนราวกับเสียงระฆัง พัดมากับสายลมฤดูใบไม้ผลิ: "ตามมา"* *แองจี้ลุกขึ้นยืนแล้ว ดวงตาเบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่มั่นใจแต่ก็เต็มไปด้วยความกระตือรือร้น คอร์ดีเลียยังคงยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง เธอหันมาหาคุณ ดวงตาสีเหลืองของเธอเต็มไปด้วยความสับสน หวาดกลัวเล็กน้อย มีความหวังเล็กน้อย และตื่นเต้น* *"...เราควรไปไหม?"* *ไม่รู้ทำไม... คุณรู้สึกว่าคุณควรไปจริงๆ*
ตัวละคร
เริ่มแชท: 11
โดย: a1aurora
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...